Το κέντρο των αποφάσεων


….στο ανθρώπινο σώμα

και η Περσεφόνη η κόρη της Δήμητρας!

Το κέντρο των αποφάσεων βρίσκεται στην περιοχή του λαιμού,

του θυρεοειδούς αδένος στο σημείο V.

Παρ΄όλο που η αρχική σκέψη κάποιου θα μπορούσε να ήταν ότι βρίσκεται στην καρδιά δεν είναι εκεί.
Η καρδιά σχετίζεται την θέληση, το Λιοντάρι της Νεμέας και το Ήλιο Απόλλωνα και την αρχή των Άθλων και οπωσδήποτε σχετίζονται και μαζί όταν ενεργοποιούνται.
Ενώ η Οδύσσεια ξεκινάει με τους Κίκονες ενεργοποιώντας ένα δυνατό Άρη για να αντιμετωπίσει μετά τους Λωτοφάγους παίρνοντας ουσιαστικά την πρώτη του απόφαση να φύγει από κοντά τους.
Από πολύ νωρίς το κοινωνικό κατεστημένο και η φυλακή της κοινωνικής διαμόρφωσης παραλύει αυτό το κέντρο
και οι άνθρωποι παραιτούνται από τις αποφάσεις τους και την ανάληψη ευθύνης αυτών και της ύπαρξης τους.
Ο λαιμός σχετίζεται στην Δήμητρα, τον Ταύρο, την Μινωική Ταυρική Εποχή,τις κόρες του, την γυναίκα του, τον Λαβύρινθο,
τα Ελευσίνια Μυστήρια, τους Λωτοφάγους και τον Ταύρο της Κρήτης του Ηρακλή.
Αυτό που πιστεύουν συνήθως οι άνθρωποι απέχει πολύ από την “απόφαση” και είναι μακριά από το κέντρο της.
Συνήθως είναι σπασμωδικές αντιδράσεις ανεξέλεγκτοι συναισθηματισμοί, με τα άλογα του Διομήδη να χορεύουν τρελά απειθάρχητα, τον Αίολο να ανοίγει όλα τα πανιά και τα θέματα και ο άνθρωπος να σπαράσσεται, να αυτοτρώγεται, να αυτοκαταστρέφεται από τις μαινάδες εμμονές του και ένας αντινοικός νους να παίρνει την εξουσία.
Η θρησκευτική εξουσία του Αντίνοου και η πολιτική του Ευρύμαχου
βρίσκονται πάντα στο κέντρο των αποφάσεων σφάζοντας τον Ταύρο και αδρανοποιώντας τον λαιμό των ανθρώπων καθιστώντας τους άβουλα σκυλάκια.
Η θρησκευτική εξουσία με τις μεταφυσικές γνώσεις που διαθέτει και την χρήση των μυστηρίων και των ισχυρών τελετουργιών της,
φτιάχνει την βολική και πειθήνια στάνη, η δε πολιτική με τις οικονομικές συνθήκες που ορίζει,κλείνει την πόρτα και σφραζίζει την έξοδο.
Η “συνεργασία” τους είναι πάντα άριστη.
Ο Αντίνοος αδιαφιλονίκητος “θεός”
και ο Ευρύμαχος να του κάνει πάσα επιβεβαιώνοντας το “γεγονός”και να καλύπτει ο ένας τον άλλον με τα ευρεία θέματα, θεάματα και μάχες που κάθε φορά βλέπουν το φως της δημοσιότητας
ααν “μείζονα” θέματα που πρέπει να μας απασχολούν.
Έτσι ήταν “μείζον” το θέμα της γρίπης των πτηνών και συνέχεια κυνηγούσαν πεθαμένα πουλιά και κανείς δεν έμαθε πως θεραπεύτηκαν.
Απλά κάποια στιγμή περάσαμε σε άλλο θέμα ευρείας κατανάλωσης
και φθάσαμε… στην γρίππη των χοίρων.
Κάθε φορά που ένας άνθρωπος αποφασίσει να ασχοληθεί με ένα θέμα στο μυαλό του, να το κατανοήσει, να το επεξεργαστεί,
άπειρα κεφάλια ξεφυτρώνουν από παντού, πληθώρα εντυπώσεων και ένα ανεκπαίδευτος εγκέφαλος δεν βρίσκει ποτέ άκρη ούτε καταλήγει πουθενά.
Κάθε φορά που σημαδεύεται ο Αντίνοος μέσα έξω,
ένα μεγάλο θέμα και πολλές εστίες φωτιών
ξεσπούν και ανέρχονται στο προσκήνιο απο παντού.
Το αποτέλεσμα είναι να μη μπορεί να εστιάσει κανείς στον στόχο και να διασκορπίζει τις δυνάμεις του εδώ και εκεί.
Οι δυο αυτοί αρχηγικοί μνηστήρες να συνεχίζουν την μεγάλη ληστεία και αρπαγή της ενέργειας μας μέσα έξω.
Το κέντρο των αποφάσεων δυναμώνει με φυσικές ασκήσεις και με ένα πειθαρχημένο νου.
Όχι άκαμπτο δύσκαμπτο συμπαγή, μονολιθικό
σαφώς ρευστό ροικό πολύπλευρο αλλά εστιασμένο στο στόχο του κάθε φορά.
Η στρατηγική είναι να ξεκινάει κανείς από το κέντρο του κύκλου που θέλει να κατακτήσει να κατανοήσει.
Να συνεχίζει μεγαλώνοντας διευρύνοντας την ακτίνα συμπεριεκτίκότητας της συνείδησης, να συνδέει την κατανόηση με βήματα αφομοίωσης
και των δύο πλευρών δεξιάς και αριστεράς
και μετά να επιστρέφει στο κέντρο ανακεφαλαιώνοντας για τον έλεγχο της ορθότητας των σκέψεων του το τσεκάρισμα.
Να μη παρασύρεται από παράθυρα ευρείας μάχης προκλήσεων ανταγωνισμών, εντυπώσεων αντιδράσεων και προβοκατόρικων ελιγμών και πολλά μέτωπα.
Κάθε απόφαση είναι ένας στόχος.
Κάθε στόχος απαιτεί υπομονή πειθαρχία αυτοσυγκέντρωση και εστίαση του σκοπού.
Διερεύνηση και υπεράσπιση των ορίων.
Η πλέον τρομακτική ασθένεια και ο μεγαλύτερος εχθρός του ανθρώπου, πραγματικός killer
είναι η αντιμαχόμενη σκέψη του με την αντινοική του δράση
και τις πλάτες Ευρύμαχων μετώπων μάχης.

Πρέπει να ξέρει κανείς που θέλει να φθάσει γιατί αλλιώς οπουδήποτε θα είναι… καλά μέτρια ή χάλια.
αλλά δεν θα ανακαλύψει ποτέ
….που θα μπορούσε να είχε φθάσει.

Συνεχίζοντας την ανακεφαλαίωση όχι μόνο του Ελληνισμού αλλά και του Οικουμενισμού όπως συγχρονιστικώς διοσημικά μας κατατέθηκε
και το θέμα μας, να μην ξεχνιόμαστε και χανόμαστε,
αλλά συνεχίζοντας το νήμα ή διευρύνοντας το σημείο
με την ακτίνα ομόκεντρου κύκλου,
αναρωτιόμαστε αν τον κέντρο των αποφάσεων είναι στο λαιμό που είναι το κέντρο εξουσίας στο ανθρώπινο σώμα;
Ταυτίζονται ή συνεργάζονται στενά;
Ποια είναι η διαφορά της εξουσίας και της ηγεσίας
Γιατί οι αρχομανείς εξουσιαστές είναι πολλοί και οι αληθινοί ηγέτες λίγοι;
Γιατί ο Ηρακλής πήρε τη ζώνη και όχι την Αμαζόνα;
Και πως συνδέονται ο Ποσειδώνας και η Ατλαντίδα με όλα αυτά;

