2. Το Άπειρο των Ομηρικών Επών


Άπειρο  Οδυσσέας2014

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΝΗΩΝ

ΟΜΗΡΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ, από το 2008

ΟΜΗΡΙΚΑ  ΕΠΗ

ΟΜΗΡΙΚΉ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

ΣΚΟΠΟΣ:

Η Διάδοση των Ομηρικών Επών σε ιστορική καταγραφή φιλοσοφία  ερμηνεία επιστήμη πολιτική με πρότυπο καινοτόμο τρόπο.

Η Επιστροφή της ΩΡΑΙΑΣ ΕΛΕΝΗΣ  της γνώσης της αξιοπρέπειας της ομορφιάς και της τιμής στην Ελλάδα

Η Δημιουργία της Ομηρικής Πολιτείας σε Πολυδιάστατο Χώρο σε όλο τον κόσμο.

Παίρνουν μέρος τα κάτωθι   ιστολόγια  ΝΗΕΣ:

2. Τα Αστέρια της Λάϊον

Το ιστολόγιο του ΤΗΛΕΜΑΧΟΥ στη σύγχρονη μορφή του λόγου και της τηλεμαχίας.

Επιλεγμένα άρθρα σκέψεις σχολιασμοί στο διαδίκτυο   και οι 12 ΜΑΧΕΣ ΤΩΝ ΝΗΩΝ

Επικοινωνήστε μαζί μας για την οργάνωση μιας ΤΗΛΕΔΙΑΣΚΕΨΗΣ

σε κοινό γεωμετρικό  τόπο συνάντησης με  θέμα :

Η Διαχρονικότητα των Ομηρικών Ραψωδιών και τα Μηνύματα του Λόγου  των Επών

Ομηρική Πολιτεία

Advertisements

Αλεξανδρινοί Αστερισμοί


Θεσσαλονίκη Αχιλλέας Αλέξανδρος  Αστέρι

Η  κοσμοϊστορική  πρώτη διαδικτυακή συνέντευξη του Αλέξανδρου στην Ομηρική Πολιτεία  και το δώρο του στον  νικητή του διαγωνισμού.

Βρήκαμε τον Αλέξανδρο στο μονοπάτια των αθανάτων των  αετών  και των αστεριών, τον ρωτήσαμε σε β΄ Ενικό  ευγενείας   και  μας απάντησε  ευθέως  σε όλα τα ερωτήματα  με τον τρόπο του μεγάλου στρατηγού  σε απαντήσεις  καθαρού ουρανού  αλεξανδρινής  διαυγείας .  Σύντομα λακωνικά και ουσιαστικά. Πάνω απ΄όλα  μας έχει απαντήσει αληθινά με την ίδια του την ζωή και την επιλογή.

Χαίρε μεγάλε στρατηγέ  των Ελλήνων!  Η πρώτη  ερώτηση  απορία από την Ομηρική Πολιτεία είναι η εξής:

  • Πως κατέκτησες των κόσμο;

-Τον κόσμο δεν τον κατέκτησα. Τον γνώρισα τον  ερωτεύτηκα  ως  έφηβος  και αυτός με αγάπησε σαν θεό του   τον ταξίδεψα  τον εξερεύνησα τον θαύμασα  γιατί ήταν στο πεπρωμένο μου και ο δρόμος της καρδιάς μου και ένας δρόμος με λεοντόκαρδη καρδιά.

Την καρδιά μου.

-Έχεις δεχθεί όμως και αρκετές  επικρίσεις για το έργο σου;

-Μόνο όποιος  δεν κάνει   τίποτα δεν κάνει  λάθος , έχω κάνει και λάθη . Το έργο μου κατανοείται  και εκτιμάται μόνο από τους  ισάξιους  και  ομοίους μου .

-Ποιος ήταν ο  άνθρωπος ή ο θεός που σε  επηρέασε περισσότερο στη ζωή σου;

-Εκτός από τους γονείς μου που ήταν ισχυρές προσωπικότητες και οι δυο  τους , ο Φίλιππος μου έδωσε την δύναμη και η Μυρτάλη Ολυμπιάδα τη μυστική  γνώση  που κατείχε, οι δάσκαλοι μου. Ο Αριστοτέλη,ς μου δίδαξε την λογική και ο Διογένης τη  ελεγχόμενη τρέλα .Θεός μου η Αθηνά παρ όλο που δεν την άκουσα πάντα   κάνοντας  όλα τα λάθη της  άγριας νιότης μου προσπαθούσα να γίνω σοφός  και να ενώσω όλες αυτές τις πλευρές και τις ισχυρές επιρροές.

