10.Ισσός, η μάχη του Διός

Ο δεύτερος θρίαμβος του  Αλεξάνδρου επί των Περσών μετά τον Γρανικό.

Αυτή τη φορά, αντίπαλός του ήταν ο ίδιος ο βασιλιάς τους, Δαρείος Γ’.

Η γέννηση της ηγετικής συνείδησης των Ελλήνων

και  η συνειδητοποίηση της της δύναμης της!

Μετά τη Μάχη του Γρανικού και τη λύση του Γόρδιου Δεσμού, ο Μέγας Αλέξανδρος ολοκλήρωσε την κατάκτηση της Μικράς Ασίας και στράφηκε προς τη Συρία. Ο Δαρείος ανησύχησε και συγκρότησε -σύμφωνα με τον αρχαίο ιστορικό Αρριανό- ένα πανίσχυρο στρατό, αποτελούμενο από 600.000 πεζούς (ανάμεσά τους και 30.000 έλληνες μισθοφόροι), και 100.000 ιππείς. Οι αριθμοί φαντάζουν υπερβολικοί για τους σύγχρονους ιστορικούς, που υποστηρίζουν ότι η δύναμη των Περσών δεν πρέπει να ξεπερνούσε τις 100.000 άνδρες. Επικεφαλής τους τέθηκε ο ίδιος ο Δαρείος, παρά τις περί του αντιθέτου εισηγήσεις των ελλήνων συμβούλων του.

Η αποφασιστική αναμέτρηση δόθηκε στις 12 Νοεμβρίου 333 π.κ.ε στη στενή πεδιάδα, που ορίζεται από τον κόλπο της Ισσού και το όρος Ακμανός, κοντά στην πόλη Ισσό της Κιλικίας (σημερινό Ισκεντερούν της Νοτιοανατολικής Τουρκίας). Ο Αλέξανδρος με το ένα τρίτο των δυνάμεων του Δαρείου εφάρμοσε την προσφιλή του τακτική της λοξής φάλαγγας, όπως και στη Μάχη του Γρανικού. Παρέταξε τις δυνάμεις του στην αντίπερα όχθη του ποταμού Πινάρου, έτσι ώστε να καλύπτουν όλο το πλάτος της εχθρικής παράταξης. Ο Δαρείος επανέλαβε το λάθος του Γρανικού. Παρέταξε τον πολυπληθή στρατό του σε στενό χώρο κι έτσι δεν είχε περιθώριο ελιγμών.

Ο Αλέξανδρος διάβηκε πρώτος τον ποταμό και κατόρθωσε να αποκόψει την αριστερή πτέρυγα του εχθρού. Αυτή υποχώρησε και άφησε ακάλυπτο το κέντρο, όπου η Μακεδονική φάλαγγα είχε διαρραγεί από τους έλληνες μισθοφόρους, οι οποίοι τώρα πλήττονταν και από τα πλάγια. Ο Δαρείος πανικοβάλλεται και τρέπεται σε άτακτο φυγή, συμπαρασύροντας και τον στρατό του. Στο πεδίο της μάχης ο πέρσης μονάρχης αφήνει μητέρα και σύζυγο, οι οποίες αιχμαλωτίζονται, καθώς και πολλά λάφυρα. Μεγάλες ήταν οι απώλειες και για τους δύο αντιπάλους. Οι Πέρσες έχασαν 30.000 άνδρες και οι Μακεδόνες 7.000.

Η νίκη του Αλεξάνδρου στην Ισσό εδραιώνει τη φήμη του ως μέγα στρατηλάτη και καταρρακώνει το ηθικό των Περσών. Στη συνέχεια θα καταλάβει τη Φοινίκη, την Παλαιστίνη και την Αίγυπτο και έχοντας εξασφαλίσει τα νώτα του και τον έλεγχο όλης της Ανατολικής Μεσογείου θα στραφεί προς το εσωτερικό της Ασίας, όπου θα αναμετρηθεί εκ νέου με τον Δαρείο στη Μάχη των Γαυγαμήλων (331 π κ.ε)

Ο Δαρείος μετά την ήττα στο Γρανικό αποφάσισε να αφήσει την αμυντική τακτική και να περάση στην αντεπίθεση συγκεντρώνοντας 100.000 ιππείς και 400.000 πεζούς εκ των οποίων και 20.000 Ελληνες μισθοφόροι.

