Χρόνια πολλά


…και 2009 ευχές

με καραβάκια σε θάλασσες πλατιές!

Χρόνια πολλά  !

Στους  αλήτες που αγαπήσανε,

στους φευγάτους που γυρίσανε,

στους φαντάρους που τα παίξανε,

στους τρελούς που λογικέψανε

Στους κουρσάρους που σαλτάρισαν,

στους προφήτες που σαλπάρισαν ,

στους παπάδες που κολάστηκαν,

στους ροκάδες που κουράστηκαν.

Χρόνια πολλά σε σένα ,

χρόνια πολλά και ευτυχισμένα,

χρόνια πολλά στα παιδιά που ερωτεύονται,

χρόνια πολλά στα παιδιά που δεν τρωνε τη φόλα,

χρόνια πολλά στα παιδιά που τα θέλουνε όλα.

Στις παρέες που σκορπίσανε,

στις φιλίες που κρατήσανε,

στις φωνές που πια σιωπήσανε,

 στις σιωπές που τραγουδήσανε.

Στις καρδιές που όλα τα δώσανε,

στις αγάπες που τελειώσανε,

στις αγάπες που αρχίζουνε,

στις σκιές που συνεχίζουνε

Χρόνια πολλά σε σένα,

χρόνια πολλά και ευτυχισμένα,

χρόνια πολλά στα παιδιά που ονειρεύονται,

χρόνια πολλά στα παιδιά που δεκάρα δε δίνουν,

χρόνια πολλά στα παιδιά που και μένα με φτύνουν.

Χρόνια πολλά σε μένα , χρόνια πολλά και ευτυχισμένα,

χρόνια πολλά στα παιδιά που ερωτεύονται,

 χρόνια πολλά στα παιδιά που δε τρωνε τη φόλα,

 χρόνια πολλά στα παιδιά που τα θέλουνε όλα.

.

Οι πολεμιστές της Λάϊον εύχονται τα πάντα

στα παιδιά που τα θέλουν… ΟΛΑ!

Advertisements

Ο Ήλιος των Ελλήνων


…της δικαιοσύνης  νοήμων  της συνείδησης στρατηγός!

Ήλιος και Χειμερινό Ηλιοστάσιο

Ως κύριο όνομα Ήλιος = ο Θεός του Ήλιου, συναντάται συχνά στον Όμηρο, που τον θεωρεί υιό του Υπερίωνα.

Αργότερα ο Ήλιος ταυτίζεται με τον Απόλλωνα ή Φοίβο (Αισχύλος).

(άλλη λέξη η οποία σημαίνει τον ήλιο Σείριο – Λατινικά Sol – ανήκει σε άλλη ρίζα)

Και μεταφορικά θα πει φως, χαρά, ευτυχία της ψυχής.

Ο Πλούταρχος λέει: « ηλίους δε και τά τέκνα (αρσενικά;), οι γονείς υποκοριζόμενοι καλούσι ».

Ήλιος – μυθολογία

Ο Ήλιος και ποιητικώς Ηέλιος: υιός του Τιτάνα Υπερίωνα και της Θείας. Τιτάνας και Υπεριωνίδης ή ταυτιζόμενος με τον Υπερίωνα, αδελφός της Σελήννα και της Ηιούς.

Το πρωί ανέβαινε από τη λίμνη του Ωκεανού.

Το λαμπρό του άρμα που το έσυραν κατάλευκα άλογα, που από τα ρουθούνια τους έβγαζαν φλόγες, διέτρεχε τον Ουρανό και το βράδυ κατεδύετο-κατέβαινε πάλι στον Ωκεανό.

Για τον Όμηρο ο Ήλιος είναι « Πανδερκής » και « Παντεπόπτης », γιατί με τις ακτίνες του εισχωρεί παντού, κι έτσι βλέπει και γνωρίζει τα πάντα. Γι’ αυτό ορκίζονταν στο όνομά του για πράγματα άγνωστα και κρυμμένα.

Στο νησί Τρινακρία τρέφει 7 αγέλες βοδιών και 7 κοιπάδια αρνιών, που το καθένα διαθέτει 50 ζώα, τα οποία υπονοούν τις πενήντα εβδομάδες του χρόνου (της αρχαιότητας), από τις οποίες η κάθε μία έχει επτά ημέρες και επτά νύχτες. (Ο συμβολισμός και η αλληγορία είναι ολοφάνεροι. Αριστοτέλη, Ευήμερος κ.ά.).

Παιδιά του είναι ο Αυγείας, ο Αίθωνας, οι Χάριτες από τη ναΐδα Σίγλη, η Φαέθουσα, η Λαμπετίη, ο Αιήτης και η Κίρκη. Παιδί του ήταν και ο Φαέθοντας από την Κλυμένη, γνωστός από τον μύθο που αναφέρεται σ’ αυτόν, ο οποίος είχε διαδοθεί πολύ και είχε βέβαια συμβολικό χαρακτήρα.

Τον τιμούσαν εξαιρετικά στη Ρόδο , (στα νομίσματα υπάρχει η εικόνα του Ήλιου που ακτινοβολεί πάνω στο άρμα του), με γιορτή αφιερωμένη στη λατρεία του, τα Άλια ή Ηλίεια.

Προς τιμήν του, οι Ρόδιοι είχαν ιδρύσει τον περίφημο Κολοσσό της Ρόδου, χάλκινο πανύψηλο άγαλμα, ένα από τα επτά θαύματα του κόσμου. Η Ρόδος θεωρούνταν το ιερό νησί του Ήλιου.

Λατρευτικά κέντρα υπήρχαν επίσης στην Κόρινθο, που ονομαζόταν « Ηλίου πόλις », στην Αργολίδα, στην Αρκαδία, στη Σικυώνα, στην Ήλιδα και στην Αθήνα.

Η τέχνη χρησιμοποίησε το θέμα του Ήλιου στα μελανόμορφα αγγεία, στα ερυθρόμορφα, σε ανάγλυφα, σε ζωοφόρους, σε σαρκοφάγους και σε άλλα μνημεία.

