2. Το Άπειρο των Ομηρικών Επών


Άπειρο  Οδυσσέας2014

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΝΗΩΝ

ΟΜΗΡΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ, από το 2008

ΟΜΗΡΙΚΑ  ΕΠΗ

ΟΜΗΡΙΚΉ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

ΣΚΟΠΟΣ:

Η Διάδοση των Ομηρικών Επών σε ιστορική καταγραφή φιλοσοφία  ερμηνεία επιστήμη πολιτική με πρότυπο καινοτόμο τρόπο.

Η Επιστροφή της ΩΡΑΙΑΣ ΕΛΕΝΗΣ  της γνώσης της αξιοπρέπειας της ομορφιάς και της τιμής στην Ελλάδα

Η Δημιουργία της Ομηρικής Πολιτείας σε Πολυδιάστατο Χώρο σε όλο τον κόσμο.

Παίρνουν μέρος τα κάτωθι   ιστολόγια  ΝΗΕΣ:

2. Τα Αστέρια της Λάϊον

Το ιστολόγιο του ΤΗΛΕΜΑΧΟΥ στη σύγχρονη μορφή του λόγου και της τηλεμαχίας.

Επιλεγμένα άρθρα σκέψεις σχολιασμοί στο διαδίκτυο   και οι 12 ΜΑΧΕΣ ΤΩΝ ΝΗΩΝ

Επικοινωνήστε μαζί μας για την οργάνωση μιας ΤΗΛΕΔΙΑΣΚΕΨΗΣ

σε κοινό γεωμετρικό  τόπο συνάντησης με  θέμα :

Η Διαχρονικότητα των Ομηρικών Ραψωδιών και τα Μηνύματα του Λόγου  των Επών

Ομηρική Πολιτεία

Advertisements

Αλεξανδρινοί Αστερισμοί


Θεσσαλονίκη Αχιλλέας Αλέξανδρος  Αστέρι

Η  κοσμοϊστορική  πρώτη διαδικτυακή συνέντευξη του Αλέξανδρου στην Ομηρική Πολιτεία  και το δώρο του στον  νικητή του διαγωνισμού.

Βρήκαμε τον Αλέξανδρο στο μονοπάτια των αθανάτων των  αετών  και των αστεριών, τον ρωτήσαμε σε β΄ Ενικό  ευγενείας   και  μας απάντησε  ευθέως  σε όλα τα ερωτήματα  με τον τρόπο του μεγάλου στρατηγού  σε απαντήσεις  καθαρού ουρανού  αλεξανδρινής  διαυγείας .  Σύντομα λακωνικά και ουσιαστικά. Πάνω απ΄όλα  μας έχει απαντήσει αληθινά με την ίδια του την ζωή και την επιλογή.

Χαίρε μεγάλε στρατηγέ  των Ελλήνων!  Η πρώτη  ερώτηση  απορία από την Ομηρική Πολιτεία είναι η εξής:

  • Πως κατέκτησες των κόσμο;

-Τον κόσμο δεν τον κατέκτησα. Τον γνώρισα τον  ερωτεύτηκα  ως  έφηβος  και αυτός με αγάπησε σαν θεό του   τον ταξίδεψα  τον εξερεύνησα τον θαύμασα  γιατί ήταν στο πεπρωμένο μου και ο δρόμος της καρδιάς μου και ένας δρόμος με λεοντόκαρδη καρδιά.

Την καρδιά μου.

-Έχεις δεχθεί όμως και αρκετές  επικρίσεις για το έργο σου;

-Μόνο όποιος  δεν κάνει   τίποτα δεν κάνει  λάθος , έχω κάνει και λάθη . Το έργο μου κατανοείται  και εκτιμάται μόνο από τους  ισάξιους  και  ομοίους μου .

-Ποιος ήταν ο  άνθρωπος ή ο θεός που σε  επηρέασε περισσότερο στη ζωή σου;

-Εκτός από τους γονείς μου που ήταν ισχυρές προσωπικότητες και οι δυο  τους , ο Φίλιππος μου έδωσε την δύναμη και η Μυρτάλη Ολυμπιάδα τη μυστική  γνώση  που κατείχε, οι δάσκαλοι μου. Ο Αριστοτέλη,ς μου δίδαξε την λογική και ο Διογένης τη  ελεγχόμενη τρέλα .Θεός μου η Αθηνά παρ όλο που δεν την άκουσα πάντα   κάνοντας  όλα τα λάθη της  άγριας νιότης μου προσπαθούσα να γίνω σοφός  και να ενώσω όλες αυτές τις πλευρές και τις ισχυρές επιρροές.

-Ποιον  ορισμό θα έδινες για σένα με μια ΛΕΞΗ, τι είσαι, τι ήσουν;

-ΚΥΝΗΓΟΣ,  την  Εποχή των Ονείρων  ήμουν κυνηγός, την Εποχή των Ανέμων είμαι ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΣ

-Τι σημαίνει Ονειρευτής;

-Σημαίνει  την κατάκτηση  της Αθανασίας στην Αιωνιότητα του Πνεύματος. Την δυνατότητα να ταξιδεύεις στον χρόνο στον χώρο  με τα φτερά της Γνώσης. Να επιστρέφεις από την Δύση ξεκινώντας από την Ανατολή σοφότερος και ωριμότερος, ολοκληρωμένος.

-Επιστρέφεις από την Δύση ;

-ΕΠΙΣΤΡΕΦΩ  με τα δώρα του Πνεύματος  μέσα από την ενοποίηση των δυνάμεων και των γνώσεων της φυσικής της μεταφυσικής της τέχνης της λογοτεχνίας της βιολογίας των μαθηματικών της μουσικής  της ιστορίας στη μεγάλη ΕΝΟΤΗΤΑ της εξελισσόμενης συνείδησης.

-Τι θα συμβούλευες τους σημερινούς νέους;

-Να διαβάζουν τα Ομηρικά Έπη, να τα μελετούν  και να τα χρησιμοποιούν  σαν φάρο  χάρτη και οδηγό στη  ζωή για να μη χαθούν.

-Για ποιο λόγο να το κάνουν αυτό;

-Γιατί μόνο έτσι μπορούν να γίνουν πολεμιστές και  ο μόνος τρόπος να ζήσεις  να πεθάνεις  να περπατήσεις  όρθιος σε αυτή τη  γαλαζοπράσινη μικρούλα γη είναι μόνο ως πολεμιστής , διαφορετικά σέρνεσαι  και απλώς φυτοζωείς.  Η  Αθηνά, την  πρώτη τάξη που έφτιαξε  στην αγαπημένη της πολιτεία ήταν την τάξη των πολεμιστών για να προστατεύουν να φυλάττουν να υπερασπίζονται  την χώρα και τους πολίτες της.

_Πολεμιστής σημαίνει  ΠΟΛΕΜΟΣ, δεν είναι πολύ κουραστικό  αυτό . Πόσο και γιατί να πολεμά κανείς δεν πρέπει να ξεκουράζεται .Πότε  και πως θα μιλήσουμε για την ΕΙΡΗΝΗ , δεν την χρειαζόμαστε;

-Πόλεμος σημαίνει  ΖΩΗ  και είναι ο πατέρας της . Η ζωή αρχίζει με μια πολεμική πράξη. Αυτή του σπερματοζωαρίου  βέλους  να κατακτήσει ένα  εύκαμπτο τόξο  ωάριο διεκδικώντας την ύπαρξη του . Ειρήνη  σημαίνει  ομοιόσταση ισορροπία των  συστημάτων των   λειτουργιών  της φυσικής  ύπαρξης και αρμονική  συνεργασία  μεταξύ τους. Είναι η μητέρα της ζωής και της φροντίδας της συντήρησης της,  αν δεν υπάρχουν όμως τα λευκά αιμοσφαίρια και τα αντισώματα να πολεμήσουν στην πρώτη δεύτερη και τρίτη γραμμή άμυνας  και επίθεσης του οργανισμού  δεν υπάρχει συνέχεια της ζωής . Θα μιλήσουμε για ειρήνη όταν υπάρχουν αρκετοί πολεμιστές για να την υπερασπιστούν. Άλλωστε  η λέξη πόλεμος προέρχεται από το πελεμίζω  πάλλω πάλλομαι  και το όνομα της  Παλλάδος Αθηνάς απαντάται στα Ομηρικά  Έπη συχνά.

-Πως βλέπεις την σημερινή κατάσταση τα προβλήματα σε παγκόσμιο επίπεδο  είναι πολλά; Οι άνθρωποι παραπονιούνται  αγανακτούν  βρίζουν αυτούς που τους ανάξιους  αχυράνθρωπους που τους  κυβερνούν.

-Το να βρίζεις κάποιον σημαίνει πως  είσαι σε αδύναμη θέση. Δεν  μπορείς να κάνεις τίποτα άλλο και κάθεσαι και βρίζεις. Δεν  διανοήθηκα ποτέ να χάσω τον χρόνο μου βρίζοντας τον Δαρείο και τους παλατιανούς του. Το  να παραπονείσαι σημαίνει πως έχεις ήδη ηττηθεί. Το να αγανακτείς επιβάλλεται ,  την κατάλληλη στιγμή για τον σωστό λόγο με τον ορθό τρόπο .

-Για το έθιμο με τα κάλαντα συμφωνείς ;Ποια  κάλαντα  θα έλεγες σήμερα ;

-Τα Ομηρικά φυσικά. Πάντα πρέπει να τα ψέλνουμε και να τα λέμε  όπως  τα χρόνια τα παλιά…Ο Όμηρος περνούσε από σπίτι σε σπίτι και τα έλεγε  με οδηγούς  κάποια μικρά  λιονταράκια  και παιδιά

_Τι δώρο υπόσχεσαι στον νικητή του διαγωνισμού;

_Τα Ομηρικά Έπη σε χρυσόδετους 2 τόμους  εκδόσεις Ιδεοθέατρον  μετάφραση Κ .Δούκα να τα διαβάζει τα ήσυχα βράδια σε μια   απαγγελία διαδικτυακή

και να μη λείπουν από κανένα σπίτι κανένα  πιθάρι καμιά σχολή και  καμιά σκηνή

Σε ευχαριστούμε πολύ Αλέξανδρε   άπαντες παρόντες  οι  πολίτες της Ομηρικής Πολιτείας

ΕΙΣΑΙ  πάντα ζωντανός   και  ζεις  και  στις δικές μας καρδιές  αθεράπευτα ονειροπόλος , αστέρι , ονειρευτής και κυνηγός μαζί.

Αλεξανδρινοί Αγερμοί

Αλεξανδρινό βλέμμα


Alexandros Barlami Αλέξανδρος

Ευθύμης Βαρλάμης

Α λέξανδρος
Η κορυφαία στρατηγική της Ελληνικής σκέψης!
Η στρατηγική στην καθημερινή μας ζωή!

