Μια αναζήτηση για την Ελευθερία


Triumph_of_Achilles_in_Corfu_Achilleion
 
και η ασπίδα του Αχιλλέα!
 
…συνέχεια
…η αναζήτηση της Ελευθέριας
 
O Hρακλής, το Ίλιον και … η περσόνα!
 
…και ο Οδυσσέας.

Ξ ανασκέφτηκα κάποια πράγματα, αναπολώντας τα χρόνια, που, οι ανάγκες της επιβίωσης, ανάγκες που υπήρχαν από την εφηβική σχεδόν ηλικία, με οδήγησαν σε διάφορες δουλειές και απασχολήσεις , κατά τις οποίες προσπαθούσα , όχι μόνο να “ζήσω” αλλά,

και να κρατήσω κάτι σημαντικό, ” ζώντας”:
την ανθρώπινη αξιοπρέπεια!

Αυτό με οδήγησε σε μια άμεση τριβή, με διάφορα είδη ανθρώπων και
στην καταγραφή της ανθρώπινης συμπεριφοράς και αντίδρασης.
Προσπαθούσα να δω τι ήταν” αυτό “, κάτω από αυτό, που παρουσίαζαν πάντα προς τα «έξω».
.Αγωνιζόμουν να κατακτήσω την ύλη και να λύσω βασικά προβλήματα.
Πάλευα να γκρεμίσω τα τείχη του Ίλιου- Τροίας και να κατακτήσω

τα απαραίτητα…προς τον Ζην.

Είδα λοιπόν, πολλά κεφάλια να πέφτουν εκεί , πολύ πόνο, πολύ βία, ένα μεγάλο αγώνα και η Τροία απόρθητη.
Είδα, τους αρχηγούς των Ελλήνων και των Τρώων ,να διατάζουν επιθέσεις και χιλιάδες απλοί άνθρωποι και συνειδήσεις να εξαφανίζονται και να προδίδονται ταυτόχρονα
Είδα τους φτωχούς να γίνονται φτωχότεροι, ζητιάνοι, δούλοι, γλείφτες του συστήματος και, τους πλούσιους , πλουσιότερους, πιο άπληστους, πιο προκλητικούς.
Παρατηρούσα τον εξευτελισμό των ανθρώπων και την γελοιοποίηση της ανθρώπινης υπόστασης, ‘σ΄ένα διαρκές ” σόου καραγκιόζηδων και γελωτοποιών”.
Είδα τους νέους των φτωχών, ν’αυτοκτονούν απελπισμένοι απο την εξαθλίωση, με το φτηνό “χόρτο” και τους νέους των πλούσιων να πνίγουν την ανία και την πλήξη τους στο ακριβό «χόρτο.»
Μα πάνω απ’όλα, είδα τους ανθρώπους όπως είναι πραγματικά, πίσω από αυτό που πλασάρουν και, το χειρότερο ,
την πλήρη αντίφαση των λόγων και των πράξεων τους.

Ακτινογράφησα λοιπόν , τον άνθρωπο κάτω από την μάσκα του, όπως είναι : Επιπόλαιος, απειθάρχητος ,άβουλος, αναποφάσιστος, θρασύδειλος, μίζερος, κοινότυπος, άπληστος, πολυλογάς, βίαιος.
Δουλικός, με τους ανώτερους ιεραρχικά και σκληρός και αυταρχικός με τους κατωτέρους.
Επιδεικτικός,ανταγωνιστικος, ωραιοπαθής, εγωμανής, οκνηρός, μονόπλευρος, με εμμονές
και ανόητες προσκολλήσεις, με ψεύτικα και ρηχά συναισθήματα, όπου και οταν τον βολεύουν.

Είδα τον άνθρωπο να χαραμίζει την ζωή του , μ’αυτό τον τρόπο και ταυτόχρονα είδα και τον εαυτό μου να είναι κάπως,…έτσι.

Διαπίστωσα πως η ανθρώπινη ζωή είναι ούτως η άλλως μια Ιλιάδα και κάποιοι άνθρωποι δεν θα ξεκινήσουν ποτέ μια Οδύσσεια κα, τον δρόμο της επιστροφής…

Θα μείνουν εκεί, ακρωτηριασμένοι, ηττημένοι και «νεκροί» κάτω από τα τείχη μιας Τροίας, που δεν μπόρεσαν …να πάρουν ποτέ.

Αυτό το αδυσσώπητο συναίσθημα, όχι μόνο με ωρίμαζε, και με έκανε πιό δυνατό, αλλά μου έδινε και ένα στόχο ,που εστιαζόταν σ’ένα άκαμπτο σκοπό.
Με μια λέξη:
Όχι , όχι, δεν θα μπορούσε να περάσει έτσι!