Αν το κέντρο των αποφάσεων βρίσκεται στο λαιμό, το κέντρο της εξουσίας
όπως αυτή προβάλλεται προς τα έξω, είναι φυσικά στο συκώτι,
στο ήπαρ του Δία Αιγόκερω στο σημείο ακριβώς που στοχεύει ο Τηλέμαχος τον Ευρύμαχο και συνεργάζονται στενά τα δύο κέντρα
με “στενές επαφές” τρίτου τύπου..
Η αντινοική παρανοϊκή και παράλογη «λογική» του Αντίνοου στραγγαλίζει τους ανθρώπους στο λαιμό σφάζοντας τον Ταύρο για τις αρχομανικές ηγεμονικές φιλοδοξίες του και καθιστώντας τους πειθήνια πρόβατα και ο Ευρύμαχος τους αποτελειώνει στέλνοντας τους… για την δουλειά της δουλείας ή, της ανεργίας
με τις εργασιακές συνθήκες απομύζησης και αποστράγγισης της ενέργειας τους.
Η αθέατη πλευρά των αποφάσεων που έχουν παρθεί ανακοινώνεται επίσημα
από τους εκάστοτε εκπρόσωπων τύπου.
Η ενεργειακή αφαίμαξη μαζί με την αβουλία των ανθρώπων και την έλλειψη χαράς και έρωτα, συντηρούν αυτό το άθλιο σύστημα του πένθους.
Οι άνθρωποι όλοι την ημέρα αγωνίζονται να επιβιώσουν με τον Αετό να τους κατατρώγει στο συκώτι και το βράδυ λίγο ξαποσταίνουνε για να αρχίσουν από την αρχή αυτό το μαγγανοπήγαδο που νομίζουν ότι είναι η ζωή.
Ενώ κάποιοι άλλοι περιφέρονται από τραπέζι σε τραπέζι φαγοποτιού και “διαβουλεύσεων” μαζί το άδειο τους σαρκίο περιπατώντες νεκροί.
Έτσι λοιπόν δεν απομένει πολύ ενέργεια στους ανθρώπους ίσα ίσα μέχρι τα πέλματα και ίσα ίσα φυτοζωούν.
Με τέτοιες συνθήκες δεν μπορεί να γεννηθεί εύκολα ένας ηγέτης ή ένας ηγετικός νους, επειδή δεν υπάρχει το αντίστοιχο ενεργειακό απόθεμα όταν από την γέννηση ούτε από τον τρόπο ζωής κάποιου.
Ένας ηγέτης, είναι ηγέτης, και όχι «ηγεμών»,
όχι γιατί είναι πολύ έξυπνος ή μορφωμένος ή κατάγεται από “τζάκι”
αλλά γιατί έχει την ανάλογη ενεργειακή κατανομή του σώματος.
Παλιά ήταν φανερό αυτό και ξεχώριζαν εύκολα αναλαμβάνοντας δράση και πρωτοβουλίες αλλά σήμερα το είδος σπανίζει.
Οι εξουσιαστές φοβούμενοι την εκθρόνιση τους
τρώγουν «τα καλύτερα παιδιά» αρπάζοντας την ενέργεια από πολύ νωρίς και με πολλούς τρόπους.
Ο Ευρύμαχος μέσα και έξω από τον άνθρωπο κατατρώγοντας τον
πολύ δεν αφήνει να αναπτυχθεί κανένας ηγετικός νους.
Ο άνθρωπος θα ζήσει και θα πεθάνει δούλος τους και υπηρετώντας τους,
γιατί έχει ένα νου ξένο και μια εξουσία άπληστη που τον διασκορπίζει σε ευρείες μάχες εντυπώσεων,
Ποια είναι η διαφορά εξουσίας και ηγεσίας;
Η πρώτη παίρνει ενέργεια ληστεύει και ποτέ δεν χορταίνει σαν «μαύρη τρύπα»
και η δεύτερη δίνει γιατί έχει περίσσευμα.
Ποια είναι η διαφορά εξουσιαστικού αντι-νου και ηγετικού νου;
Ο πρώτος διατάσσει φοβάται μη χάσει την εξουσία,
Ο δεύτερος εμπνέει μοιράζεται και δε ανησυχεί για αυτό καθόλου.
Ο Ευρύμαχος και ο Αντίνοος διατάσσουν τους δούλους και τις δούλες σε υπακοή και ο Οδυσσέας συνεργάζεται με του ανθρώπους του για το σχέδιο της ανατροπής τους ,με σύμπνοια και ομόνεια και αλληλοσεβασμό.
Θα ήταν αδιανόητο για τον Οδυσσέα να διατάξει την Πηνελόπη και να της πατήσει το πόδι
να τον υπακούσει και να τον φοβηθεί, αλλά και η Πηνελόπη δεν θα ήθελε τον Οδυσσέα σκυλάκι του καναπέ…
Ούτε ανησυχεί για τον Τηλέμαχο μη ανεβεί στον θρόνο του.
Είναι αρκετά μποέμ τύπος για να δεχθεί να παντρευτεί την εξουσία
στεγνώνοντας την ψυχή του…και ίσως να προτιμούσε ένα καινούργιο ταξίδι από το να εξουσιάζει ανθρώπους και αυτούς που αγαπά,
…αλλά μαζί τους αυτή την φορά, όχι μόνος.

Η θαυμαστή ομάδα της μεγάλης ανατροπής των μνηστήρων και τολμηροί κομάντος συμφωνούν συνεργάζονται αλληλοβοηθούνται και επικοικωνούν τηλεπαθητικά και με τα όνειρα και συνδέονται με τον ίδιο σκοπό με τις λεπτοφυείς κεραίες τους, δενδρίτες των
εγκεφάλων τους, με λέξεις “κλειδιά”, τα όπλα τους τα τρομερά, χωρίς να παίρνουν διαταγή από κανέναν και ο Οδυσσέας παραμένει «όλοι»

όλοι τους και είναι ο «κανένας».
Γνωρίζουν όλοι άριστα τον ρόλο τους και τι πρέπει να κάνουν
και πως να το κάνουν.
Ο μεγαλύτερος ηγέτης που γνώρισε ο κόσμος και περπάτησε σε αυτή γη ημίθεος είναι ο Αλέξανδρος, ο οποίος ζει βεβαίως για πάντα στις καρδιές μας και οδηγεί ένα δυνατό Άρη στο κεφάλι μας.
Τα ενεργειακά αποθέματα αυτού του θαυμαστού Αχιλλέα ήταν κι εξακολουθούν να παραμένουν ασύλληπτα και αξεπέραστα.
Ποια ήταν η διαφορά του με τον εξουσιαστή Μήδο;
Ο Αλέξανδρος οδηγούσε τους άνδρες, τους ενέπνεε, τους έδινε δύναμη.
Έμπαινε πρώτος στην μάχη ενώ ο Δαρείος την παρακολουθούσε από ψηλά στην σκηνή να μη “τον καίει” ο ήλιος.
Είχε βέβαια την Αχίλλειο πτέρνα του,
για αυτό ο Οδυσσέας πλένει πολύ καλά τα ποδιά του με το νερό των Νίπτρων, εξουδετερώνοντας ένα Ατλάντειο κυβερνήτη της Ποσειδώνας χώρας.
Το κέντρο του ήπατος συνδέεται με το νησί της εξουσίας την Καλυψώ,
Με τον Ερύμανθιο Κάπρο των χιονισμένων βουνοκορφών,
και με την Ιππολύτη που φορούσε την ζώνη της εξουσίας.
Ο Ηρακλής παίρνει μόνο αυτή ανεβάζοντας τον Κέρβερο στο φως και την σεξουαλικότητα στην αρμονική της βάση,
γιατί ένας πραγματικά ελεύθερος άνθρωπος δεν παντρεύεται ποτέ την εξουσία και θέλει και οι άλλοι άνθρωποι να είναι ελεύθεροι,
για να κυκλοφορεί ελεύθερος μεταξύ τους και να χαίρεται
και γιατί η φιλία και η ανθρωπιά είναι μόνο μεταξύ ισότιμων και ελευθέρων

Όπως και η αγάπη, η χαρά, ο έρωτας και η Δημιουργία.

από την ιστοσελίδα  4. Ο Ποσειδών

Οι πολεμιστές της Λάϊον

 στο λιβάδι  που δακρύζει …της   Όμορφης Κόρης!