Ένας απλός πολίτης επιχειρηματίας υπάλληλος πωλητής δάσκαλος δεν είναι αξιωματικός στρατού ούτε απλός στρατιώτης.
Όμως να δούμε την στρατηγική με την ευρεία έννοια της
σαν την τέχνη της χρησιμοποίησης όλων των δυνάμεων μας προς επίτευξη αποτελεσμάτων μπορούμε να την εφαρμόσουμε στην καθημερινή μας ζωή θέτοντας δύο ουσιώδη ερωτήματα.
Ποιες είναι οι δυνάμεις μου;
Και ποια τα αποτελέσματα που θέλω να πετύχω;
Μήπως είμαστε ένα μικρός στρατηγός και δεν το ξέρουμε.
Μέσα στην κρανιακή μας κοιλότητα διαθέτουμε ένα στρατό από τα εγκεφαλικά μας κύτταρα ανά πάσα στιγμή και αυτός ο στρατός υπακούει σε εμάς και μένει να αποδειχτούμε ικανοί στα ηνία της διακυβέρνησης του.
Στον έλεγχο της ποιότητας του και στην κατάσταση που βρίσκεται 10.000.0000 στρατιώτες εγκεφαλικών κυττάρων.
Είναι καλά εξοπλισμένος;
Τα όπλα του είναι οι πληροφορίες οι γνώσεις και σε πιο ευρεία κλίμακα η παιδεία.Οι περισσότερες πληροφορίες είναι από τις εφημερίδες, τον παρουσιαστή τηλεόρασης και είναι κατευθυνόμενες υπονομευτικές υπνωτικές και βρίσκονται εκεί για αντιπερισπασμό.
Οι εφημερίδες τα δελτία ειδήσεων αφορούν την μεσαία τάξη.
Η μάζα των χαμηλών εισοδημάτων παραμένει ανίσχυρη και υφίσταται αβοήθητη στις καταιγίδες της ιστορίας.
Το γεγονός ότι γνωρίζει τις κυβερνητικές κινήσεις δεν έχει σημασία αφού ούτε μπορεί να τις επηρεάσει αλλά ούτε μια απλή ανεκτή πολιτική συζήτηση δεν μπορεί να κάνει.
Από την άλλη οι πληροφορίες που παρέχονται από Μ.Μ.Ε δεν αφορούν την ανώτερη τάξη για τον απλούστατο λόγο ότι είναι η ίδια που τις παρέχει.
Στο πολίτη Καίην τον μεγαλοεκδότη εφημερίδων όταν κάποιος τον ρωτά «τι θα σκεφθεί ο κόσμος για την συμπεριφορά του» απαντά
Ο κόσμος θα σκεφτεί ότι του πως εγώ να σκεφτεί.
Το χάσμα που χωρίζει την γνώση από την πληροφορία είναι αβυσσαλέο ιδιαίτερα στην εποχή μας της πληροφόρησης.
Η πληροφορία δεν είναι παρά ένα δεδομένο ανεπεξέργαστο και ασύνδετο.
Καθημερινά δεχόμαστε πλήθος πληροφορίες. Ο τρόπος που θα κάνουμε την επεξεργασία θα καθορίσει και το επίπεδο της γνώσης μας.
Η γνώση είναι δύναμη και είναι το σύνολο της παιδείας της κατασταλαγμένης γνώσης και εμπειρίας που μπορεί να διαμορφώσει τον χαρακτήρα μας.Πολλές φορές συνχέουμε την παιδεία με την ψευτοπαιδεία. Μπορεί να οδηγήσει ένα άνθρωπο στην τριτοβάθμια εκπαίδευση αλλά όχι και να τον κάνει να σκεφτεί.
Το γεγονός ότι διαθέτουμε ένα η περισσότερα πτυχία δεν σημαίνει τίποτα εκτός από ανέμελα φοιτητικά χρόνια. Μπορεί αυτά να κάνουν περήφανη την θεία μας την γιαγιά μας να μας βοηθούν για μια καλή θέση και να φορτώνουν την επισκεπτήρια κάρτα μας αλλά είναι ανίσχυρα να μας δώσουν την πραγματική γνώση και ουσία.
Πόσο καλά είναι εκπαιδευμένος ο στρατός μας;Ένας στρατός εκπαιδεύεται με την πειθαρχία και την συγκέντρωση. Πόσο συχνά συλλαμβάνουμε τον στρατό μας να περιφέρεται άσκοπα χωρίς να κάνει τίποτα;
Για να εκπαιδέψουμε τον στρατό του μυαλού μας πρέπει να του υποβάλλουμε οργανόγραμμα να ξεχωρίζει το επείγον το άχρηστο το απαραίτητο και το άσκοπο.
Αν δεν βάλουμε σε τάξη το μυαλό μας πως μπορούμε να βάλουμε σε τάξη την ζωή μας;
Ένα συγκροτημένο μυαλό μπορεί να οδηγήσει στην οξύνοια την διορατικότητα και την αυτοπεποίθεση.
Η πειθαρχία που οφείλουμε να επιβάλλουμε στον εγκεφαλικό μας στρατό δεν αποκλείει την ψυχαγωγία το γέλιο ή το παιγνίδι και έτσι να νιώθουμε πιο ασφαλείς πιο δημιουργικοί και χαρούμενοι.
Η χορδή του τόξου δεν πρέπει να είναι συνεχώς τεντωμένη να χαλαρώνει και λίγο για να μη χάνει την ελαστικότητα του.Η διατροφή του στρατού μας η χαμηλή ποιότητα του συσσιτίου έχει γίνει αφορμή για πολλές εξεργέσεις.
Στο άλλο άκρο η πολυφαγία ρίχνει το σώμα σε πολλές περιπέτειες και το πλαστικό φαγητό υπονομεύει και το σώμα και το πνεύμα μας.
Ο Αλέξανδρος ήταν εγκρατής στην πολυφαγία και αρνήθηκε τα φαγητά και τα γλυκίσματα που του έστειλε η βασίλισσα της Καρίας.
Ο εγκεφαλικός μας στρατός δεν επηρεάζεται μόνο από την διατροφή που λαμβάνουμε αλλά και από τους ήχους που δέχεται. Οι ήχοι της σύγχρονης ζωής μας είναι πολύ σκληροί και μονότονοι οι διασκεδάσεις μας παράφωνες και η μουσική σκληρή. Ο θόρυβος σκοτώνει την ευφυΐα και η έλλειψη ύπνου μας φθείρει γρήγορα.
Το ηθικό του στρατού μας.Το ηθικό του στρατού μας είναι η ψυχική δύναμη που κινεί ένα άνθρωπο στην δράση και στην ζωή. Είναι σαν τον αιθέρα της ελληνικής φιλοσοφικής σκέψης ένα στοιχείο που διαποτίζει όλα τα αλλά.
Ένας στρατός άριστα εξοπλισμένος με την γνώση και την παιδεία εκπαιδευμένος με την πειθαρχία ξεκούραστος σωστά αναθρεμμένος με υψηλό ηθικό ε εγρήγορση ετοιμότητα εύστροφος έτοιμος να αντεπεξέλθει τόσο ικανά και στην χρήση του δεξιούς και του αριστερού ημισφαιρίου σε ώρα μάχης.
Η Ελληνική στρατιωτική κληρονομιάΟ στρατιώτης και ο αγρότης μπορεί να είναι λησμονημένοι και περιφρονημένοι στον πολιτισμό μας στον Ελληνικό όμως πολύτιμο κατείχαν κεντρική θέση στην κοινωνία.
Δεν υπάρχει υψηλότερη μορφή στον πέμπτο αιώνα διανοητική λογοτεχνική πολιτική που δεν είχε ένα αγρό ή δεν πολεμούσε. Πολύ συχνά έκανε και τα δύο.
Πόλεμος πατήρ πάντων
Αναφωνεί ο Ηράκλειτος.
Ο Τρωικός πόλεμος με τον θυμωμένο Αχιλλέα τον πεισματάρη Αίαντα και τον πολυμήχανο Οδυσσέα αποτελεί το πλαίσιο της Ελληνικής τραγωδίας.
Ο Ελληνικός τρόπος πολέμου απετέλεσε τον πυρήνα της μεταγενέστερης δυτικής στρατιωτικής παράδοσης και δεν είναι μόνο το θάρρος. Αφορά λίγες βασικές αξίες που αποστάχθηκαν από τις πολιτισμικές πολιτικές και οικονομικές πρακτικές της πόλης κράτους.
Ο Ελληνικός πόλεμος είναι μία μόνο επέκταση της Ελληνικής κοινωνίας και έτσι όπως η φιλοσοφία η δημοκρατία η προσωπική ελευθερία και η ελεύθερη έκφραση είναι ιδέες που δεν συναντώνται παρά μόνο στην Μεσόγειο και οι στρατιωτικές αξίες μοναδικές για να πετύχουν τους στόχους για τους οποίους σχεδιάστηκαν.
Η στρατιωτική ικανότητα των Ελλήνων μπορεί να συμπεριληφθεί σε 8 γενικές συνήθειες και πεποιθήσεις μοναδικές στην Ελληνική και μετέπειτα Ευρωπαϊκοί παράδοση.Προηγμένη τεχνολογία
Ανώτερη πειθαρχία
Ευδία στην ανταπόκριση
Δημιουργία στρατού που στηρίζεται σε ελεύθερους πολίτες
Επιλογή αποφασιστικής σύγκρουσης
Κυριαρχία του πεζικού
Συστηματική χρησιμοποίηση του κεφαλαίου για τον πόλεμο
Ηθική αντίθεση στην στρατοκρατία.
Η ταχύτητα πρώτος σύμμαχος ήταν η φιλοσοφία του Αλέξανδρου.
Ήταν ο πιο γρήγορος απ όλους και ο χρόνος σταθερός σύμμαχος του.
Ποτέ δεν έχανε χρόνο αναλύοντας υπερβολικά τις καταστάσεις
Και η ιστορία δεν γνώρισε ούτε πριν ούτε μετά άλλο γεγονός τόσο καταπληκτικό.
Τα μαχητικά του σώματα ήταν η φάλαγγα οι υπασπιστές το ιππικό οι ψιλοί οι αξιωματικοί οι αργυρασπίδες οι βασιλικοί παίδες.

Αν δεν γνωρίζει κανείς που πηγαίνει κανένα μέσο δεν μπορεί να τον πάει κάπου.
Πρώτα πρέπει να υπάρχει ο στόχος για να μη περιπλανάται σαν ένα πλοίο χωρίς πυξίδα.
Η κίνηση είναι το οξυγόνο του μυαλού και του σώματος το ελιξίριο της νεότητας.
Σε μια συνέντευξη που μεταδόθηκε από τα Ελληνικά δελτία ειδήσεων ένας καθηγητής του Χάρβαρντ χαρτογράφησε τον εγκέφαλο του Έλληνα λέγοντας ότι είναι ο μοναδικός που σπάει τους κανόνες και πρωτοπορεί. Η γη κατοικείται από εκατομμύρια ανθρώπων που λειτουργούν στα πλαίσια των κανόνων.
Υπάρχει όμως ένας τύπος εγκεφάλου που λειτουργεί με τον δικό του τρόπο.
Ο Ελληνικός!
Δεν συμβιβάζεται δεν περιορίζεται σπάει τα δεσμά του οδηγείται σε νέα συμπεράσματα νέες αποκαλύψεις και κάνει το θαύμα.
Αυτό κατά πάσα πιθανότητα είναι το περίφημο γονίδιο το Ελληνικό και ο φόβος για το απρόβλεπτο της Ελληνικής σκέψης.

Η αυτογνωσία του ηγέτη
Ποιος κυβερνά την ζωή σας;
Χρειάζεται βαθιά ενδοσκόπηση των ενεργειών για τις βαθύτερες αιτίες των πράξεων μας αντικρίζοντας τον εαυτό μας ξεκάθαρα όπως είναι:
Χειραγωγημένος νωθρός ελεγμένος μπερδεμένος ευνουχισμένος.
Μόνο όταν αντικρίσουμε τον εαυτό μας απογυμνωμένο από τα ενδύματα της υποκρισίας μας θα κατορθώσουμε να συλλάβουμε τις διαστάσεις τους τις δυνατότητες του και τις αδυναμίες του.
Πως θα χρησιμοποιήσουμε την στρατηγική στην ζωή μας εάν δεν γνωρίζουμε να ταξινομούμε να ιεραρχήσουμε τα σημαντικά από τα λογότερο σημαντικά εάν δεν μπορούμε να διακρίνουμε τα συμβαίνοντα και αμφιταλαντευόμαστε άσκοπα ως προς την επιλογή;
Για να επικοινωνήσει κανείς με τους άλλους πρέπει να διαθέτει ένα επαρκές γλωσσικό όργανο. Η Ελληνική γλώσσα διαθέτει 1000000 γλωσσικούς τύπους και υπερβαίνει την 1000.000 της Γαλλικής και τις 120.000της Γερμανικής, και τους καταδικάζουμε στην λήθη επηρεασμένοι από το ρεύμα του ξενισμού.
Πρέπει να εξαλείψουμε αυτό το αίσθημα της κατωτερότητας που μας ταπεινώνει σαν λαό και αποτυπώνεται σε όλα τα είδη έκφρασης.
Η γλώσσα μας υπήρξε πάντοτε εξαγώγιμη και από την εποχή του Αλεξάνδρου έγινε διεθνής.
Η συντριπτική πλειοψηφία λέξεων που αφορούν ορολογία των επιστημών είναι Ελληνικές. Επιπλέον οι αρχαίες Ελληνικές λέξεις έχουν κάτι το αριστοκρατικό και συνάμα γοητευτικό.
Τα αρχαία Ελληνικά δεν είναι δύσκολα.
Δύσκολα τα κατέστησαν οι χιλιάδες αγράμματοι δάσκαλοι του παρελθόντος με τα προχειρογραμμένα συγγράμματα.
Η σημασία μιας γλώσσας δεν εξαρτάται μόνο από τον πληθυσμός αυτών που την μιλούν αλλά και από την συμβολή του λαού αυτού στην ζωή της ανθρωπότητας.
Αν η γλώσσα μας επηρέασε τόσο τον παγκόσμιο πολιτισμό και τον επηρεάζει και σήμερα αυτό είναι απόδειξη για την σπουδαιότητα της και την θέση της ως μητέρα των γλωσσών.
Ο ανθρώπινος πολιτισμός έχει φθάσει σε αδιέξοδο .
Αυτό που μας συμβαίνει σαν έθνος δεν είναι η απώλεια του αρχαίου πολιτισμού

αλλά η απώλεια της φλόγας που θα αναζωπυρώσει ένα νέο Ελληνικό πολιτισμό.

Ελεύθερη απόδοση από το βιβλίο του Χράπη Στυλιανού

 Ο δρόμος του ηγέτη

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ

……..ΣΤΗΝ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΚΗΣ  ΜΝΗΜΗΣ

Αλεξανδρινό Αστέρι


Α λέξανδρος:
Ένας Ήλιος λαμπερός γεννιέται και ανατέλλει σε όλο τον κόσμο!
Η μεγάλη μορφή και προσωπικότητα της ιστορίας κρυμμένη πίσω

από τα σύννεφα της μικρονοϊκότητας και του ανθελληνισμού 
Ο Αλέξανδρος ο βασιλιάς της Μακεδονίας και στρατηγός των Ελλήνων είναι μία από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες που έζησαν σε αυτό τον πλανήτη …ίσως η σημαντικότερη που γνώρισε ο κόσμος!