-Ποιον  ορισμό θα έδινες για σένα με μια ΛΕΞΗ, τι είσαι, τι ήσουν;

-ΚΥΝΗΓΟΣ,  την  Εποχή των Ονείρων  ήμουν κυνηγός, την Εποχή των Ανέμων είμαι ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΣ

-Τι σημαίνει Ονειρευτής;

-Σημαίνει  την κατάκτηση  της Αθανασίας στην Αιωνιότητα του Πνεύματος. Την δυνατότητα να ταξιδεύεις στον χρόνο στον χώρο  με τα φτερά της Γνώσης. Να επιστρέφεις από την Δύση ξεκινώντας από την Ανατολή σοφότερος και ωριμότερος, ολοκληρωμένος.

-Επιστρέφεις από την Δύση ;

-ΕΠΙΣΤΡΕΦΩ  με τα δώρα του Πνεύματος  μέσα από την ενοποίηση των δυνάμεων και των γνώσεων της φυσικής της μεταφυσικής της τέχνης της λογοτεχνίας της βιολογίας των μαθηματικών της μουσικής  της ιστορίας στη μεγάλη ΕΝΟΤΗΤΑ της εξελισσόμενης συνείδησης.

-Τι θα συμβούλευες τους σημερινούς νέους;

-Να διαβάζουν τα Ομηρικά Έπη, να τα μελετούν  και να τα χρησιμοποιούν  σαν φάρο  χάρτη και οδηγό στη  ζωή για να μη χαθούν.

-Για ποιο λόγο να το κάνουν αυτό;

-Γιατί μόνο έτσι μπορούν να γίνουν πολεμιστές και  ο μόνος τρόπος να ζήσεις  να πεθάνεις  να περπατήσεις  όρθιος σε αυτή τη  γαλαζοπράσινη μικρούλα γη είναι μόνο ως πολεμιστής , διαφορετικά σέρνεσαι  και απλώς φυτοζωείς.  Η  Αθηνά, την  πρώτη τάξη που έφτιαξε  στην αγαπημένη της πολιτεία ήταν την τάξη των πολεμιστών για να προστατεύουν να φυλάττουν να υπερασπίζονται  την χώρα και τους πολίτες της.

_Πολεμιστής σημαίνει  ΠΟΛΕΜΟΣ, δεν είναι πολύ κουραστικό  αυτό . Πόσο και γιατί να πολεμά κανείς δεν πρέπει να ξεκουράζεται .Πότε  και πως θα μιλήσουμε για την ΕΙΡΗΝΗ , δεν την χρειαζόμαστε;

-Πόλεμος σημαίνει  ΖΩΗ  και είναι ο πατέρας της . Η ζωή αρχίζει με μια πολεμική πράξη. Αυτή του σπερματοζωαρίου  βέλους  να κατακτήσει ένα  εύκαμπτο τόξο  ωάριο διεκδικώντας την ύπαρξη του . Ειρήνη  σημαίνει  ομοιόσταση ισορροπία των  συστημάτων των   λειτουργιών  της φυσικής  ύπαρξης και αρμονική  συνεργασία  μεταξύ τους. Είναι η μητέρα της ζωής και της φροντίδας της συντήρησης της,  αν δεν υπάρχουν όμως τα λευκά αιμοσφαίρια και τα αντισώματα να πολεμήσουν στην πρώτη δεύτερη και τρίτη γραμμή άμυνας  και επίθεσης του οργανισμού  δεν υπάρχει συνέχεια της ζωής . Θα μιλήσουμε για ειρήνη όταν υπάρχουν αρκετοί πολεμιστές για να την υπερασπιστούν. Άλλωστε  η λέξη πόλεμος προέρχεται από το πελεμίζω  πάλλω πάλλομαι  και το όνομα της  Παλλάδος Αθηνάς απαντάται στα Ομηρικά  Έπη συχνά.