Ο Αλέξανδρος αφού ξεκούρασε τον στρατό του στο Γόρδιο και έλαβε ενισχύσεις απο την Ελλάδα 1.000 Μακεδόνες πεζούς,300 ιππείς,200 Θεσσαλούς ιππείς και 150 Ηλείους στράφηκε προς την Ταρσό την οποία είχε εγκαταλείψει ο σατράπης της Κιλικίας Αρσάμης λίγες ώρες πρίν την άφιξη του Αλέξανδρου.

Ενω όμως ήταν όλα ευνοϊκά μέχρι εκείνη την στιγμή για άγνωστο λόγο ο Αλέξανδρος έπεσε στον ποταμό Κύδνο με αποτέλεσμα να ανεβάσει υψηλό πυρετό και να θορυβηθεί ο στρατός.

Μετά όμως λίγες μέρες ξεκούρασης ο βασιλιάς βρήκε τις δυνάμεις του και τότε διέταξε τον Παρμενίωνα με τους Θράκες και του Θεσσαλούς να καταλάβει το δρόμο που οδηγούσε απο την Κιλικία στην Συρία.Ο ίδιος αφού πληροφορήθηκε τις κινήσεις του Δαρείου αποφάσισε να τον κυνηγήσει προκαλώντας τον σε μάχη.Για το λόγο αυτό επειδή βιαζόταν πέρασε απο την Ισσό αφήνοντας τους τραυματίες με μια μικρή φρουρά και βαδίζοντας επι δυο μερόνυχτα έφτασε στη Μυρίανδρο της Συρίας όπου έμαθε όμως ότι ο περσικός στρατός άλλαξε ξανά πορεία.

Ο Δαρείος αν και είχε κατευθυνθεί στην πεδιάδα της Συρίας αποφασισμένος να παραταχθεί για μάχη άλλαξε γνώμη και κατευθύνθηκε προς τα στενά μονοπάτια που είχε περάσει λίγο πριν ο Αλέξανδρος.Βλέποντας ότι οι Μακεδόνες καθυστερούσαν στην κατάληψή των ορεινών φυλών και μαθαίνοντας τα νέα για την ασθένεια του Αλέξανδρου θεώρησε ότι είχε το πλεονέκτημα. Δείχνοντας υπερβολική εμπιστοσύνη στο πολυάριθμο του στρατού του και μην ακούγοντας τις συμβουλές των στρατηγών του αλλά και των Ελλήνων μισθοφόρων που του έλεγαν να πολεμήσει στην πεδιάδα της Συρίας διέγραψε ένα κύκλο ακολουθώντας την πορεία του Αλέξανδρου και κατευθύνθηκε στην Ταρσό όπου και διέπραξε εγκληματική πράξη αφού σκότωσε τους αρρώστους και τραυματίες που είχε αφήσει ο Αλέξανδρος και ακολούθως σταμάτησε την πορεία του στα στενά της Κιλικίας.

Ο Αλέξανδρος μαθαίνοντας την αγριότητα με την οποία συμπεριφέρθηκε ο Δαρείος στους ανυπεράσπιστους Ελληνες τραυματίες αρχικά δεν το πίστεψε όταν όμως διαβεβαιώθηκε κάλεσε πολεμικό συμβούλιο και διέταξε τους στρατηγούς του να παραταχθούν για μάχη κοντά στο Πίναρο ποταμό.

Ετσι και έγινε,στην δεξιά πτέρυγα τοποθετήθηκαν οι υπασπιστές και 4 τάξεις της φάλαγγας με τους Κοίνο,Περδίκκα,Μελέαγρο,Πτολεμαίο και Αμύντα.Στις 3 τελευταίες τάξεις επικεφαλής ήταν ο Κρατερός και όλης της αριστερής πτέρυγας ο Παρμενίωνας.

Σκεπτόμενος όμως ο Αλέξανδρος το πολυάριθμο του εχθρού και φοβούμενος να μην κυκλωθεί έστειλε προς τα αριστερά το συμμαχικό ιππικό και τους πεζούς Θράκες και Κρητικούς.

Ο Δαρείος απο την πλευρά του μετέφερε πέρα απο τον ποταμό 30.000 ιππείς και 20.000 ελαφρά οπλισμένους πεζούς ενω συμπύκνωσε το κέντρο του με 90.000 οπλίτες εκ των οποίων 20.000 Έλληνες μισθοφόροι.