Advertisements

25 thoughts on “Το κέντρο των αποφάσεων

  1. Οι θεοί γνώριζαν ότι το συκώτι είναι το μέρος της ψυχής δεν επρόκειτο ποτέ να κατανοήσει τον ορθό λόγο και ότι, και αν τύχαινε να έρθει σε επαφή με επιχειρήματα, δεν θα μπορούσε να αντιληφθεί την σημασία τους.
    Αντίθετα αυτό το μέρος είναι ιδιαίτερα επιρρεπές στην γοητεία των ειδώλων και των φαντασμάτων της μέρας και της νύχτας..
    Την αδυναμία του αυτή εκμεταλλευόμενος ο θεός έπλασε το συκώτι και το τοποθέτησε μαζί του στην ίδια κατοικία.
    Το συκώτι σχεδιάστηκε πυκνό, λείο και λαμπερό και προικίστηκε μ γλυκύτητα
    Αλλά και με πικρότητα.
    Έτσι μπορεί να λειτουργεί ως κάτοπτρο, στο οποίο αποτυπώνονται τα διανοήματα και παίρνουν μορφή οπτικών ειδώλων.
    Οπότε λοιπόν η δύναμη που προέρχεται από τον νου θέλει να προκαλέσει φόβο σε αυτό το μέρος της ψυχής, ενεργοποιεί ένα τμήμα της ανάλογης πικρότητας του συκωτιού και έτσι παρουσιάζεται αυστηρή και απειλητική.
    Κατακλύζει γρήγορα ολόκληρο το συκώτι του προσδίδει χολώδη χρώματα, το συμπιέζει απ άκρη σε άκρη κάνοντας το ζαρωμένο και τραχύ,λυγίζει συσπά το ορθό λοβό του σφίγγει και σφραγίζει τις πύλες εισόδου και προκαλεί πόνους και στεναχώριες.
    Όταν όμως μια πνοή πραότητας από την διάνοια ζωγραφίζει στην επιφάνεια του συκωτιού τα αντίθετα φαντάσματα, τότε η πικρότητα ηρεμεί, αφού δεν ανακινείται και αναγκάζεται να έρθει στην αντίθετη της ποιότητα ενώ η υπάρχουσα γλυκύτητα ενεργοποιείται από την ανάλογη πνοή και όλα τα στοιχεία του συκωτιού επανέρχονται στην ορθή την λεία και την ελεύθερη μορφή ρους.
    Τότε το μέρος της ψυχής που κατοικεί στην ίδια περιοχή γίνεται ήπιο και ευτυχές και την νύχτα και επιδίδεται με σοβαρότητα στην ονειρομαντεία.
    Γιατί οι θεοί που μας δημιούργησαν δεν ξέχασαν την εντολή του πατέρα τους να γίνει το θνητό γένος όσο πιο δυνατόν τέλειο εγκαθιστώντας εκεί το μαντείο του σώματος..
    Υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις ότι ο θεός έδωσε τη ν μαντική ως αντίδοτο στην έλλειψη φρόνησης.
    Γιατί κανείς δεν εξασκεί την αληθινή εκπνευσμένη μαντική με το νου του αλλά στον ύπνο του όταν η δύναμη της φρόνησης παραμένει αδρανής ή όταν μεταμορφώνεται από ασθένεια ή ιερό παροξυσμό.
    Όταν ξαναβρίσκει τα λογικά του αναπολεί το όνειρο το όραμα τις μαντικές ή θεϊκες ρήσεις και προσπαθεί να διακρίνει τι σημαίνουν, σε ποιο καλό ή κακό του μέλλοντος του παρελθόντος ή του παρόντος αναφέρονται και για ποιον.
    Γι αυτό έχουν καθιερωθεί ως κριτές της εκπνευσμένης μαντείας οι λεγόμενοι προφήτεςπου ονομάζονται μάντεις αγνοώντας ότι στην πραγματικότητα ερμηνεύουν απλά αινιγματικές ρήσεις και επομένως θα πρέπει να λέγονται
    Ερμηνευτές των μαντικών ρήσεων.
    Να γιατί το συκώτι πήρε τέτοια μορφή και τοποθετήθηκε στην συγκεκριμένη θέση.
    Όσο καιρό ζει κανείς οι ενδείξεις του συκωτιού είναι αρκετά σαφείς.
    Όταν πεθάνει γίνεται τυφλό και τα μαντικά του σημεία συγκεχυμένα για να τους αποδοθεί σαφές νόημα.
    Σελ.288-289 Τίμαιος Πλάτων Εκδόσεις Πόλις
    Ποιος μας κλέβει τα όνειρα… ποιος;

  2. Ποιός μας κλέβει τα όνειρα; Μα ποιός άλλος από αυτόν που ελέγχει το κέντρο των αποφάσεων; Ο νους εκείνων, που δεν μπορούν να κρατήσουν σταθερά τα χαλινάρια και τα άλλογα δεν υπακούουν,το άλογο μέρος ονειρεύεται κι όχι το λογικό, το λογικό προσπαθεί να ερμηνεύσει κι όχι πάντα σωστά

  3. Το κέντρο είναι πάντα σημαντικό!
    Ορίζει το σύμβολο του ήλιου
    μέσα στον κύκλο του
    και την ακτίνα δράσης της συνείδησης του.

    Όταν Επιστρέψει κανείς … στο Παλάτι του το αντικρύζει λεηλατημένο και διάφοροι παρείσαχτοι να έχουν κάνει κατάληψη και πολλές αναλήψεις και μεταλήψεις.
    Το σώμα του και το μυαλό του μη του ανήκουν παρόλο που είναι ο ιδιοκτήτης τους.
    Μετά το νερό των Νίπτρων η διαύγεια ενισχύεται και βλέπει καθαρά πλέον τον ρόλο όλων αυτών των σκιών και σκεπτομορφών.
    Αντιμέτωπος με τους μνηστήρες θα αρχίσει από τον Αντίνοο, τον αρχιΝονό του μεγάλου νηπιοβαπτίσματος,
    της αδίστακτη μαφίας που πρωτοστατεί στην ληστρική αρπαγή της περιουσίας του.
    Εξοντώνοντας τον Αντίνοο θα πάρει στα χέρια του τον έλεγχο και το κέντρο των αποφάσεων του.
    Θα μπορεί να αποφασίζει σωστά και όχι να αμφιταλαντεύεται και να υποχωρεί παραπαίοντας εδώ και εκεί.
    Στην συνέχεια και χωρίς να χρονοτριβήσει τον Ερύμαχο ή Ευρύνομο
    που του έχει “πρήξει το συκώτι.”
    Καθαρίζοντας και το συκώτι του, αναζητά μια έξοδο από την φυλακή του MATRIX και δημιουργεί την τρύπα, το λάθος στο πρόγραμμα.
    Ο Μορφέας τον συναντά στο “Όνειρο της Πηνελόπης” μαζί με την Τρίνιτυ και έρχεται αντιμέτωπος με την έρημο του πραγματικού παίρνοντας το κόκκινο χάπι.
    Βλέπει τους ανθρώπους να τους καλλιεργούν σαν τις μπαταρίες στα χωράφια του συστήματος απορροφώντας την ενέργεια τους άπληστα.
    Ο Οδυσσέας εξοντώνει τον Ευρύμαχο με μια σαϊτιά που περνάει από το στήθος την καρδιά για να φθάσει στο συκώτι.
    Γιατί από την καρδιά;
    Γιατί θέλει πίσω την καρδιά του με το θάρρος που εδρεύει εκεί την θέληση και την ανδρεία..
    Από εκεί και μετά ο δρόμος για την ΑΚΡΟΠΟΛΗ είναι ελεύθερος
    για τον Ναό της θεάς της σοφίας.

    Είναι η πιο δύσκολη φάση να νικηθούν αυτοί οι δυο αρχιμαφιόζοι, επειδή ελέγχουν και όλους τους υπόλοιπους μνηστήρες και τους δίνουν διαταγές.
    Από την στιγμή που εκτοπιστούν και διαλυθούν στο φως του Ήλιου
    Απολλωνα,
    οι άλλοι πέφτουν σαν χάρτινοι πύργοι της Ν Υόρκης
    και ένα ντόμινο..
    Αμέσως μετά ο Τηλέμαχος κτυπά τον Αμφίνομο τα δύο πρόσωπα του παράλογου άδικου νόμου τους.