-Πως βλέπεις την σημερινή κατάσταση τα προβλήματα σε παγκόσμιο επίπεδο  είναι πολλά; Οι άνθρωποι παραπονιούνται  αγανακτούν  βρίζουν αυτούς που τους ανάξιους  αχυράνθρωπους που τους  κυβερνούν.

-Το να βρίζεις κάποιον σημαίνει πως  είσαι σε αδύναμη θέση. Δεν  μπορείς να κάνεις τίποτα άλλο και κάθεσαι και βρίζεις. Δεν  διανοήθηκα ποτέ να χάσω τον χρόνο μου βρίζοντας τον Δαρείο και τους παλατιανούς του. Το  να παραπονείσαι σημαίνει πως έχεις ήδη ηττηθεί. Το να αγανακτείς επιβάλλεται ,  την κατάλληλη στιγμή για τον σωστό λόγο με τον ορθό τρόπο .

-Για το έθιμο με τα κάλαντα συμφωνείς ;Ποια  κάλαντα  θα έλεγες σήμερα ;

-Τα Ομηρικά φυσικά. Πάντα πρέπει να τα ψέλνουμε και να τα λέμε  όπως  τα χρόνια τα παλιά…Ο Όμηρος περνούσε από σπίτι σε σπίτι και τα έλεγε  με οδηγούς  κάποια μικρά  λιονταράκια  και παιδιά

_Τι δώρο υπόσχεσαι στον νικητή του διαγωνισμού;

_Τα Ομηρικά Έπη σε χρυσόδετους 2 τόμους  εκδόσεις Ιδεοθέατρον  μετάφραση Κ .Δούκα να τα διαβάζει τα ήσυχα βράδια σε μια   απαγγελία διαδικτυακή

και να μη λείπουν από κανένα σπίτι κανένα  πιθάρι καμιά σχολή και  καμιά σκηνή

Σε ευχαριστούμε πολύ Αλέξανδρε   άπαντες παρόντες  οι  πολίτες της Ομηρικής Πολιτείας

ΕΙΣΑΙ  πάντα ζωντανός   και  ζεις  και  στις δικές μας καρδιές  αθεράπευτα ονειροπόλος , αστέρι , ονειρευτής και κυνηγός μαζί.

Αλεξανδρινοί Αγερμοί

Τα Τραγούδια των Ελλήνων


31838-1631

…για την Ρωμιοσύνη!

Mε τόσα φύλλα να σου γνέφει ο ήλιος καλημέρα!

Aυτά τα δέντρα δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό,

αυτές οι πέτρες δε βολεύονται κάτου απ’ τα ξένα βήματα,

αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο,

αυτές οι καρδιές δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο.

Eτούτο το τοπίο είναι σκληρό σαν τη σιωπή,

σφίγγει στον κόρφο του τα πυρωμένα του λιθάρια,

σφίγγει στο φως τις ορφανές ελιές του και τ’ αμπέλια του,

σφίγγει τα δόντια. Δεν υπάρχει νερό. Mονάχα φως.

 O δρόμος χάνεται στο φως κι ο ίσκιος της μάντρας είναι σίδερο.

 

Όλοι διψάνε. Xρόνια τώρα. Όλοι μασάνε μια μπουκιά

ουρανό πάνου απ’ την πίκρα τους.

Tα μάτια τους είναι κόκκινα απ’ την αγρύπνια,

μια βαθειά χαρακιά σφηνωμένη ανάμεσα στα φρύδια τους

σαν ένα κυπαρίσσι ανάμεσα σε δυο βουνά το λιόγερμα.

 

Tο χέρι τους είναι κολλημένο στο ντουφέκι

το ντουφέκι είναι συνέχεια του χεριού τους

το χέρι τους είναι συνέχεια της ψυχής τους –

έχουν στα χείλια τους απάνου το θυμό

κ’ έχουνε τον καημό βαθιά-βαθιά στα μάτια τους

σαν ένα αστέρι σε μια γούβα αλάτι. 

Όταν σφίγγουν το χέρι,

ο ήλιος είναι βέβαιος για τον κόσμο
όταν χαμογελάνε, ένα μικρό χελιδόνι φεύγει μες

απ’ τ’ άγρια γένεια τους
όταν κοιμούνται, δώδεκα άστρα πέφτουν

απ’ τις άδειες τσέπες τους
όταν σκοτώνονται, η ζωή τραβάει την ανηφόρα

με σημαίες και με ταμπούρλα.