Στην αρχή τον παρουσιάζουν χωρίς ακτινωτό στέμμα, αργότερα μ’ αυτό, και στα αγγεία εμφανίζεται με ή χωρίς γένια, με ωραία κυματιστά μαλλιά, που ανεμίζουν καθώς οδηγεί το λαμπρό του άρμα με τα φτερωτά άλογα. Αλλού, απεικονίζεται με τον χιτώνα του Ηνιόχου (ερυθρόμορφα αγγεία). Υπέροχη είναι η απεικόνιση του Ήλιου πάνω στο τέθριππό του, στο ανατολικό αέτωμα του Παρθενώνα.

Ιερά ζώα αυτού ήταν ο πετεινός και λευκά ζώα, κυρίως δε άλογα. Γενικώς η τέχνη τον παριστά όμοιο με τον Απόλλωνα, λίγο πιο σωματώδη.

Συγκλονιστικός είναι και ο Ορφικός Ύμνος του Ηλίου, ο οποίος εμπεριέχει όλες τις αστρονομικές παρατηρήσεις και πληροφορίες γι’ αυτό το Ουράνιο σώμα (απλανή αστέρα). Σ’ αυτές είναι και τα δύο Ηλιοστάσια, για τα οποία θα μιλήσουμε τώρα.

Ηλιοστάσια

Τα δύο σημεία που βρίσκονται στην ελλειπτική απόσταση 90 0 (μοιρών) από τα ισημερινά σημεία. Απέχουν από τον Ισημερινό με τη μεγαλύτερη απόσταση, το ένα σημείο στο Βόρειο ημισφαίριο και το άλλο στο Νότιο, όταν ο Ήλιος φθάνει αντίστοιχα στην ελάχιστη απόκλισή του στις 22 Δεκεμβρίου (Βόρειο) και στη μεγαλύτερη στις 21 του Ιουνίου (Νότιο) και ονομάζονται Χειμερινό και Θερινό ηλιοστάσιο.

Ηλιοστάσιο, από το ουσιαστικό Ήλιος και το ρήμα ίστημι, που θα πει: τακτοποιώ, βάλλω να σταθεί (όρθιος), παρατάσσω (ανθρώπους), αναχαιτίζω, εμποδίζω, εγείρω, κάμνω τι να εγερθεί, εγείρω, διεγείρω.

Επίσης: θέτω, διορίζω, επιφέρω, προξενώ, κείμαι, ευρίσκομαι.

Τέλος: σταματώ, διαμένω αργός, διατελώ εν στάσει, ίσταμαι ορθός.

Χειμερινό Ηλιοστάσιο , λοιπόν, και:

Η εμφάνιση – γένεση – του Θεού Διονύσου στον αισθητό κόσμο, προερχομένου από τον Ουράνιο Κόσμο, από το έκτο Ορφικό κοσμοθεογονικό στάδιο που είναι η πνευματική έκφραση της πρώτης ζώσης κοσμικής ουσίας.

Με την εμφάνιση, την παρουσία του στο ένατο εξελικτικό στάδιο, παρουσιάζονται – γεννώνται – παράγονται και οι πρώτες χημικές ενώσεις, οι πρώτες φυσικές δομές, οι οποίες δίνουν μορφές και είδη, παράγοντας και δημιουργώντας τον αισθητό, τον εγκόσμιο κόσμο μας. (Ορφική Κοσμοθεογονία).

Το όνομα των δύο αυτών σημείων, των αντιθέτων αποκλίσεων του Ήλιου, «Ηλιοστάσιο», οφείλεται στη «φαινομενική» στάση του για μερικές μέρες, όταν φθάνει στις δύο αυτές αποκλίσεις.

Οι Έλληνες συνέδεσαν τα δύο σημεία με λατρευτικές τελετές, διότι μέσα από τη γνώση είχαν συνειδητοποιήσει ότι ο ήλιος είναι η άμεση ζωογόνος πηγή του κόσμου μας, ως η εκδήλωση αντίστοιχης θεϊκής οντότητας.

Ο Ύμνος του Ηλίου έχει απολύτως γνωσιολογική οχύρωση και αντέχει σε κάθε επιστημονική ανάλυση κατά στίχο.

Ο Ορφεύς (Μακροβίου Satur 7, 18), λέγει σαφώς, ότι ο Ήλιος είναι ο Διόνυσος (σ’ αυτό το κοσμοθεογονικό στάδιο – το εκατό), με τούτον το στίχο (ολοκληρούται η εκδήλωση του θεού σ’ όλα τα κοσμοθεογονικά γνωστά στάδια):

« Ο Ήλιος, τον οποίον επονομάζουν Διόνυσον» και συνεχίζει:

« Ένας είναι ο Ζεύς, ένας ο Άδης, ένας ο Ήλιος, ένας ο Διόνυσος» !!

Η εκδήλωση του θεού Διονύσου στον αισθητό μας κόσμο και χωροχρόνο, ως Ηλίου (που είναι το κλειδί της πηγής της ζωής και που κατευθύνει τους κόσμους της ύλης με πλήρη και απόλυτη αρμονία), προέρχεται κατ’ ανάγκη από τα προηγούμενα κοσμοθεογονικά στάδια.

Χαρακτηρίζεται από μία Νομοτελειακή (105-166) και αρμονική μεταβολή των μορφωτικών δυνάμεων της φύσης.

Ο Διόνυσος του Ουρανίου Κόσμου, του Νοητού, ο Διόνυσος του έκτου Κοσμοθεογονικού σταδίου, ο Ζαγρεύς (η πνευματική έκφραση της πρωτόγονης ζώσης ουσίας) και ο Διόνυσος Θεσμοφόρος και ανθρωποραίστης του ενάτου κοσμοθεογονικού σταδίου, του δικού μας κόσμου, όπου είναι ο θεός της αυτής καθ’ εαυτής της ζωής, της ζωικής κατάστασης των εμβίων όντων, είναι ο ένας και αυτός θεός.

Ο θεός Διόνυσος, ο Νοητός και Νοερός θεός του Ουρανίου κόσμου, που διέρχεται δια πάντων των μέσων τάξεων και τον δικό μας αισθητό κόσμο, για να τον διακοσμήσει, να τον μορφοποιήσει με τάξη και αρμονία και να διεκπεραιώσει κατ’ αυτόν τον τρόπο τη δημιουργία στη Γη (χθονίως) όπως και στον Ουράνιο κόσμο (αλλά εκεί κατά διαφορετικό τρόπο: ουρανίως)!!