Ενέπνευσε εκατοντάδες μεταγενέστερους να συγγράψουν μελέτες βιβλία μυθιστορήματα και κάθε είδους θέμα με την ζωή του, τα επιτεύγματα του, και τις προθέσεις του που καλύπτουν όλο το φάσμα της ανθρώπινης εμπειρίας.
Άλλοι έχουν εξαπολύσει κατηγορίες εναντίον του και άλλοι έχουν πλέξει το εγκώμιο του. Δεν πρέπει να μας εκπλήττει αυτή η ποικιλία των συγγραμμάτων αφού είναι ίδιο της ανθρώπινης φύσης τα μάτια να βλέπουν μόνο αυτό που είναι έτοιμο τα μυαλό να κατανοήσει.Σήμερα όλοι οι λαοί αναγνωρίζουν την Ελληνική ανωτερότητα στο κόσμο του πνεύματος και της γνώσης εκτός από του ίδιους τους Έλληνες.
Ακούμε πολύ συχνά ότι η αρχαία Ελληνική ιστορία υπήρξε ένδοξη ελάχιστοι όμως είναι ικανοί να αιτιολογήσουν τις αιτίες της δόξας της.
Χιλιάδες δάσκαλοι και καθηγητές στερημένοι από τον ενθουσιασμό και το πάθος
για την εθνική μας κληρονομιά ενστάλαξαν στις άγραφες ψυχές των μαθητών τους
την απέχθεια για την αρχαία Ελληνική γλώσσα και ιστορία μέσα από τον καταναγκαστικό και στυφό τρόπο της διδασκαλίας τους.Κατά την ενηλικίωση τους αυτά τα άτομα όταν έχουν την απαραίτητη ωριμότητα και κρίση για να κατανοήσουν την αναγκαιότητα όλων αυτών που μέχρι χθες θεωρούσαν ασήμαντα επεμβαίνουν οι κάθε λογής ανάγκες ώστε ξεχνούν να ασχοληθούν με εκείνο που οι αρχαίοι πρόγονοι μας θεωρούσαν
Ύψιστο όλων των αγαθών:
Την γνώση και το συνεπακόλουθο της την Σοφία.Η ευφυΐα δεν είναι αρετή. Αν η φύση μας έχει προικίσει με ευφυΐα όπως έχει πράξει με τους περισσότερους Έλληνες αφού υπήρξαν τα αγαπημένα της παιδιά είναι πολύ καλό.
Όμως δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις κατά τις οποίες η ευφυια πηγαίνει χαμένη
διότι δεν διοχετεύεται σε σωστούς και χρήσιμους διάυλους.
Ο Βίας από την Πριήνη της Ιωνίας κατηγορήθηκε πως αδίκως ασχολείται με την φιλοσοφία αφού τον είχαν κατατάξει στους 7 σοφούς γιατί δεν είχε καμία πρακτική εφαρμογή και εκείνος δεν απάντησε.
Σε λίγο καιρό δανείστηκε ένα ποσό και νοίκιασε όλα τα ελαιοτριβεία της περιοχής διότι είχε παρατηρήσει πως η χρονιά ήταν ευνοϊκή και αποδείχθηκε πλούσια η σοδειά Οι συμπατριώτες του αποφάνθηκαν σε αυτόν μετά το τέλος της συγκομιδής.
Η γνώση είναι το μόνο εφόδιο που πρέπει να επιδιώξει κανείς στην ζωή του αφού έχει το βασικό χαρακτηριστικό να παραμένει αναλλοίωτη. Κανείς δεν μπορεί να σου την αφαιρέσει. Ακόμη και αν συμβούν στην ζωή μας καταστροφές απρόβλεπτες η σοφία που έχουμε αποκτήσει θα μας βοηθήσει να διατηρήσουμε την νηφαλιότητα μας όχι μόνο να επιζήσουμε αλλά να ξαναδημιουργηθούμε.
Μετά την κατάκτηση της πόλης από τους Πέρσες και παρ όλο που ήταν πολύ πλούσιος ο Βίας έφυγε χωρίς να πάρει τίποτα.
όταν τον ρώτησαν απάντησε:
Ότι έχω το φέρω μαζί μου.Ο Ελληνικός λαός υπήρξε πάντα αγχίνους. Σκεπτόταν γρήγορα και σωστά.
Στην ανάπτυξη του φυσικού αυτού χαρίσματος δεν υπήρξε αμέτοχο το μαντείο των Δελφών το οποίο στην ουσία το καλλιέργησε με τους πολύπλόκους και αμφίσημους χρησμούς του.
Όταν ο Έλληνες έθεταν μια ερώτηση δεν έπαιρναν μια έτοιμη απάντηση για να τελειώσει εκεί η διεργασία.Αντίθετα τότε άρχιζαν όλα
Και ο Σοφοκλής γράφει.
Ξέρω καλά πως έτσι ενεργεί ο Θεός Απόλλων.Τον σοφό τον παρακινεί με αινιγματικά λόγια ενώ τους ανόητους με καθαρά και σύντομα.
Όταν οι Αθηναίοι ρώτησαν τι να δώσουν στα παιδιά τους η Πυθία απάντησε
το καλύτερο στο δεξί τους το αυτί και αποφάσισαν να κρεμάσουν ένα χρυσό σκουλαρίκι.
Όμως ο χρησμός ήταν βαθύτερος.
Το καλύτερο δεν ήταν άλλο από την παιδεία η οποία πρέπει να εισέλθει στον εγκέφαλο από το δεξί αυτί που αντιστοιχεί στο αριστερό ημισφαίριο της λογικής.

Όμως πέρασαν πολλοί αιώνες από τότε που το Δελφικό μαντείο σιώπησε δια της βίας. Η Ελληνική συνήθεια της αποδικωποίησης των αινιγμάτων δεν έσβησε αλλά περιέπεσε σε αχρηστία από το μεγαλύτερο μέρος του Ελληνικού πληθυσμού. Τέλος η προσπάθεια απλοποίησης της Ελληνικής γλώσσας χαλάρωσαν πολύ τον εγκέφαλο,
ο οποίος έχει πολύ περισσότερες δυνατότητες απ όσες τελικά χρησιμοποιούμε.
Είναι σαν να μεταχειρίζεσαι ένα άλογο αγώνων σε αγροτικές εργασίες.
Οι σύγχρονοι άνθρωποι δεν κάνουν ερωτήσεις, Η αδιαφορία έχει γίνει τόπος ζωής, Δεν αμφιβάλλουν. Γι αυτούς τα πάντα είναι όπως τους παρουσιάζονται ενώ για τους αρχαίους προγόνους μας «το μέμνησο απιστείν»
να θυμάσαι να αμφιβάλεις ήταν τρόπος ζωής.Εμείς δεχόμαστε έτοιμες τις απαντήσεις, δόγματα πίστες και θεούς που μας προσφέρουν οι άλλοι.
Σήμερα ο γρίφος έχει περιοριστεί σε παιδικό παίγνιο. Δεν σημαίνει ότι εξαφανίστηκαν τα αινίγματα κάθε άλλο όσο προχωρά η επιστήμη τόσο πληθαίνουν και τα ερωτήματα. Από την άλλη πλευρά η υποβάθμιση μιας τόσο εξαιρετικής διανοητικής εργασίας έκανε τους ανθρώπους μαλθακούς στην σκέψη και τους μετέτρεψε σε πρωτόγονους μέσα σε κοινωνίες αφθονίας που τις χαρακτηρίζει η τεχνολογία.
Τα πράγματα δεν είναι όπως μας παρουσιάζονται και οι άνθρωποι όπως εμφανίζονται και μας επιτρέπουν να δούμε.
Ο άνθρωπος είναι ένας γρίφος. Χρειάζεται βαθιά γνώση της ψυχολογίας για να τον χειριστούμε να τον γοητεύσουμε να τον κρατήσουμε κοντά μας να τον υποκινήσουμε να τον εμπνεύσουμε.
Ο Αλέξανδρος αντιμετώπιζε κάθε πεδίο μάχης σαν ένα γρίφο που ζητούσε την λύση τουεπειδή ακριβώς καμία μάχη δεν μοιάζει με οποιαδήποτε άλλη. Όταν έβρισκε την λύση έπαυε να ανησυχεί όπως συνέβηκε με την μάχη στα Γαυγάμηλα που αφού χάραξε την τακτική από το βράδυ έπεσε και κοιμήθηκε μέχρι το πρωί.
Όταν ο γρίφος παρέμενε άλυτος όπως στην πολιορκία της Τύρου επέμενε μέχρι την τελική λύση του και όταν αυτή ήταν αδύνατη την έκοψε με το σπαθί του όπως στο Γόρδιο δεσμό.
Οι φυσικοί φιλόσοφοι υποστήριζαν πως τα πάντα γίνονται με την φύση και την εξάσκηση. Είναι αποδειγμένο πως οι Έλληνες είναι λαός νοήμων και εφευρετικός από την φύση του. Αν λοιπόν εξασκηθεί να επιλύει γρίφους και κώδικες κάτω από τον κόσμο των φαινομένων θα αποκτήσουν το προβάδισμα έναντι εκείνων που δεν βλέπουν παρά την επιφάνεια των πραγμάτων.
Δείτε τα πράγματα γύρω σας με άλλα μάτια σαν γρίφους που ζητούν απάντηση αποκωδικοποίηση, Ο κόσμος θα γίνει πιο συναρπαστικός μια αληθινή πρόκληση.Η ζωή μοιάζει σαν ένα τσαμπί σταφύλι.Άλλοι το τρώνε εκεί επί τόπου γλυκό ξινό άγουρο στυφό όπως τους έχει δοθεί. Άλλοι προτιμούν να πάρουν τον χυμό του να τον υποβάλλουν σε ζύμωση να τον αποστάξουν να υποστούν όλη αυτή την πολύπλοκη κοπιαστική διαδικασία για να απολαύσουν ένα εξαίσιο οίνο και το πνεύμα του. Εκείνο που κάνει την διαφορά είναι η εργασία η επινοητικότητα και η υπομονή..
Σταματήστε να σκέφτεστε όπως όλος ο κόσμος, Αρνηθείτε να κάνετε αυτά που κάνει όλος ο κόσμος . Σταματήστε να επιθυμείτε αυτά που επιθυμεί όλος ο κόσμος να διασκεδάζετε να διαβάζετε αυτά που διαβάζει όλος ο κόσμος. Σταματήστε να μοιάζετε με τους άλλους.
Ο Γουσταύος Λε Μονόν στο βιβλίο του «η ψυχολογία των μαζών» αναλύει σε βάθος το φαινόμενο της μάζας . Την περιγράφει νωθρή συναισθηματική ανεύθυνη και άβουλη.
Το κυριότερο χαρακτηριστικό της είναι η αποχαλίνωση των ενστίκτων της και κινείται πάντα μέσα σε ένα διαρκές παραλήρημα.
Η κάθε δικτατορία είναι φοβισμένη. Φοβάται την ευφυΐα το διαφορετικότητα την εξαιρετικότητα και την ξεριζώνει μόλις βγει από το χώμα γιατί δεν μπορεί να την ελέγξει. Το κατεστημένο επιβάλλει την ψεύτικη μετριοφροσύνη την μετριότητα και έτσι ο κόσμος είναι αποψιλωμένος.
Τίποτα όμως δεν κατόρθωσε μια μετριότητα.
Όποιος και αν είστε οποιεσδήποτε και αν είναι οι συνθήκες που ζείτε να θυμάστε πως δεν έχει σημασία που βρίσκεστε αλλά που κατευθύνεστε.
Οι περισσότεροι άνθρωποι επιπλέουν στην ζωή χωρίς να κάνουν τίποτα και αφήνονται να κυβερνηθούν από τις περιστάσεις.
Ο Πλούταρχος γράφει για τον Αλέξανδρο πως είχε φυσική κλίση στην λογοτεχνία ήταν φιλαλήθης και αγαπούσε το διάβασμα. Είχε την Ιλιάδα κάτω από το προσκεφάλι τους και την ονόμαζε εφόδιο πολεμικής αρετής.
Το πρότυπο του ήταν ο Αχιλλέας και θεωρούσε τον εαυτό του υποδεέστερο που είχε φίλο τον Πάτροκλο και υμνωδό τον Όμηρο.
Ο ρόλος της φιλοσοφίας είναι πολύ σημαντικός στην ζωή.
Η φιλοσοφία δεν είναι θεωρία είναι δράση είναι τρόπος ζωής όχι απλά καλύτερης αλλά εξαιρετικής.
Ο Επίκουρος γράφει ότι δεν πρέπει κανείς να φιλοσοφεί αλλά πραγματικά να φιλοσοφεί γιατί δεν έχουμε ανάγκη να νομίζουμε ότι υγιαίνουμε αλλά ότι υγιαίνουμε στα αλήθεια.Ο Αλέξανδρος υπήρξε προϊόν φιλοσοφίας και διετέλεσε μαθητής του Αριστοτέλη που όφειλε είπε το ευ ζην.
Εξετάστε τα πρότυπα στην ζωής σας με τα σωστά πρότυπα.
Σταματήστε μια στιγμή και κάντε μερικές σκέψεις για τα πρότυπα που θέτετε στην ζωής σας. Εξετάστε από πού προέρχονται πως προωθούνται σε τι σκοπεύουν.
Κάντε αυτή την μικρή ενδοσκόπηση στην ζωή σας και προσδιορίστε το μέγεθος της άγνοιας μας Να θυμόμαστε πως η άγνοια δεν είναι κακό αλλά η άρνηση μας να μάθουμε οι άνθρωποι προτιμούν να πεθάνουν παρά να σκεφθούν.
Από την άλλη δεν υπάρχει τίποτα σε αυτόν τον κόσμο καμία γνώση που να μη την επεδίωξε ο άνθρωπος και να μη την απέκτησε.
Ο δρόμος της γνώσης είναι ένας δρόμος υπέροχος χωρίς τέλος που αναζωογονεί τους ανθρώπους γιατί ξυπνάει το μυαλό τους και διώχνει μακριά κάθε αρνητική σκέψη.Η έξαψη της νεοαποκτηθείσης γνώσης λειτουργεί σαν υδροχλωρικό οξύ πάνω στην αρνητική πλευρά του εαυτού μας.
Ας παίξουμε ένα παιγνίδι με τον εαυτό μας και ας παρατηρήσουμε με ποιον ήρωα ταυτιζόμαστε αυθόρμητα όταν βλέπουμε μια ταινία με τον ισχυρό τον αδύναμο τον δούλο τον στρατηγό τον επιστήμονα αυτό δείχνει τις τάσεις μας και τον χαρακτήρα μας.
Μπορούμε να δώσουμε την εντολή και ο υπερσυνείδητος νους παράγει τις δυνάμεις
και ενεργοποιεί τις ευκαιρίες και βλέπουμε τον εαυτό μας να παίρνει πρωτοβουλίες
που δεν πάρει ποτέ πριν να κάνει λογικούς συνδυασμούς που δεν είχε ονειρευτεί και να θεωρεί σημαντικές τις πληροφορίες που άλλοτε θα περνούσαν απαρατήρητες.
Ο υπερσυνείδητος νους είναι αυτός που θα μετατρέψει το σώμα και το μυαλό μας σε βέλος με μία και μοναδική κατεύθυνση τον στόχο μας.