Τοποθέτησε επίσης 30.000 Κάρδακες στην καθε πλευρά του και στα υψώματα 20.000 άνδρες για να επιτεθούν σε περίπτωση κυκλωτικής κίνησης στα μετόπισθεν.Ο υπόλοιπος στρατός όμως λόγο του περιορισμένου χώρου παρέμεινε άτακτα συμπυκνωμένος πίσω απο τους Ελληνες και Ασιάτες οπλίτες του κέντρου.

Ο Αλέξανδρος παρατηρώντας την τελική παράταξη του εχθρού έστειλε το Θεσσαλικό ιππικό στα αριστερά και με τους τοξότες ανάγκασε τους 20.000 Πέρσες που είχαν καταλάβει τα υψώματα να υποχωρήσουν.

Η μάχη φαινόταν ότι θα ήταν αμφίρροπη καθώς ναι μεν ο Ελληνικός στρατός είχε καλύτερες θέσεις όμως ο εχθρός ήταν τριπλάσιος.Ο Αλέξανδρος αφού περίμενε για λίγο να ξεκουραστεί ο στρατός του άρχισε να προχωρεί κατα μέτωπο υποθέτοντας ότι ο εχθρός θα περάσει πρώτος το ποτάμι για να τον χτυπήσει. Βλέποντας όμως ότι το περσικό κέντρο στεκόταν ακίνητο πήρε το ιππικό και τους υπασπιστές τάχυνε το βήμα του και αφού πέρασε το ποτάμι έπεσε με ορμή στην αριστερή πτέρυγα των Περσών όπου βρίσκονταν οι Κάρδανοι.

Και τοτε συνέβη το αδιανόητο.Αφού αντιστάθηκαν για λίγο ο εχθρός έστρεψε τις πλάτες και το χειρότερο ήταν ότι μόλις ο Δαρείος είδε αυτή τη φυγή φοβήθηκε για την ζωή του και πανικοβλημένος ακολούθησε αυτούς που έτρεχαν.Το απίθανο είναι ότι η μάχη μόλις είχε αρχίσει και το μεγαλύτερο μέρος των δυο στρατών ήταν άθικτο.Κι όμως 60.0000 οπλίτες δεκάδες χιλιάδες πεζοί και 100.000 ιππείς βρέθηκαν να καταδιώκονται απο 30.000 άνδρες.

Ο Δαρείος όμως φοβήθηκε τόσο πολύ για την ζωή του που εγκατέλειψε το άρμα του πέταξε το τόξο και το βασιλικό μανδύα και συνέχισε να τρέχει έφιππος.

Αποτέλεσμα της δειλίας του ήταν η δεξιά περσική πτέρυγα και το κέντρο που αγωνίζονταν οι Έλληνες μισθοφόροι και οι άριστοι Πέρσες ιππείς αγωνίστηκαν γενναία απέναντι στις τάξεις της φάλαγγας και μάλιστα προκάλεσαν και το θάνατο 120 εκλεκτών φαλαγγιτών. Αλλά μόλις ο Αλέξανδρος συμπλήρωσε την καταδίωξη της αριστερής πτέρυγας των Περσών όρμησε απο τα πλάγια στους Έλληνες μισθοφόρους και επειδή εκείνη την στιγμή διαδόθηκε η φυγή του Δαρείου τράπηκαν και αυτοί σε φυγή μαζί με ολόκληρη την δεξιά περσική πτέρυγα.

Η υποχώρηση ήταν άτακτη και καταστρεπτική καθώς ουδείς φρόντισε να δώσει διαταγές απο πρίν για την περίπτωση υποχώρησης αλλά και αν κάποιος έδινε δεν θα ακουγόταν μέσα στο γενικευμένο χαλασμό.Η καταδίωξη συνεχίστηκε για πολλές ώρες καθώς η μάχη άρχισε μεσημέρι και μόνο όταν σκοτείνιασε αποφάσισαν οι Έλληνες να επιστρέψουν στο στρατόπεδο.

Η λεία ήταν τεράστια καθώς και το μέγεθος της σφαγής.Ολο το περσικό στρατόπεδο του Δαρείου,η μητέρα,η σύζυγος,η αδελφή του,ο γιος του και οι δυο του κόρες έπεσαν στα χέρια των Μακεδόνων.Επίσης το άρμα του,άπειρα πολύτιμα σκεύη και 3.000 τάλαντα σε χρυσό.