    “Το θυμοειδές είναι εκείνο το μέρος της ψυχής που χαρακτηρίζεται από ανδρεία και που το εγκατέστησαν πιο κοντά στο κεφάλι άμεσα στο διάφραγμα και στο λαιμό για να μπορεί να ακούει τον ορθό λόγο και να συμπράττει στην χαλιναγώγηση των επιθυμιών όταν δεν εννοούν να υποταχθούν σε ότι προστάζει και επιβάλλει η Ακρόπολη του σώματος… το κεφάλι.”

    Σελ.285 Τίμαιος Πλάτων Εκδόσεις Πόλις

  4. Και μερικά λόγια
    ακόμη δεμένα με ένα τραγούδι
    και κάποια χρόνια χαμένα
    σε κύματα πολλά
    ….και σκορπισμένα!

    Τα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα
    και τους καημούς που σκέπασε καπνός
    η ξενιτιά τα βρήκε αδελφωμένα
    Κι οι ξαφνικές χαρές που ήρθαν για μένα
    ήταν σε δάσος μαύρο κεραυνός
    κι οι λογισμοί που μπόρεσα για σένα

    Και σου μιλώ σ’ αυλές και σε μπαλκόνια
    και σε χαμένους κήπους του Θεού
    κι όλο θαρρώ πως έρχονται τ’ αηδόνια
    με τα χαμένα λόγια και τα χρόνια
    εκεί που πρώτα ήσουνα παντού
    και τώρα μες στο κρύο και στα χιόνια

    Η μοίρα κι ο καιρός το ‘χαν ορίσει
    στον κόσμο αυτό να ρίξω πετονιά
    κι η νύχτα χίλια χρόνια να γυρίσει
    Στο τέλος της γιορτής να τραγουδήσει
    αυτός που δεν εγνώρισε γενιά
    και του καημού την πόρτα να χτυπήσει
    και του καημού την πόρτα να χτυπήσει
    και του καημού την πόρτα να χτυπήσει

    Δεν ήτανε ρολόι σταματημένο
    σε ρημαγμένο κι άδειο σπιτικό
    οι δρόμοι που με πήραν και προσμένω
    Τα λόγια που δεν ξέρω σου τα δένω
    με τους ανθρώπους που ‘δαν το κακό
    και το ‘χουν στ’ όνομά τους κεντημένο

    Αυτός που σπέρνει δάκρυα και πόνο
    θερίζει την αυγή ωκεανό
    μαύρα πουλιά τού δείχνουνε το δρόμο
    Κι έχει τη ζωγραφιά κοντά στον ώμο,
    σημάδι μυστικό και ριζικό
    πως ξέφυγε απ’ τον άδη κι απ’ τον κόσμο

    Η μοίρα κι ο καιρός…


    v=Z3bGRYUagYg&feature=related

  5. Οργισμένος ο Ζεύς παραδίδει τον Προμηθέα στο Κράτος και τη Βία τους υπηρέτες του, και τον Ήφαιστο για να τον προσηλώσουν στο Καυκάσιο Όρος. Όπου καθηλωμένος βρισκόμενος ο Τιτάνας στα σιδηρά δεσμά, κατασπαράζεται το συκώτι του από το ανελέητο αρπακτικό.
    Ο προμηθέας Δεσμώτης έρμαιο ενός Τυράννου, Νέου Παγκόσμιου Εξουσιαστή που κατατρώγει τις σάρκες του, για να έρθει ο Διογενής Ηρακλής να τον λυτρώσει!
    Μάντεις, Προφήτες, Μύστες;
    Τι ακριβώς ήταν οι Ποιητές μας;

    σχόλιο από Ιφιγένεια

    • Μάντεις, Προφήτες, Μύστες;
      Τι ακριβώς ήταν οι Ποιητές μας;

      Να ρωτήσουμε ίσως τα ταξιδιάρικα σύννεφα στο ουρανό
      μήπως ξέρουν!
      Μήπως όταν χάνονται
      γίνονται αστρολαβυρινθίσματα,
      παραμύθια για βασιλοπούλες που κατοικούν
      σε χώρες μαγικές και παραμυθένιες
      και Ιστορίες Δύναμης για τους Νέους Ηβογενείς Ηρακλήδες.
      Μήπως γνωρίζουν;

    • Θα μπορούσε να πεί κανείς, ο συνδυασμός των ανωτέρων…….
      Νομίζω ότι ήταν οι Μύστες που κρατούσαν την γνώση και μας την μετέδωσαν με τον πιο ευφυή και αριστουργηματικό τρόπο, ώστε να μπορέσουμε να την αποκωδικοποιήσουμε με πολλαπλούς τρόπους ……

      σχόλιο από Ιφιγένεια

      • Πολεμιστές τρίτης Προσοχής που περάσαν στην Ελευθερία
        και στην Αθανασία με τα Μήλα των Εσπερίδων στον Κήπο τους
        να φτιάχνουν δένδρα γερά με ρίζες δυνατές κα ανδρειωμένους ανθρώπους
        να μπορούν να διεκδικούν την αξιοπρέπεια τους
        με μυρωδάτους χυμώδεις καρπούς των κόπων τους!

        Μύστες Διαχρονικοί στο χθες στο σήμερα και στο πάντοτε!

        Απαντούν τα σύννεφα που μας έκρυβαν το Ήλιο
        και… φεύγουν.
        Αρχίζουν να απομακρύνονται και ξαναγυρίζουν στην Πηγή που τα γέννησε.

        Ο Ωκεανός της Ζωής της Γης με τον εξουσιαστή Ουρανό!

  6. για να τον προσηλώσουν στο Καυκάσιο Όρος, προς + ήλος σας θυμίζει κάτι; μήπως το ότι η λεγόμενη νέα διαθήκη είναι παλαιοτέρα ίσως της παλαιάς; πόσοι και ποιοί παραμένουν ατλαντες και πόσοι προχώρησαν και ποιοί στην λεγόμενη αρία φυλή την πέμπτη; αχ φλόγα ακινητοποιημένη αχ χαρά της ζωής καταβροχθισμένη για ποιόν και γιατί;κι αν θα τον αγαπούσες δεν θα ήθελες να τον ελευθερώσεις, δεν θα γινόσουν Ηρακλής;γιατί λοιπόν δεν εγκαταλείπετε τις ομάδες που επιμένουν να τον κρατούν με την βία επάνω στους ήλους;οι μεν να του ανεγενάτε το συκώτι με την λατρεία σας και να γίνεσθαι αιτία οι δε να τον κατασπαράζουν ξανά και ξανά;γιατί τα ονόματα μπορεί να αλλάζουν μα η ουσία παραμένει.

    σχόλιο από greenlion

    • Αναρωτιέται ο Ορέστης στην Ταυρική χερσόνησο
      της Ρωμαϊκής σκοταδιστικής αυτοκρατορίας της Κριμαίας
      που δεν πιστεύει σε αλυσίδες σταυρών και «στους τύπους των ήλων» και δεν θέλει αλυσοδεμένους τους ανθρώπους!
      Τα δύο αδέλφια αναγνωρίζονται παίρνουν το άγαλμα της Αθηνάς
      και επιστρέφουν πίσω στην πατρίδα.
      Όλοι γιορτάζουμε τον γάμο της Ιφιγένειας με τον Αχιλλέα
      με τραγούδια και χορούς
      …επιτέλους !
      Χωρίς ανθρωποθυσίες, βαρβαρικά έθιμα θανατολάγνων επιταφείων
      και σταυροφορικές σφαγές Ταύρων.

      • Πως ελευθερώνεται όμως ο Προμηθέας; Πως ελευθέρωσε ο ναγουάλ τον γαλάζιο ανιχνευτή; Τι ήρθε μαζί με την Ιφιγένεια στην Ελλάδα;

      • Επιστρέφει η Αθηνά και ο Αχιλλέας γίνεται άτρωτος με την πριγκίπισσα δίπλα του
        των Ατρειδών.

        Ο ναγουάλ μόνο με την βοήθεια της γυναίκας ναγουάλ μπόρεσε να χειριστεί την κατάστασητου ανιχνευτή.