Tούτο το χώμα
είναι δικό τους και δικό μας –

δε μπορεί κανείς να μας το πάρει.

Ας κρατήσουν οι χοροί
και θα βρούμε αλλιώτικα
στέκια επαρχιώτικα βρε
ώσπου η σύναξις αυτή
σαν χωριό αυτόνομο να ξεδιπλωθεί

Mέχρι τα ουράνια σώματα
με πομπούς και με κεραίες
φτιάχνουν οι Έλληνες κυκλώματα
κι ιστορία οι παρέες

Kάνει ο Γιώργος την αρχή
είμαστε δεν είμαστε
τίποτα δεν είμαστε βρε
κι ο Γιαννάκης τραγουδεί
άμα είναι όλα άγραφα κάτι θα βγει

Kαι στης νύχτας το λαμπάδιασμα
να κι ο Άλκης ο μικρός μας
για να σμίξει παλιές
κι αναμμένες τροχιές
με το ροκ του μέλλοντός μας

O ουρανός είναι φωτιές
ανεμομαζώματα
σπίθες και κυκλώματα βρε
και παρέες λαμπερές
το καθρεφτισμά τους στις ακρογιαλιές

Kι είτε με τις αρχαιότητες
είτε με ορθοδοξία
των Eλλήνων οι κοινότητες
φτιάχνουν άλλο γαλαξία

Να κι ο Mπάμπης που έχει πιει
κι η Λυδία ντρέπεται
που όλο εκείνη βλέπετε βρε
κι ο Αχιλλέας με τη Zωή
μπρος στην Πολαρόιντ κοιτούν γελαστοί

Τότε η Έλενα η χορεύτρια
σκύβει στη μεριά του Τάσου
και με μάτια κλειστά
τραγουδούν αγκαλιά
Εθνική Ελλάδος γεια σου

Τι να φταίει η Bουλή
τι να φταιν οι εκπρόσωποι
έρημοι και απρόσωποι βρε
αν πονάει η κεφαλή
φταίει η απρόσωπη αγάπη που ‘χε βρει

Mα η δικιά μας έχει όνομα
έχει σώμα και θρησκεία
και παππού σε μέρη αυτόνομα
μέσα στην τουρκοκρατία

Να μας έχει ο Θεός γερούς
πάντα ν’ ανταμώνουμε
και να ξεφαντώνουμε βρε
με χορούς κυκλωτικούς
κι άλλο τόσο ελεύθερους σαν ποταμούς

Και στης νύχτας το λαμπάδιασμα
να πυκνώνει ο δεσμός μας
και να σμίγει παλιές κι αναμμένες τροχιές
με το ροκ του μέλλοντός μας

Ας κρατήσουν οι χοροί!

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ

…ανοίγουν την Μεγάλη των Ελλήνων

Πολύχρωμη  Μουσική Σκηνή

σε μια γαλαζοπράσινη μικρούλα Γη!

 

 giovanni-apollo-phaethon_m

Η Αντίσταση


volcano
 
…σαν ένα Ηφαίστειο που ξυπνά!
 
Κ ατσαρός Μιχάλης
σ’αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι και λέει :
καλά είμαι εδώ.
Αντισταθείτε
σ’αυτόν που γύρισε πάλι και λέει :
Δόξα σοι ο Θεός.
Αντισταθείτε
στον περσικό τάπητα των πολυκατοικιών
στον κοντό άνθρωπο του γραφείου στην εταιρία εισαγωγαί – εξαγωγαί
στην κρατική εκπαίδευση
στο φόρο
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.
Αντισταθείτε σ’ αυτόν που χαιρετάει απ’ την εξέδρα
ώρες ατέλιωτες τις παρελάσεις
σ’ αυτή την άγονη κυρία που μοιράζει σμύρναν
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.
Αντισταθείτε
πάλι σ’ όλους αυτούς που λέγονται μεγάλοι
στον πρόεδρο του Εφετείου
αντισταθείτε
στις μουσικές τα τούμπανα και τις παράτες
σ’ όλα τ’ ανώτερα συνέδρια που φλυαρούνε
πίνουν καφέδες σύνεδροι συμβουλατόροι
σ’ όλους που γράφουν λόγους για την εποχή
δίπλα στη χειμωνιάτικη θερμάστρα
στις κολακίες τις ευχές τις τόσες υποκλίσεις
απο γραφιάδες και δειλούς
για το σοφό αρχηγό τους.
Αντισταθείτε στις υπηρεσίες των αλλοδαπών και διαβατηρίων
στις φοβερές σημαίες των κρατών και τη διπλωματία
στα εργοστάσια πολεμικών υλών
σ’ αυτούς που λένε λυρισμό τα ωραία λόγια
στα θούρια
στα γλυκερά τραγούδια με τους θρήνους
στους θεατές
στον άνεμο
σ’ όλους τους αδιάφορους και τους σοφούς
στους άλλους που κάνουνε το φίλο σας ως και σε μένα,
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ
αντισταθείτε.
Τότε μπορεί βέβαιοι να περάσουμε προς την Ελευθερία.