Η πραγματική γνώση δεν διδάσκεται σε κανένα σχολείο.
Είναι γενική πεποίθεση πως είναι λάθος τους εκπαιδευτικού συστήματος.
Στην πραγματικότητα το εκπαιδευτικό σύστημα λειτουργεί άψογα σύμφωνα με τις προδιαγραφές με τις οποίες σχεδιάστηκε.
Σκοπός της εκπαίδευσης δεν είναι να παράγει ελεύθερους ανθρώπους με ερευνητική διάθεση και αμφισβήτηση αλλά υπηκόους εργάτες ψηφοφόρους φορολογούμενους οπαδούς και ποίμνιο.
Η μοναδική διέξοδος τους ανθρώπου που επιζητεί την γνώση είναι η αυτοπαιδεία να αποκτήσει μόνος του τις γνώσεις που είναι απαραίτητες για την ζωής τους την βελτίωση του και τελικά την απελευθέρωση του από την άγνοια τον ισχυρότερο δυνάστη μας που είναι αόρατος και δεν έχουμε επίγνωση της καταδυνάστευσης του.
Το πρώτο πρόβλημα είναι η ανυπαρξία δασκάλων αυτό δεν πρέπει να μας πανικοβάλει να αποκτήσουμε την γνώση που θέλουμε και να μη αντιδρούμε αδιανόητα να απέχουμε νωθρότητα δεν είναι λύση.
Ο Αλέξανδρος Δουμάς μας διαβεβαιώνει πως ο άνθρωπος έχει την ικανότητα να αποκτήσει σε σχετικά μικρή περίοδο της ζωής του την γνώση του κόσμου επειδή περιέχεται σε 120 περίπου βιβλία καλά επιλεγμένα. Το πρόβλημα γεννάται από την ανυπαρξία ενός οδηγού για την σωστή επιλογή.
Η πραγματική γνώση δεν είναι κρυμμένη βρίσκεται μπροστά στα μάτια μας.
Είναι όμως αναμεμειγμένη με μια θάλασσα από ασημαντότητες και κρύβει μεγάλες παγίδες υφάλους διαλυτικές ιδεολογίες βίαιες καταιγίδες και πολλά καράβια πνεύματα που δεν είναι σε θέση να αντέξουν.
Από την άλλη η παραμονή στο ήσυχο λιμάνι προκατασκευασμένων θεωριών θρησκειών κομματικών πεποιθήσεων μπορεί να είναι η πιο δημοφιλής επιλογή αλλά δεν είναι η λύση. Τα καράβια φτιάχτηκαν όπως τα ανθρώπινα πνεύματα για να ταξιδεύουν να εξερευνούν να δοκιμάζουν την αντοχή τους κάθε στιγμή.
Είναι στο χέρι μας το είδος του καραβιού που θέλουμε να γίνει το μυαλό μας απλά μεταγωγικό για να μεταφέρουμε γνώμες άλλων σε ανιαρά δρομολόγια ή μια τορπιλάκατος πολεμικό μυαλό ευέλικτο έτοιμο να δώσει κάθε στιγμή την μάχη του.

Ο ικανός θαλασσοπόρος της ζωής χρειάζεται πάντα ένα καλό χάρτη.Πριν από αυτόν εκατοντάδες άλλοι τσακίστηκαν για να φτιάξουν ασφαλείς χάρες.
Θα είναι μεγάλη ανοησία αν δεν λάβουμε υπόψιν την εμπειρία τους.
Ένα από τα σημαντικότερα εφόδια είναι η γνώση της ιστορίας και οι άνθρωποι υποφέρουνεπειδή δεν γνωρίζουν την ιστορία τους.Απελευθερώστε την ιστορία από τον εξαναγκασμό των μαθητικών μας χρόνων.
Η ιστορία πλουτίζει τις εμπειρίες μας την φαντασία και τον κύκλο των γνώσεων.
Ένα αναντικατάστατο εφόδιο είναι και η γνώση της ψυχολογίας για να κατανοήσουμε τα κίνητρα των ανθρώπων και τα δικά μας.
Η ουσιαστική γνώση μπορεί να συνοψιστεί στα παρακάτω:
Η γραμματική διδάσκει τον άνθρωπο να εκφράζει σε ευγενή αποτελεσματική γλώσσα τις βαθύτερες σκέψεις του και τα ιδεώδη του.
Η ρητορική τον κάνει ικανό να αποκρύπτει τις ιδέες τους κατά από το προστατευτικό κάλυμμα τις διφορούμενης γλώσσας και των νοημάτων του τον λόγο.
Η λογική τον εκπαιδεύει στην οργάνωση των διανοητικών ικανοτήτων
Η αριθμητική όχι μόνο τον καθοδηγεί στο μυστήριο της συμπαντικής τάξης αλλά επιπλέον του παραδίδει το κλειδί για την πολλαπλότητα το μέγεθος και την αναλογία
Η γεωμετρία τον μυεί στα μαθηματικά της μορφής την αρμονία τον ρυθμό των γωνιών και την φιλοσοφία της οργάνωσης.
Η μουσική του υπενθυμίζει ότι το σύμπαν είναι θεμελιωμένο στους νόμους της αρμονίας και του ρυθμού
Η αστρονομία αστρολογία του παρέχει την κατανόηση του χρόνου του χώρου της πρόσφορης θέσης και την επιβλητικότητα αυτής της άγνωστης δύναμης που οδηγεί στα αναρίθμητα αστέρια στο απέραντο διάστημα.
Ο Όμηρος υπογραμμίζει μόνο ο ανόητος μαθαίνει από τα δικά του λάθη και ο Πλάτων τονίζει πως ο άνθρωπος πρέπει να διορθώνει τον εαυτό του με τα ελαττώματα του που παρατηρεί στους άλλους και να φυλάγεται να μη πέσει στα ίδια.
Το πρώτο βήμα είναι δύσκολο και το πιο πολυσύνθετο .
Σταματήστε να σκέφτεστε όπως οι άλλοι γύρω σας.
Η ζωή μας είναι αυτή που οι σκέψεις την κάνουν. Αν επιθυμούμε να αλλάξουμε την ζωή μας πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεπτόμαστε.
Απαρνηθείτε τις παλιές σας ιδέεςΜη τροφοδοτείτε τον εγκέφαλο σας με άχρηστες πληροφορίες.
Μόλις ολοκληρώσουμε μια θεωρία πρέπει να την στήσουμε απέναντι μας και να προσπαθήσουμε να την καταρρίψουμε πρώτο εμείς οι ίδιοι.
Να αντιτάξουμε κάθε δυνατό επιχείρημα να δοκιμάσουμε την αντοχή της
Αν μάθουμε κάτι θα το μάθουμε από εκείνους που αμφισβήτησαν την κατεστημένη σκέψη.

Υπάρχει ο κατάλληλος χρόνος και τόπος για κάθε πράγμα στην ζωή.
Θα έχουμε όλο τον χρόνο να μη κάνουμε τίποτα όταν θα είμαστε νεκροί.
Ας κάνουμε κάτι τώρα που είμαστε ζωντανοί όσο ζούμε.
«Πεθαίνουμε στα 17 και μας θάβουν στα 70»
έγραφε ένα σύνθημα στους τοίχους του Πολυτεχνείου,
στο μεταξύ αυτό διάστημα κυκλοφορούμε σαν περιπατώντες νεκροί
με τις ορνιθοασχολίες μας και τα ορνιθοενδιαφέροντα μας.
..
Ελεύθερη απόδοση από το βιβλίο του Χράπη Στυλιανού
Ο δρόμος του ηγέτη

Τα Φτερά της Ελευθερίας


https://i0.wp.com/img.youtube.com/vi/BBf-pU7znfo/0.jpg

Ο Πεταλούδας
και η …μεταμόρφωση της κάμπιας σε πεταλούδα!
Ελευθερία ή… κάμπια;