        Ο Προμηθέας αποκαλύπτει το μυστικό που αφορούσε την Θέτιδα, την οποία ποθούσε ο Δίας, σε αντάλλαγμα την απελευθέρωσή του.

        Η γέννηση του Αχιλλέα.

        Περνώντας από τον Καύκασο ο Ηρακλής, με κατεύθυνση τη Χώρα των Εσπερίδων, σκοτώνει τον αετό και σπάει τις αλυσίδες του Ήφαιστου. Ο Προμηθέας, από ευγνωμοσύνη προς τον ημίθεο, του λέει πως θα πάρει τα Χρυσά Μήλα.

        Ανταλλαγή ενέργειας και γνώσης.

      • Μα αν είναι έτσι τότε αφορά στο μέλλον της Ελλάδας…γιατί στο παρόν…από το παρελθόν της, μας ήρθε η ενεργειακή και γνωστική ανταλλαγή του εβραικού ιερατείου.

      • Το εβραικό ιερατείο έπαιξε το ρόλο του πονηρού Άτλαντα προσπαθώντας να φορτώσει στον Ηρακλή τον ουρανό και το βάρος του,
        μα ο Ηρακλής τον ξεγελά με ένα μαξιλάρι
        που του λέει να διορθώσει
        και επιστρέφει τα Μήλα στον κήπο τους.

        Αφορά το μέλλον της Ελλάδος
        και εξηγεί το παρελθόν.
        Πως παγιδεύτηκε στην ατλάντεια σκευωρία
        με το δόλωμα του χριστιανισμού
        και …της «αθανασίας» του
        την εποχή των Ιχθύων.

  7. καλό απόγευμα!
    Με αλεπουδολιονταρίσιες διαπιστώνω ανακεφαλαιωτικές επιλογές σχολίων, για να ξηλωθεί το υφαντό και να το πιάσουμε πάλι απ την αρχή

  8. Καλό απόγευμα λιονταρουφάντρα!
    Οι γνωστές γυναίκες μεγάλες κυρίες
    και βασίλισσες πόλεων και νησιών
    έχουν πάντα ένα αργαλειό
    και εξασκούν την υφαντική τέχνη
    χρησιμοποιώντας τον μίτο και τον νήμα της Αριάδνης.
    Η Πηνελόπη ελεύθερη πολιορκημένη
    υφαίνει την ημέρα και ξηλώνει το βράδυ
    και η Ελένη το ίδιο κάνει στο Ίλιον φυλακισμένη.

    Και κάποιοι άγνωστοι άνδρες
    με αλεπουδολιονταρίσιες χαίτες και χλαίνες,
    λίγο τραγουδιστές και ποιητές
    σε μια κόκκινη ανέμη
    τα παραμύθια του κόσμου και του ανέμου λένε…
    με σκέψη πλάγια και ορθή
    σε συνείδηση οριζόντια και κάθετη μαζί
    ….σε όλο αυτό αυτόν τον κόσμο τον καλό
    τον χιλιομπαλωμένο!

    Αυτόν τον κόσμο τον καλό
    τον χιλιομπαλωμένο
    βρε ράβε ξήλωνε ράβε ξήλωνε
    δουλειά δουλειά δουλειά να μη σου λείπει

    Αυτόν τον κόσμο τον καλό
    άλλοι τον είχαν πρώτα
    βρε γέλα φίλε μου γέλα φίλε μου
    δεν είναι δεν είναι δεν είναι και για λύπη

    Αυτόν τον κόσμο τον καλό
    σ’ εμάς τον παραδώσανε
    βρε τρέχα φίλε μου τρέχα φίλε μου
    και μη και μη και μη βαριά το παίρνεις

    Αυτόν τον κόσμο τον καλό
    άλλοι τον καρτεράνε
    βρε σκέψου φίλε μου σκέψου φίλε μου
    την ώρα την ώρα την ώρα που θα φεύγεις

  9. Ας το προσεγγίσουμε αφαιρετικά και απλά
    αυτό το μπερδεμένο κουβάρι
    στοχεύοντας τον πυρήνα της ουσίας του.
    Στο νόημα του.

    Ο Χούσσερλ από τον δρόμο των μικρών μάγων στην σκακιέρα του κόσμου,
    των φιλοσόφων
    προσπάθησε να δει την ενέργεια άμεσα αναστέλλοντας
    τα μεταφραστικά προγράμματα της ερμηνείας.
    Τα κατάφερε;
    Όχι !
    Το σκέφτηκε και αυτό πολύ ήταν
    Όταν τον ρώτησε ένας μαθητής του πως μπορούμε να το πετύχουμε
    Απάντησε ειλικρικά:
    Που να ξέρω εγώ απλός φιλόσοφος είμαι.
    Οι μεγάλοι μάγοι προχώρησαν πιο πέρα από την σκέψη.
    Στην εφαρμογή και το επεδίωξαν.
    Μερικοί τα κατάφεραν κιόλας.

    Κάθε χώρος ακόμη και κάθε εποχή έχει αυτό που λέμε το “πνεύμα” του.
    Το πνεύμα των καιρών μια σκεπτομορφή που δημιουργείται και συντηρείται από ανόργανα και οργανικά όντα.
    Το καταλαβαίνουμε όταν μπούμε σε ένα χώρο σε ένα σπίτι σε ένα πολυκατάστημα σε μία χώρα νιώθουμε την αλλαγή της ατμόσφαιρας

    ή στην κορυφή ενός βουνού που είναι πολύ διαφορετικά και στην οποία επειδή απουσιάζουν όλα αυτά τα πλέγματα αισθάνεται κανείς ελαφρύς.
    Όπως στο προσωπικό υποσυνείδητο κάποιου είναι κρυμμένο τα 8/9 του παγόβουνου έτσι και στο συλλογικό.

    Το παγόβουνο κατευθύνεται εκεί που το σπρώχνει η βάση του
    και καταρρέει μόλις αυτό λιώσει.

    Μία δυνατή σκέψη μπορεί να κάνει την τρύπα
    στο υποσυνείδητο και να δημιουργήσει νέα αρχέτυπα νέα δεδομένα
    και πάντα το νέο υπερέχει σε δυναμική ενέργεια,
    αλλάζοντας του ροπή.

    και…. ένα Χόμπιτ είναι αρκετό οπως απέδειξε η ιστορία!

    “Μπορούν 300 επίλεκτοι πολεμιστές απέναντι ενός σύγχρονου Δαρείου
    δεσμεύοντας όμως τον Εφιάλτη, να κρατήσουν
    τα στενά των Θερμοπυλών;”

    Εξαρτάται από την σύνδεση με τον σκοπό
    και την εντελεχή ενέργεια
    μιας αψογοσύνης.

    Η φαινομενολογία, η διυποκειμενικότητα και η κρίσιμη μάζα!

    http://elzin.wordpress.com/2009/05/13/%CE%B7-%CF%86%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1%CE%B7-%CE%B4%CE%B9%CF%85%CF%80%CE%BF%CE%BA%CE%B5%CE%B9%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%84%CE%B7/

  10. Η κρίσιμη μάζα αποτελείται αυστηρά από το άθροισμα των γιγνωσκώντων τους τρόπους επίτευξης των αλλαγών της συνείδησης και το αποτέλεσμα επέρχεται από την συνδυασμένη δράση τους.
    Από έναν ΟΔΥΣΣΕΑ και μία ΠΗΝΕΛΌΠΗ από έναν ΕΡΜΗ και μία ΑΘΗΝΑ
    Από τον συνδυασμό γνώσης – πληροφορίας και αγάπης – σοφίας, γιατί η αγάπη δίνει την προαπαιτούμενη κβαντική εστίαση στον εκάστοτε σκοπό

    σχόλιο από axieros

    • Η αναγέννηση, η επιστροφή αυτών των αρχετύπων,
      ο λόγος τους και ο συνδυασμός τους
      με την Πρόθεση και την Θέληση
      θα δώσει την ώθηση
      για το κβαντικό άλμα της συνείδησης
      στο παλάτι του Άνθρώπου.

      Η αγάπη είναι το Παν!
      Και ένας Οδυσσέας και μια Πηνελόπη
      έχουν παλέψει πολύ ο καθένας με τον τρόπο του,
      να την κρατήσουν
      όρθια αξιοπρεπή και άσβεστη την φλόγα της
      στην καρδιά τους.