Υ.Σ

Και συ λοιπόν στέκεσαι έτσι βουβός
με τόσες παραιτήσεις απο φωνή
απο τροφή
απο άλογο
απο σπίτι στέκεις απαίσια
βουβός σαν πεθαμένος:

 

Ελευθερία ανάπηρη πάλι σου τάζουν.

 

Όταν…
Όταν ακούω να μιλάν για τον καιρό
όταν ακούω να μιλάνε για τον πόλεμο
όταν ακούω σήμερα το Αιγαίο να γίνεται ποίηση
να πλημμυρίζει τα σαλόνια
όταν ακούω να υποψιάζονται τις ιδέες μου
να τις ταχτοποιούν σε μια θυρίδα
όταν ακούω σένα να μιλάς εγώ πάντα σωπαίνω.
Όταν ακούω κάποτε στα βέβαια αυτιά μου
ήχους παράξενους ψίθυρους μακρινούς
όταν ακούω σάλπιγγες και θούρια
λόγους ατέλειωτους ύμνους και κρότους
όταν ακούω να μιλούν για την ελευθερία
για νόμους ευαγγέλια για μια ζωή με τάξη
όταν ακούω να γελούν
όταν ακούω πάλι να μιλούν εγώ πάντα σωπαίνω.
Μα κάποτε που η κρύα σιωπή θα περιβρέχει τη γη
κάποτε που θα στερέψουν οι άσημες φλυαρίες
κι όλοι τους θα προσμένουνε σίγουρα τη φωνή
θ’ ανοίξω το στόμα μου
θα γεμίσουν οι κήποι με καταρράχτες
στις ίδιες βρώμικες αυλές τα οπλοστάσια
οι νέοι έξαλλοι θ’ ακολουθούν με στίχους χωρίς ύμνους
ούτε υποταγή στην τρομερή εξουσία.
Πάλι σας δίνω όραμα.
.
Πότε και πως  ….Αντιστεκόμαστε;
 
…αντιστέκονται στην ανοησία και στην βαρβαρότητα της
μαζί με ένα του Δία  Αετό…  στου Ολύμπου τον Βουνό!
 
storm-bald-eagle

Η απελευθέρωση του ορθολογισμού


Bacchante

ενός Αντινοϊκού Επιμηθαϊκού Πανπενθεαϊκού

χαρμολυπικού  ανθρωποφάγου συστήματος

από τον θεό της Χαράς, της Μεταμόρφωσης,

του Παιγνιδιού, τον Δενδρίτη γερών Δένδρων

  και Ριζών  χυμωδών σπερματοφόρων,

τον θεό της ΟινοΠνευματικής Αμπέλου!

Τον Διόνυσο και την Νύξη του στο  Δία

… για το Έργον!

 Φανερώσου σαν ταύρος, ώ Βάκχε,

ή καθώς πολυκέφαλο φίδι,

ή λιοντάρι περίφλογο!

 Έλα με όψη γελούμενη, ώ Βάκχε,

και στο δίχτυ του θανάτου πιάσε

το σκληρό των βακχών κυνηγάρη,

στο κοπάδι τους μέσα όταν πέσει!