Λέγεται ότι σκοτώθηκαν πάνω απο 100.000 Πέρσες εκ των οποίων 10.000 ιππείς καθώς και πολλοί άρχοντες.

Απο όλη αυτή την τεράστια στρατιά δεν διατήρησαν τις τάξεις τους παρα μόνο 4.000 άνδρες που μαζί με τον Δαρείο πέρασαν το Ευφράτη και 8.000 Έλληνες μισθοφόροι που κατάφεραν να φθάσουν στην Αίγυπτο.Ο Ελληνικός στρατός δεν έχασε παρά μόνο 300 πεζούς και 150 ιππείς.

Ισσός

Ο Δαρείος χάνει την Ανατολική εξουσία

και η Ασία περνά στην επιρροή 

της Ελληνικής  του Διός  …Συ Νουσία

με  λαμπερά παιδιά  του τα Αλεξανδρινά

στην κόψη των σπαθιών απελευθερωτικά!

Σε ένα ουρανό καθαρό …αλεξανδρινό

σε παγκόσμιο στερέωμα 

Διαχρονικά εκτυφλωτικό!

Οι μεγάλες μάχες των Ελλήνων για την Ελευθερία

Αφήτωρ

9. Η τέχνη του πολέμου, η μάχη της Αθηνάς

Ο Αλέξανδρος συνομιλεί με την λογική , την σοφία της

και ….τον Αριστοτέλη για την  τέχνη του πολέμου!

Η γέννηση της επίγνωσης των Ελλήνων

Α λέξανδρος
Η κορυφαία στρατηγική της Ελληνικής σκέψης!

Η στρατηγική στην καθημερινή μας ζωή!
Ένας απλός πολίτης επιχειρηματίας υπάλληλος πωλητής δάσκαλος δεν είναι αξιωματικός στρατού ούτε απλός στρατιώτης.
Όμως να δούμε την στρατηγική με την ευρεία έννοια της
σαν την τέχνη της χρησιμοποίησης όλων των δυνάμεων μας προς επίτευξη αποτελεσμάτων μπορούμε να την εφαρμόσουμε στην καθημερινή μας ζωή θέτοντας δύο ουσιώδη ερωτήματα.
Ποιες είναι οι δυνάμεις μου;
Και ποια τα αποτελέσματα που θέλω να πετύχω;
Μήπως είμαστε ένα μικρός στρατηγός και δεν το ξέρουμε.
Μέσα στην κρανιακή μας κοιλότητα διαθέτουμε ένα στρατό από τα εγκεφαλικά μας κύτταρα ανά πάσα στιγμή και αυτός ο στρατός υπακούει σε εμάς και μένει να αποδειχτούμε ικανοί στα ηνία της διακυβέρνησης του.
Στον έλεγχο της ποιότητας του και στην κατάσταση που βρίσκεται 10.000.0000 στρατιώτες εγκεφαλικών κυττάρων.
Είναι καλά εξοπλισμένος;
Τα όπλα του είναι οι πληροφορίες οι γνώσεις και σε πιο ευρεία κλίμακα η παιδεία.
Οι περισσότερες πληροφορίες είναι από τις εφημερίδες, τον παρουσιαστή τηλεόρασης και είναι κατευθυνόμενες υπονομευτικές υπνωτικές και βρίσκονται εκεί για αντιπερισπασμό.
Οι εφημερίδες τα δελτία ειδήσεων αφορούν την μεσαία τάξη.