Είναι ο Πεταλούδας που κάθεται ξάγρυπνος τα βράδια στην φυλακή

και ονειρεύεται την απόδραση του χωρίς να παραιτείται ποτέ από την ιδέα.
Είναι ο Πεταλούδας που σχεδόν κάθε βράδυ βλέπει το ίδιο όνειρο
και ακούει τα ίδια λόγια.
Είναι ο Πεταλούδας που μπαίνει σε μια μεγάλη αίθουσα δικαστηρίου
και ακούει κάποιους υψηλά ιστάμενους ανθρώπους να του απευθύνουν
την ετυμηγορία του Ενόχου και αναρωτιέται το… γιατί.
.
Είσαι ένοχος κ. Πεταλούδα, γιατί χαράμισες την ζωή σου:
1. Κυνηγώντας χίμαιρες.
Ακολουθώντας λάθος ανθρώπους.
Αναζητώντας εύκολες λύσεις που βολεύτηκες, αλλά,
και που άφησες τον εαυτό σου στην εξαθλίωση δουλείας.
Που είσαι σκληρός και μάγκας και τυραννικός με τους πιο αδύναμους
και δούλος, ζητιάνος και γλείφτης με τους καρεκλοθεσίτες.
2. Είσαι ένοχος, γιατί δεν φρόντισες να μορφωθείς, να αυτοκαλλιεργηθείς ,
να ανυψώσεις τον εαυτό σου, να ψάξεις να ερευνήσεις.
Που παλεύεις έξω από τα τείχη της Τροίας ένα κομμάτι ψωμί
και δεν σκέφτεσαι την ‘λύση ‘να το κερδίσεις,
μαζί και την αξιοπρέπεια σου
και να μπορέσεις να ξεκινήσεις το ταξίδι της επιστροφής.
Που έχεις κλειστεί μέσα από τα τείχη, στην ασφάλεια των υλικών αγαθών,
των γνώσεων, της δύναμης και πιστεύεις ότι θα διαρκέσει για πάντα
και ότι τα τείχη είναι γερά για να σε προστατεύσουν
μαζί με τους σωματοφύλακες και τις κάμερες ασφαλείας.
Που ξεκίνησες… και έχεις απομείνει αποχαυνωμένος σε κάποιο σημείο της διαδρομής,
τρώγοντας τους υπέροχους λωτούς και σφάζοντας τα Βόδια του Ήλιου,
ξεχνώντας τον στόχο, τον προορισμό και χρέος σου.
Που κάθεσαι σε ένα καναπέ και παρακολουθείς ειδήσεις απαθής
και γελάς με αξιολύπητους ανθρώπους και βλέπεις σειρές που μιλούν για έρωτες συναισθήματα, που είσαι ανίκανος πια να νιώσεις.
Που ο αισθησιασμός σου εκτονώνεται στην ηδονοβλεψία
και μόνο μιλώντας για αυτή με υπονοούμενα.
3. Που παντρεύεσαι από συμφέρον και επένδυση και ,
μετά περιμένεις να κάνεις ένα ‘σωστό’ γάμο
και ονειρεύεσαι τον μεγάλο έρωτα τα βράδια ή ζητάς την αυτοεπιβεβαίωση σου
σε πολλαπλές παράλληλες και επιφανειακές σχέσεις.
Που κάνεις όλα τα χατίρια στα παιδία σου για να εξαγοράσεις τις ενοχές σου,
για τον κόσμο που τους παραδίνεις και που εκτονώνεις τα νεύρα
και την κακή σου διάθεση σε αυτά, μη τηρώντας ποτέ το μέτρο.
Που δεν έχεις να πεις ποτέ τίποτα, στα παιδιά σου, γιατί δεν ξέρεις και τίποτα,
πέρα απο τα τετριμένα που έχεις μάθει και τα επαναλαμβάνεις συνέχεια.
Που κάνεις παιδιά και παίρνεις ζωάκια για εξορκίσεις το κενό της ζωή σου
και μετά τα επιδεικνύεις… ή τα παρατάς.
4. Που σκοτώνεις τον χρόνο σου εδώ και εκεί, σε ανούσιες συζητήσεις ,
σε δήθεν ενδιαφέροντα και άλλες ορνιθοασχολίες και μιλάς με τις ώρες για συνταγές φαγητών, ενώ έχεις αφήσει τον εαυτό σου
να γίνει 100 κιλά παραπάνω από το κανονικό.
Που εξακολουθείς να καπνίζεις βλακωδώς αυτοκαταστρεφόμενος
και συμβουλεύεις τα παιδιά σου να μη τον κάνουν.
Που δεν γυμνάζεσαι ποτέ ή αν το κάνεις είναι μέχρι να βρεις ένα…. μπιμπ
…και μετά το ξεχνάς δια παντός.
5. Που αγοράζεις ότι σου προτείνουν, που φοράς τα πανάκριβα ρούχα
που σε γελοιοποιούν από ‘ιν’ σχεδιαστές,
που συχνάζεις σε ‘ιν’ χαζοχαρούμενα στέκια.
Που αλλάζεις τους καναπέδες για έχεις ντιζάιν καινούργιο,
που παίρνεις σκάφος για το δουν οι φίλοι σου ,
που κυκλοφορείς με τζιπ
μέσα στην ΄πόλη και ποτέ στα βουνά.
Που στην ερώτηση, ποιό είναι, το ποιό ακριβό πράγμα που έχεις πάνω σου,
απαντάς ηλίθια και χαζογελώντας, αλλά με περίσσιο καμάρι:
Το τσαντάκι μου! Γιατί είναι ….Λουί Βιττόν.
Που καταναλώνεις, καταναλώνεις συνέχεια ότι βρεις μπροστά σου,
που πετάς τα σκουπίδια όπου βρεις.
Που φορτώνεις το σπίτι σου με άχρηστα αντικείμενα που δεν χρησιμοποιείς ποτέ.
Που κάνεις συνέχεια επιδείξεις νεοπλουτισμού και δεν λες καλημέρα στον γείτονα σου.
Ούτε ξέρεις ποιος είναι.
6. Που καταφεύγεις στα ναρκωτικά και στο αλκοόλ,
όταν τα βρίσκεις δύσκολα και καλύπτεσαι πίσω από τον αυτοοίκτο,
ζητώντας βοήθεια και μη βοηθώντας ποτέ τον εαυτό σου
αλλά περιμένοντας τους άλλους να τον κάνουν αυτό για σένα.
Που καταλήγεις στα ‘ακριβά’ για να διασκεδάσεις την πλήξη και την ανία
μιας εύκολης ζωής, στην οποία σου προσφέρθηκαν τα πάντα
και εσύ την πετάς στο δρόμο σαν άχρηστη ,
με το μπλαζέ ύφος ενός χορτάτου και μεγάλου κολόπαιδου,
που δεν του έδωσε κάποιος το χαστούκι που του άξιζε,
όταν έπρεπε, αλλά τον κανάκευε συνεχώς
αντί να τον στείλει να δουλέψει σε μια οικοδομή και να μαζέψει ροδάκινα.
7. Που τα τοπ μόντελ ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια και κανείς δεν μπορεί να πει ,
σε τι χρειάζονται ακριβώς και αποτελούν το όνειρο κάθε κορασίδας,
με καλούτσικες αναλογίες και μπόλικο άχυρο στο κεφάλι
που ‘μιλάει’ και… ξένες γλώσσες.
Που η ‘ανύπαρκτη’ ζωή τους παρουσιάζεται, σαν είδηση και θέμα
μαζί με τις δηλώσεις τα πάρτι και τα βαφτίσια ‘ανύπαρκτων’ ανθρώπων. 

8. Που τρέχεις πίσω από βουλευτές για κανένα ρουσφέτι

που τους ψηφίζεις για αυτό τον λόγο και μετά παραπονείσαι για την κυβέρνηση,
που έχεις.
Που ζητωκραυγάζεις στα γήπεδα και είσαι ‘φανατικός’ φίλαθλος,
και υπερασπιζεσαι τα ιδανικά της ομάδος σου
και είναι τα μόνα ‘ιδανικά’ που σου… απέμειναν.
Που πηγαίνεις στην εκκλησία με κεράκι ή μεγάλη λαμπάδα και καμιά δωρεά
και νομίζεις ότι ο θεός είναι συνέχεια του Μεγάλου Ρουσφετιού
και θα σου κάνει την χάρη.
9. Που κατά βάθος πιστεύεις ότι είσαι ο πιο έξυπνος ο πιο καπάτσος,
ο πιο καλός και ίσως κάπου να έχεις αδικηθεί και δεν έχουν καταλάβει την αξία σου.
Που βλέπεις τον κόσμο σαν ένα λεμόνι που πρέπει να στύψεις
και φυσικά δεν χορταίνεις ποτέ να στύβεις τα πάντα γύρω σου,
που ξεχνάς ότι είσαι θνητός και ότι στη ουσία,
δεν θα έχεις ούτε μία εξαργυρώσιμη πράξη την στιγμή του θανάτου σου
γιατί ποτέ δεν έχεις επενδύσει σε αυτό , ούτε που το έχεις σκεφτεί.
Έχεις αφήσεις τους παπάδες να το λύσουν αυτό το θέμα,
αυτοί ξέρουν καλύτερα,
να μη κουράζεσαι και εσύ…
Όπως τα βρήκες, την ασφάλεια της ‘πεπατημένης’ οδού.
Που να τρέχουμε τώρα να ψάχνουμε έ;
10. Που είσαι διαρκώς απασχολημένος με πολύ σοβαρά θέματα,
όπως με την υπερβολή του σεξ , την προώθηση της καριέρας σου,
την ατελείωτη παπαγαλία μέχρι να πάρεις το πτυχίο.
Που θα κάνεις και ένα μεταπτυχιακό, γιατί είναι ιν
και επιβάλλεται για το αυτοβιογραφικό
αλλά θα παραμείνει ξένος με το γνωστικό πεδίο
και η αποστηθίση και το αναμάσημα
είναι πάντοτε το καλύτερο σου, σερβιρισμένο με περίτεχνους όρους, ακατανόητους.
Που θα πιάσεις μια θεσούλα και μια καρέκλα και θα το παίζεις βαρύς και πολύξερος
και γεράζοντας θα βουλιάζεις στην σαχλαμάρα και στο Αλτσχάιμερ,
κυνηγώντας τις μικρές και τους μικρούς
για να ντύσεις τον εξευτελισμό με την μόδα του σήμερα
εκπορνεύοντας ανθρώπους και εκπορνευόμενος.
11. Που κρατάς σφιχτά τον μικροαστισμό σου, τον συντηρητισμό σου,
βολεμένος και γραπωμένος από αυτόν και ξαφνικά ,
γίνεσαι υπερμοντέρνος και υπεράνω και θεωρείς ότι οι μπομπονιέρες,
στον γάμο των ομοφυλόφιλων αποτελούν μέρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων
και δεν πρέπει να παραλείπονται.,
Που είσαι δούλος του χρήματος και του θεού ταυτόχρονα
και προσκυνάς τους υψηλά ιστάμενους και μετά τους κριτικάρεις
εκ του ασφαλούς πίσω τους, ιδίως αν δεν σου έχουν κάνει καμία δουλειά.
Που πουλάς ευαισθησίες και συναισθήματα όπου σε βολεύουν
και όπως σου φαίνονται χρήσιμα.
Που πιστεύεις ότι η επίσκεψη σου σε μουσείο ή στην Επίδαυρο ή
στο Μέγαρο θα σου προσδώσει λίγη γκλαμουριά ιδίως,
αν καταφέρεις να φωτογραφηθείς κι’όλας με… επώνυμους.
Που παίρνεις μέρος στα κλαμπ των ειδώλων, που προτείνουν τα Μ.Μ.Μ,
ιδίως των αδικοχαμένων, ταιριάζει αυτό στις ευαισθησίες σου,
να κλαις και να χτυπιέσαι που ένα άνθρωπο -καλό παιδί κατά βάθος-
έζησε την ζωή του αυτοκαταστρεφόμενος και βαθιά μελαγχολικός.
Που κατά βάθος νομίζεις πως το ‘σωστό’, είναι ΄πάντα με το μέρος των ‘πολλών’.
12. Όπως των’ πολλών’ που πηγαίνουν στα γήπεδα και ουρλιάζουν
ή κάθονται στο καναπέ να παρακολουθήσουν ένα στρογγυλό τόπι μετά μανίας,
να ζήσουν συγκινήσεις που δεν μπορούν πια στην μίζερη καθημερινότητα τους,
και να είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν πολύ για αυτό.
Των πολλών που θα χοροδηδήσουν στις πίστες με τα χάρτινα και γελοία είδωλα τους ,
δηλώνοντας θαυμαστές των απολύτως Mr. Τίποτα ανθρώπων.
Και μετά θα παραπονεθούν για την ακρίβεια του γάλακτος και της πατάτας
γιατί έχουν πολική άποψη και κρίση και ενδιαφέρον για τον Έλληνα αγρότη.
Και ‘των πολλών’ που θα θα υποδεχτούν και θα ‘προσκυνήσουν’ σε μεγαλειώδη τελετή ,
ένα απλό και αδύναμο, γέρο άνθρωπο, σαν εκπρόσωπο του θεού επί της γης,
ζώντας την σχιζοφρένεια του ‘λογικού ‘ορθολογισμού του 21ου αιώνα.
Τουλάχιστον… η Ορθοδοξία στην Ελλάδα,
παρέμεινε μεν μειονότητα, αλλά σε σχέση με το Καθολικισμό δεν έχει επιδείξει τέτοια αλαζονεία,
άκρατη χλιδή, πολυτέλεια,τόση αγριότητα και ακραία βαρβαρότητα.
Ήταν πάντα πιο διαλακτική, πιο συγκρατημένη και σεμνή, πιο ελεύθερη .
Ίσως βέβαια, γιατί δεν είχε και την εξουσία ενός Πάπα ,
που συγκυβερνά τον κόσμο μαζί με τον εκάστοτε πλανητάρχη
από την Ν. Τροία, το Βατικανό και τον έχουν φέρει σε αυτή την… κατάσταση.
Οι Έλληνες, από αυτή την άποψη, είναι σε πιο πλεονεκτική θέση ,
γιατί είναι πιο ελεύθεροι, γιατί μπορούν να σκεφτούν με πιο ανοικτό μυαλό τα θέματα της θρησκείας
και ναρθούν πιο κοντά στον εσωτερικό, ουσιαστικό της πυρήνα.
Για να συμβεί όμως αυτό πρέπει να δοθούν οι απαραίτητες εξηγήσεις
και να ανοίξουν τα αρχεία και είναι καιρός για αυτό…
Είναι καιρός για την ουσιαστική σύνδεση του Ανθρώπου
με τον Θεϊκό σπινθήρα μέσα του και
να τραβηχτεί η κουρτίνα των μύθων και των παραβολών.
Είναι καιρός να διεκδικήσει ο Άνθρωπος την Θέση που του Ανήκει
και του Αξίζει πραγματικά ύστερα από τέτοιο Ταξίδι που έχει κάνει…
Γιατί παραμένεις… κάμπια Κ. Πεταλούδα;
Τι περιμένεις;
Τελείωνουν όλα σε λίγο, αν συνεχίσουμε έτσι…
Δεν θα υπάρχει τίποτα.
Σε λίγο δεν θα έχεις ούτε κυβικό αέρα να αναπνεύσεις.
Μπορείς να το συνειδητοποιήσεις αυτό;
Χαστούκισε τον εαυτό σου να συνέλθει και ξύπνησε, σήκω!
Γιατί δεν διεκδικείς τα Φτερά σου και θέλεις να ζήσεις
όλη σου την ζωή σαν σκουλήκι και να πεθάνεις έτσι;
Γιατί;
Είσαι ένοχος Κ. Πεταλούδα ,
αλλά στο Πνεύμα του Ελέους,
Θα έχεις μια ευκαιρία!
Αγωνίσου, επεδίωξε την Ελευθερία σου, μη παραιτηθείς ποτέ από αυτήν, ποτέ! 