Αυτή την εμφάνιση του Διονύσου εορτάζουμε σήμερα, όπως την εόρταζαν οι πρόγονοί μας, οι οποίοι γνώριζαν ότι το νέο «ξεκίνημα» του Ηλίου, που συνεδέετο με την αύξηση της ημέρας, του φωτός, της ζωής, ήταν απόρροια της εμφάνισης της ζωής στο ηλιακό μας σύστημα, που οφείλετο στον θεό Διόνυσο. Τον Λικνίτη Διόνυσον, το Θείο βρέφος Διόνυσο!

Τον θεό, ο οποίος μέσα από την ύλη, από τα πάθη και την τιτανική μας φύση, υποφέροντας μαζί μας και βοηθώντας μας για την υπέρβαση της θνητής μας φύσης, θα μας οδηγήσει, δια της γνώσεως, στα Ηλύσια πεδία, στο τέλος της Οδύσσειας της ψυχής μας! Από το «συναισθάνεσθαι», στο «διανοήσθαι».

Οι υπόλοιποι λαοί, πίστευαν ότι ο Ήλιος χρειάζεται ενίσχυση, βοήθεια, για να μην σβήσει.

Οι τελετές τους ήταν δοξασίες, δεισιδαιμονίες και διάφορα έθιμα και παραδόσεις.

Οι Έλληνες κατ’ ανάγκη απέρριψαν την πατρώα γνώση και τη θεοαντίληψη, διατηρώντας συγχρόνως πολλά «βαρβαρικά» έθιμα, όπως το άναμμα της φωτιάς του Άη Γιάννη τον Ιούνιο, προς ενίσχυση του Πυρός του Ηλίου. Απέβαλαν τον θεό Διόνυσο και διατήρησαν επιμελώς στα «Ιερά» τους άμφια, όλα τα σύμβολά του, καθώς και το 90% των κειμένων των λατρευτικών τελετών της Διονυσιακής λατρείας, το οποίο όμως το καθιέρωσαν ως εύρημα των εκκλησιαστών πατέρων και το ενσωμάτωσαν στην υπάρχουσα χριστιανική θρησκεία, σαν δική τους έμπνευση ή δική τους θεία αποκάλυψη.

Οι πρόγονοί μας στις 22 Δεκεμβρίου, στο χειμερινό ηλιοστάσιο, με το οποίο ξεκινά ο χειμώνας, περίοδος κατά την οποία η φύση φαινομενικά «νεκρώνεται», εόρταζαν τον Διόνυσο τον Λικνίτη, τον Διόνυσο το «θείο βρέφος», όπως προανέφερα, που λατρευόταν την περίοδο αυτή, σαν το μυστικό περιεχόμενο του Λίκνου.

Το βρέφος Διόνυσος το γνωρίσαμε στην πρώτη περίοδο της ζωής του, σαν θεϊκό παιδί στη σπηλιά, περιτριγυρισμένο με θηλυκές φροντίδες. Οι θεϊκές γυναίκες γύρω του δεν ήσαν ακόμα «μαινάδες», αλλά παραμάνες, στις οποίες ανήκε κι η ίδια η μάνα του.

Οι μυθογράφοι παραδίναν την Τρίτη γένεση (οι πριν είναι: α) ο του νοερού κόσμου Ζεύς-Διόνυσος, β) ο του έκτου σταδίου Ζαγρεύς) του θεού, κατά την οποία ο Διόνυσος είναι υιός του Διός και της Δήμητρος.

Διεμελίσθη και εψήθη από τους Γηγενείς (Τιτάνες) και πάλι, εξ αρχής, εγεννήθη νέος αφού η θεά Δήμητρα συνήρμοσε τα μέλη του.

Λένε λοιπόν, ότι εγεννήθη από τους δύο αυτούς θεούς, γιατί τον συνδέουν άμεσα με τη ζωή και την επαναγέννηση και αποδίδουν αυτές σε φυσικούς λόγους. Όπως η άμπελος αυξάνεται από τη γη και τη βροχή για να καρποφορήσει τον Οίνο που προέρχεται από τα συνθλιβόμενα σταφύλια.

Με τη διάσπαση του θεού σε νεαρή ηλικία από τους Τιτάνες (γηγενείς), δηλώνουν τη συγκομιδή των καρπών από τους γεωργούς, επειδή νομίζουν ότι η Δήμητρα είναι η Γη.

Η διήγηση της καλής βράσεως των μελών του θεού δηλώνει, ότι οι περισσότεροι βράζουν τον οίνο και τον αναμειγνύουν, για να τον κάμουν ευωδέστερο και καλύτερο (κάθε μετάλλαξη και πολυμορφία είναι εκ των πραγμάτων, τελειότερη της προηγουμένης). Η επαναπροσαρμογή των κακοποιηθέντων από τους γηγενείς, μελών του θεού, καθώς και η αποκατάστασή τους, στην προηγούμενη φύση αυτών, δηλώνει ότι η γη, αποκαθιστά πάλι, την τρυγηθείσα και κοπείσα, στις κατάλληλες εποχές, άμπελο, στην προϋπάρξασα ακμή της καρποφορίας.

Οι θεολόγοι Έλληνες ονόμασαν αυτόν το θεό και όλα τα δημιουργήματά του, Οίνον, γιατί όλα είναι γεγεννημένα από τον Νου (οίνος = εντός του Νου), άλλα λιγότερο και άλλα περισσότερο μετέχοντα της μεριστής διανομής του (δηλαδή της πολυμορφίας και πολυσυνθετότητας).

Η «νεκρωμένη» φύση του χειμώνα, είναι η τρυγηθείσα και κλαδεμένη άμπελος.

Η κυοφορία της φύσεως, που είναι άγνωστη έως ότου εκδηλωθεί μετά από τρεις μήνες, είναι το μυστηριακό περιεχόμενο του Λίκνου του βρέφους Διονύσου.

Στο Ηλιοστάσιο της εικοστής δευτέρας Δεκεμβρίου εμφυτεύεται ο σπόρος της κύησης, μιας νέας κατάστασης, ενός νέκου κύκλου ζωής, στο δικό μας χωροχρόνο.