 Τάχα θενά ‘ρθει ένας καιρός

που σε χορούς ολονυχτίς

πόδι λευκό θενά πατώ,

 βακχεύοντας με αναγυρτό

κεφάλι, μες στο δροσερό

το αγέρι, σα λαφόπουλο

που παίζει μέσα στη χαρά

την πράσινη του λιβαδιού,

σαν ξέφυγε το φοβερό

κυνήγημα και τη χωσιά, πηδώντας τα καλόπλεχτα

δίχτυα, κι ωστόσο ο κυνηγός

χουγιάζει τα λαγωνικά;

Μα αυτό, με γρηγορότρεχα

ποδάρια σαν τον άνεμο,

  διαβαίνει του ακροπόταμου

την ομαλιά και χαίρεται

την απερπάτηχτη ερημιά

και τη χλωρή τη φυλλουριά

του λόγκου του βαθύμαλλου.

  Τί ‘ναι η σοφία; Ποιο χάρισμα

απ’ όσα δίνουν οι θεοί

  στον άνθρωπο είναι πιο καλό

παρά το χέρι να μπορεί

το νικητήριο να κρατεί

πα στο κεφάλι των εχτρών;

Τ’ όμορφο πάντα είναι αρεστό !

  Αγαλινά πορεύεται

η θεοτικιά η δύναμη,

όμως ποτέ δεν αστοχά·

  κι απ’ τους ανθρώπους τιμωρεί

όσους τιμούν την ασπλαχνιά,

κι από μιά γνώμη αλλόφρενη,

δεν προσκυνάνε τους θεούς.

Αυτοί κρύβουν πολύτροπα

 του χρόνου το αργό πάτημα

και κυνηγούν τον άσεβο.

Απ’ τη συνήθεια πιο ψηλά,

γνώση και πράξη μη ζητάς.

Δε σου στοιχίζει να θαρρείς

  πώς έχει δύναμη ο θεός,

-όποιος και νά ‘ν’— και να τιμάς

αυτό που οι αιώνες συνηθούν

κι από τη φύση το κρατούν.

  Τί ‘ναι η σοφία; Ποιο χάρισμα

  απ’ όσα δίνουν οι θεοί

στον άνθρωπο είναι πιο καλό

παρά το χέρι να μπορεί

το νικητήριο να κρατεί

πα στο κεφάλι των εχτρών;

Τ’ όμορφο πάντα είναι αρεστό !

 Μακάριος όποιος γλίτωσε

  τις τρικυμιές της θάλασσας

κι αραξοβόλι πέτυχε·

μακάριος όποιος έφτασε

στο τέρμα των αγώνων του·

στον πλούτο και στη δύναμη

ο ένας τον άλλο ξεπερνά.

Ελπίδες μύριες βρίσκουνται

  μες στις μυριάδες τους θνητούς·

άλλες καλότυχα τους παν

κι άλλες μαδάνε και σκορπάν·

καλοτυχίζω το θνητό

που τη ζωή χαιράμενα

μέρα τη μέρα την περνά.

 Άιντε χορό να σύρουμε

του Βάκχου, ας σύρουμε φωνή

  για του Πενθέα τη συφορά

που από το φίδι έχει γενιά!

Πού τα γυναίκεια φόρεσε

κι άρπαξε θύρσον όμορφο,

αρμάτωμα θανατερό,

και πήρε ταύρο για οδηγό.

  Βάκχες της Θήβας, τον τρανό

τον ύμνο τον καλλίνικο,

κλάμα και θρήνο εκάματε.

Αγώνας όμορφος, μαθές,

φονικό χέρι να βουτάς

μες στο αίμα του ίδιου σου παιδιού!

από την ιστοσελίδα  Μικρός Απόπλους

DionisoAriadneTicianoCgfa

Μόνο τρελός!

Ποιητής μονάχα!

Της αλήθειας μνηστήρας  είσαι  εσύ

Όχι ! Ποιητής μονάχα!

Βροντοφωνάζει  ο Διθυραμβικός Διονυσιακός

Αγγελιοφόρος  Νίτσε

στους Διθυράμβους του

με δυνατή Ιαχή

 και

…οι Πολεμιστές της Λάϊον

συμφωνούν,

ΜΑΖΙ  με την Αριάδνη από την Νάξο.

 

Τα Λόγια των Ελλήνων


Μαλαματένια, χρυσαφένια ,  καινούργια, δυναμικά, γνωστικά

σπαθάτα, όρθια και ορθά από ένα πολεμιστή με μεγάλη καρδιά!

