2. Το Άπειρο των Ομηρικών Επών


Άπειρο  Οδυσσέας2014

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΝΗΩΝ

ΟΜΗΡΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ, από το 2008

ΟΜΗΡΙΚΑ  ΕΠΗ

ΟΜΗΡΙΚΉ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

ΣΚΟΠΟΣ:

Η Διάδοση των Ομηρικών Επών σε ιστορική καταγραφή φιλοσοφία  ερμηνεία επιστήμη πολιτική με πρότυπο καινοτόμο τρόπο.

Η Επιστροφή της ΩΡΑΙΑΣ ΕΛΕΝΗΣ  της γνώσης της αξιοπρέπειας της ομορφιάς και της τιμής στην Ελλάδα

Η Δημιουργία της Ομηρικής Πολιτείας σε Πολυδιάστατο Χώρο σε όλο τον κόσμο.

Παίρνουν μέρος τα κάτωθι   ιστολόγια  ΝΗΕΣ:

2. Τα Αστέρια της Λάϊον

Το ιστολόγιο του ΤΗΛΕΜΑΧΟΥ στη σύγχρονη μορφή του λόγου και της τηλεμαχίας.

Επιλεγμένα άρθρα σκέψεις σχολιασμοί στο διαδίκτυο   και οι 12 ΜΑΧΕΣ ΤΩΝ ΝΗΩΝ

Επικοινωνήστε μαζί μας για την οργάνωση μιας ΤΗΛΕΔΙΑΣΚΕΨΗΣ

σε κοινό γεωμετρικό  τόπο συνάντησης με  θέμα :

Η Διαχρονικότητα των Ομηρικών Ραψωδιών και τα Μηνύματα του Λόγου  των Επών

Ομηρική Πολιτεία

Advertisements

Αλεξανδρινοί Αστερισμοί


Θεσσαλονίκη Αχιλλέας Αλέξανδρος  Αστέρι

Η  κοσμοϊστορική  πρώτη διαδικτυακή συνέντευξη του Αλέξανδρου στην Ομηρική Πολιτεία  και το δώρο του στον  νικητή του διαγωνισμού.

Βρήκαμε τον Αλέξανδρο στο μονοπάτια των αθανάτων των  αετών  και των αστεριών, τον ρωτήσαμε σε β΄ Ενικό  ευγενείας   και  μας απάντησε  ευθέως  σε όλα τα ερωτήματα  με τον τρόπο του μεγάλου στρατηγού  σε απαντήσεις  καθαρού ουρανού  αλεξανδρινής  διαυγείας .  Σύντομα λακωνικά και ουσιαστικά. Πάνω απ΄όλα  μας έχει απαντήσει αληθινά με την ίδια του την ζωή και την επιλογή.

Χαίρε μεγάλε στρατηγέ  των Ελλήνων!  Η πρώτη  ερώτηση  απορία από την Ομηρική Πολιτεία είναι η εξής:

  • Πως κατέκτησες των κόσμο;

-Τον κόσμο δεν τον κατέκτησα. Τον γνώρισα τον  ερωτεύτηκα  ως  έφηβος  και αυτός με αγάπησε σαν θεό του   τον ταξίδεψα  τον εξερεύνησα τον θαύμασα  γιατί ήταν στο πεπρωμένο μου και ο δρόμος της καρδιάς μου και ένας δρόμος με λεοντόκαρδη καρδιά.

Την καρδιά μου.

-Έχεις δεχθεί όμως και αρκετές  επικρίσεις για το έργο σου;

-Μόνο όποιος  δεν κάνει   τίποτα δεν κάνει  λάθος , έχω κάνει και λάθη . Το έργο μου κατανοείται  και εκτιμάται μόνο από τους  ισάξιους  και  ομοίους μου .

-Ποιος ήταν ο  άνθρωπος ή ο θεός που σε  επηρέασε περισσότερο στη ζωή σου;

-Εκτός από τους γονείς μου που ήταν ισχυρές προσωπικότητες και οι δυο  τους , ο Φίλιππος μου έδωσε την δύναμη και η Μυρτάλη Ολυμπιάδα τη μυστική  γνώση  που κατείχε, οι δάσκαλοι μου. Ο Αριστοτέλη,ς μου δίδαξε την λογική και ο Διογένης τη  ελεγχόμενη τρέλα .Θεός μου η Αθηνά παρ όλο που δεν την άκουσα πάντα   κάνοντας  όλα τα λάθη της  άγριας νιότης μου προσπαθούσα να γίνω σοφός  και να ενώσω όλες αυτές τις πλευρές και τις ισχυρές επιρροές.

-Ποιον  ορισμό θα έδινες για σένα με μια ΛΕΞΗ, τι είσαι, τι ήσουν;

-ΚΥΝΗΓΟΣ,  την  Εποχή των Ονείρων  ήμουν κυνηγός, την Εποχή των Ανέμων είμαι ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΣ

-Τι σημαίνει Ονειρευτής;

-Σημαίνει  την κατάκτηση  της Αθανασίας στην Αιωνιότητα του Πνεύματος. Την δυνατότητα να ταξιδεύεις στον χρόνο στον χώρο  με τα φτερά της Γνώσης. Να επιστρέφεις από την Δύση ξεκινώντας από την Ανατολή σοφότερος και ωριμότερος, ολοκληρωμένος.

-Επιστρέφεις από την Δύση ;

-ΕΠΙΣΤΡΕΦΩ  με τα δώρα του Πνεύματος  μέσα από την ενοποίηση των δυνάμεων και των γνώσεων της φυσικής της μεταφυσικής της τέχνης της λογοτεχνίας της βιολογίας των μαθηματικών της μουσικής  της ιστορίας στη μεγάλη ΕΝΟΤΗΤΑ της εξελισσόμενης συνείδησης.

-Τι θα συμβούλευες τους σημερινούς νέους;

-Να διαβάζουν τα Ομηρικά Έπη, να τα μελετούν  και να τα χρησιμοποιούν  σαν φάρο  χάρτη και οδηγό στη  ζωή για να μη χαθούν.

-Για ποιο λόγο να το κάνουν αυτό;

-Γιατί μόνο έτσι μπορούν να γίνουν πολεμιστές και  ο μόνος τρόπος να ζήσεις  να πεθάνεις  να περπατήσεις  όρθιος σε αυτή τη  γαλαζοπράσινη μικρούλα γη είναι μόνο ως πολεμιστής , διαφορετικά σέρνεσαι  και απλώς φυτοζωείς.  Η  Αθηνά, την  πρώτη τάξη που έφτιαξε  στην αγαπημένη της πολιτεία ήταν την τάξη των πολεμιστών για να προστατεύουν να φυλάττουν να υπερασπίζονται  την χώρα και τους πολίτες της.

_Πολεμιστής σημαίνει  ΠΟΛΕΜΟΣ, δεν είναι πολύ κουραστικό  αυτό . Πόσο και γιατί να πολεμά κανείς δεν πρέπει να ξεκουράζεται .Πότε  και πως θα μιλήσουμε για την ΕΙΡΗΝΗ , δεν την χρειαζόμαστε;

-Πόλεμος σημαίνει  ΖΩΗ  και είναι ο πατέρας της . Η ζωή αρχίζει με μια πολεμική πράξη. Αυτή του σπερματοζωαρίου  βέλους  να κατακτήσει ένα  εύκαμπτο τόξο  ωάριο διεκδικώντας την ύπαρξη του . Ειρήνη  σημαίνει  ομοιόσταση ισορροπία των  συστημάτων των   λειτουργιών  της φυσικής  ύπαρξης και αρμονική  συνεργασία  μεταξύ τους. Είναι η μητέρα της ζωής και της φροντίδας της συντήρησης της,  αν δεν υπάρχουν όμως τα λευκά αιμοσφαίρια και τα αντισώματα να πολεμήσουν στην πρώτη δεύτερη και τρίτη γραμμή άμυνας  και επίθεσης του οργανισμού  δεν υπάρχει συνέχεια της ζωής . Θα μιλήσουμε για ειρήνη όταν υπάρχουν αρκετοί πολεμιστές για να την υπερασπιστούν. Άλλωστε  η λέξη πόλεμος προέρχεται από το πελεμίζω  πάλλω πάλλομαι  και το όνομα της  Παλλάδος Αθηνάς απαντάται στα Ομηρικά  Έπη συχνά.

-Πως βλέπεις την σημερινή κατάσταση τα προβλήματα σε παγκόσμιο επίπεδο  είναι πολλά; Οι άνθρωποι παραπονιούνται  αγανακτούν  βρίζουν αυτούς που τους ανάξιους  αχυράνθρωπους που τους  κυβερνούν.

-Το να βρίζεις κάποιον σημαίνει πως  είσαι σε αδύναμη θέση. Δεν  μπορείς να κάνεις τίποτα άλλο και κάθεσαι και βρίζεις. Δεν  διανοήθηκα ποτέ να χάσω τον χρόνο μου βρίζοντας τον Δαρείο και τους παλατιανούς του. Το  να παραπονείσαι σημαίνει πως έχεις ήδη ηττηθεί. Το να αγανακτείς επιβάλλεται ,  την κατάλληλη στιγμή για τον σωστό λόγο με τον ορθό τρόπο .

-Για το έθιμο με τα κάλαντα συμφωνείς ;Ποια  κάλαντα  θα έλεγες σήμερα ;

-Τα Ομηρικά φυσικά. Πάντα πρέπει να τα ψέλνουμε και να τα λέμε  όπως  τα χρόνια τα παλιά…Ο Όμηρος περνούσε από σπίτι σε σπίτι και τα έλεγε  με οδηγούς  κάποια μικρά  λιονταράκια  και παιδιά

_Τι δώρο υπόσχεσαι στον νικητή του διαγωνισμού;

_Τα Ομηρικά Έπη σε χρυσόδετους 2 τόμους  εκδόσεις Ιδεοθέατρον  μετάφραση Κ .Δούκα να τα διαβάζει τα ήσυχα βράδια σε μια   απαγγελία διαδικτυακή

και να μη λείπουν από κανένα σπίτι κανένα  πιθάρι καμιά σχολή και  καμιά σκηνή

Σε ευχαριστούμε πολύ Αλέξανδρε   άπαντες παρόντες  οι  πολίτες της Ομηρικής Πολιτείας

ΕΙΣΑΙ  πάντα ζωντανός   και  ζεις  και  στις δικές μας καρδιές  αθεράπευτα ονειροπόλος , αστέρι , ονειρευτής και κυνηγός μαζί.

Αλεξανδρινοί Αγερμοί

Αλεξανδρινό βλέμμα


Alexandros Barlami Αλέξανδρος

Ευθύμης Βαρλάμης

Α λέξανδρος
Η κορυφαία στρατηγική της Ελληνικής σκέψης!
Η στρατηγική στην καθημερινή μας ζωή!