Γεννιέται ο Διόνυσος, ο έφορος κάθε ζωής παντός επιπέδου και παντός εμβίου και μη όντος. Ο Τρίγονος, ο Δημήτορας, ο Ίακχος, ο Βάκχος, ο θεός Διόνυσος με τα 430 προσωνύμια, ο οποίος μας οδηγεί στο κατώφλι των πραγμάτων, που αποτελούσαν το περιεχόμενο των μυστηρίων.

Μυστηρίων, των οποίων το περιεχόμενο δεν επιτρεπόταν να κοινολογηθεί, ούτως ή άλλως! Ήταν άρρητο και στην περίπτωση ακόμα που βιωνόταν πραγματικά!

Ας σταθούμε στο ό,τι η ανάδειξη των Διονυσιακών ιδιοτήτων του εαυτού μας, θα πρέπει να αποτελέσει και τον σκοπό της ζωής μας.

Η σκληρή καρδιά και ο κακόβουλος βίος, είναι κληρονομιά των Τιτανικών ιδιοτήτων, από την οποία πρέπει να απαλλαγούμε.

Ο Τιτάν Ήλιος, ο ένδοξος, ο βακχικός Άττις Τιτάν, εις τα έσχατα βάθη του υλικού κόσμου, ας προσφέρει στις ψυχές μας φως αγνό, ακεραιότητα στο σώμα μας και υγεία, που είναι το λαμπρότερο δώρο.

Έρρωσθε και ευδαιμονείτε

Σεμέλη-Κασσιανή Τραυλού

από το ιστολόγιο 

Οι πολεμιστές της Λάϊον γιορτάζουν την γέννηση της υπέλαμπρης συνείδησης του γιου της Λητούς  και του Δία στην Δήλο ! Πρωταγωνιστικό Νησί στην Ελληνική σκηνή!

Γέννηση Απόλλωνα και της Άρτεμις στη νήσο Δήλο , Diana Scultori

Γεννήθηκε από το θεό Δία (που στις επικλήσεις του αίθριος, ανέφελος, υψινεφής, αλληγορείται σε αέρα και ουρανό) και τη θεομητρική θεότητα Λητώ (που αλληγορείται στο αστροφώτιστο νυκτερινό στερέωμα). Η επίκλησή του “Δήλιος” σημαίνει φυσικά όχι μόνον τον γεννηθέντα στη νήσο Δήλο, αλλά και τον Θεό που κάνει δήλα και ορατά τα πάντα, αλλά και τα πάντα ορά (“πανδερκές έχων φαεσίμβροτον όμμα” σύμφωνα με τον 34ο Ορφικό Ύμνο, δηλαδή ως ο θεός που η ματιά του φωτίζει τους θνητούς και παρατηρεί τα πάντα).

Από τη δοξασία ότι αιτία όλων των γινομένων είναι ο Ήλιος, του οποίου το φώς εισχωρεί στις κρυμμένες αιτίες, ο (σύμφωνα με τους μαγικούς παπύρους της συλλογής Papyri Graecae Magicae) “τηλεσκόπος και κοίρανος κόσμου” θεός Φοίβος Απόλλων σχετίζεται στενά με τις λειτουργίες της λεγόμενης Ειμαρμένης και των Μοιρών, ως Θεός μαντευτής (Αγνόμαντις, Αληθής, Δαφναίος, Μαντικός, Μοιραγέτης, Λοξίας, Προόψιος, Τριποδιλάλος). Η μαντική ιδιότητα του Απόλλωνος εξηγείται και από το γεγονός ότι η μουσικοπαραγωγός ιδίοτητά του, όπως θα δούμε παρακάτω, του επιτρέπει πλήρη διαύγεια όρασης στα διάφορα σημεία της χρονικής κίνησης, της οποίας χρονικής κίνησης στυλοβάτης και γενήτωρ είναι ο Ρυθμός, ένα τμήμα του τρισυπόστατου (Ρυθμός, Μελωδία, Αρμονία) που ορίζει τη Μουσική.

Ο στρατηγός των Ελλήνων


 

Αλέξανδρος!

Ωραίος …ως Ελλην!

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ: ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΤΥΧΗΣ Η ΑΡΕΤΗΣ