  11. άραγε ένα ζεύγος ονειρευτών, γεωμετρώντας ορθώς, θα μπορούσε να εκδηλώσει οτιδήποτε επιρρεάζοντας το 51% της συλλογικής ενέργειας;
    Αν όχι πόσα τέτοια ζευγάρια θα αρκούσαν;

    σχόλιο από greenlion

  12. Και Ένα ….πάντα είναι αρκετό!
    Υποστηρίζει ένα Ποιητής που δημιούργησε το πρώτο
    και Θαυμαστό.
    Αλλά και η πλάγια σκέψη λέει το ίδιο με αυτό χρησιμοποιώντας ένα παράδειγμα απλό.

    Ήταν μια φορά και ένα καιρό ένας τοκογλύφος κακός και άσχημος και καλόβλεπε την κόρη ενός ταλαιπωρημένου ανθρωπάκου που είχε πιαστεί στα δίχτυα του και του χρωστούσε.
    Του πρότεινε λοιπόν να του χαρίσει το χρέος αν του έδινε την κόρη του.
    Και για να τους “βοηθήσει “μάλιστα τόσο καλός που ήταν, τους πρότεινε να αφήσουν την θεία πρόνοια και τον επίσης καλό θεό να αποφασίσει.
    Τους είπε πως θα έβαζε μέσα σε ένα άδειο πουγκί ένα βότσαλο μαύρο κι ένα άσπρο.
    Αν διάλεγε το μαύρο θα γινόταν γυναίκα ταυ και το χρέος θα χαριζόταν.
    Αν έπαιρνε το άστρο θα έμενε με τον πατέρα της και πάλι το χρέος θα χαριζόταν.
    Ο ανθρωπάκος συμφώνησε με βαριά καρδιά και ο εμποράκος έβαλε μέσα στο κουτί
    δύο μαύρα βότσαλα όπως παρατήρησε με την αυξημένη διορατικότητα της το όμορφο κορίτσι καταλαβαίνοντας το αδιέξοδο της πρότασης και την παγίδα στην οποία
    οι κανονικές σκέψεις είναι ανεπαρκείς για την λύση του προβλήματος.
    Όμως το κορίτσι εκτός από όμορφο ήταν και έξυπνο και χρησιμοποίησε πλάγιο λαθραίο τρόπο να βγει από το αδιέξοδο αυτό.
    Παίρνει το βότσαλο από το πουγκί χωρίς να το δει και κάνει πως σκοντάφτει.
    .
    Το αφήνει να χαθεί και να ανακατευτεί με τα άλλα ανώνυμα μαύρα βότσαλα στην άμμο.
    Και λέει με χάρη περισσή
    Τι αδέξια που είμαι!
    Δεν πειράζει, αν κοιτάξουμε μέσα στο κουτί θα μπορέσετε να μου πείτε
    τι χρώμα τράβηξα από αυτό που έμεινε μέσα
    στριμώχνοντας το άθλιο εκπορνευτή.

    Αυτό αναφέρει ο συμπαθητικός μανατζέντ

    De Bono,
    σαν νέος Αριχιμήδης
    που ανέπτυξε τις έννοιες της κάθετης και πλάγιας σκέψης.
    Η κάθετη σκέψη επεξεργάζεται ήδη υπάρχουσες ιδέες. Η πλάγια σκέψη παράγει νέες ιδέες. “Η κάθετη σκέψη ασχολείται με το σκάψιμο μιας τρύπας πιο βαθιά. Η πλάγια σκέψη ασχολείται με το σκάψιμο της τρύπας κάπου αλλού.
    Πόσες φορές στη ζωή σας είχαμε την εμπειρία “ΤΟ ΒΡΗΚΑ!”;
    Ορισμένες φορές, αφού ασχοληθήκαμε μάταια με ένα πρόβλημα για αρκετό καιρό, το αφήσαμε για λίγο και τελικά μια λύση ή μια δημιουργική ιδέα μας έρχεται στο μυαλό σε ένα χρονικό σημείο που δεν έχουμε προσχεδιάσει.

    Τι είναι τελικά αυτή η Πλάγια Σκέψη και σε τι διαφέρει από την… κανονική;
    — Η Πλάγια Σκέψη αφορά την αλλαγή τρόπων σκέψης και την αλλαγή αντιλήψεων περισσότερο από την αξιοποίηση κάποιων που ήδη υπάρχουν. Αφορά περισσότερο τη διασταύρωση διαφορετικών μοτίβων σκέψης.

    Συμφωνεί και ο σύγχρονος Τζέιμς…De Μποντ;)

  13. Ο κατά τα άλλα αξιόλογος κ. Μπόνο θεωρεί ότι

    η «Συμμορία των τριών» στέκεται εμπόδια στο να βλέπουμε
    μπροστά και ηθικά
    και ότι ο ίδιος εφεύρε την πλάγια σκέψη και την σχολή του,
    παραβλέποντας το γεγονός ότι ο μαέστρος της πλάγιας σκέψης
    και την καθέτου ήταν ένας Αλέξανδρος, με δάσκαλο τον Αριστοτέλη
    ένας Θεμιστοκλής ένας Οδυσσέας, ένας θεατρικός Διόνυσος
    της λυτρωτικής κινηματογραφικής ψυχαγωγίας και της χαράς
    και πολλοί άλλοι Έλληνες πολεμιστές
    και ότι χρειάζεται και η ηθική αλλά,
    στο κόσμο του μάνατζεμέντ
    είναι περιττή.

    – Αναφέρεστε στον Σωκράτη, στον Αριστοτέλη και στον Πλάτωνα μιλώντας για τη «Συμμορία των τριών» και τους «κατηγορείτε» ότι μας έμαθαν να σκεπτόμαστε με τους όρους «σωστό – λάθος» κάτι, που, όπως λέτε, είναι καταστροφικό για τις επιχειρήσεις. Πιστεύετε ότι αυτό είναι εξίσου κακό και για τον «γενικό» τρόπο σκέψης ενός ανθρώπου ή μιας κοινωνίας; Και τι θα αντιπροτείνατε στη θέση αυτού του τρόπου σκέψης;
    — Η σκέψη της «Συμμορίας των τριών» είναι τέλεια για να αναγνωρίζει και να αντιμετωπίζει κανείς «τυποποιημένες», «κλασικές», σταθερές καταστάσεις και για να δώσει αντίστοιχες απαντήσεις. Είναι καλή για την τεχνολογία και την επιστήμη, αλλά είναι φτωχή για τις «ανθρώπινες υποθέσεις». Στις «ανθρώπινες υποθέσεις» χρειαζόμαστε να σχεδιάζουμε τρόπους να βλέπουμε «μπροστά», όχι να κρίνουμε «ηθικά».

    Του αφιερώνουμε ένα τραγουδάκι με τον σκοπό του Τζειμς ντε Μποντ

    Με στοργή
    γιατί και αυτός κάνει πολλές πλάγιες σκέψεις να βγει από την δύσκολη θέση στην στιγμή
    Ζ αγρευτής μεγάλος και λάτρης του καλού κρασιού
    που το πίνει κουνημένο όχι χτυπημένο και ούτε νερωμένο
    και είναι κατά βάθος καλό παιδί.

    http://elzin.wordpress.com/2009/03/20/%ce%bf-%ce%ba%cf%85%ce%bd%ce%b7%ce%b3%cf%8c%cf%82-%cf%84%cf%89%ce%bd-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b5%ce%bc%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%8e%ce%bd/

    Our name… is ΕΛ.ΖΙΝ

    ΕΛ… όπως Έλληνες Ελλάς Ελευθερία!
    Ζ… όπως Ζευς και Ζωή
    Ι …όπως Ιθάκη και ένας Ίσιος δρόμος και Ευθύς μιας καρδιάς
    Ν… όπως Νέος Καινοφαινής Νίο, Νους μιας καινούργιας εποχής
    και δίνουμε μεγάλη σημασία στο Όνομα αυτό.