Ένας απλός πολίτης επιχειρηματίας υπάλληλος πωλητής δάσκαλος δεν είναι αξιωματικός στρατού ούτε απλός στρατιώτης.
Όμως να δούμε την στρατηγική με την ευρεία έννοια της
σαν την τέχνη της χρησιμοποίησης όλων των δυνάμεων μας προς επίτευξη αποτελεσμάτων μπορούμε να την εφαρμόσουμε στην καθημερινή μας ζωή θέτοντας δύο ουσιώδη ερωτήματα.
Ποιες είναι οι δυνάμεις μου;
Και ποια τα αποτελέσματα που θέλω να πετύχω;
Μήπως είμαστε ένα μικρός στρατηγός και δεν το ξέρουμε.
Μέσα στην κρανιακή μας κοιλότητα διαθέτουμε ένα στρατό από τα εγκεφαλικά μας κύτταρα ανά πάσα στιγμή και αυτός ο στρατός υπακούει σε εμάς και μένει να αποδειχτούμε ικανοί στα ηνία της διακυβέρνησης του.
Στον έλεγχο της ποιότητας του και στην κατάσταση που βρίσκεται 10.000.0000 στρατιώτες εγκεφαλικών κυττάρων.
Είναι καλά εξοπλισμένος;
Τα όπλα του είναι οι πληροφορίες οι γνώσεις και σε πιο ευρεία κλίμακα η παιδεία.Οι περισσότερες πληροφορίες είναι από τις εφημερίδες, τον παρουσιαστή τηλεόρασης και είναι κατευθυνόμενες υπονομευτικές υπνωτικές και βρίσκονται εκεί για αντιπερισπασμό.
Οι εφημερίδες τα δελτία ειδήσεων αφορούν την μεσαία τάξη.
Η μάζα των χαμηλών εισοδημάτων παραμένει ανίσχυρη και υφίσταται αβοήθητη στις καταιγίδες της ιστορίας.
Το γεγονός ότι γνωρίζει τις κυβερνητικές κινήσεις δεν έχει σημασία αφού ούτε μπορεί να τις επηρεάσει αλλά ούτε μια απλή ανεκτή πολιτική συζήτηση δεν μπορεί να κάνει.
Από την άλλη οι πληροφορίες που παρέχονται από Μ.Μ.Ε δεν αφορούν την ανώτερη τάξη για τον απλούστατο λόγο ότι είναι η ίδια που τις παρέχει.
Στο πολίτη Καίην τον μεγαλοεκδότη εφημερίδων όταν κάποιος τον ρωτά «τι θα σκεφθεί ο κόσμος για την συμπεριφορά του» απαντά
Ο κόσμος θα σκεφτεί ότι του πως εγώ να σκεφτεί.
Το χάσμα που χωρίζει την γνώση από την πληροφορία είναι αβυσσαλέο ιδιαίτερα στην εποχή μας της πληροφόρησης.
Η πληροφορία δεν είναι παρά ένα δεδομένο ανεπεξέργαστο και ασύνδετο.
Καθημερινά δεχόμαστε πλήθος πληροφορίες. Ο τρόπος που θα κάνουμε την επεξεργασία θα καθορίσει και το επίπεδο της γνώσης μας.
Η γνώση είναι δύναμη και είναι το σύνολο της παιδείας της κατασταλαγμένης γνώσης και εμπειρίας που μπορεί να διαμορφώσει τον χαρακτήρα μας.Πολλές φορές συνχέουμε την παιδεία με την ψευτοπαιδεία. Μπορεί να οδηγήσει ένα άνθρωπο στην τριτοβάθμια εκπαίδευση αλλά όχι και να τον κάνει να σκεφτεί.
Το γεγονός ότι διαθέτουμε ένα η περισσότερα πτυχία δεν σημαίνει τίποτα εκτός από ανέμελα φοιτητικά χρόνια. Μπορεί αυτά να κάνουν περήφανη την θεία μας την γιαγιά μας να μας βοηθούν για μια καλή θέση και να φορτώνουν την επισκεπτήρια κάρτα μας αλλά είναι ανίσχυρα να μας δώσουν την πραγματική γνώση και ουσία.
Πόσο καλά είναι εκπαιδευμένος ο στρατός μας;Ένας στρατός εκπαιδεύεται με την πειθαρχία και την συγκέντρωση. Πόσο συχνά συλλαμβάνουμε τον στρατό μας να περιφέρεται άσκοπα χωρίς να κάνει τίποτα;
Για να εκπαιδέψουμε τον στρατό του μυαλού μας πρέπει να του υποβάλλουμε οργανόγραμμα να ξεχωρίζει το επείγον το άχρηστο το απαραίτητο και το άσκοπο.
Αν δεν βάλουμε σε τάξη το μυαλό μας πως μπορούμε να βάλουμε σε τάξη την ζωή μας;
Ένα συγκροτημένο μυαλό μπορεί να οδηγήσει στην οξύνοια την διορατικότητα και την αυτοπεποίθεση.
Η πειθαρχία που οφείλουμε να επιβάλλουμε στον εγκεφαλικό μας στρατό δεν αποκλείει την ψυχαγωγία το γέλιο ή το παιγνίδι και έτσι να νιώθουμε πιο ασφαλείς πιο δημιουργικοί και χαρούμενοι.
Η χορδή του τόξου δεν πρέπει να είναι συνεχώς τεντωμένη να χαλαρώνει και λίγο για να μη χάνει την ελαστικότητα του.Η διατροφή του στρατού μας η χαμηλή ποιότητα του συσσιτίου έχει γίνει αφορμή για πολλές εξεργέσεις.
Στο άλλο άκρο η πολυφαγία ρίχνει το σώμα σε πολλές περιπέτειες και το πλαστικό φαγητό υπονομεύει και το σώμα και το πνεύμα μας.
Ο Αλέξανδρος ήταν εγκρατής στην πολυφαγία και αρνήθηκε τα φαγητά και τα γλυκίσματα που του έστειλε η βασίλισσα της Καρίας.
Ο εγκεφαλικός μας στρατός δεν επηρεάζεται μόνο από την διατροφή που λαμβάνουμε αλλά και από τους ήχους που δέχεται. Οι ήχοι της σύγχρονης ζωής μας είναι πολύ σκληροί και μονότονοι οι διασκεδάσεις μας παράφωνες και η μουσική σκληρή. Ο θόρυβος σκοτώνει την ευφυΐα και η έλλειψη ύπνου μας φθείρει γρήγορα.
Το ηθικό του στρατού μας.Το ηθικό του στρατού μας είναι η ψυχική δύναμη που κινεί ένα άνθρωπο στην δράση και στην ζωή. Είναι σαν τον αιθέρα της ελληνικής φιλοσοφικής σκέψης ένα στοιχείο που διαποτίζει όλα τα αλλά.
Ένας στρατός άριστα εξοπλισμένος με την γνώση και την παιδεία εκπαιδευμένος με την πειθαρχία ξεκούραστος σωστά αναθρεμμένος με υψηλό ηθικό ε εγρήγορση ετοιμότητα εύστροφος έτοιμος να αντεπεξέλθει τόσο ικανά και στην χρήση του δεξιούς και του αριστερού ημισφαιρίου σε ώρα μάχης.
Η Ελληνική στρατιωτική κληρονομιάΟ στρατιώτης και ο αγρότης μπορεί να είναι λησμονημένοι και περιφρονημένοι στον πολιτισμό μας στον Ελληνικό όμως πολύτιμο κατείχαν κεντρική θέση στην κοινωνία.
Δεν υπάρχει υψηλότερη μορφή στον πέμπτο αιώνα διανοητική λογοτεχνική πολιτική που δεν είχε ένα αγρό ή δεν πολεμούσε. Πολύ συχνά έκανε και τα δύο.
Πόλεμος πατήρ πάντων
Αναφωνεί ο Ηράκλειτος.
Ο Τρωικός πόλεμος με τον θυμωμένο Αχιλλέα τον πεισματάρη Αίαντα και τον πολυμήχανο Οδυσσέα αποτελεί το πλαίσιο της Ελληνικής τραγωδίας.
Ο Ελληνικός τρόπος πολέμου απετέλεσε τον πυρήνα της μεταγενέστερης δυτικής στρατιωτικής παράδοσης και δεν είναι μόνο το θάρρος. Αφορά λίγες βασικές αξίες που αποστάχθηκαν από τις πολιτισμικές πολιτικές και οικονομικές πρακτικές της πόλης κράτους.
Ο Ελληνικός πόλεμος είναι μία μόνο επέκταση της Ελληνικής κοινωνίας και έτσι όπως η φιλοσοφία η δημοκρατία η προσωπική ελευθερία και η ελεύθερη έκφραση είναι ιδέες που δεν συναντώνται παρά μόνο στην Μεσόγειο και οι στρατιωτικές αξίες μοναδικές για να πετύχουν τους στόχους για τους οποίους σχεδιάστηκαν.
Η στρατιωτική ικανότητα των Ελλήνων μπορεί να συμπεριληφθεί σε 8 γενικές συνήθειες και πεποιθήσεις μοναδικές στην Ελληνική και μετέπειτα Ευρωπαϊκοί παράδοση.Προηγμένη τεχνολογία
Ανώτερη πειθαρχία
Ευδία στην ανταπόκριση
Δημιουργία στρατού που στηρίζεται σε ελεύθερους πολίτες
Επιλογή αποφασιστικής σύγκρουσης
Κυριαρχία του πεζικού
Συστηματική χρησιμοποίηση του κεφαλαίου για τον πόλεμο
Ηθική αντίθεση στην στρατοκρατία.
Η ταχύτητα πρώτος σύμμαχος ήταν η φιλοσοφία του Αλέξανδρου.
Ήταν ο πιο γρήγορος απ όλους και ο χρόνος σταθερός σύμμαχος του.
Ποτέ δεν έχανε χρόνο αναλύοντας υπερβολικά τις καταστάσεις
Και η ιστορία δεν γνώρισε ούτε πριν ούτε μετά άλλο γεγονός τόσο καταπληκτικό.
Τα μαχητικά του σώματα ήταν η φάλαγγα οι υπασπιστές το ιππικό οι ψιλοί οι αξιωματικοί οι αργυρασπίδες οι βασιλικοί παίδες.

Αν δεν γνωρίζει κανείς που πηγαίνει κανένα μέσο δεν μπορεί να τον πάει κάπου.
Πρώτα πρέπει να υπάρχει ο στόχος για να μη περιπλανάται σαν ένα πλοίο χωρίς πυξίδα.
Η κίνηση είναι το οξυγόνο του μυαλού και του σώματος το ελιξίριο της νεότητας.
Σε μια συνέντευξη που μεταδόθηκε από τα Ελληνικά δελτία ειδήσεων ένας καθηγητής του Χάρβαρντ χαρτογράφησε τον εγκέφαλο του Έλληνα λέγοντας ότι είναι ο μοναδικός που σπάει τους κανόνες και πρωτοπορεί. Η γη κατοικείται από εκατομμύρια ανθρώπων που λειτουργούν στα πλαίσια των κανόνων.
Υπάρχει όμως ένας τύπος εγκεφάλου που λειτουργεί με τον δικό του τρόπο.
Ο Ελληνικός!
Δεν συμβιβάζεται δεν περιορίζεται σπάει τα δεσμά του οδηγείται σε νέα συμπεράσματα νέες αποκαλύψεις και κάνει το θαύμα.
Αυτό κατά πάσα πιθανότητα είναι το περίφημο γονίδιο το Ελληνικό και ο φόβος για το απρόβλεπτο της Ελληνικής σκέψης.

Η αυτογνωσία του ηγέτη
Ποιος κυβερνά την ζωή σας;
Χρειάζεται βαθιά ενδοσκόπηση των ενεργειών για τις βαθύτερες αιτίες των πράξεων μας αντικρίζοντας τον εαυτό μας ξεκάθαρα όπως είναι:
Χειραγωγημένος νωθρός ελεγμένος μπερδεμένος ευνουχισμένος.
Μόνο όταν αντικρίσουμε τον εαυτό μας απογυμνωμένο από τα ενδύματα της υποκρισίας μας θα κατορθώσουμε να συλλάβουμε τις διαστάσεις τους τις δυνατότητες του και τις αδυναμίες του.
Πως θα χρησιμοποιήσουμε την στρατηγική στην ζωή μας εάν δεν γνωρίζουμε να ταξινομούμε να ιεραρχήσουμε τα σημαντικά από τα λογότερο σημαντικά εάν δεν μπορούμε να διακρίνουμε τα συμβαίνοντα και αμφιταλαντευόμαστε άσκοπα ως προς την επιλογή;
Για να επικοινωνήσει κανείς με τους άλλους πρέπει να διαθέτει ένα επαρκές γλωσσικό όργανο. Η Ελληνική γλώσσα διαθέτει 1000000 γλωσσικούς τύπους και υπερβαίνει την 1000.000 της Γαλλικής και τις 120.000της Γερμανικής, και τους καταδικάζουμε στην λήθη επηρεασμένοι από το ρεύμα του ξενισμού.
Πρέπει να εξαλείψουμε αυτό το αίσθημα της κατωτερότητας που μας ταπεινώνει σαν λαό και αποτυπώνεται σε όλα τα είδη έκφρασης.
Η γλώσσα μας υπήρξε πάντοτε εξαγώγιμη και από την εποχή του Αλεξάνδρου έγινε διεθνής.
Η συντριπτική πλειοψηφία λέξεων που αφορούν ορολογία των επιστημών είναι Ελληνικές. Επιπλέον οι αρχαίες Ελληνικές λέξεις έχουν κάτι το αριστοκρατικό και συνάμα γοητευτικό.
Τα αρχαία Ελληνικά δεν είναι δύσκολα.
Δύσκολα τα κατέστησαν οι χιλιάδες αγράμματοι δάσκαλοι του παρελθόντος με τα προχειρογραμμένα συγγράμματα.
Η σημασία μιας γλώσσας δεν εξαρτάται μόνο από τον πληθυσμός αυτών που την μιλούν αλλά και από την συμβολή του λαού αυτού στην ζωή της ανθρωπότητας.
Αν η γλώσσα μας επηρέασε τόσο τον παγκόσμιο πολιτισμό και τον επηρεάζει και σήμερα αυτό είναι απόδειξη για την σπουδαιότητα της και την θέση της ως μητέρα των γλωσσών.
Ο ανθρώπινος πολιτισμός έχει φθάσει σε αδιέξοδο .
Αυτό που μας συμβαίνει σαν έθνος δεν είναι η απώλεια του αρχαίου πολιτισμού

αλλά η απώλεια της φλόγας που θα αναζωπυρώσει ένα νέο Ελληνικό πολιτισμό.

Ελεύθερη απόδοση από το βιβλίο του Χράπη Στυλιανού

 Ο δρόμος του ηγέτη

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ

……..ΣΤΗΝ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΚΗΣ  ΜΝΗΜΗΣ

Αλεξανδρινό Αστέρι


Α λέξανδρος:
Ένας Ήλιος λαμπερός γεννιέται και ανατέλλει σε όλο τον κόσμο!
Η μεγάλη μορφή και προσωπικότητα της ιστορίας κρυμμένη πίσω

από τα σύννεφα της μικρονοϊκότητας και του ανθελληνισμού 
Ο Αλέξανδρος ο βασιλιάς της Μακεδονίας και στρατηγός των Ελλήνων είναι μία από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες που έζησαν σε αυτό τον πλανήτη …ίσως η σημαντικότερη που γνώρισε ο κόσμος!