 5. Πρώτα, λοιπόν, να εξετάσεις, αν θέλεις, την κατ’ εξοχήν παράδοξη άποψη, αντιπαραβάλλοντας τους μαθη­τές του Αλεξάνδρου με αυτούς του Πλάτωνα και του Σωκράτη.
Ο Πλάτων και ο Σωκράτης δίδασκαν μαθητές προικισμένους από τη φύση, που μιλούσαν την ίδια γλώσ­σα, ώστε, αν μη τι άλλο, καταλάβαιναν τουλάχιστον την Ελληνική γλώσσα.
Ωστόσο, και ο Πλάτων και ο Σωκράτης δεν έπεισαν πολλούς, αλλά ορισμένοι σαν τον Κριτία, τον Αλκιβιάδη και τον Κλειτοφώντα απέρριψαν τη διδαχή τους, όπως φτύνει το άλογο το χαλινάρι, και στράφηκαν σε άλλο δρόμο. Αν όμως εξετάσεις τα αποτελέσματα της διδασκαλίας του Αλεξάνδρου, θα διαπιστώσεις ότι έμαθε τους Υρκανούς να παντρεύονται, δίδαξε τους Αραχωσίους να καλλιεργούν τη γη, έπεισε τους Σογδιανούς να φροντί­ζουν τους γονείς τους και να μην τους σκοτώνουν, και τους Πέρσες να σέβονται τις μητέρες τους και να μην τις παντρεύονται .
Πόσο αξιοθαύμαστη είναι η φιλοσοφία, χάρη στην οποία οι Ινδοί λατρεύουν Ελληνικούς θεούς, και οι Σκύθες θάβουν τους νεκρούς τους και δεν τους τρώνε! Θαυμάζουμε τη δύναμη του Καρνεάδη, που έκανε τον Κλειτόμαχο, ο οποίος προηγουμένως λεγόταν Ασδρούβας, Καρχηδόνιος την καταγωγή, να υιοθετήσει τον Ελληνικό τρόπο ζωής .
Θαυμάζουμε τον χαρακτήρα του Ζή­νωνα, που έπεισε τον Διογένη τον Βαβυλώνιο να επιδοθεί στη φιλοσοφία . Όταν όμως ο Αλέξανδρος εκπολίτιζε την Ασία, ο Όμηρος διαβαζόταν παντού, και τα παιδιά των Περσών, των Σουσιανών και των Γεδρωσίων μάθαιναν ν’ απαγγέλλουν τις τραγωδίες του Σοφοκλή και του Ευριπί­δη. 0 Σωκράτης, όταν αντιμετώπισε την κατηγορία ότι εισάγει καινά δαιμόνια, καταδικάστηκε εξαιτίας των συ­κοφαντών που υπήρχαν στην Αθήνα χάρη στον Αλέξαν­δρο, όμως, η Βακτρία και ο Καύκασος προσκύνησαν τους θεούς των Ελλήνων.
Ο Πλάτων έγραψε ένα μόνο σύγγραμ­μα για την πολιτειακή οργάνωση και δεν έπεισε κανέναν, εξαιτίας της αυστηρότητας του έργου ο Αλέξανδρος, αντίθετα, ίδρυσε περισσότερες από εβδομήντα πόλεις μέ­σα στις βάρβαρες χώρες, και διέσπειρε σε όλη την Ασία τα Ελληνικά αξιώματα, νικώντας έτσι τον απολίτιστο και θηριώδη τρόπο ζωής.
Λίγοι από εμάς διαβάζουμε τους «Νόμους» του Πλάτωνα, αλλά δεκάδες χιλιάδων άνθρω­ποι εφάρμοσαν και εξακολουθούν να εφαρμόζουν τους νόμους του Αλεξάνδρου, αποβαίνοντας έτσι πιο ευτυχείς όσοι νικήθηκαν από τον Αλέξανδρο απ ό,τι όσοι τον απέφυγαν.
Και τούτο γιατί τους δεύτερους δεν τους απάλλαξε κανείς από την άθλια ζωή, ενώ τους πρώτους τους ανάγκασε ο νικητής τους να ζουν ευτυχισμένοι.
 Όταν ο Θεμιστοκλής εξόριστος έλαβε μεγάλες δωρεές από τον βασιλιά και τρεις πόλεις να του πληρώνουν φόρους, η μια με ψωμί, η άλλη με κρασί και η τρίτη με κρέας, είπε: «Παιδιά μου, θα κατάστρεφόμαστε, αν δεν είχαμε ήδη καταστραφεί» .
 Έτσι λοιπόν και για τις πόλεις που κατέκτησε ο Αλέξανδρος είναι πιο σωστό να πούμε: «Δεν θα είχαν εκπολιτιστεί, αν δεν είχαν νικηθεί». Η Αίγυπτος δεν θα είχε την Αλε­ξάνδρεια, η Μεσοποταμία τη Σελεύκεια, η Σογδιανή την Προφθασία, η Ινδία τη Βουκεφαλία ούτε ο Καύκασος Ελληνική πόλη, με την ίδρυση των οποίων στις χώρες αυτές εξαλείφτηκε η βαρβαρότητα και το υποδεέστερο στοιχείο μεταβλήθηκε ύστερα από την επαφή του με το ανώτερο .
Αν, λοιπόν, οι φιλόσοφοι καυχώνται ότι εξευγενίζουν και κάνουν προσαρμόσιμα τα σκληρά και απαί­δευτα στοιχεία του ανθρώπινου χαρακτήρα, εφόσον ο Αλέ­ξανδρος κατάφερε ν’ αλλάξει τη θηριώδη φύση πάρα πολ­λών φυλών, εύλογα θα μπορούσε να θεωρηθεί φιλόσοφος.
από την ιστοσελίδα 
ENDYMION
 
Οι πολεμιστές της Λάϊον
 
και  ο Σπανουδάκης  ρωτούν
ΖΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΗΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ;

Τα μήλα των ΕΛ.ΖΙΝ


το Τόξο

και  ο Αντίνοος μαζί με τον Ευρύμαχο

 καθισμένοι στο τραπέζι της μεγάλης κλοπής.

Αγαπημένες φράσεις και τακτικές του Αντίνοου.

Ο θεός είναι αγάπη και δημιουργός των πάντων,
αλλά να προσέχετε τον αντίχριστο και το σατανά
Ποιος τον δημιούργησε αυτόν άραγε;
Ειρήνη υμίν.
Μόνο οι πόλεμοι που γίνονται στο όνομα μου
και για την εγκαθίδρυση της βασιλείας μου επιτρέπονται.
Αγαπάτε τους άλλους ως εαυτόν.
Έτσι που είσθε…. είναι η χειρότερη τιμωρία τους
Καλά να πάθουν.
Άλλωστε όσο βασανίζεται κανείς και υποφέρει μαρτύρια
τόσο καλύτερα είναι και πιο πολύ θα καλοπερνάει στο παράδεισο όταν πάει.
Να είστε ευσεβείς και να τιμάτε το θεό πρώτα και κυρίως τον εβραϊκό
και τον μόνο αληθινό.
Ένας είναι ο θεός αλλά οι άγιοι που πρέπει να προσκυνάτε και να τιμάτε
πολλοί. Μαρτύρησαν για την πίστη και πρόσφεραν “σπουδαίο” έργο στην κοινωνία.
Να μη ερευνάτε τας γραφάς γιατί δεν με συμφέρει να ξυπνήσετε και πολύ.
Η πίστη αρκεί.
Να αγαπάτε αλλήλους ξεκινώντας από εμένα κυρίως και αν περισσέψει τίποτα δώστε και σε κανένα άλλο.
Αν έχετε δυο χιτώνες δώστε τον ένα για νιώσετε φιλάνθρωποι
αλλά όχι να τον μάθετε να φτιάχνει μόνος του χιτώνες.
Πάει πολύ!
Θα μείνουμε χωρίς χιτώνες.
Εγώ σας προστάτεψα από τους κατακτητές συνεργαζόμενος άριστα μαζί τους για χάρη της ειρήνης και εγώ σας προστατεύω ακόμη.
Δεν φταίει ο αληθινός θεός και οι εκλεκτοί εκπρόσωποι του για τα λάθη των ανθρώπων που εξακολουθούν να είναι τόσο κακοί και κουτοί μαθητές,
με τόσο άριστους δασκάλους και θεούς που τους διδάσκουν.
Είστε ελεύθεροι να κάνετε ότι θέλετε μέσα στο μαντρί και στην στάνη υπακούοντας στο καλό ποιμένα και βοσκό που σας φροντίζει
σας κουρεύει σας παίρνει το γάλα και σας κάνει εκλεκτά μεζεδάκια όταν πεινάει.