Πόσο κοστίζει η Ελευθερία ενός Ανθρώπου και με τι μπορεί να εξαγοραστεί

… Κ. Πεταλούδα? Πόσο?

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ

στο σάλτο της  Ελευθερίας που γνωρίζουν και αναγνωρίζουν

από την κόψη του σπαθιού την τρομερή!

 

Πτερόεντα Έπη προς τους πολιτικούς της χώρας


 

…του Φωτός και των Ελλήνων!

Π ολιτική:
Ο άνθρωπος είναι πολικό Ον και μια βαθιά κοινωνική Οντότητα.

Προς όλους τους πολιτικούς και τους βουλευτές αυτής της χώρας,
με απλά λόγια, χωρίς περισπούδαστο ύφος και ειδικούς όρους, με λόγια καρδιάς,
όπως θα ήταν τα λόγια ενός του μικρού παιδιού, που σε κοιτάζει στα μάτια
και δεν θέλει να του πεις πια άλλα ψέματα και δικαιολογίες…
Αγαπητοί κύριοι και κυρίες,
είναι καιρός να ανανεωθείτε ριζικά και ίσως να αποσυρθείτε.
Έχετε κουράσει και έχετε κουραστεί και είναι εμφανή τα σημάδια αυτά.
Μη γραπώνεστε από την εξουσία, μη ζητιανεύετε ψήφους, μη τους εξαγοράζετε.
Αφήστε να μας λείψετε, να σας αναζητήσουμε, να σας ψάξουμε, να σας εκτιμήσουμε.
Είστε και σεις εγκλωβισμένοι σε ένα φαύλο κύκλο και έχετε χάσει το ‘ουσιαστικό’.
Έχετε φυλακιστεί σαν τους πιθήκους στην Ινδία που τους δίνουν
μια μπανάνα και δεν αφήνουν …το βάζο.
Ή, συνεργαστείτε πια για το καλό αυτού του τόπου.
Οι διαφορές σας εξ’άλλου είναι επιφανειακές και ‘τύποις’ μόνο.
Το ξέρετε και το ξέρουμε πως είναι ενιαία πια η πολιτική γραμμή,
αφού όλοι εξαρτώνται απ’όλους, σ’ένα παγκόσμιο ντόμινο.
Πέρασε ο καιρός των κομμάτων και των μπαλκονιών. Είναι εκτός μόδας.
Έχει ξεφτίσει αυτό το σχήμα…. έχει χιλιοπαιχτεί.

Γιατί δεν κάνετε μια κυβέρνηση προσωπικοτήτων,

με ανθρώπους ανεξάρτητους από τα κόμματα, που να έχουν την εκτίμηση

και την αποδοχή του ελληνικού λαού ευρέως;
Πάψτε τα μαγειρέματα και μην έχετε τόση εμπιστοσύνη
στους ‘ράφτες σας’ και τους , ‘μαγείρους’ σας
Σας εξαπατούν και… εσάς.
.
Πιο συγκεκριμένα
1. ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ
Δημοκρατία!!!
Στην χώρα που την γέννησε, αλλά ουσιαστική, λειτουργική, δίκαιη, ακριβοδίκαιη.
Όχι κατ’επίφαση, όχι ολιγαρχία φαμιλιών και παραδοσιακής οικογενειοκρατίας.
Διάκριση εξουσιών, ξεκάθαρος ο ρόλος τους.
¨Όχι υπερεξουσίες και συγκεντρωτικές εξουσίες σε άτομα, διαφθείρονται σχεδόν πάντα.
Απλή αναλογική, φυσικά.
Όλες οι τάξεις να εκπροσωπούνται στην βουλή και όχι μόνο δικηγόροι
και ‘επαγγελματίες’ πολιτικοί.
Επίσης να φαίνεται και η αποχή και να αναλαμβάνει ο λαός την ευθύνη αυτή.
Τι σημαίνει ότι το 20 και 30, δεν συμμετείχε στην εκλογική διαδικασία;
Απαξίωση, αδιαφορία ή αρνητική ψήφο προς όλους;
2. ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Σαφής διαχωρισμός κράτους και εκκλησίας.
Η εκκλησία να παραμείνει στον ηθικοπλαστικό, μυστικιστικό της ρόλο
και την παρηγοριά των πιστών της.
Ο Ελληνισμός ήταν και είναι αυτούσια έννοια και ανθύπαρκτη.
Υπήρξε πριν τον χριστιανισμό και μεγαλούργησε.
Μπορεί να υφίσταται,χωρίς να καπελώνεται
και να διαβρώνεται από τίποτα και κανένα,
αλλά ,συνεργαζόμενος με όλα και όλους, γιατί είναι Παγκοσμιότητα,
ο χριστιανισμός δεν το κατόρθωσε ακόμη.
Ο Ελληνισμός είναι μια Έννοια, που μιλά στις καρδιές όλων των ανθρώπων,
ανεξαρτήτου φυλής και χρώματος και θρησκευτικών πεποιθήσεων
και αγκαλιάζει όλες τις θρησκείες.
Ο χριστιανισμός είναι μία… από τις θρησκείες.
Άλλωστε. ο Λεωνίδας στις Θερμοπύλες, έκανε το χρέος του, σαν ελεύθερος άνθρωπος
χωρίς την επίκληση και την βοήθεια του Μωυσή, του Αβραάμ και των Αποστόλων.
Δεν αυτοαξιώνονται, ιερείς σαν δημόσιοι υπάλληλοι,
όταν έχουμε την γενιά, όχι των 700 ευρώ αλλά των 300 και τόση ανεργία;
Η εκκλησία διαθέτει τεράστια περιουσία και μπορεί να συντηρήσει τα μέλη της
αξιοπρεπώς και να περιορίσει τις πολυτελείς εκκλησιές ‘κοσμικού τύπου’
και τα χρυσοποίκιλτα άμφια, σ’ένα κόσμο με ανθρώπους,
που πεθαίνουν ακόμη από την πείνα.
Και τα απλά… εκκλησάκια είναι πολύ καλύτερα από αισθητικής άποψης,
τουλάχιστον και είναι πιο κοντά στον… θεό .
Καλόν θα ήταν να δώσει και το καλό παράδειγμα της φορολογίας,
όπως και ο απλός εργαζόμενος πολίτης.
3. ΠΑΙΔΕΙΑ
Στην χώρα των φιλοσόφων, η φιλοσοφία βασικό μάθημα μαζί ,
με την Ελληνική μυθολογία και όλη την αρχαία Ελληνική παιδεία.
Κυκλική διδασκαλία όχι μετωπική.
Αναβάθμιση του ρόλου των δασκάλων, κατάργηση την παραπαιδείας
και των φροντιστηρίων.
Ολοήμερα σχολεία, κέντρα επιμόρφωσης μαθητών, καθηγητών, γονέων,
πολιτιστικές εκδηλώσεις, συνεργασία με τους τοπικούς φορείς..
Κύρος στο λειτούργημα του δασκάλου.
Πειθαρχία, δίκαιη αυστηρότητα στα παιδιά, όχι ελευθεριάζουσες συμπεριφορές,
και κυρίως άφθονα και καλά παραδείγματα ενηλίκων.
Υγιή πρότυπα.
Όχι αποστήθηση, εξετάσεις με ανοικτά τα βιβλία, ερωτήσεις κρίσεως.
Σύνθεση και σύνδεση των γνώσεων, παιγνίδι ,ολιγομελή τμήματα.
Επιμελημένα τα τεχνικά λύκεια.
Εργαζόμενοι φοιτητές απασχολούμενοι, βοήθεια για δικές τους επιχειρήσεις.
4.ΨΥΧΑΓΩΓΊΑ
Όχι στην προώθηση χάρτινων ειδώλων, κενών ανθρώπων,σε βεντετισμούς
και ανόητα σταρ συστήματα.
Όχι στην επίδειξη πολυτέλειας, νεοπλουτισμού, κατανάλωσης .
Όχι στα ευτελή θεάματα που υποβιβάζουν την ανθρώπινη υπόσταση.
Όχι στα ατέλειωτα παράθυρα που δεν καταλήγουν ποτέ πουθενά
και δεν λένε ποτέ τίποτα.
Όχι σε μαφιόζους δημοσιογράφους.
5. ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ
Αθλητισμός ναι, όχι αφύσικος, απάνθρωπος πρωταθλητισμός,
Με μέτρο το …ποδόσφαιρο.
Πόσο να παρακολουθήσει κανείς σε ένα καναπέ μια στρογγυλή μπάλα
να την κυνηγάνε κάποιοι και να πληρωθούν τόσο πολύ για αυτό,
όταν ένας γεωργός και κτηνοτρόφος
θα πρέπει να κοπιάσει μια ζωή για να ζήση αξιοπρεπώς.
6. ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ,
΄Όχι κροκοδείλια δάκρυα,
όχι πισίνες στις ταράτσες, όλες οι ταράτσες πράσινες και τα μπαλκόνια.
Όχι πόλεις τέρατα, τερατόμορφα κτίρια.,εξοχικά-βίλες σε δάση, ασανσέρ ιδιωτικά σε πλαγιές και καφεδάκια με ιδιωτικά αεροπλάνα στο Παρίσι, όχι αυτοκίνητα στο κέντρο των πόλεων μόνο συγκοινωνίες και τα τζιπ είναι για τα… βουνά με προυποθέσεις.
Ας φτιάξουμε γειτονιές…πράσινες ανθρώπινες.
Τελειώνει ο αέρας το νερό οι φυσικοί πόροι για όλους μας
και μια κρίσιμη λεπτομέρεια:
δεν υπάρχουν σύνορα εδώ για κανένα… και ούτε μπορούν να μπουν.
7. ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ
Κίνητρα για την επαρχία ουσιαστικά.
Ειδικότητες στους νέους να να αναλάβουν πρωτοβουλίες.
Όχι δημόσια έργα σε ιδιώτες.
Ναι στις επενδύσεις αλλά το μεγαλύτερο μέρος να παραμένει στην Ελλάδα.
Αμέριστη βοήθεια στις μικρές επιχειρήσεις, που αγωνίζονται να επιβιώσουν.
Δίκαιη φορολογία ,εξίσωση στους μισθούς.
8. ΠΡΟΝΟΙΑ
Κανένας Έλληνος πολίτης σε εξαθλίωση κάτω από τα όρια φτώχειας.
Στέγη και τροφή σε όλους , ακόμη και αν δεν θέλουν να κάνουν τίποτα ή δεν μπορούν.
Όχι επιδείξεις φιλανθρωπίας και υποκριτικά ‘γκαλά’, στα οποία, τα ρούχα των
οικοδεσποτών στοιχίζουν όσο ένα σχολείο και αρκούν για να σωθούν
εκατοντάδες παιδιά από τη ΄πείνα… κατά το οξύμωρο σχήμα.
Προστασία στην γυναίκα-μητέρα, φροντίδα αμέριστη.
9. ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
Ανεξάρτητη, ελεύθερη, πάνω απ’όλους!
Καταργήστε τους μεγαλοδικηγόρους,
Μόνο οι πολύ ένοχοι τους χρειάζονται και μπορούν να τους πληρώσουν κι’όλας.
Απλουστεύσατε τους νόμους ,τις διαδικασίες.
Η αθωότητα δεν μπορεί να είναι τόσο περίπλοκη υπόθεση πάντα.
Αλλά,
αυστηροί νόμοι για την κάθε είδους διαφθορά,τους έμπορους όπλων, ναρκωτικών,
τους παιδεραστές και την … χυδαιότητα.
10. ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
Παιδεία παιδεία παιδεία
Απασχόληση και μόρφωση των κρατουμένων
Αλλά και των… ένστολων.
Όχι ‘αγράμματοι’ φρουροί στους δρόμους με εξουσία και γκλοπς.
11. ΥΓΕΙΑ
Έμφαση στην πρόληψη, ήπιες μορφές θεραπείας εναλλακτικές.
Ανασύσταση των κέντρων υγείας.
Όχι σε γιατρούς, ‘τσιράκια’ των φαρμακευτικών εταιριών.
Ναι, στους θεραπευτές γιατρούς.
12.ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Συνεργασία με τους λαούς όλους όχι ανεκτικότητα και υποχωρήσεις.
Δεν έχουμε πια να χωρίσουμε τίποτα αλλά,
δεν έχουμε να μοιράσουμε και τίποτα, συνεπώς,
δεν μπορούμε να ανεχτούμε …Τίποτα.
Φιλόξενη η Ελλάδα αλλά, όχι ξέφραγο αμπέλι.
Μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο χωρίς να καταλάβουμε την εξουσία;
ΜΠΟΡΟΥΜΕ !!!
Μπορούμε να δείξουμε ότι ο αυτοκράτορας είναι γυμνός, δεν έχει ρούχα.
Έχει ξεγελαστεί και ο ίδιος από τους πονηρούς ράφτες του.
Δεν υπάρχουν ρούχα είναι ολόγυμνος και δεν έχει κανείς τίποτα να ζηλέψει
από την αυτή την θέση και να την διεκδικήσει.
Μπορούμε,
γιατί αυτή η εξουσία έχει ξεφτίσει, έχει απομυθοποιηθεί,
έχει στεγνώσει, έχει μείνει τελείως έρημη.
Γιατί να θέλει κάποιος κάτι ‘τέτοιο’;
Μια άδεια ζωή, με γάμους βιτρίνα, με φίλους που τον βλέπουν σαν ‘αγελάδα’,
που για να ανεβεί,πρέπει να πουλήσει την ψυχή του στο διάβολο.
Με ανάγνωση ψεύτικων λόγων και τόσο βαρετών .
Με τους σωματοφύλακες γύρω του να μη μπορεί να αναπνεύσει,
Με τα άσχημα όνειρα και τους εφιάλτες που μπορεί να βλέπει;
Με τους ανθρώπους που μπορεί να έχει κοντά του
και να μη τους εκτιμά και αυτοί να μη τον αγαπούν .
Πόσο διαρκεί μια ανθρώπινη ζωή για να μπει στο κόπο να διεκδικήσει κανείς
κάτι ‘τέτοιο’ και να το ζηλοφθονήσει;Η Ελλάδα όμως και το πνεύμα του Ανθρώπου,