Η μάζα των χαμηλών εισοδημάτων παραμένει ανίσχυρη και υφίσταται αβοήθητη στις καταιγίδες της ιστορίας.
Το γεγονός ότι γνωρίζει τις κυβερνητικές κινήσεις δεν έχει σημασία αφού ούτε μπορεί να τις επηρεάσει αλλά ούτε μια απλή ανεκτή πολιτική συζήτηση δεν μπορεί να κάνει.
Από την άλλη οι πληροφορίες που παρέχονται από Μ.Μ.Ε δεν αφορούν την ανώτερη τάξη για τον απλούστατο λόγο ότι είναι η ίδια που τις παρέχει.
Στο πολίτη Καίην τον μεγαλοεκδότη εφημερίδων όταν κάποιος τον ρωτά «τι θα σκεφθεί ο κόσμος για την συμπεριφορά του» απαντά
Ο κόσμος θα σκεφτεί ότι του πως εγώ να σκεφτεί.
Το χάσμα που χωρίζει την γνώση από την πληροφορία είναι αβυσσαλέο ιδιαίτερα στην εποχή μας της πληροφόρησης.
Η πληροφορία δεν είναι παρά ένα δεδομένο ανεπεξέργαστο και ασύνδετο.
Καθημερινά δεχόμαστε πλήθος πληροφορίες. Ο τρόπος που θα κάνουμε την επεξεργασία θα καθορίσει και το επίπεδο της γνώσης μας.
Η γνώση είναι δύναμη και είναι το σύνολο της παιδείας της κατασταλαγμένης γνώσης και εμπειρίας που μπορεί να διαμορφώσει τον χαρακτήρα μας.
Πολλές φορές συνχέουμε την παιδεία με την ψευτοπαιδεία. Μπορεί να οδηγήσει ένα άνθρωπο στην τριτοβάθμια εκπαίδευση αλλά όχι και να τον κάνει να σκεφτεί.
Το γεγονός ότι διαθέτουμε ένα η περισσότερα πτυχία δεν σημαίνει τίποτα εκτός από ανέμελα φοιτητικά χρόνια. Μπορεί αυτά να κάνουν περήφανη την θεία μας την γιαγιά μας να μας βοηθούν για μια καλή θέση και να φορτώνουν την επισκεπτήρια κάρτα μας αλλά είναι ανίσχυρα να μας δώσουν την πραγματική γνώση και ουσία.
Πόσο καλά είναι εκπαιδευμένος ο στρατός μας;
Ένας στρατός εκπαιδεύεται με την πειθαρχία και την συγκέντρωση. Πόσο συχνά συλλαμβάνουμε τον στρατό μας να περιφέρεται άσκοπα χωρίς να κάνει τίποτα;
Για να εκπαιδέψουμε τον στρατό του μυαλού μας πρέπει να του υποβάλλουμε οργανόγραμμα να ξεχωρίζει το επείγον το άχρηστο το απαραίτητο και το άσκοπο.
Αν δεν βάλουμε σε τάξη το μυαλό μας πως μπορούμε να βάλουμε σε τάξη την ζωή μας;
Ένα συγκροτημένο μυαλό μπορεί να οδηγήσει στην οξύνοια την διορατικότητα και την αυτοπεποίθεση.
Η πειθαρχία που οφείλουμε να επιβάλλουμε στον εγκεφαλικό μας στρατό δεν αποκλείει την ψυχαγωγία το γέλιο ή το παιγνίδι και έτσι να νιώθουμε πιο ασφαλείς πιο δημιουργικοί και χαρούμενοι.
Η χορδή του τόξου δεν πρέπει να είναι συνεχώς τεντωμένη να χαλαρώνει και λίγο για να μη χάνει την ελαστικότητα του.
Η διατροφή του στρατού μας η χαμηλή ποιότητα του συσσιτίου έχει γίνει αφορμή για πολλές εξεργέσεις.
Στο άλλο άκρο η πολυφαγία ρίχνει το σώμα σε πολλές περιπέτειες και το πλαστικό φαγητό υπονομεύει και το σώμα και το πνεύμα μας.
Ο Αλέξανδρος ήταν εγκρατής στην πολυφαγία και αρνήθηκε τα φαγητά και τα γλυκίσματα που του έστειλε η βασίλισσα της Καρίας.
Ο εγκεφαλικός μας στρατός δεν επηρεάζεται μόνο από την διατροφή που λαμβάνουμε αλλά και από τους ήχους που δέχεται. Οι ήχοι της σύγχρονης ζωής μας είναι πολύ σκληροί και μονότονοι οι διασκεδάσεις μας παράφωνες και η μουσική σκληρή. Ο θόρυβος σκοτώνει την ευφυΐα και η έλλειψη ύπνου μας φθείρει γρήγορα.
Το ηθικό του στρατού μας.
Το ηθικό του στρατού μας είναι η ψυχική δύναμη που κινεί ένα άνθρωπο στην δράση και στην ζωή. Είναι σαν τον αιθέρα της ελληνικής φιλοσοφικής σκέψης ένα στοιχείο που διαποτίζει όλα τα αλλά.
Ένας στρατός άριστα εξοπλισμένος με την γνώση και την παιδεία εκπαιδευμένος με την πειθαρχία ξεκούραστος σωστά αναθρεμμένος με υψηλό ηθικό ε εγρήγορση ετοιμότητα εύστροφος έτοιμος να αντεπεξέλθει τόσο ικανά και στην χρήση του δεξιούς και του αριστερού ημισφαιρίου σε ώρα μάχης.
Η Ελληνική στρατιωτική κληρονομιά
Ο στρατιώτης και ο αγρότης μπορεί να είναι λησμονημένοι και περιφρονημένοι στον πολιτισμό μας στον Ελληνικό όμως πολύτιμο κατείχαν κεντρική θέση στην κοινωνία.
Δεν υπάρχει υψηλότερη μορφή στον πέμπτο αιώνα διανοητική λογοτεχνική πολιτική που δεν είχε ένα αγρό ή δεν πολεμούσε. Πολύ συχνά έκανε και τα δύο.
Πόλεμος πατήρ πάντων
Αναφωνεί ο Ηράκλειτος.
Ο Τρωικός πόλεμος με τον θυμωμένο Αχιλλέα τον πεισματάρη Αίαντα και τον πολυμήχανο Οδυσσέα αποτελεί το πλαίσιο της Ελληνικής τραγωδίας.
Ο Ελληνικός τρόπος πολέμου απετέλεσε τον πυρήνα της μεταγενέστερης δυτικής στρατιωτικής παράδοσης και δεν είναι μόνο το θάρρος. Αφορά λίγες βασικές αξίες που αποστάχθηκαν από τις πολιτισμικές πολιτικές και οικονομικές πρακτικές της πόλης κράτους.
Ο Ελληνικός πόλεμος είναι μία μόνο επέκταση της Ελληνικής κοινωνίας και έτσι όπως η φιλοσοφία η δημοκρατία η προσωπική ελευθερία και η ελεύθερη έκφραση είναι ιδέες που δεν συναντώνται παρά μόνο στην Μεσόγειο και οι στρατιωτικές αξίες μοναδικές για να πετύχουν τους στόχους για τους οποίους σχεδιάστηκαν.
Η στρατιωτική ικανότητα των Ελλήνων μπορεί να συμπεριληφθεί σε 8 γενικές συνήθειες και πεποιθήσεις μοναδικές στην Ελληνική και μετέπειτα Ευρωπαϊκοί παράδοση.
Προηγμένη τεχνολογία
Ανώτερη πειθαρχία
Ευδία στην ανταπόκριση
Δημιουργία στρατού που στηρίζεται σε ελεύθερους πολίτες
Επιλογή αποφασιστικής σύγκρουσης
Κυριαρχία του πεζικού
Συστηματική χρησιμοποίηση του κεφαλαίου για τον πόλεμο
Ηθική αντίθεση στην στρατοκρατία.
Η ταχύτητα πρώτος σύμμαχος ήταν η φιλοσοφία του Αλέξανδρου.
Ήταν ο πιο γρήγορος απ όλους και ο χρόνος σταθερός σύμμαχος του.
Ποτέ δεν έχανε χρόνο αναλύοντας υπερβολικά τις καταστάσεις
Και η ιστορία δεν γνώρισε ούτε πριν ούτε μετά άλλο γεγονός τόσο καταπληκτικό.
Τα μαχητικά του σώματα ήταν η φάλαγγα οι υπασπιστές το ιππικό οι ψιλοί οι αξιωματικοί οι αργυρασπίδες οι βασιλικοί παίδες.
Αν δεν γνωρίζει κανείς που πηγαίνει κανένα μέσο δεν μπορεί να τον πάει κάπου.
Πρώτα πρέπει να υπάρχει ο στόχος για να μη περιπλανάται σαν ένα πλοίο χωρίς πυξίδα.
Η κίνηση είναι το οξυγόνο του μυαλού και του σώματος το ελιξίριο της νεότητας.
Σε μια συνέντευξη που μεταδόθηκε από τα Ελληνικά δελτία ειδήσεων ένας καθηγητής του Χάρβαρντ χαρτογράφησε τον εγκέφαλο του Έλληνα λέγοντας ότι είναι ο μοναδικός που σπάει τους κανόνες και πρωτοπορεί. Η γη κατοικείται από εκατομμύρια ανθρώπων που λειτουργούν στα πλαίσια των κανόνων.