Ενέπνευσε εκατοντάδες μεταγενέστερους να συγγράψουν μελέτες βιβλία μυθιστορήματα και κάθε είδους θέμα με την ζωή του, τα επιτεύγματα του, και τις προθέσεις του που καλύπτουν όλο το φάσμα της ανθρώπινης εμπειρίας.
Άλλοι έχουν εξαπολύσει κατηγορίες εναντίον του και άλλοι έχουν πλέξει το εγκώμιο του. Δεν πρέπει να μας εκπλήττει αυτή η ποικιλία των συγγραμμάτων αφού είναι ίδιο της ανθρώπινης φύσης τα μάτια να βλέπουν μόνο αυτό που είναι έτοιμο τα μυαλό να κατανοήσει.Σήμερα όλοι οι λαοί αναγνωρίζουν την Ελληνική ανωτερότητα στο κόσμο του πνεύματος και της γνώσης εκτός από του ίδιους τους Έλληνες.
Ακούμε πολύ συχνά ότι η αρχαία Ελληνική ιστορία υπήρξε ένδοξη ελάχιστοι όμως είναι ικανοί να αιτιολογήσουν τις αιτίες της δόξας της.
Χιλιάδες δάσκαλοι και καθηγητές στερημένοι από τον ενθουσιασμό και το πάθος
για την εθνική μας κληρονομιά ενστάλαξαν στις άγραφες ψυχές των μαθητών τους
την απέχθεια για την αρχαία Ελληνική γλώσσα και ιστορία μέσα από τον καταναγκαστικό και στυφό τρόπο της διδασκαλίας τους.Κατά την ενηλικίωση τους αυτά τα άτομα όταν έχουν την απαραίτητη ωριμότητα και κρίση για να κατανοήσουν την αναγκαιότητα όλων αυτών που μέχρι χθες θεωρούσαν ασήμαντα επεμβαίνουν οι κάθε λογής ανάγκες ώστε ξεχνούν να ασχοληθούν με εκείνο που οι αρχαίοι πρόγονοι μας θεωρούσαν
Ύψιστο όλων των αγαθών:
Την γνώση και το συνεπακόλουθο της την Σοφία.Η ευφυΐα δεν είναι αρετή. Αν η φύση μας έχει προικίσει με ευφυΐα όπως έχει πράξει με τους περισσότερους Έλληνες αφού υπήρξαν τα αγαπημένα της παιδιά είναι πολύ καλό.
Όμως δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις κατά τις οποίες η ευφυια πηγαίνει χαμένη
διότι δεν διοχετεύεται σε σωστούς και χρήσιμους διάυλους.
Ο Βίας από την Πριήνη της Ιωνίας κατηγορήθηκε πως αδίκως ασχολείται με την φιλοσοφία αφού τον είχαν κατατάξει στους 7 σοφούς γιατί δεν είχε καμία πρακτική εφαρμογή και εκείνος δεν απάντησε.
Σε λίγο καιρό δανείστηκε ένα ποσό και νοίκιασε όλα τα ελαιοτριβεία της περιοχής διότι είχε παρατηρήσει πως η χρονιά ήταν ευνοϊκή και αποδείχθηκε πλούσια η σοδειά Οι συμπατριώτες του αποφάνθηκαν σε αυτόν μετά το τέλος της συγκομιδής.
Η γνώση είναι το μόνο εφόδιο που πρέπει να επιδιώξει κανείς στην ζωή του αφού έχει το βασικό χαρακτηριστικό να παραμένει αναλλοίωτη. Κανείς δεν μπορεί να σου την αφαιρέσει. Ακόμη και αν συμβούν στην ζωή μας καταστροφές απρόβλεπτες η σοφία που έχουμε αποκτήσει θα μας βοηθήσει να διατηρήσουμε την νηφαλιότητα μας όχι μόνο να επιζήσουμε αλλά να ξαναδημιουργηθούμε.
Μετά την κατάκτηση της πόλης από τους Πέρσες και παρ όλο που ήταν πολύ πλούσιος ο Βίας έφυγε χωρίς να πάρει τίποτα.
όταν τον ρώτησαν απάντησε:
Ότι έχω το φέρω μαζί μου.Ο Ελληνικός λαός υπήρξε πάντα αγχίνους. Σκεπτόταν γρήγορα και σωστά.
Στην ανάπτυξη του φυσικού αυτού χαρίσματος δεν υπήρξε αμέτοχο το μαντείο των Δελφών το οποίο στην ουσία το καλλιέργησε με τους πολύπλόκους και αμφίσημους χρησμούς του.
Όταν ο Έλληνες έθεταν μια ερώτηση δεν έπαιρναν μια έτοιμη απάντηση για να τελειώσει εκεί η διεργασία.Αντίθετα τότε άρχιζαν όλα
Και ο Σοφοκλής γράφει.
Ξέρω καλά πως έτσι ενεργεί ο Θεός Απόλλων.Τον σοφό τον παρακινεί με αινιγματικά λόγια ενώ τους ανόητους με καθαρά και σύντομα.
Όταν οι Αθηναίοι ρώτησαν τι να δώσουν στα παιδιά τους η Πυθία απάντησε
το καλύτερο στο δεξί τους το αυτί και αποφάσισαν να κρεμάσουν ένα χρυσό σκουλαρίκι.
Όμως ο χρησμός ήταν βαθύτερος.
Το καλύτερο δεν ήταν άλλο από την παιδεία η οποία πρέπει να εισέλθει στον εγκέφαλο από το δεξί αυτί που αντιστοιχεί στο αριστερό ημισφαίριο της λογικής.

Όμως πέρασαν πολλοί αιώνες από τότε που το Δελφικό μαντείο σιώπησε δια της βίας. Η Ελληνική συνήθεια της αποδικωποίησης των αινιγμάτων δεν έσβησε αλλά περιέπεσε σε αχρηστία από το μεγαλύτερο μέρος του Ελληνικού πληθυσμού. Τέλος η προσπάθεια απλοποίησης της Ελληνικής γλώσσας χαλάρωσαν πολύ τον εγκέφαλο,
ο οποίος έχει πολύ περισσότερες δυνατότητες απ όσες τελικά χρησιμοποιούμε.
Είναι σαν να μεταχειρίζεσαι ένα άλογο αγώνων σε αγροτικές εργασίες.
Οι σύγχρονοι άνθρωποι δεν κάνουν ερωτήσεις, Η αδιαφορία έχει γίνει τόπος ζωής, Δεν αμφιβάλλουν. Γι αυτούς τα πάντα είναι όπως τους παρουσιάζονται ενώ για τους αρχαίους προγόνους μας «το μέμνησο απιστείν»
να θυμάσαι να αμφιβάλεις ήταν τρόπος ζωής.Εμείς δεχόμαστε έτοιμες τις απαντήσεις, δόγματα πίστες και θεούς που μας προσφέρουν οι άλλοι.
Σήμερα ο γρίφος έχει περιοριστεί σε παιδικό παίγνιο. Δεν σημαίνει ότι εξαφανίστηκαν τα αινίγματα κάθε άλλο όσο προχωρά η επιστήμη τόσο πληθαίνουν και τα ερωτήματα. Από την άλλη πλευρά η υποβάθμιση μιας τόσο εξαιρετικής διανοητικής εργασίας έκανε τους ανθρώπους μαλθακούς στην σκέψη και τους μετέτρεψε σε πρωτόγονους μέσα σε κοινωνίες αφθονίας που τις χαρακτηρίζει η τεχνολογία.
Τα πράγματα δεν είναι όπως μας παρουσιάζονται και οι άνθρωποι όπως εμφανίζονται και μας επιτρέπουν να δούμε.
Ο άνθρωπος είναι ένας γρίφος. Χρειάζεται βαθιά γνώση της ψυχολογίας για να τον χειριστούμε να τον γοητεύσουμε να τον κρατήσουμε κοντά μας να τον υποκινήσουμε να τον εμπνεύσουμε.
Ο Αλέξανδρος αντιμετώπιζε κάθε πεδίο μάχης σαν ένα γρίφο που ζητούσε την λύση τουεπειδή ακριβώς καμία μάχη δεν μοιάζει με οποιαδήποτε άλλη. Όταν έβρισκε την λύση έπαυε να ανησυχεί όπως συνέβηκε με την μάχη στα Γαυγάμηλα που αφού χάραξε την τακτική από το βράδυ έπεσε και κοιμήθηκε μέχρι το πρωί.
Όταν ο γρίφος παρέμενε άλυτος όπως στην πολιορκία της Τύρου επέμενε μέχρι την τελική λύση του και όταν αυτή ήταν αδύνατη την έκοψε με το σπαθί του όπως στο Γόρδιο δεσμό.
Οι φυσικοί φιλόσοφοι υποστήριζαν πως τα πάντα γίνονται με την φύση και την εξάσκηση. Είναι αποδειγμένο πως οι Έλληνες είναι λαός νοήμων και εφευρετικός από την φύση του. Αν λοιπόν εξασκηθεί να επιλύει γρίφους και κώδικες κάτω από τον κόσμο των φαινομένων θα αποκτήσουν το προβάδισμα έναντι εκείνων που δεν βλέπουν παρά την επιφάνεια των πραγμάτων.
Δείτε τα πράγματα γύρω σας με άλλα μάτια σαν γρίφους που ζητούν απάντηση αποκωδικοποίηση, Ο κόσμος θα γίνει πιο συναρπαστικός μια αληθινή πρόκληση.Η ζωή μοιάζει σαν ένα τσαμπί σταφύλι.Άλλοι το τρώνε εκεί επί τόπου γλυκό ξινό άγουρο στυφό όπως τους έχει δοθεί. Άλλοι προτιμούν να πάρουν τον χυμό του να τον υποβάλλουν σε ζύμωση να τον αποστάξουν να υποστούν όλη αυτή την πολύπλοκη κοπιαστική διαδικασία για να απολαύσουν ένα εξαίσιο οίνο και το πνεύμα του. Εκείνο που κάνει την διαφορά είναι η εργασία η επινοητικότητα και η υπομονή..
Σταματήστε να σκέφτεστε όπως όλος ο κόσμος, Αρνηθείτε να κάνετε αυτά που κάνει όλος ο κόσμος . Σταματήστε να επιθυμείτε αυτά που επιθυμεί όλος ο κόσμος να διασκεδάζετε να διαβάζετε αυτά που διαβάζει όλος ο κόσμος. Σταματήστε να μοιάζετε με τους άλλους.
Ο Γουσταύος Λε Μονόν στο βιβλίο του «η ψυχολογία των μαζών» αναλύει σε βάθος το φαινόμενο της μάζας . Την περιγράφει νωθρή συναισθηματική ανεύθυνη και άβουλη.
Το κυριότερο χαρακτηριστικό της είναι η αποχαλίνωση των ενστίκτων της και κινείται πάντα μέσα σε ένα διαρκές παραλήρημα.
Η κάθε δικτατορία είναι φοβισμένη. Φοβάται την ευφυΐα το διαφορετικότητα την εξαιρετικότητα και την ξεριζώνει μόλις βγει από το χώμα γιατί δεν μπορεί να την ελέγξει. Το κατεστημένο επιβάλλει την ψεύτικη μετριοφροσύνη την μετριότητα και έτσι ο κόσμος είναι αποψιλωμένος.
Τίποτα όμως δεν κατόρθωσε μια μετριότητα.
Όποιος και αν είστε οποιεσδήποτε και αν είναι οι συνθήκες που ζείτε να θυμάστε πως δεν έχει σημασία που βρίσκεστε αλλά που κατευθύνεστε.
Οι περισσότεροι άνθρωποι επιπλέουν στην ζωή χωρίς να κάνουν τίποτα και αφήνονται να κυβερνηθούν από τις περιστάσεις.
Ο Πλούταρχος γράφει για τον Αλέξανδρο πως είχε φυσική κλίση στην λογοτεχνία ήταν φιλαλήθης και αγαπούσε το διάβασμα. Είχε την Ιλιάδα κάτω από το προσκεφάλι τους και την ονόμαζε εφόδιο πολεμικής αρετής.
Το πρότυπο του ήταν ο Αχιλλέας και θεωρούσε τον εαυτό του υποδεέστερο που είχε φίλο τον Πάτροκλο και υμνωδό τον Όμηρο.
Ο ρόλος της φιλοσοφίας είναι πολύ σημαντικός στην ζωή.
Η φιλοσοφία δεν είναι θεωρία είναι δράση είναι τρόπος ζωής όχι απλά καλύτερης αλλά εξαιρετικής.
Ο Επίκουρος γράφει ότι δεν πρέπει κανείς να φιλοσοφεί αλλά πραγματικά να φιλοσοφεί γιατί δεν έχουμε ανάγκη να νομίζουμε ότι υγιαίνουμε αλλά ότι υγιαίνουμε στα αλήθεια.Ο Αλέξανδρος υπήρξε προϊόν φιλοσοφίας και διετέλεσε μαθητής του Αριστοτέλη που όφειλε είπε το ευ ζην.
Εξετάστε τα πρότυπα στην ζωής σας με τα σωστά πρότυπα.
Σταματήστε μια στιγμή και κάντε μερικές σκέψεις για τα πρότυπα που θέτετε στην ζωής σας. Εξετάστε από πού προέρχονται πως προωθούνται σε τι σκοπεύουν.
Κάντε αυτή την μικρή ενδοσκόπηση στην ζωή σας και προσδιορίστε το μέγεθος της άγνοιας μας Να θυμόμαστε πως η άγνοια δεν είναι κακό αλλά η άρνηση μας να μάθουμε οι άνθρωποι προτιμούν να πεθάνουν παρά να σκεφθούν.
Από την άλλη δεν υπάρχει τίποτα σε αυτόν τον κόσμο καμία γνώση που να μη την επεδίωξε ο άνθρωπος και να μη την απέκτησε.
Ο δρόμος της γνώσης είναι ένας δρόμος υπέροχος χωρίς τέλος που αναζωογονεί τους ανθρώπους γιατί ξυπνάει το μυαλό τους και διώχνει μακριά κάθε αρνητική σκέψη.Η έξαψη της νεοαποκτηθείσης γνώσης λειτουργεί σαν υδροχλωρικό οξύ πάνω στην αρνητική πλευρά του εαυτού μας.
Ας παίξουμε ένα παιγνίδι με τον εαυτό μας και ας παρατηρήσουμε με ποιον ήρωα ταυτιζόμαστε αυθόρμητα όταν βλέπουμε μια ταινία με τον ισχυρό τον αδύναμο τον δούλο τον στρατηγό τον επιστήμονα αυτό δείχνει τις τάσεις μας και τον χαρακτήρα μας.
Μπορούμε να δώσουμε την εντολή και ο υπερσυνείδητος νους παράγει τις δυνάμεις
και ενεργοποιεί τις ευκαιρίες και βλέπουμε τον εαυτό μας να παίρνει πρωτοβουλίες
που δεν πάρει ποτέ πριν να κάνει λογικούς συνδυασμούς που δεν είχε ονειρευτεί και να θεωρεί σημαντικές τις πληροφορίες που άλλοτε θα περνούσαν απαρατήρητες.
Ο υπερσυνείδητος νους είναι αυτός που θα μετατρέψει το σώμα και το μυαλό μας σε βέλος με μία και μοναδική κατεύθυνση τον στόχο μας.

Η πραγματική γνώση δεν διδάσκεται σε κανένα σχολείο.
Είναι γενική πεποίθεση πως είναι λάθος τους εκπαιδευτικού συστήματος.
Στην πραγματικότητα το εκπαιδευτικό σύστημα λειτουργεί άψογα σύμφωνα με τις προδιαγραφές με τις οποίες σχεδιάστηκε.
Σκοπός της εκπαίδευσης δεν είναι να παράγει ελεύθερους ανθρώπους με ερευνητική διάθεση και αμφισβήτηση αλλά υπηκόους εργάτες ψηφοφόρους φορολογούμενους οπαδούς και ποίμνιο.
Η μοναδική διέξοδος τους ανθρώπου που επιζητεί την γνώση είναι η αυτοπαιδεία να αποκτήσει μόνος του τις γνώσεις που είναι απαραίτητες για την ζωής τους την βελτίωση του και τελικά την απελευθέρωση του από την άγνοια τον ισχυρότερο δυνάστη μας που είναι αόρατος και δεν έχουμε επίγνωση της καταδυνάστευσης του.
Το πρώτο πρόβλημα είναι η ανυπαρξία δασκάλων αυτό δεν πρέπει να μας πανικοβάλει να αποκτήσουμε την γνώση που θέλουμε και να μη αντιδρούμε αδιανόητα να απέχουμε νωθρότητα δεν είναι λύση.
Ο Αλέξανδρος Δουμάς μας διαβεβαιώνει πως ο άνθρωπος έχει την ικανότητα να αποκτήσει σε σχετικά μικρή περίοδο της ζωής του την γνώση του κόσμου επειδή περιέχεται σε 120 περίπου βιβλία καλά επιλεγμένα. Το πρόβλημα γεννάται από την ανυπαρξία ενός οδηγού για την σωστή επιλογή.
Η πραγματική γνώση δεν είναι κρυμμένη βρίσκεται μπροστά στα μάτια μας.
Είναι όμως αναμεμειγμένη με μια θάλασσα από ασημαντότητες και κρύβει μεγάλες παγίδες υφάλους διαλυτικές ιδεολογίες βίαιες καταιγίδες και πολλά καράβια πνεύματα που δεν είναι σε θέση να αντέξουν.
Από την άλλη η παραμονή στο ήσυχο λιμάνι προκατασκευασμένων θεωριών θρησκειών κομματικών πεποιθήσεων μπορεί να είναι η πιο δημοφιλής επιλογή αλλά δεν είναι η λύση. Τα καράβια φτιάχτηκαν όπως τα ανθρώπινα πνεύματα για να ταξιδεύουν να εξερευνούν να δοκιμάζουν την αντοχή τους κάθε στιγμή.
Είναι στο χέρι μας το είδος του καραβιού που θέλουμε να γίνει το μυαλό μας απλά μεταγωγικό για να μεταφέρουμε γνώμες άλλων σε ανιαρά δρομολόγια ή μια τορπιλάκατος πολεμικό μυαλό ευέλικτο έτοιμο να δώσει κάθε στιγμή την μάχη του.