Να ακούμε και να αφουγκραζόμαστε

τους ποιητές, τα λόγια τους  και την καρδιά τους  αυτόν τον Αιώνα!

Μαλαματένια λόγια σε μαντήλι
Σταλμένα από το αύριο και το χθες
Περνούμε τη στερνή τη πύλη
Με το σπαθί μας κόβουμε κλωστές.

Τα αηδόνια τα αφήσαμε στην Τροία
Που αφάνισε ολόκληρη γενιά
Εκεί αφήσαμε και τη Μαρία
καθώς δε γνώρισε το άστρο του φονιά.

Γυρίζουμε πίσω κυνηγημένοι
Απ΄του Ποσειδώνα την άγρια οργή
Του Αίολου οι τέσσερις ανέμοι
Απείλησαν να πάρουν τη ζωή.

Το έφερε η μοίρα και τα χρόνια
Κι ακούσαμε τον ίδιο τον ποιητή
Αγγίξαμε τη φλόγα που δε καίει
Είχαμε μαράζι με αφορμή.

Σπάσαμε τα δεσμά και τους κανόνες
Που ήθελαν οι αργυραμοιβοί
Λύσαμε του κόσμου το κουβάρι
Με του Σατόρι Χάνσο το σπαθί

Ένα παλιό μαρτύριο έχει μείνει
Ένα σκυλί τη νύχτα που διψά
Μας βλέπει το φεγγάρι μες στη νύχτα
Να περπατάμε στην ακροθαλασσιά.

Ζητούμε τα μεγάλα τα κυνήγια
Και ψάχνουμε σε σπηλιές του Μεξικού
Καλησπέρα στα λευκά και στ΄ ασημένια μαντήλια
Στα χρυσαφένια λόγια του διοικητή Λαού!

Από την Ατείχιστη Πόλη

886f087f-d530-4b19-9421-c8ed769bfd39

Η αφυπνιστική ποίηση μιας Πηνελόπης!


 

Rulers-Ithaca-Odysseus-03-goog

….και τα επαναστατικά  όνειρα της !

πρόσκληση για πέντε όνειρα

Ανταποκρινόμενη στην πρόσκληση της αγαπημένης Morgana (Ευρυνόμης) , αποκαλύπτω τον κρυφό ρόλο μου, ως άλλη Πηνελόπη, που ονειρευόμενη υφάντρια στο φως προσδοκούσε την επιστροφή στην Εστία του Οδυσσέα, αρχετύπου της εξελισσόμενης ανθρωπότητας.

Ονειρεύομαι λοιπόν

1. την κοινή ευημερία

2. την αδερφοσύνη

3. την διάλυση της μεγάλης πλάνης

4. την αποκάλυψη της δόξας του ανθρώπου

5. την επιστροφή στην χρυσή εποχή

αποκάλυψη

κραυγή φωτός διώκει το σκοτάδι
μέσα στο νου αστράφτει και βροντά
στη μάχη με την πλάνη
κραυγή θεού νέες εντολές χαράσει
στο πετράδι του λωτού
με  γράμματα χρυσά, στην αιώνια γλώσσα μιλά
το δόρυ υψώνεται ο Ήφαιστος χτυπά
και πάνοπλη η Αθηνά προβάλει
ο Λόγος της Σοφίας στον φωτισμένο
π άνοιξε νου
το κτύπημα της θύρας