Υπάρχει όμως ένας τύπος εγκεφάλου που λειτουργεί με τον δικό του τρόπο.
Ο Ελληνικός!
Δεν συμβιβάζεται δεν περιορίζεται σπάει τα δεσμά του οδηγείται σε νέα συμπεράσματα νέες αποκαλύψεις και κάνει το θαύμα.
Αυτό κατά πάσα πιθανότητα είναι το περίφημο γονίδιο το Ελληνικό και ο φόβος για το απρόβλεπτο της Ελληνικής σκέψης.
Η αυτογνωσία του ηγέτη
Ποιος κυβερνά την ζωή σας;
Χρειάζεται βαθιά ενδοσκόπηση των ενεργειών για τις βαθύτερες αιτίες των πράξεων μας αντικρίζοντας τον εαυτό μας ξεκάθαρα όπως είναι:
Χειραγωγημένος νωθρός ελεγμένος μπερδεμένος ευνουχισμένος.
Μόνο όταν αντικρίσουμε τον εαυτό μας απογυμνωμένο από τα ενδύματα της υποκρισίας μας θα κατορθώσουμε να συλλάβουμε τις διαστάσεις τους τις δυνατότητες του και τις αδυναμίες του.
Πως θα χρησιμοποιήσουμε την στρατηγική στην ζωή μας εάν δεν γνωρίζουμε να ταξινομούμε να ιεραρχήσουμε τα σημαντικά από τα λογότερο σημαντικά εάν δεν μπορούμε να διακρίνουμε τα συμβαίνοντα και αμφιταλαντευόμαστε άσκοπα ως προς την επιλογή;
Για να επικοινωνήσει κανείς με τους άλλους πρέπει να διαθέτει ένα επαρκές γλωσσικό όργανο. Η Ελληνική γλώσσα διαθέτει 1000000 γλωσσικούς τύπους και υπερβαίνει την 1000.000 της Γαλλικής και τις 120.000της Γερμανικής, και τους καταδικάζουμε στην λήθη επηρεασμένοι από το ρεύμα του ξενισμού.
Πρέπει να εξαλείψουμε αυτό το αίσθημα της κατωτερότητας που μας ταπεινώνει σαν λαό και αποτυπώνεται σε όλα τα είδη έκφρασης.
Η γλώσσα μας υπήρξε πάντοτε εξαγώγιμη και από την εποχή του Αλεξάνδρου έγινε διεθνής.
Η συντριπτική πλειοψηφία λέξεων που αφορούν ορολογία των επιστημών είναι Ελληνικές. Επιπλέον οι αρχαίες Ελληνικές λέξεις έχουν κάτι το αριστοκρατικό και συνάμα γοητευτικό.
Τα αρχαία Ελληνικά δεν είναι δύσκολα.