Ο ικανός θαλασσοπόρος της ζωής χρειάζεται πάντα ένα καλό χάρτη.Πριν από αυτόν εκατοντάδες άλλοι τσακίστηκαν για να φτιάξουν ασφαλείς χάρες.
Θα είναι μεγάλη ανοησία αν δεν λάβουμε υπόψιν την εμπειρία τους.
Ένα από τα σημαντικότερα εφόδια είναι η γνώση της ιστορίας και οι άνθρωποι υποφέρουνεπειδή δεν γνωρίζουν την ιστορία τους.Απελευθερώστε την ιστορία από τον εξαναγκασμό των μαθητικών μας χρόνων.
Η ιστορία πλουτίζει τις εμπειρίες μας την φαντασία και τον κύκλο των γνώσεων.
Ένα αναντικατάστατο εφόδιο είναι και η γνώση της ψυχολογίας για να κατανοήσουμε τα κίνητρα των ανθρώπων και τα δικά μας.
Η ουσιαστική γνώση μπορεί να συνοψιστεί στα παρακάτω:
Η γραμματική διδάσκει τον άνθρωπο να εκφράζει σε ευγενή αποτελεσματική γλώσσα τις βαθύτερες σκέψεις του και τα ιδεώδη του.
Η ρητορική τον κάνει ικανό να αποκρύπτει τις ιδέες τους κατά από το προστατευτικό κάλυμμα τις διφορούμενης γλώσσας και των νοημάτων του τον λόγο.
Η λογική τον εκπαιδεύει στην οργάνωση των διανοητικών ικανοτήτων
Η αριθμητική όχι μόνο τον καθοδηγεί στο μυστήριο της συμπαντικής τάξης αλλά επιπλέον του παραδίδει το κλειδί για την πολλαπλότητα το μέγεθος και την αναλογία
Η γεωμετρία τον μυεί στα μαθηματικά της μορφής την αρμονία τον ρυθμό των γωνιών και την φιλοσοφία της οργάνωσης.
Η μουσική του υπενθυμίζει ότι το σύμπαν είναι θεμελιωμένο στους νόμους της αρμονίας και του ρυθμού
Η αστρονομία αστρολογία του παρέχει την κατανόηση του χρόνου του χώρου της πρόσφορης θέσης και την επιβλητικότητα αυτής της άγνωστης δύναμης που οδηγεί στα αναρίθμητα αστέρια στο απέραντο διάστημα.
Ο Όμηρος υπογραμμίζει μόνο ο ανόητος μαθαίνει από τα δικά του λάθη και ο Πλάτων τονίζει πως ο άνθρωπος πρέπει να διορθώνει τον εαυτό του με τα ελαττώματα του που παρατηρεί στους άλλους και να φυλάγεται να μη πέσει στα ίδια.
Το πρώτο βήμα είναι δύσκολο και το πιο πολυσύνθετο .
Σταματήστε να σκέφτεστε όπως οι άλλοι γύρω σας.
Η ζωή μας είναι αυτή που οι σκέψεις την κάνουν. Αν επιθυμούμε να αλλάξουμε την ζωή μας πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεπτόμαστε.
Απαρνηθείτε τις παλιές σας ιδέεςΜη τροφοδοτείτε τον εγκέφαλο σας με άχρηστες πληροφορίες.
Μόλις ολοκληρώσουμε μια θεωρία πρέπει να την στήσουμε απέναντι μας και να προσπαθήσουμε να την καταρρίψουμε πρώτο εμείς οι ίδιοι.
Να αντιτάξουμε κάθε δυνατό επιχείρημα να δοκιμάσουμε την αντοχή της
Αν μάθουμε κάτι θα το μάθουμε από εκείνους που αμφισβήτησαν την κατεστημένη σκέψη.

Υπάρχει ο κατάλληλος χρόνος και τόπος για κάθε πράγμα στην ζωή.
Θα έχουμε όλο τον χρόνο να μη κάνουμε τίποτα όταν θα είμαστε νεκροί.
Ας κάνουμε κάτι τώρα που είμαστε ζωντανοί όσο ζούμε.
«Πεθαίνουμε στα 17 και μας θάβουν στα 70»
έγραφε ένα σύνθημα στους τοίχους του Πολυτεχνείου,
στο μεταξύ αυτό διάστημα κυκλοφορούμε σαν περιπατώντες νεκροί
με τις ορνιθοασχολίες μας και τα ορνιθοενδιαφέροντα μας.
..
Ελεύθερη απόδοση από το βιβλίο του Χράπη Στυλιανού
Ο δρόμος του ηγέτη

Αλεξανδρινή Αστραπή


 

Αλέξανδρος!

Η τέχνη του πολέμου
Ο αξεπέραστος διαχρονικός ηγετικός νους των Ελλήνων !