μπορεί να μείνει και να διαρκέσει… για πάντα!
Ας κάνουμε λοιπόν την Ελλάδα αυτό που ήταν ΠΑΝΤΑ!

Ένα φωτεινό ζωντανό παράδειγμα για όλο τον κόσμο.

Και ας είναι αυτό που θα μας ενώσει όλους, σαν μία γροθιά
και θα μας κάνει να ξεπεράσουμε τις διαφορές μας,
τις προσωπικές φιλοδοξίες μας τον εγωισμό την ιδιοτέλεια,
τις μικροκακίες μας, τις κατινιές μας, τις προσωπικές μας πεποιθήσεις –απόψεις
για κάποια θέματα και να διδαχτούμε όλοι από τα λάθη του παρελθόντος.
Αυτά που μας ενώνουν είναι πάντα, περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν.
.
Δεν μπορεί να μη αγαπούμε όλοι αυτή την χώρα;
Δεν μπορεί να μη θέλουμε ένα καλύτερο αύριο;
Για την καινούργια γενιά που έρχεται;
.
Μπορεί να υπάρξει Ελευθερία για τον Άνθρωπο χωρίς… Αρετή;
ΜΠΟΡΕΙ;;;

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ

σκέφτονται κάτω από το δένδρο τους

μαζί με την Αθηνά

…στο ξημέρωμα μιας  ροδοδάκτυλης Ηούς!

find the  your color

Ο Αστερισμός του Απόλλωνα


Α πόλλων το τόξο και η λύρα του!

Όλο το τελευταίο μέρος της Οδύσσειας εκτυλίσσεται κάτω από τον αστερισμό του Απόλλωνα.
Όταν ο Τηλέμαχος δέχεται στις ακτές της Πύλου τον Θεοκλύμενο ο Όμηρος αφηγείται δια μακρών την γενεαλογία του. Για κανένα άλλο ήρωα δεν μας φανερώνει τόσες πολλές λεπτομέρειες και το κάνει κατά τρόπο σκοτεινό σχεδόν ακατανόητο παραλείποντας λεπτομέρειες και αφήνοντας στην σκιά κομβικά επεισόδια. Το γεγονός δεν είναι τυχαίο ούτε ακατανόητο. Ο Θεοκλύμενος έχει μια γενεαλογία τόσο μεγαλόπρεπη γιατί είναι ο μεγαλύτερος προφήτης της Οδύσσειας. Ενώ ο Πρωτέας και ο Τειρεσίας ασκούν την τέχνη μέσα από την έμπνευση των θεών, ο Θεοκλύμενος βλέπει.
Είναι ο μόνος προφήτης που βλέπει στην Οδύσσεια και έχει το απολλώνιο χάρισμα.
Όταν φθάνουν στο παλάτι αποθέτουν οι Μνηστήρες τους χιτώνες τους στα θρονιά σφάζουν τραγιά και κατσίκες γουρούνια μια αγελάδα και μοιράζουν τα εντόσθια.
Ο Μελάνθιος βάζει κρασί ο Φιλοίτιος μοιράζει το ψωμί ο Κτήσιππος πετάει ένα βοδινό πόδι πάνω στον Οδυσσέα με χλευασμό και ο Τηλέμαχος μιλάει με αποφασιστικότητα. Αμέσως μετά η Αθηνά κυριεύει τους Μνηστήρες και αρχίζουν να γελούν ασυγκράτητα τα κορμιά τους αλλοιώνονται, το κρέας που τρώνε στάζει αίμα
Οι σιαγόνες παραμορφώνονται. Ποτέ στην ελληνική ποίηση ένας θεός δεν γίνεται η αιτία για αυτή την παραμόρφωση των ανθρώπινων χαρακτηριστικών
και ο Όμηρος το ζωγραφίζει με μια έντονη σκοτεινότητα.
Ποιος αντιλαμβάνεται αυτό που έχει συμβεί;
Οπωσδήποτε η Αθηνά, ο Θεοκλύμενος που ποτέ δεν λέει το όνομα του, αλλά και η Πηνελόπη ο Οδυσσέας και ο Τηλέμαχος που παρευρίσκονται στην σκηνή.
Οι μνηστήρες ; Ακόμη δεν το κατάλαβαν έστω για μια στιγμή πως μεταμορφώθηκαν
Κι η τρέλα τους είναι προσωρινή.
Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει.
Ο Θεοκλύμενος δεν προφητεύει βλέπει και αρχίζει να μιλάει. Βλέπει με λεπτομέρειες που συσσωρεύονται με υπέροχο τρόπο αταξινόμητες. Ο Ήλιος χάνεται από τον ουρανό η άχλη τυλίγει τα πάντα το αίθριο και η αυλή γεμίζουν φάσματα που κατευθύνονται στον Άδη ο τοίχος και τα δοκάρια σκεπάζονται με αίμα ενώ, οι μνηστήρες απομένουν καθηλωμένοι στην προηγούμενη εικόνα με τα πρόσωπα τυλιγμένα στην σκοτεινιά.
Η σκηνή προκαλεί έντονη εντύπωση και ο Όμηρος δεν μας λέει αν το όραμα το βλέπει μέσα στο μυαλό του ο μάντης ή αν είναι ένα εξωτερικό όραμα που γεμίζει το παλάτι.
Το βλέπουν οι υπόλοιποι; Ο Οδυσσέας με τον Τηλέμαχο το βλέπουν;
Βλέπουν την αποκάλυψη των εχθρών τους;
Το όραμα προοικονομεί τον θάνατο των μνηστήρων και αποκαλύπτει ότι το έγκλημα τους έχει παραβιάσει την τάξη του κόσμου.
Αν μετά από λίγο το τόξο του Οδυσσέα δεν τους σκότωνε μέσα στην αίθουσα ο ήλιος θα εγκατέλειπε τον κόσμο, η νύχτα θα τύλιγε τα αντικείμενα οι τοίχοι και τα δοκάρια θα έσταζαν αίμα τα φάσματα θα κατέβαιναν προς το Έρεβος.