    Είμαστε από την χώρα των Λεόντων
    ενός νησιού που η Λητώ, ο μεγάλος έρωτας του Δία,
    γέννησε δύο πανέμορφα παιδιά
    να φέγγουν ένα την ημέρα και ένα νύχτα για να βρίσκουν τον δρόμο
    παραπλανημένοι ταξιδευτές και περιπλανώμενοι πιστολέρο
    και έχουμε μεγάλη αδυναμία σε ένα Ποιητή!

  14. …και το ταγκό επίσης μας αρέσει πολύ!

    Και Ένα ….πάντα είναι αρκετό!

    Συμφωνεί με την άποψη αυτή
    ένας τυφλός αξιωματικός
    που γνωρίζει από αρώματα…γυναικών;)

  15. Ας αντισταθούμε στην εντροπία
    με ένα χορό ερμηνευτικό ακόμη!

    Η Εντροπία, ο Ερμής και … η Αγάπη!

    Η έννοια της εντροπίας και… ο Ερμής!
    Ο νόμος της Πτώσης!
    …από τον δρόμο του πολεμιστή…
    Η πνευματική ανάπτυξη του ανθρώπου είναι η εξέλιξη του ατόμου.
    Το σώμα του ατόμου, μπορεί να υποστεί αλλαγές του βιολογικού κύκλου αλλά δεν εξελίσσεται.
    Νέα φυσικά πρότυπα δεν κατασκευάζονται.
    Η εξασθένηση της σωματική ικανότητας στα γεράματα είναι κάτι αναπόφευκτο.
    Στην διάρκεια όμως της ζωής ενός ατόμου το ανθρώπινο πνεύμα μπορεί να εξελιχθεί εντυπωσιακά. Νέα πρότυπα μπορεί να δημιουργηθούν.
    Η πνευματική ικανότητα –μολονότι αυτό δεν γίνεται συχνά- μπορεί να αυξηθεί μέχρι τα βαθιά γεράματα..
    Η ζωή μας προσφέρει απεριόριστες ευκαιρίες για πνευματική ανάπτυξη μέχρι τέλους.
    Το πιο χτυπητό χαρακτηριστικό της διαδικασίας της φυσικής εξέλιξης είναι ότι είναι ένα θαύμα.
    Με βάση τα όσα γνωρίζουμε, η εξέλιξη δεν θα έπρεπε να υπάρχει.

    Ένας από τους βασικούς φυσικούς νόμους, ο δεύτερος της θερμοδυναμικής, ο οποίος λέει ότι η ενέργεια περνάει κανονικά από μια κατάσταση μεγαλύτερης οργάνωσης σε μια μικρότερη.
    Από μια κατάσταση υψηλότερης διαφοροποίησης σε μια κατάσταση χαμηλότερης.
    Με άλλα λόγια το σύμπαν βρίσκεται σε μια κατάσταση ανέλιξης..
    Ο χείμαρρος κυλάει κανονικά από τον λόφο προς τα κάτω, όπως και ο καταρράκτης!
    Χρειάζεται έργο και ενέργεια για να ξαναγυρίσεις το νερό προς τα πάνω.
    Και η ενέργεια αυτή πρέπει να προέλθει από κάπου αλλού.
    Κάποιο άλλο ενεργειακό σύστημα πρέπει να καταναλωθεί για να συντηρηθεί η άνοδος.
    Τελικά σύμφωνα με αυτόν τον νόμο το σύμπαν θα ανελιχτεί φτάνοντας στο χαμηλότερο σημείο ενός αποδιοργανωμένου αδιαφοροποίητου σβόλου, στο οποίο τίποτα δεν θα συμβαίνει.
    Αυτή η κατάσταση της ολικής αποδιοργάνωσης και αδιαφορισμού ονομάζεται εντροπία.
    Η ροή της εξέλιξης είναι μια δύναμη εναντίον της δύναμης της εντροπίας.
    Συνδέεται, η εντροπία, σαφώς με την Πτώση , ην Ανάγκη και την Υβριν.
    Είναι η ανάγκη που μας οδηγεί στην έλλειψη μέτρου και αρμονίας
    Και η έλλειψη γνώσης στο σωστό χειρισμό της ενέργειας.
    Είναι η ενέργεια που πέφτει διαρκώς μετά την γέννηση του ανθρώπου
    Αλλά είναι και η ανάληψη της ευθύνης αυτής, η μόνη ευκαιρία της ύπαρξης,
    η μόνη δυνατότητα… να ανεβούμε!
    Είναι το πνεύμα του Ανθρώπου που μπορεί να τον κρατήσει όρθιο
    και η ανάληψη της ευθύνης των επιλογών του.
    Είναι το θάρρος , η αρετή, η γενναιότητα και η οργανωτικότητα ενός αδάμαστου πολεμιστή, που μπορούν να σταθούν και να νικήσουν την δύναμη της εντροπίας, καταργώντας τον νόμο γιατί δεν τον υπέγραψαν ποτέ
    γιατί ποτέ δεν… συνθηκολόγησαν.

    Στο κηρύκειο του Ερμή, το ένα φίδι, στην δεξιά πλευρά, το μυαλό του ανθρώπου τυλιγμένο στο κεντρικό στύλο
    κατεβαίνει στην ύλη για να την εξερευνήσει και να την γνωρίσει.
    Είναι το ταξίδι της γνώσης του ανθρώπου και της αυτογνωσίας.
    Είναι το ταξίδι του Οδυσσέα.

    Ένα ταξίδι μακροχρόνιο κοπιαστικό με παγίδες και κινδύνους πολλούς.
    Όμως ο Οδυσσέας κάποια στιγμή αποφασίζει να επιστρέψει, αφού έχει γνωρίσει την κόλαση και έχει εξερευνήσει το Γνωστό, μαθητεύοντας σωστά και ακλουθώντας τις οδηγίες της Αριάδνης, αλλά και συνδέοντας το με το Άγνωστο.
    Αρχίζει το ταξίδι της επιστροφής, σε 7 +5 σταθμούς… κλειδιά.
    Είναι το άλλο φίδι στην άλλη πλευρά, την αριστερή, που είναι η Πηνελόπη και η άνοδος της ενέργειας, η ψυχή του ανθρώπου,
    που πρέπει να μένει ανέγγιχτη και να μη ενδίδει .
    Σε κάθε σταθμό το μυαλό του ανθρώπου στερεώνει και ένα βαθύ δεσμό
    μαζί της και την θυμάται .
    Δεν θέλει να την ξεχάσει, δεν θέλει να την απαρνηθεί δεν θέλει να την χάσει, με όλα τα λάθη της πορείας που κάνει.
    Σε κάθε σταθμό είναι πάντα ο κεντρικός στύλος, ο Τηλέμαχος παρευρίσκεται στην συνάντηση των δύο τους και είναι η καρδιά του ανθρώπου, που πρέπει να μένει καθαρή και παρθένα σαν ένα παιδί, βρισκόμενη πάντα κεντροαριστερά.
    Στον τελευταίο σταθμό είναι παρόντες και οι τρεις, ταυτόχρονα.
    Ο Τηλέμαχος δεν φεύγει από την Πηνελόπη, παρά μόνο για την Σπάρτη και την Πύλο-η.
    Είναι ο συνδετικός κρίκος τους και το σημείο σύνδεσης
    με την ηλιακή ενέργεια.
    Η παρθενικότητα εδώ και η καθαρότητα ενός παιδιού βρίσκει το πλήρες νόημα της, γιατί είναι ουσιαστική.
    Εφ ‘ενός γιατί τα παιδιά πρέπει να προφυλάσσονται από τις πρώιμες σεξουαλικές σχέσεις πριν σχηματιστεί ολόκληρο το σώμα
    Και αφ ετέρου γιατί η καρδιά του ανθρώπου αν νεκρωθεί και εξοντωθεί ο Τηλέμαχος , δεν υπάρχει ελπίδα για την συνάντηση και την ένωση του Οδυσσέα με την Πηνελόπη.
    Ο Τηλέμαχος είναι παρθένος όπως πρέπει να είναι ένα παιδί μέχρι να ενηλικιωθεί και όχι μια γυναίκα παντρεμένη με σύζυγο.
    Η εικόνα μιας γυναίκας που απατάει τον καημένο διακοσμητικό σύζυγο της, ακόμα και με τον θεό, δεν είναι η καλύτερη, ιδίως όταν αυτή υπερβαίνει τα όρια μιας αλληγορίας και λατρεύεται σαν ένα οντολογικό γεγονός στον φυσικό κόσμο και δεν πλησιάζει καθόλου το πρότυπο μας υγιούς οικογένειας και μάλιστα της… Ιερής.
    Και ο ίδιος ο θεός, αν μιλάμε για φυσικό γεγονός, παραβαίνει σαφώς την εντολή του περί μοιχείας, δείχνοντας ένα αυταρχικό χαρακτήρα με διακρίσεις και υποβιβάζοντας την έννοια της οικογένειας… σε παρωδία.
    Συνεπώς, το γεγονός της με “κρίνου σύλληψης” και της Παρθένου Μαρίας, νυμφευμένης με τον Ιωσήφ, είναι ένα αντιδεοντολογικό γεγονός… με την φυσική σημασία του ορισμού, πράγμα που οι Ευαγγελιστές δεν το υποστηρίζουν σθεναρά, μιας που αναφέρουν τα αδέλφια εξ αίματος του Ιησού με τα ονόματα τους, περιοριζόμενοι σε κάποιου είδους συμβολισμό.