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΗΓΕΤΗ : ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ – ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Ο Αλέξανδρος ο Γ’ ο Μακεδών γεννήθηκε την 6η του μηνός εκατομβαιώνος το 356π.Χ. στην Πέλλα. Ήταν γιος του Φιλίππου και της Ολυμπιάδας. Ανήλθε στην εξουσία το 356π.Χ. και βασίλεψε για 12 χρόνια και 8 μήνες. Ήταν μόλις 20 ετών όταν ανήλθε στο θρόνο της Μακεδονίας, μετά τον θάνατο του πατέρα του. Οι πρώτοι του παιδαγωγοί είναι ο Λεωνίδας και ο Λυσίμαχος. Ακολουθεί ο μέγας φιλόσοφος Αριστοτέλης. Σε νεαρή ηλικία ανέλαβε το τολμηρό εγχείρημα, το μεγαλεπήβολο σχέδιο του πατέρα του να εκστρατεύσει εναντίον των Περσών. Η εκστρατεία του διήρκεσε έντεκα χρόνια (334 – 323 π.Χ.).Το 328π.Χ, εν μέσω της εκστρατείας του, τελεί γάμο με την Ρωξάνη. Το 324π.Χ, στα Σούσα, νυμφεύεται την κόρη του Δαρείου Στάτειρα και την κόρη του Ώχου Παρύσατι. Η παιδεία του Αλεξάνδρου επηρεάζεται σαφώς από τη προσωπικότητα του Αριστοτέλη. Χαρακτηριστική είναι η φράση που χρησιμοποιούσε συχνά ο ίδιος για να αποδώσει σεβασμό και τιμή στο δάσκαλό του « στο πατέρα μου οφείλω το ζήν στο δάσκαλό μου το ευ ζήν». Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι ο νεαρός Αλέξανδρος είχε φυσική κλίση στο διάβασμα και τη λογοτεχνία και ήταν εξαιρετικά φιλομαθής. Το πρότυπο που ακολούθησε στη ζωή του ήταν ο ομηρικός ήρωας Αχιλλέας και η παράδοση μάλιστα αναφέρει ότι συνήθιζε να φυλά κάτω από το προσκέφαλό του την Ιλιάδα, την οποία μελετούσε συχνά και θεωρούσε «εφόδιο πολεμικής αρετής». Τέλος, ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στην ενασχόληση του Αλεξάνδρου με τη φιλοσοφία η οποία του άνοιγε συνεχώς νέους πνευματικούς ορίζοντες, που έσπευδε, όσο μπορούσε και ο ίδιος, να ανακαλύψει. Ο θάνατος, στις 13 Ιουνίου του έτους 323π.Χ, βάζει τέλος στην ζωή του Ηγέτη, Πολιτικού και Στρατηγού Μεγάλου Αλεξάνδρου.
2. Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
Στη συνέχεια θα παρατεθούν στοιχεία και περιστατικά, που αναδεικνύουν τις πτυχές της πολύπλευρης προσωπικότητάς του και τεκμηριώνουν το μεγαλείο της.
Τόλμη: το προσόν αυτό, απολύτως απαραίτητο σε κάθε ηγέτη, που μεγαλούργησε στο πέρασμα της ιστορίας, ήταν απαράμιλλο στον Αλέξανδρο και φαίνεται ξεκάθαρα στην απόφασή του να εκστρατεύσει εναντίον μιας ανίκητης αυτοκρατορίας για να τιμωρήσει τυπικά την αδικία, που είχαν διαπράξει οι Πέρσες εναντίον των Ελλήνων, ουσιαστικά όμως για να την υποτάξει και να τη διαλύσει σε ηλικία είκοσι ετών
Εξυπνάδα: το χαρακτηριστικό αυτό είχε φάνει από νωρίς, όπως διαπίστωνε συχνά και ο Αριστοτέλης. Ένα αξιόλογο δείγμα ήταν όταν σε ηλικία δεκατριών ετών τιθάσευσε το Βουκεφάλα, το άγριο άλογο, που είχαν προσπαθήσει ανεπιτυχώς να καβαλήσουν οι ακόλουθοι του πατέρα του γυρίζοντας το κεφάλι του προς τον ήλιο.
Γενναιότητα:αποτέλεσε ένα από τα κύρια χαρίσματα του κατά τη διάρκεια της ζωής του .Η γενναιότητα του έγινε φανερή σε άπειρες περιπτώσεις με χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτά της μάχης των Μαλλών, στην Ινδία, όπου αψηφώντας τον όποιο κίνδυνο όρμηξε στις επάλξεις του εχθρού παρασύροντας έτσι τους στρατιώτες του που επιτέθηκαν για να βρεθούν δίπλα του και άλωσαν έτσι τη πόλη.
Ευσέβεια: φρόντιζε να ιδρύει ναούς και να αφιερώνει μετά από κάθε του νίκη στους θεούς δείχνοντας την ευγνωμοσύνη του αλλά και ζητώντας την εύνοιά τους. Πριν την αποχώρησή του από τα βάθη της Ασίας ίδρυσε δώδεκα βωμούς στον Ύφαση προς τιμή των δώδεκα ολύμπιων θεών.
Εμπιστοσύνη – Αυτοπεποίθηση – Ενθουσιασμός: η πίστη στις ικανότητες και στις δυνατότητές του τού έδιναν δύναμη να συνεχίζει και να προχωρά κάθε φορά άλλο ένα βήμα μπροστά. Το πρωί πριν από τη μάχη στα Γαυγάμηλα ήταν τόσο σίγουρος για την νίκη του, που χρειάστηκε να τον ξυπνήσει ο Παρμενίων για να ξεκινήσουν, οπότε και του δόθηκε η αποστομωτική απάντηση: «μήπως δεν θα είμαστε νικητές το απόγευμα». Παράλληλα, στην παρουσία ενός ανθρώπου που τα μάτια του λάμπουν από ενθουσιασμό, κάθε αμφιβολία και δισταγμός λιώνουν όπως το χιόνι στον Ανοιξιάτικο ήλιο. Έτσι, ο ενθουσιασμός του Μεγάλου Αλεξάνδρου, σε συνδυασμό με την παλικαριά του και την αφοβία του, τον βοηθούσε να εξυψώνει το ηθικό των στρατιωτών του, να τους εμπνέει εμπιστοσύνη και να εξαφανίζει τους δικούς τους φόβους.
Επιμονή – Αποφασιστικότητα: Αυτές οι ιδιότητες του Μακεδόνα αποτελούσαν ίσως τον κυριότερο μοχλό της δράσης του, καθώς για τον ίδιο ήταν ξεκάθαρο ότι ό,τι αποφάσιζε πως έπρεπε να γίνει…μπορούσε και να γίνει. Με επιμονή και σύστημα, λοιπόν, κατόρθωσε να κυριεύσει την πόλη της Τύρου, που όλοι την θεωρούσαν απόρθητη έως τότε. Ευρύτητα πνεύματος –
Επινοητικότητα: αν και μονάρχης στο αξίωμα ο Αλέξανδρος άκουγε προσεκτικά τις γνώμες των αξιωματικών του και δε δίσταζε να υιοθετήσει τη σωστή. Έτσι συμφώνησε με τον Παρμενίωνα και δεν προχώρησε στην αναμέτρηση στα Γαυγάμηλα παρά την επόμενη το πρωί, αφού προηγουμένως ήλεγξε τον χώρο, όπως τον είχε συμβουλεύσει ο έμπιστος στρατηγός του. Φύση επινοητικός, γεννούσε συνεχώς ιδέες και τις υλοποιούσε προς όφελος των επιδιώξεών του αλλά και των διοικούμενών του.
Διορατικότητα: ήταν σε θέση να εξάγει ασφαλή συμπεράσματα ακόμα και αν είχε στη διάθεσή του λίγα στοιχεία. Είχε την ικανότητα δηλαδή να λειτουργεί ως ηγέτης, η ασφαλής κρίση του οποίου εξασφάλιζε το καλύτερο για το λαό του. Ο τρόπος, που διοίκησε το αχανές κράτος, που δημιούργησε, κατά τρόπο που να διατηρείται η ενότητά του και η ηρεμία του το αποδεικνύει σαφώς.
Τιμή στους συντρόφους: στο δύσκολο αγώνα αναγνώριζε τις θυσίες και τους κόπους των συντρόφων του, τους οποίους τιμούσε και σεβόταν. Χαρακτηριστική περίπτωση: όταν παρουσιάστηκε στη σκηνή της μητέρας του Δαρείου μαζί με τον Ηφαιστίωνα, εκείνη μπερδεύτηκε και προσφώνησε Αλέξανδρο τον Ηφαιστίωνα. Ο στρατηγός αμήχανος πισωπάτησε και τότε ο Αλέξανδρος είπε: «και αυτός Αλέξανδρος είναι».
Τιμή στους αντιπάλους: αντιμετώπιζε ως αντιπάλους και όχι ως εχθρούς, όσους χρειάστηκε να αναμετρηθεί στο πεδίο της μάχης και για αυτό τιμούσε τη γενναιότητά τους σε αυτή. Χαρακτηριστικό δείγμα αποτελεί η συμπεριφορά του απέναντι στον ηττημένο Πώρο, τον οποίο προϋπάντησε, αγκάλιασε και φρόντισε, όπως ταιριάζει σε βασιλιά.
Γνώστης ψυχολογίας στρατεύματος: ήξερε πολύ καλά πώς να ξεσηκώνει το στρατό του, πώς να τον ελέγχει και το κυριότερο βέβαια πώς να τον κατευθύνει προς τα εκεί, που επιθυμούσε χρησιμοποιώντας τα απαραίτητα ψυχολογικά τεχνάσματα απευθυνόμενος στα συναισθήματα και στα ένστικτά τους. Έτσι, όταν οι στρατιώτες του στασίασαν, κατορθώνει με την απόλυσή τους να τους φιλοτιμήσει και κάνοντας μια μεγάλη γιορτή να τους γεμίσει με τον πρώτο ενθουσιασμό.
Γνώστης ψυχολογίας πλήθους: εκτός από το στρατό του ο Αλέξανδρος είχε την ικανότητα να επικοινωνεί και με τους λαούς, που κατακτούσε. Ικανότητα εξαιρετικά σοβαρή, αν αναλογιστούμε ότι είχε να αντιμετωπίσει ανθρώπους με εντελώς διαφορετικές πολιτισμικές καταβολές από τον ίδιο και τους στρατιώτες του. Μεγαλειώδης είναι η στιγμή, που με το σπαθί του λύνει το Γόρδιο δεσμό στην πόλη Γόρδιο και περνά το μήνυμα σε όλους ότι είναι ο νέος κυρίαρχος της Ασίας σύμφωνα με την λαϊκή πεποίθηση, που υπήρχε.
Γνώστης ψυχολογίας αντιπάλων: η ικανότητα αυτή έδωσε τις μεγαλύτερες επιτυχίες στο Στρατηγό, αφού μπορούσε να αντιλαμβάνεται τον τρόπο σκέψης των αντιπάλων και να προσαρμόζει τη δράση του σε αυτή. Για παράδειγμα οι συνεχείς μετακινήσεις του στρατού του στις όχθες του Υδάσπη είχαν ως αποτέλεσμα την παραπλάνηση του Πώρου. Η ενδεκαετής εκστρατεία των Μακεδόνων στα βάθη της Περσίας και η νικηφόρα αναμέτρησή τους με τους δεκάδες γηγενείς πληθυσμούς είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός εκτεταμένου κράτους, που απλώνονταν από την Αδριατική χερσόνησο έως τον Ινδό ποταμό και από τη Κασπία θάλασσα έως την Αίγυπτο. Οι κάτοικοι του κράτους αυτού ήταν εντελώς ανομοιογενείς ως προς τα πολιτικά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά τους, καθώς μιλάμε για ένα πλήθος λαών με ξεχωριστές και ιδιαίτερες παραδόσεις. Το εξαιρετικά ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι οι Έλληνες μέσα σε αυτό το αχανές πολιτικό δημιούργημα αποτελούσαν μια μικρή μειοψηφία. Η πρόκληση, που ανοίγονταν μπροστά στον Αλέξανδρο να διοικήσει αυτό το κράτος διατηρώντας ταυτόχρονα την ενότητα και την ηρεμία του, πρέπει να αντιμετωπιζόταν από τον ίδιο ως εξίσου τολμηρή όσο και να το δημιουργήσει.
Γνώριζε πολύ καλά από διοίκηση του ανθρωπίνου παράγοντα καθώς και των λειτουργιών που στοιχειοθετούν την ορθή και επιτυχημένη διοίκηση : Τον ορθό και μελετημένο σχεδιασμό, την άρτια οργάνωση, την κατάλληλη στελέχωση, την υποκίνηση (κάνοντας χρήση των τεσσάρων τρόπων υποκίνησης δηλαδή του χρήματος, της ιδεολογίας του συμβιβασμού και του εγώ), και τον έλεγχο. Οι πολιτικές – διοικητικές του ρυθμίσεις και επιλογές υπογραμμίζουν για άλλη μια φορά την εξυπνάδα του Μακεδόνα βασιλιά, που αποδείχθηκε θαυμάσιος ηγεμόνας όχι μόνο στα πεδία των μαχών, όπου οι τολμηρές του επιλογές τον δικαίωσαν βέβαια, αλλά και στην περίοδο της ειρήνης και της ανάγκης για ανοικοδόμηση, που ακολούθησε.
Συγκεκριμένα: Διατήρησε τη διοικητική διαίρεση σε Σατραπείες χρησιμοποιώντας μάλιστα στη Διοίκηση εκτός από Έλληνες και αυτόχθονες Αξιωματικούς. Προώθησε το σύστημα της νομισματικής οικονομίας καταργώντας στη περίπτωση αυτή τη Σατραπεία ως φορολογική μονάδα και αντικαθιστώντας με φορολογική περιφέρεια που περιελάμβανε περισσότερες από μία Σατραπείες. Οι θησαυροί που συγκεντρώνονταν μεταβάλλονταν σε χρυσό νόμισμα. Ίδρυσε το Στρατιωτικό σώμα των Επιγόνων στο οποίο συμπεριέλαβε 30000 νεαρούς Πέρσες τους πρώτα εκπαίδευσε στη Μακεδονική πολεμική τακτική και στα Ελληνικά γράμματα. Σεβάστηκε και υιοθέτησε τις τοπικές συνήθειες, τις παραδόσεις και το διαφορετικό τρόπο άσκησης της εξουσίας για κάθε λαό. Έτσι ενθάρρυνε τους μικτούς γάμους μεταξύ Ελλήνων και Περσών ως μέσο συμφιλίωσης και δεχόταν να τον προσκυνούν ως ηγεμόνα. Ακόμα δεχόταν να τον φιλούν οι Πέρσες, πρακτική εντελώς απαγορευμένη για τη μακεδονική νοοτροπία της εποχής.
3. ΟΙ ΜΑΧΕΣ
Στην παρούσα εργασία δεν κρίνεται σκόπιμη η λεπτομερής ανάλυση των μαχών του Μεγάλου Αλεξάνδρου, δια τούτο, στο παρόν κεφάλαιο θα ακολουθήσει μια απλή καταγραφή των κυριότερων πολεμικών κατορθωμάτων του Στρατηγού Μεγάλου Αλεξάνδρου. Το 339π.Χ, κατά την διάρκεια της εκστρατείας του πατέρα του στον Εύξεινο Πόντο, ο Μέγας Αλέξανδρος νικά τους Μαίδους. Το 336π.Χ, μετά τον θάνατο του πατέρα του, αναλαμβάνει την βασιλεία και εξοντώνει τους διεκδικητές του θρόνου. Εκστρατεύει για πρώτη φορά στην Νότια Ελλάδα. Το 335π.Χ εκστρατεύει στον Βορρά κατά των Τριβαλλών τους οποίους και υποτάσσει, διαβαίνει τον ποταμό Ίστρο και συντρίβει τους Γέτες. Επίσης, νικά τους Ιλλυριούς παρά το Πήλιο, εκστρατεύει για δεύτερη φορά στην Νότιο Ελλάδα και την υποτάσσει πλήν της Σπάρτης και υποτάσσει και την πόλη των Θηβών. Το 334π.Χ ξεκινάει την εκστρατεία της Ασίας, πραγματοποιεί διέλευση του Ελλήσποντου και κατάληψη της Τρωάδος, διεξάγει νικηφόρα την μάχη του Γρανικού, καταλαμβάνει την Αιόλιδα, την Ιωνία και την Καρία, εκπορθεί την Μίλητο και την Αλικαρνασσό. Το 333π.Χ καταλαμβάνει το εσωτερικό της Μικράς Ασίας, λαμβάνει χώρα το επεισόδιο του Γόρδιου Δεσμού, διεξάγει νικηφόρα την μάχη της Ισσού, καταλαμβάνει την Συρία και την Φοινίκη. Το 332π.Χ εκπορθεί μετά από πολιορκία την Τύρο και την Γάζα, καταλαμβάνει την Αίγυπτο. Το 331π.Χ διεξάγει νικηφόρα την μάχη στα Γαυγάμηλα και καταλαμβάνει την Βαβυλώνα, τα Σούσα και την Περσέπολη. Το 330π.Χ καταλαμβάνει τα Εκβάτανα, υποτάσσει τις ανατολικές σατραπείες του περσικού κράτους και τις σατραπείες της Υρκανίας, της Παρθυηνής, της Αρίας, της Δραγγιανής, της Αραχωσίας και της Γεδρωσίας. Το 329π.Χ κατακτά την Βακτριανή και την Σογδιανή και καταστέλλει αργότερα την πρώτη επανάσταση της Σογδιανής. Το 328π.Χ καταστέλλει την δεύτερη επανάσταση της Σογδιανής. Το 327π.Χ αρχίζει την εκστρατεία της Ινδίας, υποτάσσει την επί τάδε Ινδούς χώρα, εισβάλλει στην κοιλάδα του Ινδού. Το 326π.Χ διεξάγει νικηφόρα την μάχη του Υδάσπη ποταμού και διεξάγει νικηφόρους αγώνες κατά των Μαλλών. Το 325π.Χ διασχίζει την έρημο της Γεδρωσίας με πολλές απώλειες και δημιουργεί στόλο για τον περίπλου του Ινδικού Ωκεανού. Το 324π.Χ επιστρέφει στην Περσέπολη και τα Σούσα. Το 323π.Χ επιστρέφει στην Βαβυλώνα, αρχίζει τις προπαρασκευές της Μεγάλης Στρατιάς και πρίν τις ολοκληρώσει, πεθαίνει.
4. Ο ΗΓΕΤΗΣ – ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
Ο Μ. Αλέξανδρος κρινόμενος ως στρατιωτικός, μέσα από το πλούσιο πολεμικό του έργο, αναγνωρίζεται ως Μέγας Στρατηγικός νους και άριστος στρατιωτικός οργανωτής και αριστοτέχνης της τακτικής. Πολεμούσε πάντα στην πρώτη γραμμή ευδιακρίτως (λόγω της πανοπλίας). Στις πάμπολλες μάχες τις οποίες έδωσε φαίνεται καθαρά το στρατηγικό δαιμόνιο από τις Αρχές Πολέμου που είχε καθιερώσει και από τον τρόπο με τον οποίο τις εφάρμοζε. Αυτές δε είναι οι ακόλουθες:
α. Εκλογή του Σκοπού και Εμμονή σ’ αυτόν. Ο τελικός σκοπός του πολέμου είναι η καταστροφή των Ενόπλων Δυνάμεων του εχθρού και η συντριβή της θελήσεως του. Η αρχή αυτή του πολέμου φάνηκε περισσότερο στην μάχη του Γρανικού ποταμού (31-5-334 π.Χ.) κατά την οποία ο Μ. Αλέξανδρος κατανίκησε τις υπέρτερες Περσικές δυνάμεις, γνωρίζοντας ότι η νίκη του αυτή αφ’ ενός μεν θα εξυψώσει το γόητρό του, αφ’ ετέρου θα εξασφαλίσει την απελευθέρωση ολόκληρης σχεδόν της Μ. Ασίας και θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την πλήρη επιτυχία της εκστρατείας του.
β. Επιθετική Ενέργεια. Η επιθετική ενέργεια διέκρινε όλες τις μάχες του Μ. Αλεξάνδρου καθότι μόνο δι’ αυτής επιτυγχάνεται η διατήρηση και εκμετάλλευση της πρωτοβουλίας και επιβολή της θελήσεως επί του αντιπάλου.
γ. Ελιγμός. Σ’ όλες τις μάχες ο Αλέξανδρος συνήθιζε να εκτελεί κατάλληλες κινήσεις των δυνάμεών του σε χώρο και χρόνο ώστε να βρίσκονται σε πλεονεκτικότερη θέση έναντι του αντιπάλου του, λαμβανομένου υπόψη ότι τις περισσότερες φορές η δύναμη του αντιπάλου ήταν μεγαλυτέρα.
δ. Επίθεση ισχυρού τμήματος σε ασθενές του αντιπάλου. Την αρχή αυτή εφάρμοσε ο Μ. Αλέξανδρος στη μάχη των Γαυγαμήλων (1-10-331 π.Χ.) προκειμένου να πετύχει την διάλυση του αντιπάλου. ε. Ασφάλεια – προστασία. Μεγάλη σημασία έδιδε ο Μ. Αλέξανδρος στην ασφάλεια και την προστασία του στρατεύματος αφ’ ενός μεν με την λήψη των καταλλήλων σχηματισμών ώστε να μην μένει κάποια πλευρά ακάλυπτη και με την χρήση της ασπίδας, αφ’ ετέρου δε με τη λήψη των απαιτουμένων μέτρων προς αποφυγή του αιφνιδιασμού. στ. Οικονομία δυνάμεων. Η αρχή αυτή του πολέμου εφαρμόστηκε σε μεγάλο βαθμό από τον Αλέξανδρο στη μάχη της Ισσού, όπου αμυνόμενος στην αριστερή πτέρυγα (οικονομία δυνάμεων) συγκέντρωσε επίλεκτες δυνάμεις στη δεξιά του πτέρυγα (ΚΠ) και με αυτόν τον τρόπο κατάφερε το επιθυμητό αποτέλεσμα.
ζ. Συγκέντρωση. Ο Μ. Αλέξανδρος είχε την ιδιαίτερη ικανότητα στην εφαρμογή αυτής της αρχής του πολέμου, καθ’ ότι, σε συνδυασμό με τις άλλες αρχές του πολέμου κατόρθωνε με πολύ μικρότερη δύναμη από τον αντίπαλο του να επιτυγχάνει αποφασιστική υπεροχή έναντι αυτού σε τόπο και χρόνο. η. Ενότητα Διοικήσεως. Η επίτευξη κάθε φορά του επιδιωκομένου αποτελέσματος αναμφισβήτητα σε πολύ μεγάλο ποσοστό οφείλετο στην ενότητα της Διοικήσεως. Αυτό προϋποθέτει, πειθαρχία και εκπαίδευση, στοιχεία δια τα οποία διακρίνονταν ο στρατός του Μ. Αλέξανδρου.
θ. Αιφνιδιασμός. Άλλη μία από τις αρχές του πολέμου που χρησιμοποίησε ο Μ. Αλέξανδρος ήταν ο αιφνιδιασμός, κατά τον οποίο προσέβαλλε τον εχθρό σε τόπο και χρόνο και από κατεύθυνση που δεν αναμένετο από τον εχθρό. Η αρχή του αιφνιδιασμού έτυχε εφαρμογής στη μάχη του Υδάσπη. ι. Απλότης. Η επιτυχής εκτέλεση του ελιγμού που είχε σχεδιασθεί σε όλες τις μάχες αποδεικνύει την απλότητα των σχεδίων του Μ. Αλεξάνδρου ώστε να γίνονται από όλους κατανοητά και να μην επέρχεται σύγχυση. Επίσης, ήταν πολύ καλός γνώστης της παραπλάνησης, της οποίας έκανε χρήση στην διεξαγωγή των μαχών του. Στην πολιορκία της Τύρου, εγκαθίδρυσε (εμμέσως) το όπλο του μηχανικού και διεξήγαγε ποικιλόμορφες και συνδυασμένες επιχειρήσεις στρατού ξηράς και ναυτικού. Στην πολιορκία της πόλεως Πέτρα, χρησιμοποίησε καταδρομείς για την κατάληψη αυτής. Αναμφισβήτητα ο Μ. Αλέξανδρος ως ηγήτωρ υπήρξε τέλειος. Για να επιτύχει δε τον αντικειμενικό του σκοπό ο οποίος ήταν η δημιουργία ενός Οικουμενικού κράτους, θα έπρεπε, αφ’ ενός μεν να κυριαρχήσει στους λαούς της Ασίας, αφ’ ετέρου δε με λίγες χιλιάδες Μακεδόνες στρατιώτες να κρατεί επ’ άπειρον μυριάδες βαρβάρους υπό την εξουσία του. Για να επιτύχει του αντικειμενικού του σκοπού έκανε χρήση και εφαρμογή διαφόρων μέσων ψυχολογικών επιχειρήσεων όπως παρακάτω: Τον Προφορικό λόγο, τον Γραπτό λόγο και Έτερα μέσα (σύμβολα – συνθήματα –δώρα-ήθη και έθιμα κ.λ.π.).
Εάν μελετήσουμε προσεκτικά όλη την εκστρατεία του Μεγάλου Στρατηλάτη θα δούμε ότι ήταν γνώστης των κανόνων χρησιμοποιήσεως των μέσων ψυχολογικών επιχειρήσεων. Χρησιμοποιούσε τα μέσα διεξαγωγής Ψ. Ε. όταν ήταν αναγκαία η μετάδοση ενός μηνύματος στο στόχο. Τα χρησιμοποιούμενα ψυχολογικά μέσα ήταν προσαρμοσμένα στο μορφωτικό-κοινωνικό και πολιτιστικό επίπεδο του στόχου. Σεβάστηκε πάντοτε τις Αρχές και τις Αξίες του στόχου. Χρησιμοποίησε πολλές φορές περισσότερα του ενός μέσα. Ακολούθως αναφέρονται ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιήσεως μέσων για την επίτευξη των ψυχολογικών επιχειρήσεων του Μ. Αλεξάνδρου.
Το 335 π.Χ. όταν ο βασιλιάς των Τριβαλλών, Σύρμος, ζήτησε τη φιλία του Μ. Αλεξάνδρου, αυτός την έδωσε με ευχαρίστηση, πιστεύοντας πως για πολλά χρόνια δεν θα τον ενοχλούσαν οι λαοί αυτοί. Στην μάχη του Γρανικού ποταμού ο Μ. Αλέξανδρος έδωσε εντολή να ταφούν με τιμές οι επίσημοι Πέρσες ενώ παράλληλα επισκέφτηκε όλους τους τραυματίες ρωτώντας τους ξεχωριστά τον καθένα για τα τραύματά τους. Ο Μ. Αλέξανδρος επέτρεψε όπως η πόλη των Σάρδεων διοικείται ελεύθερα σύμφωνα με τα δικά τους έθιμα. Μόνο στην Ακρόπολη των Σάρδεων διέταξε να ανοικοδομηθεί ένας ναός του Δία. Αυτό ήταν αρκετό για να κατακτηθεί μία νέα πόλη από τον Ελληνικό πολιτισμό. Κατά την αναμέτρηση της Ισσού ο Μ. Αλέξανδρος είχε την ευκαιρία να αποδείξει στην οικογένεια του Δαρείου που είχε συλληφθεί αιχμάλωτη, ότι δεν επεδίωξε ποτέ το κακό του Δαρείου τον οποίο θεωρούσε γενναίο εχθρό, αλλά έπρεπε να τον αντιμετωπίσει προκειμένου να κυριαρχήσει στην Ασία.
Ήταν μάλιστα ευτυχής που του δινόταν η ευκαιρία να περιποιηθεί και να τιμήσει την οικογένειά του. Η συμπεριφορά του Μ. Αλεξάνδρου καταγοήτευσε τις πριγκίπισσες που έτρεξαν να τον ευχαριστήσουν, όπως και οι άλλες γυναίκες που ήταν εκεί. Λέγεται ακόμη πως όταν ο Αλέξανδρος βρισκόταν μέσα στην σκηνή της βασιλομήτορος αυτή σήκωσε ψηλά το μικρό εγγονάκι της, το γιο του Δαρείου που ήταν έξι χρονών. Ο Αλέξανδρος σήκωσε το μικρό στην αγκαλιά του και εκείνο χωρίς φόβο αγκάλιασε από τον λαιμό το βασιλιά με τα μικρά του χεράκια. Πριν την κατάληψη της Τύρου ο Μ. Αλέξανδρος ζήτησε με φιλικό τρόπο από το συμβούλιο της Τύρου να πάει προσκαλεσμένος ως φίλος και να προσφέρει θυσίες στον Πολιούχο Θεό Ηρακλή. Αναμφίβολα αυτή ήταν η πραγματική πρόθεσή του. Η πόλη θα παρέμενε στο Μακεδονικό κράτος ελεύθερη όπως η Έφεσος και οι άλλες πόλεις της Μικράς Ασίας, λατρεύοντας όποιο θεό ήθελαν. Ο Μ. Αλέξανδρος σταμάτησε την πορεία του προς τον Ευφράτη λόγω του θανάτου της Στάτειρος, συζύγου του Δαρείου (που ήταν αιχμάλωτη). Το μοιρολόϊ και ο ενταφιασμός έγιναν με όλη την επιβαλλόμενη μεγαλοπρέπεια και επισημότητα. Τα κλάματα του περιβάλλοντος της και θρήνοι της πεθεράς της τον συγκίνησαν και άρχισαν να τρέχουν τα δάκρυα του από ανθρώπινη συγκίνηση. Ακόμη νήστεψε ολόκληρη την άλλη ημέρα όπως συνήθιζαν οι Πέρσες. Λέγεται ακόμα πως στα Σούσα ο Μ. Αλέξανδρος για να ευχαριστήσει την Συσέγαμβρη, τη μάνα του Δαρείου που ήταν αιχμάλωτη, της πρόσφερε ως δώρα ωραιότατα πολύτιμα Μακεδονικά υφάσματα.
5. ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Η προσωπικότητα του Μ. Αλεξάνδρου, η πορεία του, τα πολεμικά του επιτεύγματα, η πολιτική του ευφυΐα και η λάμψη της προσωπικότητάς του τον έκαναν θρύλο στο πέρασμα του χρόνου και στην μνήμη των λαών, που κατέκτησε αλλά και στη μνήμη των λαών της Δύσης. Πολλά έργα γράφτηκαν στηριζόμενα στη ζωή και στο έργο του Μακεδόνα βασιλιά, όπου η ζωή του και το έργο του παρουσιάζονται με τρόπο μυθικό.
Χαρακτηριστικά αναφέρουμε:
α. «Βίος Αλεξάνδρου του Μακεδόνος», αγνώστου συγγραφέως, κυκλοφόρησε στην Αίγυπτο τον 3ο αιώνα μ.Χ και μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες.
β. Το βιβλίο των βασιλέων «Σαχνάμα», του πέρση ποιητή Φιρντουσή, κυκλοφόρησε στη Περσία τον 10ο αιώνα και παρουσιάζει τον Αλέξανδρο ως νόμιμο διάδοχο του Δαρείου και υπερασπιστή της εθνικής θρησκείας των Αρχαίων Περσών, της πυρολατρίας.
γ. Το βιβλίο του Αλεξάνδρου « Ισκαντάρμα», του πέρση ποιητή Νιζάμη, κυκλοφόρησε στη Περσία τον 13 αιώνα μ.Χ. και σε αυτό ο Αλέξανδρος θεωρείται σοφός αλλά και προφήτης του Ισλάμ. Άλλωστε και στο ίδιο το κοράνιο ο Αλέξανδρος παρουσιάζεται ως προφήτης της προϊσλαμικής εποχής. δ. Ρημάδα του Μ. Αλεξάνδρου κυκλοφόρησε τον 13ο αιώνα στη Βυζαντινή αυτοκρατορία.
ε. «Η φυλλάδα του Μεγαλέξανδρου» κυκλοφόρησε στον ελληνικό χώρο τον 18ο αιώνα και ήταν πολύ διαδεδομένο κυρίως ανάμεσα στα λαϊκά στρώματα. Τελειώνοντας, δεν μπορεί να μην αναφερθεί ότι ο Μέγας Αλέξανδρος παρέμεινε αήττητος μέχρι το τέλος της ζωής του.
Ο Αλέξανδρος πέθανε βασιλιάς μιας τεράστιας αυτοκρατορίας,
χαιρετώντας τους στρατιώτες του έναν – έναν.
Θα παραμείνει ως ένας ανεξάντλητος φάρος και φωτεινό παράδειγμα στην Ιστορία του ανθρώπου, καθοδηγώντας τις νέες γενιές.
Θα μείνει δε στην ιστορία ως 
«Ο Αλέξανδρος ο Μακεδών, ο Μέγιστος των Ελλήνων»