Ενώ ο Απόλλων κυριαρχεί στην Ιλιάδα με την αδιάκοπη παρουσία του στην Οδύσσεια σπανίως τον συναντούμε. Σκοτώνει τον ηνίοχο του Μενέλαου, τον Ρηξήνορα τον αδελφό του Αλκίνοου τον Εύρυτο γιατί τολμά να παραβγεί μαζί του στον τόξο, αστειεύεται με τους έρωτες του Άρη και της Αφροδίτης, ένας δικός του ιερέας προσφέρει στον Οδυσσέα το κρασί που μεθά τον Πολύφημο .
Η Οδύσσεια δεν είναι ένα απολλώνιο ποίημα ζει στην σκιά του Ερμή και της Αθηνάς.
Και όμως προς το τέλος υπάρχει μια απρόβλεπτη μεταστροφή. Από όταν το μάτι του Θεοκλύμενου του προφήτη του που βλέπει το αιματοβαμμένο μέλλον ο θεός γίνεται κύριος της Οδύσσειας.
Δεν εμφανίζεται στέκει απόμακρα δεν μιλάει και δεν φανερώνεται ούτε στον Οδυσσέα ούτε στον Τηλέμαχο αλλά στο βάθος προσδιορίζει την πράξη προστατεύει την προσπάθεια του Οδυσσέα και επιβάλλει τις δικές του επιθυμίες την ματωμένη εκδίκηση και την φοβερή σφαγή,από τις οποίες θα αναδυθεί τάξη και η αρμονία της μουσικής.
Ακολουθώντας τις συμβουλές της Αθηνάς η δοκιμασία του τόξου πραγματοποιείται το πρωινό μετά την συνάντηση της Πηνελόπης με τον Οδυσσέα.
Η Αθηνά τιμά τον κρυμμένο θεό γιατί η μέρα της δοκιμασίας και της σφαγής είναι η ημέρα της γιορτής του Απόλλωνα.
Η μηνιαία γιορτή του Νουμηνίου Απόλλωνος που πραγματοποιείται με την νέα σελήνη ίσως το χειμερινό ηλιοστάσιο.
Ενώ ο Τηλέμαχος ο Αντίνοος και οι μνηστήρες μιλούν μέσα στο παλάτι οι κήρυκες της Ιθάκης οδηγούν την ιερή εκατόμβη και οι πολίτες συγκεντρώνονται στο άλσος του θεού..
Ο Απόλλων είναι ο θεός που φέρνει στον ώμο του το τόξο και την φαρέτρα γεμάτη βέλη.
Στην Ιλιάδα ο Οδυσσέας δεν πιάνει τόξο ούτε παίρνει μέρος στους αθλητικούς αγώνες. Στους Φαίακες διαβεβαιώνει πως μόνο ο Φιλοκτήτης τον νικούσε στην τέχνη της τοξοβολίας και στο νησί των Κυκλώπων κυνηγά χαρούμενος τα κατσίκια με ένα τόξο..
Όχι το σπαθί αλλά, το τόξο είναι το όπλο του το αληθινό.
Αν το τόξο σκοτώνει από μακριά ο Οδυσσέας έχει επίσης ένα νου απόμακρο απλησίαστο στην κοινή λογική.
Αν το τόξο είναι παραπλανητικό παραπλανητικός είναι επίσης και ο Οδυσσέας.
Αν στα χέρια του καλού τοξότη το όπλο αυτό έχει εξαιρετική ακρίβεια κανένας
παρά την ασάφεια των φαινομένων δεν είναι πιο ακριβής και πιο υπολογιστικός από τον Οδυσσέα.
Στην Τροία και στο νησί των κατσικιών και των προβάτων ο Οδυσσέας δεν μας έχει φανερώσει ακόμη το αληθινό του τόξο που έχει αφήσει στην Ιθάκη στο δωμάτιο με τους θησαυρούς. ‘Όταν ήταν νεαρός του το είχε προσφέρει ως δώρο φιλοξενίας ο Ίφιτος ο γιος το Έύρυτου και έχει μια λαμπρή ιστορία αφού ανήκει στο Απόλλωνα.
Οι μνηστήρες σκοτώνονται με το τόξο του Απόλλωνα την ημέρα της γιορτής του.
Ο Τηλέμαχος τοποθετεί με τάξη τα τσεκούρια ευθυγραμμισμένα στο πάτωμα του μεγάρου και η Πηνελόπη υπόσχεται πως όποιος τεντώσει το τόξο του Οδυσσέα περνώντας το βέλος από τις τρύπες στην βάση των τσεκουριών θα την πάρει γυναίκα του.
Οι μνηστήρες και ο ξένος πλησιάζουν όλο αγωνία. Ο Τηλέμαχος προσπαθεί να τεντώσει το τόξο και τρεις φορές αποτυγχάνει την τέταρτη είναι έτοιμος αλλά ο πατέρας του τον σταματά με ένα νεύμα.
Εκείνη την στιγμή κάτω από τον αστερισμό του Απόλλωνα που τον προστατεύει ο νεαρός γίνεται έμπειρος τεχνίτης.
Η μακρά διαδικασία ταύτισης με τον πατέρα που άρχισε όταν η Αθηνά κατέβηκε στην Ιθάκη ολοκληρώνεται.
Στο μεταξύ οι μνηστήρες προσπαθούν να τεντώσουν το τόξο δεν μπορούν όσο και να το ζεσταίνουν στην φλόγα της φωτιάς και να το αλείφουν με λίπος.
Οι πόρτες της αίθουσας κλείνουν και δένονται με καραβόσκοινα.
Η αίθουσα που είχε δει τόσα γλέντια τόσες γιορτές και χορούς ετοιμάζεται να μετατραπεί σε ένα τρομερό σφαγείο σε ένα δίχτυ γεμάτο ψάρια. Οι μνηστήρες πίνουν κρασί για τελευταία φορά. Ο ζητιάνος ζητάει από τον Εύμαιο να προσπαθήσει και εκείνος. Ενώ ο Αντίνοος και ο Ευρύμαχος απειλούν να τον σκοτώσουν η Πηνελόπη διατάζει να πιάσει ο ξένος το όπλο του Οδυσσέα.
Ο Τηλέμαχος την απομακρύνει από την αίθουσα για να μη δει την σκηνή Ανεβαίνει πάνω και η Αθηνά τη σταλάζει τον ύπνο στα βλέφαρα μέσα στα δάκρυα.Θα κοιμηθεί βαθιά όση ώρα διαρκέσει η σφαγή των μνηστήρων.
Ο Οδυσσέας πιάνει το τόξο το γυρνά και το παρατηρεί από παντού.
Όπως σε όλη του την ζωή δοκιμάζει πειραματίζεται και ελέγχει ξύλινα άλογα, σχεδίες, υπηρέτες, την γυναίκα του τον πατέρα του.
Δοκιμάζει την χορδή του τόξου την χορδή της λύρας και η χορδή τραγουδάει γεμάτα με φωνή χελιδονιού. Παράξενο τούτο το σημάδι σε τούτο τον κόσμο του τρόμου και του αίματος.
Παίρνει ένα βέλος το βάζει στην χορδή την τεντώνει σημαδεύει και το βέλος τινάζεται διαπερνώντας τις τρύπες των12 τσεκουριών.
Ξάφνου πετάει τα κουρέλια του σβήνοντας όλα το παρελθόν της ζητιανιάς και της ηθοποιίας και σφίγγει το τόξο.
Με τα ίδια λόγια της Πηνελόπης επικαλείται τον Απόλλωνα τον θεό που επιβλέπει την σφαγή και την μελλούμενη αρμονία.
Ο Αντίνοος φέρνει στο στόμα μια χρυσή κούπα ενώ ο Οδυσσέας τον σημαδεύει στο λαιμό και το βέλος τον διαπερνά. Λυγίζει η κούπα του πέφτει το αίμα βγαίνει από τα ρουθούνια του και σωριάζεται νεκρός σπρώχνοντας με μια κλωτσιά το τραπέζι φορτωμένο με κρέατα και ψωμιά. Οι μνηστήρες ουρλιάζουν πετάγονται από τα καθίσματα και ψάχνουν μάταια τα όπλα τους αλλά πιστεύουν πως ο ζητιάνος σκότωσε κατά λάθος τον Αντίνοο.
Δεν καταλαβαίνουν τίποτα ούτε την ενοχή τους ούτε ποιος είναι ο ζητιάνος ούτε τον θάνατο που τους παραστέκει.
Αρχίζει η πιο τρομακτική σφαγή της αρχαίας επικής ποίησης όπως μας υποβάλουν δυο παρομοιώσεις,
ο Οδυσσέας είναι το λιοντάρι και οι μνηστήρες οι οποίοι ενάντια σε κάθε νόμο είχαν σκοτώσει τόσα βόδια και γουρούνια του σπιτιού ήταν τα ζώα που έπρεπε να θυσιαστούν.
Ο πολυμήχανος Οδυσσέας αγαπά τους βρόχους και στα χέρια του οι βρόχοι του θανάτου πλέκονται ώσπου να γίνουν δίχτυ.
Στο τέλος κοιτάζει γύρω του. Οι μνηστήρες είναι νεκροί τα ψάρια σπαρταρούν. Οι τελευταίες σύντομες στιγμές της ζωής των ψαριών που σβήνουν από την βία του ήλιου, κάνουν ωμό τον θάνατο των μνηστήρων.
Το δίχτυ αφήνει λίγους από τους μνηστήρες ανέγγιχτους από τον ήλιο του Οδυσσέα.
Σώζει τον Φήμιο τον ποιητή τον Μέδονα τον κήρυκα αλλά θυσιάζει με αγριότητα ένα υπηρέτη του Απόλλωνα.
Στο μεταξύ ο Τηλέμαχος ο Εύμαιος και ο Φιλοίτιο δένουν ένα καραβόσχοινο γύρω από μια κολώνα και εκεί κρεμούν 12 άπιστες δούλες και ξεριζώνουν τα γεννητικά όργανα του Μελάνθιου την μύτη και τα αυτιά.
Αν και ο Οδυσσέας υπήρξε άσπλαχνος και ανελέητος η Οδύσσεια δεν τον κατηγορεί ότι στάθηκε ανόσιος. Ο Ζευς και η Αθηνά προστατεύουν το σχέδιο του το στηρίζουν.
Η Αθηνά με την μορφή χελιδονιού κάθεται στο δοκάρι και υψώνει την Αιγίδα. Ο Απόλλων δεν εκδικείται τον θάνατο του υπηρέτη του. Στο τέλος της σφαγής τυλιγμένος στα τελευταία κουρέλια του ζητιάνου καθαρίζει την σκηνή από τα ίχνη ης μεγάλης σφαγής και σκορπίζει θειάφι στην αίθουσα όχι όμως πάνω του γιατί δεν έκανε κανένα έγκλημα από το οποίο πρέπει να καθαριστεί.

Η Οδύσσεια μας επαναλαμβάνει ότι κατοικούμε στο βασίλειο του Απόλλωνα όπου το τόξο και η λύρα είναι το ίδιο όργανο. Το τόξο που πληγώνει χτυπάει το λαιμό στις ρώγες του στήθους σφάζει και σκοτώνει φέρνει στον κόσμο την ίδια μουσική αρμονία με την λύρα όταν την πιάνουν στα χέρια ο Απόλλωνας ο Δημόδοκος και η Φήμιος.
Τώρα γνωρίζουμε το πρώτο πρόσωπο του τόξου
Το φονικό.
Μόλις ο Οδυσσέας εγκαινιάσει την μακρά ευτυχή βασιλεία του θα γνωρίσουμε το δεύτερο
Την τάξη και την ευτυχία της δημιουργίας.
Το όνομα του τόξου είναι βίος και βίος σημαίνει ζωή
έργο του είναι ο θάνατος… έλεγε ο Ηράκλειτος.
Όταν η Ευρύκλεια μπαίνει στην καταματωμένη αίθουσα και βλέπει τον Οδυσσέα βουτηγμένο στο αίμα και τους μνηστήρες σωριασμένους κάτω θέλει να φωνάξει από χαρά
αλλά ο Οδυσσέας τη συγκρατεί.
Κράτησε την χαρά σου μέσα φυλάξου από τις κραυγές δεν είναι κιόλας σωστό μπροστά στους σκοτωμένους να καυχιέσαι.
Λέει και εκείνος δεν χαίρεται δεν κομπάζει ούτε το όνομα του φωνάζει αλλά σέβεται με ευγνώμονα ψυχή το πεπρωμένο που τον συνέτρεξε.

Ο Πόλεμος στην Ιλιάδα δεν είναι τίποτα άλλο από μια αναγκαιότητα μια σιδερένια αδήριτη αναγκαιότητα. Ο άνθρωποι πιάνουν το σπαθί το ακόντιο τις πέτρες και πολεμούν. Δεν υπάρχει τίποτα μέσα τους μόνο ο ορμητικός αυτοματισμός του πεπρωμένου. Πόλεμος μόνο πόλεμος η σκοτεινιά η πυρκαγιά ο πάταγος του σίδερου το αδυσώπητο ου ουρανού και του πεπρωμένου.
Ο πόλεμος δεν γνωρίζει όρια ούτε σταματημούς ούτε φρένο ούτε αντιπάλους.
Όταν οι Έλληνες και οι Τρώες έρχονται αντιμέτωποι η κραυγή τους κατανικά
το βουητό της θάλασσας και υψώνεται στο ακρογιάλι. Ο πόλεμος νικάει τα φυσικά φαινόμενα αλλά στην φύση υπάρχει η ίδια καταστροφική δύναμη η ίδια αναγκαιότητα που μανιάζει στην πεδιάδα της Τροίας.
Η παπαρούνα σκύβει το κεφάλι καθώς το βαραίνει η ανοιξιάτικη δροσιά.
Η λευκά με τα πυκνά κλαριά της πέφτει καταγής μέσα στην σκόνη και ξεραίνεται κοντά του στου ποταμού την όχθη. Η ελιά φορτωμένη άσπρά ανθάκια ξεριζώνεται από τον ξαφνικό ανεμοστρόβιλο.
Οι νέοι πολεμιστές που πέφτουν μπροστά στην θάλασσα είναι και αυτοί παπαρούνες
και λεύκες ξεριζωμένες από τον αέρα. Οι προηγούμενες ζωές τους οι γονιοί η γυναίκα τα παιδιά όλα σβήνονται.
Έτσι λοιπόν δεν υπάρχει καμία διαφορά ανάμεσα στην φύση και στον άνθρωπο και οι δυο εύθραυστοι και μπορούν να πληγωθούν και να χαθούν από τον πόλεμο και από την βία των πραγμάτων. Δεν μένει παρά να τους θρηνήσουμε.
Ο Όμηρος τους θρηνεί, η μοίρα των θυμάτων αποστάζει μια απαλή τρυφερότητα που γλυκαίνει την παγκόσμια αναγκαιότητα.
Καμία φορά η φύση μένει ανέγγιχτη κανένα σπαθί κανένα ακόντιο πολεμιστή κανένας αέρας καμία φωτιά δεν την βιάζουν. Οι άνεμοι γαληνεμένοι το χειμωνιάτικο χιόνι πέφτει ασταμάτητα τα αστέρια διακρίνονται τριγύρω από το λαμπρό φεγγάρι καθώς βασιλεύει άπνοια και διαγράφονται τα φαράγγια οι κορφές των λόφων οι κοιλάδες και ένας απέραντος χώρος ανοίγεται κάτω από τον ουράνιο θόλο.
Συχνά ο Όμηρος εισάγει μια αντιθετική εικόνα κομμάτι και αυτή του εαυτού του
αντίθετη στο κομμάτι που έχει εγκλωβιστεί η μάχη,
την εικόνα του βοσκού.
Ο βοσκός είναι ολότελα ξένος προς τον πόλεμο δεν τον βλέπει δεν τον γνωρίζει .
Στην Ιλιάδα ποτέ δεν λείπει τούτη η φωνή ή το μακρινό βλέμμα που υπάρχει στο βάθος των άλλων φωνών και έτσι η Ιλιάδα ανοίγει ην δυτική φιλολογία κάτω από τον αστερισμό της πιο απόλυτης δικαιοσύνης.
Νικητές και νικημένοι είναι εξίσου κοντά στην ψυχή μας όλοι τους είναι εικόνες της αναγκαιότητας που τους κλαίμε με τρυφερότητα και τους βλέπουμε με το μάτι του βοσκού.
Η Οδύσσεια δεν έχει αυτή την αμεροληψία και κάνει διάκριση μεταξύ καλών και κακών φίλων και εχθρών.
Το κλάμα που ανέβρυζε στην Ιλιάδα για τις λεύκες τις ελιές ή τις παπαρούνες θύματα της φύσης δεν αναβρύζει πια και ούτε ένα δάκρυ δεν σταλάζει πάνω στους μνηστήρες και στους συντρόφους του Οδυσσέα.
Ούτε για μια στιγμή δεν πρέπει να λησμονήσουμε ότι η Οδύσσεια γράφτηκες εν ονόματι αλλά, και από την πλευρά του πεπρωμένου, για τα θύματα του πεπρωμένου δεν υπάρχει παρά μια περαστική στιγμή και σωριάζεται κατευθείαν όταν ο Οδυσσέας κλαίει για την μοίρα της Τρωαδίτισσας δούλας και για την δική του μοίρα στο παλάτι του Αλκίνοου.
Το βλέμμα του βοσκού χάνεται από την σκηνή.
Εκείνο το μακρινό μάτι, το ξένο σε κάθε μοίρα, σε κάθε νίκη ή ήττα το οποίο κοιτάζει τη σελήνη και τις καταιγίδες δεν διεισδύει ποτέ μέσα στα τόσα βλέμματα στην Οδύσσεια.
Έτσι καμιά φορά το ποίημα του Οδυσσέα μας μοιάζει ανυπόφορα απάνθρωπο όπως κάθε κείμενο που το έχει υπαγορεύσει το πεπρωμένο.

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