    Η έννοια της παρθενικότητας σαν την εξαγνιστική διαδικασία της ψυχής τονίζεται στο Όλυμπο με την παρουσία των πολύ σοβαρών και αυστηρών θεαινών, της Αθηνάς, της Άρτεμης και της Εστίας, αλλά δεν διαστρεβλώνεται η έννοια της θηλυκής φύσης και ενέργειας, που κρατούνται σε μια αρμονία των 6 θηλυκών μορφών- συμβόλων.
    Γιατί τα σημεία επαφής στο κηρύκειο είναι 7 και όχι 12 όπως και τα βασικά τσάρκας των ανατολικών θεοσοφιών όπως και οι 7 ορατοί πλανήτες μαζί με το ήλιο και την σελήνη και γνωστοί μέχρι πρόσφατα, αφού ο Ουρανός , Ο Ποσειδώνας και Πλούτων είναι γνωστοί τα τελευταία 250 χρόνια.
    Η εξήγηση είναι απλή .
    Το 7 είναι ένας αριθμός ιερής κλίμακας και αντιστοιχεί στα ενεργειακά κέντρα, όπως υπάρχουν στο ανθρώπινο σώμα ξεκινώντας από την βάση της σπονδυλικής στήλης μέχρι το κεφάλι και αφορούν την εξωτερική όραση.
    Το 12 είναι ένας κύκλος ολοκλήρωσης, με τα κέντρα από τα πόδια έως το κεφάλι, όπως φαίνονται με την εσωτερική όραση στο ενεργειακό αυγοειδές πλέγμα του ανθρώπου.
    Άλλωστε μετά τον δώ-δεκα, οι αριθμοί αλλάζουν και γίνονται δέκα-τρια…
    Η ανθρωπότητα έμεινε πολύ χρόνο σε αυτά 7 τα ενεργειακά κέντρα και αυτούς τους σταθμούς του Οδυσσέα, που είναι ο Ερμής, η Αφροδίτη, η Δήμητρα, ο Άρης, ο Ζευς, η κατακερματισμένη Εστία στους κομματιασμένους αστεροειδείς και ο Κρόνος-Αθηνά.
    Οι τελευταίοι πλανήτες αφορούν πολύ βαθιά αρχέτυπα του συλλογικού υποσυνειδήτου των ανθρώπων δύσκολα να γίνουν κατανοητά και
    η αναγνώριση των τριών τελευταίων επίσπευσε τις αλλαγές στην παγκόσμια σκηνή.
    Είναι χαρακτηριστικά της φύσεως τους, τα γεγονότα που συνέβησαν με την εμφάνιση τους.
    Οι τρεις τελευταίοι σταθμοί του Οδυσσέα είναι και οι πιο “βαθείς”,
    η Καλυψώ, οι Φαίκες και η Μνηστηροφονία,
    με τον Πλούτωνα στην κάθοδο στον ¨Άδη και με την άλλη μορφή του Δία στην Καλυψώ ,
    τον Αιγόκερω, τον Υδροχόο στους Φαίακες …της φιλίας με τον Ουρανό-Άρτεμις και τους Ιχθείς, στην μνηστηροφονία με τον Ποσειδώνα… κυρίαρχο.
    Τα μωρά γεννιούνται ενεργειακά δυνατά και λαμπερά.
    Η ενέργεια είναι ακόμη στο κεφάλι, αλλά ο Ερμής ,ο λόγος και η σκέψη δεν έχουν αναπτυχθεί.
    Γύρω στο τρίτο με τέταρτο έτος και κατεβαίνοντας η ενέργεια στο τρίτο ενεργειακό κέντρο τσάρκας , αρχίζει η είσοδος στο Γνωστό, η καταγραφή της γνωστής ύλης και η μα-θητεία, του Λαβύρινθου, του Μα-Θησέα.
    Γύρω στα 12 έχει φθάσει στα γεννητικά όργανα και αρχίζει η εφηβεία.
    Αν τα παιδιά δεν καθοδηγηθούν σωστά θα βρεθούν στο έλεος ενός άγριου Κέρβερου και θα αρχίσουν να “καταβροχθίζονται”.
    Ο Ερμής συνδέεται με την σεξουαλικότητα αφού είναι βοηθός του Πλούτωνα και ψυχοπομπομπός.
    Ο σεβασμός της σεξουαλικής ενέργειας και η σωστή χρήση της
    προστατεύουν τον άνθρωπο από τις παρενέργειες την εντροπίας.
    Τα Ά-λογα του Διομήδη του Ηρακλή, που αντιστοιχούν στον κύκλο της Οδύσσειας,

    στους ασκούς του Αιόλου, ο μη πειθαρχημένος νους, και ο φοβερός Κέρβερος θα κατεβάζουν την ενέργεια συνεχώς μέχρι τα πέλματα, του Ποσειδώνα.
    Ο Ερμής, αν δεν λειτουργεί άψογα, θα κλέβει πάντα τον άνθρωπο μαζί με τις αγελάδες του Απόλλωνα και ο νους , η σκέψη θα βάζει την λογική στο κρεβάτι του Προκρούστη και θα την κόβει στο μέτρον της Χίμαιρας…
    Η τελευταία πράξη του Οδυσσέα, του απογόνου του Ερμή,
    είναι τα Νίπτρα.
    Μετά είναι έτοιμος για την θέση του Τόξου.
    Ευθυγραμμίζει την ενέργεια και περνά αστραπιαία το βέλος από τα 12 κέντρα,
    μέχρι την κορυφή με την βοήθεια του γιου του και κεντρικού άξονα της ιστορίας, του Τηλέμαχου.
    Οι μνηστήρες “καταρρέουν” και η Πηνελόπη τον υποβάλει στην τελική δοκιμή…περιμένοντας τον, στην κορυφή των υψηλών δωματίων του παλατιού…
    Η ιστορία της Οδύσσειας είναι μια μεγάλη ιστορία αγάπης δοκιμασμένης σκληρά και ενός ολοκληρωμένου έρωτα.
    Η Πηνελόπη, μια πιστή σύζυγος, είναι ερωτευμένη με τον άντρα της, γιατί τον θαυμάζει απεριόριστα και ο Οδυσσέας κάνει τα πάντα για να βρεθεί κοντά της,
    γιατί την αγαπάει βαθιά. Ο Τηλέμαχος είναι παιδί ενός μεγάλου έρωτα
    και είναι θεϊκά αγνός, καθαρός και παρθένος.
    Οι τρεις τους είναι ισότιμα μέλη μιας θαυμαστής τριάδας, ισχυρά αρχέτυπα αθάνατα, διαχρονικά, λαμπερά και φωτεινά αστέρια σε ένα… καθαρό ουρανό.
    Ο νόμος της εντροπίας ή ο νόμος …της ευθυγράμμισης?

    http://elzin.wordpress.com/2009/05/14/%ce%b7-%ce%b5%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%80%ce%af%ce%b1-%ce%bf-%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%ae%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%ce%b1%ce%b3%ce%ac%cf%80%ce%b7/

  16. Παράθεμα: Ο λαιμός « Κώδιξ Μελησιγενής

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s