Έξω κυκλοφορεί ο κακός λύκος και είναι πολύ χειρότερα τα πράγματα.
Σε άλλες στάνες ούτε να το διανοηθείτε τρις χειρότερα.
Τουλάχιστο έχετε μια τακτοποιημένη νεκροζωή και χρησιμοποιούμε πάντα αναισθητικό όταν σας σφάζουμε.
Δεν το καταλαβαίνετε καθόλου και δεν πονάνε.
Πεθαίνετε ευτυχισμένοι στην αγκαλιά μου και δεν είναι λίγο.
Να προσέχετε την χειραγώγηση των άλλων που με αντιμάχονται
γιατί με ζηλεύουν που είμαι τόσο τέλειος και καλός.
Άλλωστε την πιο καλή χειραγώγηση την κάνω εγώ και η γοητεία της εξουσίας μου είναι αδιαφιλονίκητη μαζί με τα αποκλειστικά δικαιώματα και το κοπυ ράιτ.
Είστε αχάριστοι που δεν δοξολογείτε συνέχεια το θεό και τα θαύματα του μόνο κάθεστε και σκέφτεστε και κουράζεστε.
Δεν αδειάζει η θάλασσα με τα κουβαδάκια λέει ο άγγελος Κυρίου.
Βάλτε και λίγο από την λάμψη του αρχαίου Ελληνικού πνεύματος στο τραπέζι μου τιμώντας κανένα Πλάτωνα το πολύ, θα προσδώσει αρκετή γκλαμουριά σε ένα γάμο που επιθυμώ και μου προσθέτει και κύρος.
Εν πιάσει περιπτώσει είστε όλοι ανάξιοι δούλοι αμαρτωλοί και ευτυχώς το έλεος μου
είναι αρκετό για να καλοπερνώ σαν αναμάρτητος
Εγώ θυσιάστηκα για σας και δεν μπορεί να μη καλοπληρωθώ για την δουλειά που έκανα.
Και δεν μπορείτε να μη το σέβεστε τουλάχιστον αυτό.
Copyright Αντίνοος

..μάλλον είμαστε για να ακούμε να τα δεχόμαστε
και να προσκυνάμε όλα αυτά….
Έχει δίκιο
Αυτό είμαστε και αυτό μας αξίζει.
Ανάξιοι δούλοι!

 Εμβαθύνοντας στο θέμα που μας “απασχολεί” και όχι αδίκως ή περιττά θα λέγαμε,
ούτε διακατεχόμενοι από “συνδρομικό μένος”,
αλλά εξετάζοντας όσο το δυνατόν αντικειμενικά ,νηφάλια και αποστασιοποιημένα την κατάσταση “του ασθενούς”
προσπαθούμε για μια διάγνωση και πρόταση θεραπείας
… πριν μας πεθάνει τελείως και εμείς μαζί του.
Η διάγνωση μας δεν μπορεί να παραλείψει την χαρτογράφηση της συμπεριφοράς
των μεθόδων και των τακτικών του πολιτικού

Ευρύμαχου και των “ευρέων” νόμων του.
Τον κύριο αυτόν θα τον συναντήσουμε παντού…σαν τον μαϊντανό ένα πράγμα.
Πάει με όλους και όλα.
Φυσικά πρώτα απ όλα θα τον συναντήσουμε στο πλευρό της εκκλησίας θεοσεβούμενο άνθρωπο, με κορδέλες, με περιστέρια στο κεφάλι του, με φυλακτά, με προσευχές, με πνευματικούς πατέρες καθοδηγητές του, με κουμπαριές με αναψυκτήρια,
με γάμους βαφτίσια και πολλά άλλα …κοσμικά.
Θα το απολαύσουμε στα ΜΜΕ αποβλάκωσης πολιτών να κάνει πολιτική ανάλυση εν μέσω παραθύρων και να δίνει τις φανερές μάχες εντυπώσεων με τις κρυφές μίζες.
Θα το χαζέψουμε να πουλάει βιβλία του Πλάτωνα μαζί με τους νεφελώδεις Νεφελίμ της Ορθοδοξίας και τις Κόκκινες αρκούδες και άλλες ιστορίες για αγρίους Ελ και να φυτεύει δεντράκια σε καμένα δάση.
Να καταντά τους νόμους “παραθυράκια” για να μπαινοβγαίνει άνετα η «δικαιοσύνη» αδίκων ανθρώπων.
Θα τον “θαυμάσουμε” σε συζητήσεις να μιλάει χωρίς να εστιάζεται πουθενά χωρίς να καταλήγει πουθενά
Ανοίγοντας συνέχεια παράθυρα και τους ασκούς του Αίολου εκτός θέματος, χωρίς να γνωρίζει το θέμα,
ούτε να καθίσει να εμβαθύνει στο θέμα,
με όλα τα Άλογα του Διομήδη να τρέχουν αφηνιασμένα,
σκόρπιες σκέψεις.
Ρηχός επιφανειακός επιδειξίας, φιλοτομαριστής, χοντρού δέρματος το εξωτερικό περίβλημα, το εσωτερικό ανύπαρκτο,
γλείφτης αρχομανής, ξενέρωτος, σπουδαιοφανής σοβαροφανής έως γραφικός, “ευσυγκίνητος” όταν τον πιάνουν στα πράσσα,
πολιτικάντης, λαϊκιστικής, αδιάφορος με
γάμους βιτρίνα, πτυχιούχους συζύγους και “ευαίσθητους” κουλτουριάρηδες γκέυ, εγγονοί, καυμένα παιδιά, χαζοχαρούμενες κόρες ,
και όλο το σόι
σπουδαίων οικογενειών « σωτήρων» του Έθνους… με το αζημίωτο.
Ο Ευρύμαχος αγαπάει τον άρτον και τα θεάματα, τις φιέστες, τις γρίππες που τον βολεύουν στην ανάλογη στιγμή, τις ατέλειωτες συνεδριάσεις, τα ακατάληκτα συνέδρια, τα αλληλοβραβεία, τις φιλανθρωπίες,, τις δηλώσεις που μένουν πάντα δηλώσεις, τους νεκρούς ζόμπι εκπρόσωπους τύπων ,
Τα παράθυρα του νόμου και τα παραθυράκια πολλών ειδών μαζί με τις παρελάσεις και τους εκκλησιασμούς και τις εκδηλώσεις
μπολντιμπινταράδων ανεγκέφαλων χρυσών υπερεθνικιστών.
Φυσικά πάντα παίρνει τις “ευλογίες” του Αντίνοου πιστός «αγνός ιδεαλιστής» σε ένα ορθολογιστικό κόσμο του 21ου αιώνα με ένα πτυχίο αποκτάται με ένα όρκο
βασισμένο στους «μακάριοι οι πτωχί των πνεύματι»
και έτσι παραμένουν.
Πτωχοί και άνεργοι.
Βεβαίως είναι και οι υλιστές αριστερής αποκλίσεως που ποιούν την νήσσα και κρατούν θέση ουδετερότητας με τον Αντίνοο διατηρώντας το κεφάλι τους ήσυχο
και αφήνοντας τον και αυτόν στην ησυχία του να χωνεύει τα πρόβατα που καταβροχθίζει.
Γιατί όχι ;
Κάπου τα έχουν βρει και έχουν και αυτοί ένα μερίδιο του «ζώου» και πολυτελή γραφεία μαζί τις καρέκλες των πονόψυχων συνδικαλιστών εργατοπατέρων.
Ο Αντίνοος, μέγας θαυματοποιός, έχει στα χέρια του την γνώση και στην πιο βαθιά της μορφή, την μεταφυσική, και πολλά από τα κόλπα του “τρίτου” Κυκλώπειου ματιού,
και χειρίζεται το σημείο αντίληψης των ανθρώπων
μέσα στην σπηλιά καθορίζοντας τι, είδωλα και σκιές …θα “βλέπουν”.
Την έχει κλέψει μαζί με την ομορφιά και τα τείχη της Τροίας παραμένουν απόρθητα και ψηλά.
Ο Ευρύνομος έχει τους νόμους προκρούστειο λάστιχο
κατά ίδιο του όφελος
και τις γνώσεις του Κεφαλαίου, καθορίζοντας τις οικονομικές συνθήκες εξαθλιωτικής διαβίωσης στην σπηλιά μαζί με τις αλυσίδες των σταυρών των κρατουμένων δεσμωτών
του Ποσειδώνιου Υιού..
Έτσι ρυθμίζει την τιμή του γάλακτος, του μαλλιού, του τυριού
των καρτέλ και των προβάτων που σφάζει και τρώει κάθε φορά που πεινάει.
Μόνο την τιμή του Διονυσικού Οίνου δεν γνωρίζει και την αξία της χαράς του, γιατί δεν γελάει ποτέ,
δεν μπορεί .
Με μια καρδιά νεκρή, με ένα συκώτι πρησμένο από τις καταχρήσεις και το πολύ φαγητό, με ένα νου παράλογα
αντινοικό “περιπατών νεκρός” ταφολάγνος,
πώς να γελάσει κανείς και να χαρεί;