Γνώθι σ` αυτόν

μέσα στην τέχνη κρύφτηκε το ξίφος

όπως μέσα στο νάρθηκα το πύρ

μέσα στους μύθους φεγγοβολούν αλήθειες

σαν άστρα σε νυχτερινούς  ουρανούς

μέσα στο θύρσο κρύβεται το δόρυ

διθύραμβοι εγείρονται νυχτερινοί

στην παύση του παιάνα

μέλισσες βουίζουν και σα σμάρι μουρμουρίζουν

πόσες φορές ακόμα απ το ένα στα πολλά

και στο ένα πίσω ξανά

πότε η ανθρώπινη ψυχή την δίψα της θα σβήσει

στης αυτογνωσίας την πηγή

πότε το μυστικό της δόξας της

θ`αποκαλυφθεί

στης ένωσης της την αντήχηση

Στοχαστής

Στέκομαι ανάμεσα σε δυό στιγμές

– του χρόνου δάκρυα-

στέκομαι ανάμεσα στις συλλαβές

της αιτίας μου κυματισμός

φλόγες Αθάνωρα τροφοδοτώ

αιμάτινος στοχασμός κυλώ

σπαργανωμένος λίθος και

κρότος Κουρητών ξεγελώ

στέκομαι ανάμεσα Αθανασίας και Θανάτου

Σφίγγας χρησμός

οριζοντίως και καθέτως εκτείνομαι

θυσία στο κρυπτογράφημα των σταυρών

στους γενέθλιους χάρτες

ανθρώπων και Εθνών

δέσμη τριπλού φωτός, της Αριάδνης ο μίτος

συνθλίβει τον σταυρό

κι εκπληρώνει της ελευθερίας μου

τον σκοπό

Ελλη

χορεύουν οι νότες  χρώματα, τ`άστρα αγγίζουν τα μάτια

τα χέρια μυρίζουν μουσικές

οξυμένες αισθήσεις συγχωνευόμενες σφυρηλατούν

νέων οραμάτων μορφές

πιό κοντά στις  Πλειάδες, μας γύρισε ο καιρός

παράξενη νύχτα αλλιώτικος ουρανός

οι Αργοναύτες στα χέρια σαν σήκωσαν ξανά

την ομιλούσα την Αργώ

χρυσόμαλλον κριάρι ίπταται

στου Ελλησπόντου το στενό

μην πέσεις ξανά Έλλη στα νερά

άχρονους μύθους θυμίσου Προφητών – Ποιητών εκπνοές

για κινδύνους του Μέλλοντος που μιλήσαν

απ` το ιερό της Αρτέμιδος το βουνό

εξόριστη θα δεχόσουν μοίρα

με ενοχές θα σε φόρτωναν

και Μήδεια θα σ` έφερναν ξανά και ξανά

Μάνα να σκοτώνεις τα δικά σου παιδιά

της Υπατίας θυμίσου τον αναίτιο φόνο

               – και όχι μόνο –

μέσω του πόνου κόρη του Ήλιου να εξαγνιστείς

και πάνω στο ηλιακό σου άρμα ξανά ν`ανεβείς

όμως πρόσεξε κριάρι χρυσό , ξανά ποτέ

του Ελλησπόντου το στενό  μην σε τραβήξει

στου θανάτου το βυθό

Σελήνη νεκρή, άδειο κέλυφος μην επιτρέψεις

να γίνει η γη

Έλλη Ελλην-ίδα ψυχή

ορισμοί

σαν σε  κινούμενη άμμο βυθιζόμαστε στο χρόνο

στο που, στο πως, στο πότε, στο τι και στο γιατί των συμβάντων

στο ρεπορτάζ της εξέλιξης  να μαζέψουμε τις απαντήσεις

πρωτοσέλιδα κιτρινίζοντος τύπου

σε μανταλάκια κρέμεται η παραποιημένη αλήθεια στα περίπτερα

γυμνή πραγματικότητα εκπορνεύεται και εκπορνεύει την πληροφορία

αποκλειστικότητες συμφερόντων, άλλαξαν τους ορισμούς

μνηστήρες του θρόνου

τόσο που να μην έχει νόημα η μιλιά μας

εγκαταλείφθηκαν πλέον τα προσχήματα

μα οι αλλαγμένοι ορισμοί -ράβε ξήλωνε  Κλωθώ Πηνελόπη-

τον κόσμο

θέτουν εκτός κάθε προσπάθεια, από την αρχή αυτοί έχασαν

δια της σιωπής μόνο

σαν το κύμα που επιστρέφει στα βάθη του ωκεανού

μπορούμε να βρούμε νέους μυστικούς ορισμούς

τσουνάμι στις ακτές να ξεσπάσουμε

το πέπλο να σηκώσουμε

τα βέλη να περάσουμε απο τις δώδεκα πύλες-μυήσεις- ζώδια-στόχους

περιπλανόμενοι Οδυσσείς-ήλιοι

στην αγκαλιά του κόσμου της Ατροπού Πηνελόπης

για χάρη της Λάχεσης Πηνελόπης Τηλεμάχου

 από …GREENLION