από την ιστοσελίδα! Η αλήθεια που μας κρύβουν επιμελώς!

12.Σαλαμίς, η μάχη των νηών του Ποσειδώνος


Η Ναυμαχία στη Σαλαμίνα, του Γερμανού  Βίλχελμ φον Κάουλμπαχ 1868

…..εν τω ονειρικώ πεδίω

Η γέννηση της διαισθητικής όρασης των Ελλήνων

Αβύθιστα τα πλοία του Νου

Το 480 π.Χ. στη Σαλαμίνα δύο μεγάλοι πολιτισμοί έρχονται αντιμέτωποι: της Ελλάδας και της Περσίας. Και οι δύο ήταν στρατιωτικά ανεπτυγμένοι. Αν καταστρεφόταν ο περσικός στόλος, η Αθήνα θα μπορούσε να κατακτήσει τη δύναμη και τον πλούτο για να δημιουργήσει ένα χρυσό αιώνα. Αν αποτύχαινε, η κλασική Ελλάδα θα έχανε τη λάμψη, τον πολιτισμό και τους θεσμούς οι οποίοι θα αποτελούσαν την ιστορία του μετέπειτα κόσμου. Η εποποιία της Σαλαμίνας προσφέρει μια δραματική γνώση των πολεμικών τεχνών, της ευφυΐας, της στρατηγικής, των τεχνασμάτων και των αντι-τεχνασμάτων,

Η Ναυμαχία της Σαλαμίνας διεξήχθη στις 22 Σεπτεμβρίου του 480 π.Χ, στα Στενά της Σαλαμίνας (στον Σαρωνικό Κόλπο, κοντά στην Αθήνα) μεταξύ των αρχαίων ελληνικών πόλεων-κρατών και της Περσικής Αυτοκρατορίας. Η ναυμαχία της Σαλαμίνας αποτέλεσε σημαντική μάχη της δεύτερης περσικής εισβολής στην Ελλάδα, η οποία άρχισε το 480 π.Χ. Για να σταματήσουν την περσική προώθηση, μια μικρή δύναμη Ελλήνων έφραξε το πέρασμα των Θερμοπυλών, καθώς ο ελληνικός στόλος (κυρίως Αθηναίοι) αντιμετώπιζαν τον περσικό στόλο στα στενά του Αρτεμισίου. Στη μάχη των Θερμοπυλών, η οπισθοφυλακή των Ελλήνων εκμηδενίστηκε, ενώ στη ναυμαχία του Αρτεμισίου οι Έλληνες υπέστησαν βαριές απώλειες και υποχώρησαν μετά την ήττα στις Θερμοπύλες. Αυτό επέτρεψε στους Πέρσες να καταλάβουν τη Βοιωτία και την Αττική. Οι Σύμμαχοι ετοιμάστηκαν να υπερασπιστούν τον Ισθμό της Κορίνθου καθώς ο στόλος αποσύρθηκε στο κοντινό νησί της Σαλαμίνας.

Παρά την αριθμητική υπεροχή του αντιπάλου, ο Θεμιστοκλής έπεισε τους Έλληνες Σύμμαχους να ξαναντιμετωπίσουν σε μάχη τον περσικό στόλο, με την ελπίδα ότι μια νίκη θα απέτρεπε περαιτέρω θαλάσσιες επιχειρήσεις κατά της Πελοποννήσου. Ο Πέρσες βασιλιάς Ξέρξης Α’ ήταν επίσης αποφασισμένος για αποφασιστική μάχη. Ως αποτέλεσμα του τεχνάσματος του Θεμιστοκλή, ο περσικός στόλος έπλευσε για τα Στενά της Σαλαμίνας και προσπάθησε να κλείσει και τις 2 εισόδους. Στον περιορισμένο χώρο των Στενών της Σαλαμίνας οι μεγάλοι αριθμοί των Περσών ήταν ενεργό πρόβλημα, καθώς τα πλοία ήταν ανοργάνωτα και δεν μπορούσαν να πολεμήσουν με ελιγμούς. Αξιοποιώντας την ευκαιρία, ο ελληνικός στόλος διαμορφώθηκε σε μια γραμμή και πέτυχε μια σημαντική νίκη, καταστρέφοντας 300 περσικά πλοία.