Αγαπημένες φράσεις και τακτικές του Ευρύμαχου.

Ο κ.Ευρύνομος είναι πιο ελαφρύς τύπος από τον βαρύ και ασήκωτο
Αντίνοο.
Είναι πολιτικάντης πολιτικός και δεν θέλει να τον χαρακτηρίσουν
δογματικό. Χρειάζεται και ψηφόρους άλλωστε…
Προέχει η διπλωματία και σίγουρα έχει δανειστεί το εγχειρίδιο του Μακιαβέλι από το θησαυροφυλάκιο του Αντίνοου.
Ο αρχιδελφίνος λοιπόν, ανοίγει πάντα πολλά παράθυρα νόμων και παρανόμων και τα δίνει σε ειδικούς που ασχολούνται με αυτά και τα καταλαβαίνουν και κανείς άλλος, οι οποίοι βεβαίως πληρώνονται αδρά
για αυτή τη θυσία και την δουλειά που κάνουν.
Δημιουργεί ένα θέμα τρανταχτό όταν θέλει να σκεπάσει κάτι άλλο.
Αν θέσει κάποιος άλλος ένα θέμα που δεν είναι του σιναφιού
αμέσως επεμβαίνει και στρέφει την προσοχή αλλού.
Αν κάποιος αποφασίσει να κάνει ένα θέμα με τα «‘Μήλα»
ερευνώντας το, θα προσέλθει με την αλαζονεία του πολύξερου
αρχίζοντας από την κριτική απαξίωσης.
Με μήλα θα ασχολούμαστε τώρα;
Υπάρχουν τόσο σοβαρά θέματα και είναι πάντα …τα δικά του.
Θέλει να νιώθει ευυπόληπτος και είναι τόσο ανασφαλής γι αυτό..
Αμέσως θα μιλήσει για τα φύλα και τα εσπεριδοειδή, όχι για να διευρύνει το θέμα ή να το φωτίσει από άλλη πλευρά αλλά
γιατί θέλει να το παραμερίσει και να ξεχαστεί.
Αν δεν τα καταφέρει θα σου προσάψει εμμονή για το μήλα
και τραύμα της παιδικής ηλικίας.
Δεν σε άφηναν οι γονείς σου να τρως μήλα
ή σου έδιναν πολλά και τα μπούχτισες.
Το γεγονός ότι μπορεί να υπάρχει “πράβλημα” με κάποια μήλα
δεν πρέπει να σε απασχολήσει ποτέ και αν σε απασχολήσει
έχει την “ηρωική” απάντηση
Τι να κάνουμε τώρα;
Άστα να πέφτουν στα κεφάλια μας…μήλα είναι!
Αν δεν πετύχει και αυτό θα σε ρωτήσει γιατί δεν ασχολείσαι
και με τα αχλάδια, φρούτα είναι και αυτά
και δε μπορεί να μένουν παραπονεμένα.
Αν απαντήσεις και σε αυτό θα οχυρωθεί πίσω από την θέση της υπεροπτικής ανωτερότητας.
Να μη ασχολούμαστε με τα μήλα και να μη τα μετράμε,
θα πέσουν μόνα τους όταν ωριμάσουν και σαπίσουν
και άλλωστε δεν έχουν μείνει και πολλά.
Κάτι γεραλέα έχουν απομείνει ομοιώματα.
Αν έχει παρακολουθήσει σεμινάρια «διαφωτιστικά» new age εκπαίδευσης θα επιμείνει ότι πρέπει να κοιτάζουμε μόνο τα μήλα που είναι μέσα μας και όχι τα εξωτερικά για να τον αφήσουμε ήσυχο.
Στην πρόταση να κοιτάξουμε τα μήλα μέσα έξω αυτή την φορά,
όχι μόνο μέσα ούτε συνεχεία έξω… θα ανησυχήσει αρκετά.
Αν επιμείνεις να κρατάς το θέμα που σε ενδιαφέρει, θα μπει στον κόπο να σου δώσει μια διάλεξη για τα μήλα από την διατριβή του
που έκανε σε συνεργασία με κολλητούς εξυπηρέτησης.
Αν δε έχει διατριβή, θα έχει μια ελαφριά φαιδρά οικολογική θεωρία της παγκοσμιοποίησης για την εξίσωση όλων των φρούτων.
Γιατί να ξεχωρίζουμε τα μήλα από τα αχλάδια και να είμαστε ρατσιστές και να μην έχουμε ένα φρούτο να τρώμε;
Και εκτός των άλλων πρέπει να σεβόμαστε όλα τα φρούτα θα σου πει με τον αβάσταχτο καθωσπρεπισμό της μικροαστικότητας του.
Κατόπιν θα σου ζητήσει να θεμελιώσεις το πόρισμα της έρευνας.
Όταν του το δείξεις δεν θα το δεχτεί και θα σε παραπέμψει σε κάποιο παραθύρι του νόμου ζητώντας σου ιστορικές πηγές .
Αν κάνεις το λάθος και του παρουσιάσεις μία, θα σε κατακλύσει με “έγκυρες” απειράριθμες δικές του, να διαβάζεις μέχρι τον παράδεισο ή… την κόλαση που θα προτιμήσεις να πας.
Τελικά αν κάποια στιγμή καταλάβει ποιο ήταν το θέμα, γιατί τις περισσότερες φορές δεν βλέπει το βάθος του θέματος,
τον εμποδίζει η ρηχότητα και μικρονοϊκότητα του,
θα νιώσει μια μικρή ανατριχίλα στην περιοχή του συκωτιού
και ένα οξύ πόνο.
Η επόμενη κίνηση του θα είναι να σου προτείνει να μοιραστείτε τα μήλα και να δώσετε και στο Αντίνο μαζί με τους άλλους.