Δύσκολα τα κατέστησαν οι χιλιάδες αγράμματοι δάσκαλοι του παρελθόντος με τα προχειρογραμμένα συγγράμματα.
Η σημασία μιας γλώσσας δεν εξαρτάται μόνο από τον πληθυσμός αυτών που την μιλούν αλλά και από την συμβολή του λαού αυτού στην ζωή της ανθρωπότητας.
Αν η γλώσσα μας επηρέασε τόσο τον παγκόσμιο πολιτισμό και τον επηρεάζει και σήμερα αυτό είναι απόδειξη για την σπουδαιότητα της και την θέση της ως μητέρα των γλωσσών.
Ο ανθρώπινος πολιτισμός έχει φθάσει σε αδιέξοδο .

Αυτό που μας συμβαίνει σαν έθνος δεν είναι η απώλεια του αρχαίου πολιτισμού αλλά η απώλεια της φλόγας που θα αναζωπυρώσει ένα νέο Ελληνικό πολιτισμό.
Ελεύθερη απόδοση από το βιβλίο του Χράπη Στυλιανού Ο δρόμος του ηγέτη

Οι πολεμιστές της Λάϊον

Οι Έλληνες συνειδητοποιούν την ιστορία τους, την καταγωγή τους, την δύναμη τους,

ενθυμούνται τα διαχρονικά αρχέτυπα τους και συνδέονται μαζί τους.

Μια φλόγα  μια φωτιά   αστέρια λάμπουν στο συμπαντικό στερέωμα ξανά

σπάζοντας τις αλυσίδες  της  νοητικής σκλαβιάς τους αποφασιστικά

Οι μεγάλες μάχες των Ελλήνων για την Ελευθερία

Αφήτωρ