Οι Έλληνες πληροφορήθηκαν εγκαίρως τις κινήσεις του Περσικού στόλου από τον Αριστείδη, που ήλθε νύχτα από την Αίγινα. Έτσι οι Πέρσες έχασαν το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού όταν, σύμφωνα με την περιγραφή του Αισχύλου, άκουσαν ξαφνικά, με την ανατολή του ηλίου, τους ήχους της σάλπιγγας και τον Παιάνα να αντηχεί από όλα τα Ελληνικά πλοία:

Ὦ παῖδες Ἑλλήνων ἴτε,

ἐλευθεροῦτε πατρίδ’, ἐλευθεροῦτε δὲ

παῖδας, γυναῖκας, θεῶν τέ πατρῴων ἕδη,

θήκας τε προγόνων:

νῦν ὑπὲρ πάντων ἀγών.

Εμπρός, γιοί των Ελλήνων,

Ελευθερώστε την πατρίδα,

Ελευθερώστε τα παιδιά σας, τις γυναίκες σας,

Τους βωμούς των θεών των πατέρων σας

Και τους τάφους των προγόνων σας:

Τώρα είναι η μάχη για τα πάντα.

πηγή

Έτσι πολεμούν οι Έλληνες για την Ελευθερία

Οι μεγάλες μάχες των Ελλήνων για την Ελευθερία

Αφήτωρ

11. Γαυγάμηλα, η μάχη της Αρτέμιδος


Η τελευταία μάχη του στρατηγού Αλέξανδρου

Η γέννηση της σιωπηλής αυτοπεποίθησης των Ελλήνων
….σε ομιλητικές μαχητικές αυτοπεραιώσεις

Ως μάχη των Γαυγαμήλων ή μάχη στα Γαυγάμηλα εννοείται η τελευταία και μεγαλύτερη μάχη του Αλέξανδρου Γ’ Μακεδόνα κατά του Δαρείου Γ΄ Κοδομανού το 331

, χάρη στην οποία ο Αλέξανδρος έκαμψε την τελευταία αντίσταση του μεγάλου βασιλέα στην πορεία του για την κατάληψη της αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών. Κατέχοντας ο Αλέξανδρος τα παράλια της Αν. Μεσογείου και έχοντας εξουδετερώσει τον περσικό στόλο, ήταν έτοιμος να περάσει στη Μεσοποταμία. Πριν εκκινήσει, χρειάστηκε να καταστείλει την εξέγερση των Ιουδαίων της Σαμάρειας που είχαν κάψει ζωντανό τον Ανδρόμαχο, στρατηγό της περιοχής[1]

Προετοιμασίες για τη μάχη

Η πορεία στα Γαυγάμηλα
Το εκστρατευτικό σώμα έφθασε στην πόλη Θάψακο[2], κτισμένη στη δυτική όχθη του ποταμού Ευφράτη, αρχές καλοκαιριού του 331 . Εκεί, τα προπορευόμενα τμήματα του μηχανικού είχαν ήδη αρχίσει τις προσπάθειες γεφύρωσης του ποταμού. Ωστόσο, η κατασκευή των δύο πλωτών γεφυρών δεν ήταν δυνατόν να ολοκληρωθεί, καθώς ο Μαζαίος είχε καταλάβει την ανατολική όχθη του ποταμού με απόσπασμα 5.000 ανδρών του περσικού στρατού[3]. Σύντομα, όμως, βλέποντας το στρατό του Αλέξανδρου, ο Μαζαίος υποχώρησε. Η γεφύρωση ολοκληρώθηκε και ο στρατός του Αλέξανδρου διέσχισε τον μεγάλο ποταμό. Ωστόσο, για λόγους επιμελητείας κυρίως και κλιματικών συνθηκών, ο Αλέξανδρος δεν κινήθηκε νοτιοανατολικά, όπως ίσως θα αναμενόταν αλλά βόρεια, μέσω της Μυγδονίας, όπως την αποκάλεσαν ύστερον οι Μακεδόνες με τους δροσερούς λόφους και την άφθονη βοσκή για τα άλογα, τις κατοικημένες περιοχές για την προμήθεια τροφίμων και περισσότερη δροσιά για τους πεζούς.
Λίγο αργότερα, όμως, αιχμαλωτίστηκαν Πέρσες ανιχνευτές. Από αυτούς πληροφορήθηκε ο Αλέξανδρος πως ο Δαρείος είχε συγκεντρώσει στρατιά μεγαλύτερη από εκείνη της μάχης της Ισσού και πως είχε στρατοπεδεύσει στη δυτική όχθη του ποταμού, με την απόφαση να μην επιτρέψει τη διάβαση του Τίγρη. Ακούγοντας την είδηση ο Αλέξανδρος θεώρησε πως δεν μπορούσε να διακινδυνεύσει το πέρασμα ενός τέτοιου ποταμού κάτω από τα βέλη του αντιπάλου του και τράβηξε βορειανατολικά, στο Μπετζαμπντέ, όπου πέρασε δύσκολα τον μεγάλο ποταμό και βρέθηκε στην ανατολική όχθη. Εκεί σταμάτησε μια μέρα για να ξεκουράσει το στράτευμα στις ορεινές όχθες.
Το ίδιο βράδυ (20 Σεπτεμβρίου 331)) συνέβη ολική έκλειψη σελήνης και φόβος εξαπλώθηκε στο στρατόπεδο, καθώς η έκλειψη θεωρείτο κακός οιωνός. Ο μάντης Αρίστανδος όμως θύμισε στο στράτευμα πως σύμφωνα με τους Πέρσες μάγους ο ήλιος είναι το έμβλημα των Ελλήνων και η σελήνη έμβλημα των Περσών. Κατόπιν θυσίασε στη Σελήνη, τον Ήλιο και τη Γη ο μάντης και εξετάζοντας τα σφάγια βρήκε πως η έκλειψη ήταν ευνοϊκή για τους Έλληνες και ότι μέσα σε ένα μήνα θα γινόταν νικηφόρα μάχη. Με τέτοιον ευνοϊκό χρησμό ο στρατός ξεκίνησε την αυγή να συναντήσει τους Πέρσες. Βάδισαν νότια κατά μήκος του Τίγρη για τέσσερεις ημέρες. Εκεί συνάντησαν ιππείς και ο Αλέξανδρος με τη βασιλική ίλη, τους πρόδρομους, τους Παίονες και άλλη μία ίλη τους επιτέθηκε. Αρκετοί σκοτώθηκαν, άλλοι ξέφυγαν και κάποιοι αιχμαλωτίστηκαν[5]. Σύμφωνα με τις πληροφορίες τους ο Δαρείος βρισκόταν κοντά στον ποταμό Βούμηλο[6].

Τακτικές κινήσεις

Ο Αλέξανδρος αμέσως σταμάτησε την προέλαση του στρατού και στρατοπέδευσε, οχυρώνοντας το στρατόπεδο, για κάθε ενδεχόμενο. Εδώ ξεκούρασε το στράτευμα επί τέσσερεις ημέρες. Το βράδυ της τέταρτης ημέρας, 29η προς 30η Σεπτεμβρίου, προέλασε και πάλι, αφήνοντας πίσω του σκεύη, αιχμαλώτους και τους απόμαχους. Αρχικά προχώρησε ανάμεσα σε γήλοφους που τον χώριζαν από τον εχθρό. Ανεβαίνοντας τις πρωινές ώρες στα υψώματα είδε απέναντί του σε απόσταση περίπου τριάντα σταδίων τις αντίπαλες δυνάμεις. Παρέταξε τη φάλαγγα και συγκέντρωσε τους ανώτερους αξιωματικούς. Τους συμβουλεύτηκε, αν έπρεπε να προχωρήσει και να αρχίσει αμέσως την επίθεση. Οι περισσότεροι ήταν της άποψης να επιτεθούν αμέσως, αλλά ο Παρμενίων επέμεινε πως θα ήταν ασύνετο να κάνουν κάτι τέτοιο, χωρίς να γνωρίζουν ακριβώς την περιοχή μπροστά τους, τις φυσικές και τεχνητές της δυσκολίες ούτε την παράταξη των εχθρών, επιμένοντας ότι το θα ήταν ορθότερο να παρατηρηθούν όλα αυτά πριν ξεκινήσει η μάχη.
Ο Αλέξανδρος άκουσε τη συμβουλή του Παρμενίωνα και διέταξε να μείνουν εκεί, αλλά παρατεταγμένοι σε μάχη. Κατασκεύασε εδώ νέο οχυρωμένο στρατόπεδο, στο οποίο μετέφερε τη σκευή και τους αιχμαλώτους από το προηγούμενο. Ο ίδιος παίρνοντας μαζί του τους ψιλούς και τους εταίρους από τους ιππείς, κατασκόπευσε ανεμπόδιστα τους αντιπάλους και την περιοχή. Ο Παρμενίων, ο Πολυσπέρχων και άλλοι τον συμβούλευσαν, όταν επανήλθε από την ανίχνευση, να επιτεθεί κατά τη διάρκεια της νύχτας, γνώμη που ο Αλέξανδρος απέρριψε, θεωρώντας πως δεν είναι τίμιο να κλέψει τη νίκη[7], και ότι επιθυμεί και μπορεί να νικήσει και φανερά και χωρίς σοφίσματα τον Δαρείο. Κατόπιν έπεσε και κοιμήθηκε τόσο βαριά, που φέρεται ότι χρειάστηκε τρεις φορές το πρωί να του μιλήσει ο Παρμενίων για να σηκωθεί.
Ο περσικός στρατός που συγκεντρώθηκε εδώ, έφθανε συνολικά τους 1.000.000 πεζούς και 40.000 ιππείς όπως παραδίδει ο Αρριανός[8], αν και η άποψή του θεωρείται λίγο-πολύ προπαγανδιστική. Στον συγκεκριμένο στρατό που παρέταξε, ο Δαρείος επέφερε και άλλες βελτιώσεις. Έκανε τα ξίφη και τα δόρατα πολύ μεγαλύτερα από τα προηγούμενα[9] και κατασκεύασε 200 δρεπανηφόρα άρματα, το καθένα από τα οποία διέθετε ένα είδος μυτερού καμακιού που εξείχε αρκετά από τους ίππους, ενώ εκατέρωθεν του ζυγού πρόβαλλαν τρία μακριά ακόντια. Επίσης και από τις δυο πλευρές των αξόνων των τροχών πρόβαλλαν δρέπανα. Επιπλέον, ο Δαρείος φέρεται πως είχε στα Άρβηλα 15 οπλισμένους ελέφαντες, που για πρώτη φορά αναφέρονται ότι παρατάχτηκαν σε πεδίο μάχης.
Η παράταξη των αντίπαλων στρατευμάτων

Παράταξη στρατευμάτων και αρχικές κινήσεις εμπλοκής
Στα Γαυγάμηλα ο Δαρείος παρέταξε στην άκρα αριστερή πλευρά τους Βακτρίους, με τον Βήσσο τον σατράπη της Βακτριανής. Δίπλα σύνταξε τους Δάες και τους Αραχώτους υπό τον Βερσαέντη, τον σατράπη της Αραχωσίας. Κατόπιν παρέταξε τους δικούς του Πέρσες, ιππείς και πεζούς, τους Σούσιους υπό τον Οξάτρη και τους Καδούσιους. Στην άκρα δεξιά πλευρά παρατάχθηκαν και στην ανατολική και τη δυτική πλευρά του Ευφράτη τα συριακά στρατεύματα υπό τον Μαζαίο. Κατόπιν παρατάχθηκαν οι Μήδοι υπό τον Ατροπάτη, οι Παρθυαίοι, οι κατάφρακτοι Σάκες, οι Τάπουροι και οι Υρκάνιοι, ιππείς όλοι, υπό τον Φραταφέρνη. Τελευταίοι παρατάχθηκαν οι Αλβανοί και οι Σακεσίνες. Ο ίδιος ο Δαρείος πήρε θέση στο κέντρο, περιβαλόμενος από το καλύτερο τμήμα του στρατεύματος, τους έφιππους Πέρσες σωματοφύλακες, τους αποκαλούμενους συγγενείς του βασιλέα, τους πεζούς Πέρσες σωματοφύλακες, τους αποκαλούμενους μηλοφόρους, καθώς οι λόγχες τους έφεραν χρυσό μήλο, αντί σαυρωτήρα[10]. Κατόπιν παρέταξε τους «ανασπάστους Κάρας», δηλαδή απογόνους των Καρών, που μετοίκησαν από την πατρίδα τους στα ενδότερα του κράτους, τους άριστους τοξότες Μάρδους και τέλος τους Έλληνες μισθοφόρους.
Πίσω από αυτούς παρατάχθηκαν ασύνταχτοι οι Ούξιοι και οι Βαβυλώνιοι και εκείνοι που κατοικούσαν προς την Ερυθρά θάλασσα και οι Συτακινοί και άλλοι, αγνώστου πλήθους. Ανάμεσα δε στο μέτωπο και τη φρουρά στέκονταν τα δρεπανηφόρα άρματα, μπροστά από τα οποία προπορεύονταν ορισμένα μικρά ιππικά σώματα, στο αριστερό κέρας ήταν Σκύθες και Βακτριανοί με 100 άρματα, και στο δεξιο κέρας Αρμένιοι και Καππαδόκες με 50 άρματα, ενώ τα υπόλοιπα 50 άρματα τοποθετήθηκαν στο μέσο. Η συγκεκριμένη παράταξη του περσικού στρατού αναφέρεται από τον Αρριανό, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Αριστόβουλου, ο οποίος λέει ότι την αντέγραψε από το επίσημο σχέδιο που βρέθηκε ανάμεσα στα έγγραφα του περσικού επιτελείου, τα οποία έπεσαν στα χέρια των Ελλήνων αργότερα μαζί με την υπόλοιπη σκευή του Δαρείου.
Την 1η Οκτώβριου του 331 ΠΚΕ τελευταία του Βοηδρωμιώνα που είχε ορίσει ο χρησμός του Αρίστανδου[11], παρέταξε ο Αλέξανδρος σε δύο τάξεις το στρατό, που συγκροτείτο συνολικά από 40.000 πεζούς και 7.000 ιππείς. Προβλέποντας το σχέδιο του Δαρείου, ο Αλέξανδρος παρέταξε τις δυνάμεις του έτσι ώστε να μην υπάρχει δυνατότητα υπερφαλάγγισής τους. Στο κέντρο παρατάχθηκαν έξι τάξεις της φάλαγγας και δεξιά τους οι υπασπιστές έχοντας στο πλευρό τους τις ίλες των εταίρων. Αριστερά της φάλαγγας τάχθηκαν 500 πεζοί και 2.000 Θεσσαλοί ιππείς. Πίσω από την πρώτη γραμμή αναπτύχθηκαν οι υπόλοιποι οπλίτες και πελταστές του στρατού σχηματίζοντας αμφίστομη φάλαγγα[12], ώστε σε οποιαδήποτε προσπάθεια υπερφαλάγγισης και κύκλωσης να μπορούν να σχηματίσουν νέο μέτωπο πλάγιο (επικαμπή) ή αντίθετο του αρχικού.
Στη δεξιά πλευρά ο Αλέξανδρος τοποθέτησε ελαφρούς πεζούς και ιππείς. Μπροστά από τις ίλες των εταίρων παρατάχθηκαν σε πλαγιοφυλακή οι Αγριάνες ακοντιστές, υποστηριζόμενοι στο δεξιό τους πλευρό από ψιλούς τοξότες και ακοντιστές. Τις μονάδες των ψιλών υποστήριζαν με τη σειρά τους οι πρόδρομοι σαρισσοφόροι υπό τον Αρέτη και οι Παίονες ελαφροί ιππείς. Την πλαγιοφυλακή, που κάλυπτε τον χώρο μεταξύ των δυο κυρίων γραμμών μάχης, κάλυπταν Έλληνες ιππείς και τμήματα Αγριάνων και ψιλών τοξοτών. Την εμπροσθοφυλακή του δεξιού ελληνικού κέρατος αποτελούσαν οι ιππείς του Μενίδα. Με τον ίδιο τρόπο παρατάχθηκαν και στην αριστερή πλευρά τμήματα Κρητών τοξοτών και Θρακών ακοντιστών, ως πλαγιοφυλακή υποστηριζόμενα από θρακικά και ελληνικά τμήματα ιππικού. Εμπροσθοφυλακή του αριστερού κέρατος αποτελούσε το τμήμα του μισθοφορικού ιππικού του Ανδρόμαχου. Τέλος, τη φύλαξη του στρατοπέδου ανέλαβαν οι Θράκες πελταστές.
Η μάχη