Αλλά τι να απαντήσεις σε κάποιο που δεν έχει αγγίζει ούτε στο όνειρο του τα Χρυσά Μήλα των Εσπερίδων και αγνοεί παντελώς την ύπαρξη τους
γνωρίζοντας μόνο τα μήλα της δύσοσμης γειτονιάς του
και από εκεί μόνο ψωνίζει;

 Συνεχίζοντας το θέμα μας, που ήταν ευθύς εξ αρχής «τα Μήλα» και εξακολουθεί να είναι, και σε όποιον αρέσει, για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε να τους κάνουμε την χάρη να το ξεχάσουμε ή να ασχοληθούμε με κάτι άλλο, πιο ελαφρύ,
ή να το κουκουλώσουμε.
Συνεχίζοντας λοιπόν να το τραγουδάμε σε πολλές κλίμακες και οκτάβες “Ένα Μπολερό”,
τον ίδιο Σκοπό και κλείνοντας τον κύκλο αυτής της ανάρτησης
για να μεταβούμε σε νέα, αναζητώντας μια Ατλαντίδα,
θα πρέπει να κάνουμε ιδιαίτερη μνεία για την Τροία.
Την Τροία και τους Τρώες που κλέβουν πάντα την Ομορφιά και την Γνώση που φτιάχνει τους ανθρώπους Όμορφους, δίνοντας μορφή και αρμονική ενδελεχή διάταξη
σε ρινίσματα φωτός συνδέοντας τα με τον Σκοπό.
Ο Αλέξανδρος , εκστρατεύει εναντίον της πόρνης Βαβυλώνας και η Τροία πέφτει και μεταφέρεται στο Βατικανό, την Ν. Τροία με τον Αινεία.
Πολύ αργότερα ο Ταύρος Καρλ Μαρξ ξεκινάει εναντίον των τειχών ηγεμονικά,σφάζοντας τον Ταύρο.
Το χρήμα, το Κεφάλαιο είναι συμπυκνωμένη μορφή ενέργειας διαισθάνεται.
Η οικονομική ανισότητα δημιουργεί την κοινωνική αδικία και καθένας υποστηρίζει το συμφέρον της κοινωνικής του τάξης, εκτός από αυτούς που δεν έχουν ταξική συνείδηση.
Σπάστε τις αλυσίδες προέτρεψε και κρατώντας την διαλεκτική προσέγγιση της ιστορίας του Χέγκελ, αλλά όχι τον ιδεαλισμό του και τις περιπέτειες του Πνεύματος,
που προσπαθεί να επιστρέψει στον εαυτό του,
Δημιουργεί τις περιπέτειες του προλεταριάτου και την δικτατορία μιας άμορφης Σταλινικής μάζας πλιατσικολόγων υλιστών.
Χιλιάδες νεκροί μπροστά στα τείχη, να διεκδικούν ίση κατανομή του πλούτου, ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς ψωμί παιδεία και
… ελευθερία, μη γνωρίζοντας τι να κάνουν με αυτή,
μακριά από την αυτογνωσία.
Και ο Αγαμέμνων να εμμένει με το πείσμα ενός Ταύρου πεισματικά στις ηγεμονικές του θέσεις και τις αρχομανικές του φιλοδοξίες θυσιάζοντας το παιδί του για αυτές και,
μαζί πολλά παιδιά του κόσμου στις αρχές του προηγούμενου αιώνα…

 από την ιστοσελίδα  4. Ο Ποσειδών 

η Ατλαντίδα και ο πονηρός  κερδοσκόπος Ατλαντας

που θέλει να κλέψει τον Ηρακλή φορτώνοντας το βάρος του ουρανού

και  πουλάει τα μήλα πανάκριβα στην αγορά του Δήμου

… σαν να ήταν δικά του.

Οι πολεμιστές της Λάϊον  σε μια συγκομιδή μήλων

ρωτούν και αναρωτιούνται

 Πότε θα κάμει ξαστεριά;