Στην απλούστερη εκδοχή της[13] και προκειμένου να κατανοήσει ο αναγνώστης τις εκδραματισμένες και ενίοτε αμφισβητούμενες σκηνές που παρατίθενται πιο κάτω, η μάχη ξεκίνησε με τους Πέρσες να επιτίθενται στο δεξιό πλευρό των Ελλήνων. Τότε ο Αλέξανδρος ενίσχυσε τη δεξιά πλευρά με ιππείς. Ο Δαρείος με τη σειρά του έστειλε και άλλες ενισχύσεις στο σημείο αυτό, δημιουργώντας, όμως, κενό στο αριστερό του πλευρό. Αντιλαμβανόμενος το κενό ο Αλέξανδρος επιτέθηκε αστραπιαία επικεφαλής των εταίρων. Μέσα από το κενό αυτό προσπάθησε να στραφεί προς το κέντρο του περσικού στρατεύματος, τρέποντας τη φρουρά του Δαρείου που πολεμούσε σκληρά από το άρμα του σε φυγή[14]. Ο Δαρείος, εκτεθειμένος μετά την υποχώρηση της προσωπικής φρουράς του αναγκάστηκε να διαφύγει με τη σειρά του[15]. Η φυγή γενικεύτηκε και όταν ο Αλέξανδρος έσπευσε προς ενίσχυση του Παρμενίωνα, η μάχη είχε ουσιαστικά λήξει. Ο Αλέξανδρος κατεδίωξε τους Πέρσες ως τα Άρβηλα, ενώ ο Δαρείος κατόρθωσε να διαφύγει στη Μηδία, με φρουρά μερικών χιλιάδων ιππέων.
Ας δούμε ωστόσο και την αναλυτική εικόνα αυτής της σπουδαίας μάχης από άποψης τακτικής. Καθώς πλησιάζουν οι δύο στρατοί ο Αλέξανδρος βρίσκεται απέναντι από τον Δαρείο και το αριστερό περσικό κέντρο, δηλαδή τους Πέρσες, δορυφόρους τους Ινδούς, τους Αλβανούς και τους Κάρες. Κατανοεί πως υπερφαλαγγίζεται από το αριστερό του εχθρού και δίνει εντολή να προελάσουν δεξιά του σε λοξή τάξη και κλιμακωτά ο Κλείτος με την ίλη του, οι ψιλοί δεξιά της και οι υπασπιστές και όλες οι τάξεις της φάλαγγας[16]. Ο Δαρείος αναγκαστικά μετακίνησε πάλι το μέτωπο προς τα αριστερά, για να εμποδίσει τούτη την κίνηση του Αλέξανδρου. Εξαιτίας του όγκου του περσικού στρατεύματος υπερφαλάγγιζε συνεχώς τους Μακεδόνες προς τα αριστερά. Διακρίνοντας ο Δαρείος πως ο Αλέξανδρος σε αυτή την πορεία προς τα δεξιά είχε ξεπεράσει τον χώρο που εξομάλυνε για την επίθεση των αρμάτων, θεώρησε ότι έπρεπε να αναχαιτίσει κάθε είδους κίνηση προς αυτό το σημείο. Για αυτό διέταξε τους θωρακισμένους Σκύθες και χίλιους Βακτρίους ιππείς υπό τον Βήσσο να υπερφαλαγγίσουν το δεξί πλευρό των Μακεδόνων και να αναχαιτίσουν την προς τα δεξιά κίνησή τους. Εναντίον τους έστειλε ο Αλέξανδρος τους ιππείς με επικεφαλής τον Μενίδα.
Βλέποντας τον Μενίδα να προελαύνει, οι Βάκτριοι και οι Σκύθες σταμάτησαν την κυκλωτική τους κίνηση και του επιτέθηκαν, αναγκάζοντάς τον να οπισθοχωρήσει. Λίγο μετά επιτίθενται οι Παίονες και Έλληνες ιππείς και οι Βάκτριοι μαζί με τους Σκύθες υποχωρούν. Ενώ εξακολουθεί ακόμα η ιππομαχία και το μέτωπο συνεχίζει να προωθείται σταθερά λοξά, οι μακεδονικές ίλες και οι υπασπιστές βρίσκονται πλέον απέναντι από τα δρεπανηφόρα. Ο Δαρείος εξαπολύει τα δρεπανηφόρα και δίνει εντολή να ακολουθήσει η πρώτη παράταξη ολόκληρου του στρατού, ελπίζοντας πως τα άρματα θα επιφέρουν σύγχυση στη φάλαγγα και ότι μέσα σε αυτή τη σύγχυση και με την επίθεση του υπόλοιπου στρατού, θα υπερνικήσει τη μακεδονική φάλαγγα. Τα άρματα αποδείχθηκαν ωστόσο άχρηστα. Τα άλογα αναχαιτίζονταν εύκολα ή τα τραυμάτιζαν οι Αγριάνες και οι τοξότες, ορισμένοι από τους οποίους άρπαζαν τα χαλινάρια, έριχναν τους ηνίοχους και έσφαζαν τα άλογα. Έτσι, πολλά από αυτά ακινητοποιήθηκαν, άλλα στράφηκαν προς τα πίσω και άλλα, όσα έφθασαν έως τη φάλαγγα, περνούσαν ανάμεσα από τα ανοίγματα που άφηναν οι φαλαγγίτες αραιώνοντας, για να τα παραλάβουν πιο πίσω εκτεθειμένα οι ιπποκόμοι.
Απαλλαγμένος ο Αλέξανδρος, από τα δρεπανηφόρα και βλέποντας να ακολουθεί η κύρια δύναμη των Περσών, έδωσε και εκείνος εντολή να αντεπιτεθούν τα στρατεύματα της πρώτης του παράταξης, που έμεναν ως εκείνη τη στιγμή ακίνητα[17]. Παράλληλα, έδωσε εντολή στον Αρέτη να αποκρούσει με τους Παίονές του τους εχθρούς που επιτέθηκαν στη δεξιά πλευρά του, κάτι που εκείνος έπραξε με τον καλύτερο τρόπο, κρίνοντας τη μάχη και πίσω από το κυρίως μέτωπο. Ο ίδιος ο Αλέξανδρος επικεφαλής της ίλης του Κλείτου, σταματώντας τη λοξή κίνηση, όρμησε κατά της περσικής παράταξης και επιτέθηκε με όλους τους εταίρους στο ρήγμα που δημιουργήθηκε από την κίνηση των Βακτρίων.
Με αυτόν τον τρόπο έσπασε το εχθρικό μέτωπο και ο Αλέξανδρος επιτέθηκε κατευθείαν εναντίον του Δαρείου, γύρω από τον οποίο έγινε φοβερή ιππομαχία. Την ίδια στιγμή επιτέθηκε και η μακεδονική φάλαγγα, η οποία συντεταγμένη πυκνά και προτείνοντας τις μακριές σάρισσες πίεσε ακόμα περισσότερο τους αντιπάλους. Η μάχη πιθανώς εδώ θα παρατεινόταν περισσότερο, γιατί εδώ βρίσκονταν τα καλύτερα στρατεύματα του Δαρείου, Έλληνες, Κάρες, Πέρσες δορυφόροι, συγγενείς του βασιλέα και άλλοι που τράπηκαν σε φυγή, ωστόσο, αφήνοντας τον μεγάλο βασιλέα εκτεθειμένο. Ο Δαρείος εκτιμώντας τον προσωπικό κίνδυνο που διέτρεχε, διέταξε το άρμα του να στραφεί προς τα πίσω, τρεπόμενος και ο ίδιος σε μακρά φυγή.
Κατά τη διάρκεια της γοργής προέλασης του Αλέξανδρου, ωστόσο, δημιουργήθηκε ένα κενό μεταξύ της τέταρτης και της πέμπτης τάξης της φάλαγγας. Μέσα από αυτό το κενό πέρασε μεγάλος αριθμός Περσών και Ινδών ιππέων και έφθασε ως το ελληνικό στρατόπεδο σφαγιάζοντας τους υπηρέτες και τους ιπποκόμους, παρά την αρχική αντίσταση των Θρακών που δέχθηκαν επίθεση από πίσω από τους αιχμαλώτους και κατατροπώθηκαν. Άλλοι Ινδοί, Πέρσες και Πάρθοι ιππείς άρχισαν να πλαγιοκοπούν το θεσσαλικό ιππικό, με αποτέλεσμα ο Παρμενίων να ζητήσει βοήθεια από τον Αλέξανδρο[18]. Ο Αλέξανδρος, μαθαίνοντας τι συνέβαινε στους άλλους τομείς του μετώπου, έσπευσε να ενισχύσει τα πιεζόμενα τμήματα του χτυπώντας την αδιάσπαστη δεξιά πλευρά των Περσών. Χτυπάει πρώτα τους Ινδούς και τους Πάρθους που επιστρέφουν κυνηγημένοι από το στρατόπεδό του. Στη σύγκρουση αυτή σκοτώθηκαν 60 εταίροι και τραυματίστηκαν βαριά ο Ηφαιστίωνας και ο Μενίδας. Κατόπιν, συνέχισε την επίθεσή του ο Αλέξανδρος προς ενίσχυση των ανδρών του Παρμενίωνα, αλλά οι Πέρσες, έχοντας πλέον αντιληφθεί την υποχώρηση του υπόλοιπου στρατεύματος, τράπηκαν σε φυγή, καταδιωκόμενοι από τους ιππείς του Παρμενίωνα. Ακολούθησε γενική καταδίωξη των ηττημένων, έως ότου έπεσε το σκοτάδι.
Συνέπειες

Περισσότεροι από 30.000 άνδρες του Δαρείου παραδίδεται ότι σκοτώθηκαν στη μάχη[19]. Οι συνολικές απώλειες των Ελλήνων υπολογίζονται από 100 έως 500 νεκρούς. Αμέτρητα ήταν και τα λάφυρα που περιήλθαν στην κατοχή των νικητών, ανάμεσά τους τα όπλα και το άρμα του Δαρείου, οι 15 ινδικοί ελέφαντες που δε χρησιμοποιήθηκαν στη μάχη, χιλιάδες υποζύγια, χρήματα, τρόφιμα και εφόδια των Περσών. Με αυτόν τον τρόπο έληξε η μεγαλύτερη μάχη της εκστρατείας του Αλέξανδρου, μια μάχη που πλήγωσε βαθιά και ανεπανόρθωτα το γόητρο του περσικού κράτους και του ίδιου του μεγάλου βασιλέα είτε πολέμησε σκληρά σύμφωνα με κάποιους, είτε ήταν όντως δειλός στη μάχη.
Ο μεν Αλέξανδρος αναγορεύθηκε μεγάλος βασιλέας τελώντας τις ανάλογες θυσίες[20], ο δε Δαρείος φυγάδας, έγινε εντέλει θύμα συνωμοσίας εναντίον του με αρχηγό τον Βήσσο, τον σατράπη της Βακτριανής. Από δε τον διαλυμένο στρατό περίπου σαράντα χιλιάδες Πέρσες συγκεντρώθηκαν υπό τον σατράπη Αριοβαρζάνη[21], γιο του Αρτάβαζου και οχυρώθηκαν στις Περσίδες πύλες, το μόνο σημείο που θα μπορούσαν πλέον να αντισταθούν στον Αλέξανδρο και να διασώσουν την περσική επικράτεια. Ο Αλέξανδρος δεν κυνήγησε τον Δαρείο στις ορεινές περιοχές, ούτε πήρε το δρόμο για τα Σούσα, αλλά τράβηξε για τη Βαβυλώνα.

Η Σελήνη ‘Αρτεμις κυνηγός… αγκαλιάζει τον Ήλιο Απόλλωνα αδελφό
συζυγία ενός συνειδησιακού χορού σε ρυθμό ταγκό,
πανσέληνος έκλειψη ευθυγράμμιση… νέο φως νικηφόρο
και απελευθερωτικό.
Η Ελλάς στερεώνεται σε νησί Ιερό!

Οι μεγάλες μάχες των Ελλήνων για την Ελευθερία

Αφήτωρ