Όμως, αυτό που με απασχολούσε από ώρα και τριβέλιζε το μυαλό μου συνυφασμένο μ ε την νεότητα της ηλικίας μου ήταν… ήταν ο Ερωτας!
Γι’αυτό και τον ρώτησα …

.
Η ασπίδα του Αχιλλέα και …ο Ηρακλής!
Αυτά τα λόγια του, επέφεραν ένα δυνατό κλονισμό στην λογική
του ορθολογισμού μου.
Έμοιαζαν σαν σενάριο, από ταινία επιστημονικής φαντασίας..
Το μυαλό μου , ένα μεγάλο μέρος του, το απέρριπτε πανικόβλητο.
Το σώμα μου, όμως, ήθελε να ερευνήσει το θέμα.
Πήγα σπίτι με «άγριες» διαθέσεις.
Μπήκα μέσα και «σάρωσα» όλα τα αντικείμενα και τις γωνίες,
με μια ‘ενεργειακή’ μάτια.
Προσπάθησα να δω, που θα μπορούσαν να φωλιάζουν
τέτοια αρπακτικά «όντα».
Άνοιξα το παράθυρο να μπει καθαρός αέρας, ήλιος και φως.
Άφησα την βρύση να τρέξει λίγο και χτύπησα ένα χάλκινο γουδί,
που υπήρχε σε μια γωνία ξεχασμένο και αχρησιμοποίητο.
Ερεύνησα τα πάντα.
Προσωπικά αντικείμενα, συλλογές, πίνακες, βιβλία, περιοδικά, εφημερίδες και ό,τι συγκέντρωνα κατά καιρούς.
Βρήκα τον χώρο πραγματικά πολύ φορτωμένο.
Τι τα χρειαζόμουν όλα αυτά;
Τι απ’όλα αυτά άξιζε πραγματικά
;
Πήρα μερικά κιβώτια και σακούλες και άρχισα, να τα ξεκαθαρίζω
με αυστηρά κριτήρια.
Οι συλλογές, μου ήταν πια, τελείως περιττές.,
Με βάραιναν υπερβολικά, όπως και διάφορα παλιά αντικείμενα.
Οποιοδήποτε αντικείμενο και έργο υψηλής τέχνης και αισθητικής υπάρχει, αξίζει να βρίσκεται σε κοινούς χώρους έκθεσης,σε μουσεία και συλλόγους.
Δεν κράτησα τίποτα.
Κοντοστάθηκα σε μια παιδική συλλογή γραμματόσημων, που την είχα,
αποκτήσει με πολύ κόπο, με κάποια συγκινήση.,αλλά ομολογώ, ότι το χαμόγελο ,
από το διπλανό γειτονόπουλο μου, με αποζημίωσε.
Δεν την χρειαζόμουν… δεν την χρειαζόμουν πια.
Στον νεαρό μαθητή, θα είχε να πει κάτι.. περισσότερο.
Πήγα στην βιβλιοθήκη.
Σκέφτηκα την πρόταση του Δουμά, στον κόμη Μοντεχρίστο:
Ο αριθμός των βιβλίων, που αξίζει να διαβάσει κανείς ,δεν ξεπερνά τα 120.
Ίσως σήμερα να έχει διπλασιαστεί αυτός ο αριθμός αλλά όχι κατά πολύ..
Ποια θα μπορούσαν να είναι;
Γύρω μου παρά πολλά.
Εφημερίδες, περιοδικά, φυλλάδια δηθεν‘ “ένημέρωσης” βιβλία…κ.α
Τα πιο πολλά, σκουπίδια ατελείωτης λεξιλαγνείας.
Και…πίσω από τα περισσότερα… ένα έκδηλος κατευθύνων νους:
Η χειραγώγηση
και η κατευθύνση της προσοχής, της μεγάλης μάζας των ανθρώπων ,
με τι θα απασχολήσουν την προσοχή τους.
Ένα στημένο σκηνικό, με κέντρα αόρατα, που καθορίζουν
τα «επίκαιρα» θέματα, τα πολιτιστικά, της τάσεις της μόδας, τα ίν και τα άουτ,
τις ανοησίες “επωνύμων” γελωτοποιώνκ.α
Αποφάσισα να προσέχω πια ,τι προσέχω και με τι απασχολούμαι.
Ύστερα από εργασία ωρών, ο χώρος είχε ξεκαθαριστεί και καθαριστεί.
Είχε αδειάσει τελείως και αυτό μου έδινε μια ευχάριστη αίσθηση ευεξίας,
μαζί με μια άνοδο της ενέργειας από την περιοχή των πελμάτων,
μου δημιούργησε μια συνεχή ευφορία.
Κ ύτταξα την λιτότητα πιά του χώρου με ευχαρίστηση, τους άδειους τοίχους ,
τα ελάχιστα πράγματα που κράτησα, μαζί με δυο αλλαξιές ρούχα και τις σημειώσεις μου.
Ήμουν ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα.
Δεν είχα να με βαραίνει τίποτα, ανάλαφρος και ελεύθερος από περριτές αλυσίδες .
Δεν είχα, να ανησυχώ πιά για μεγάλο αριθμό πραγμάτων.
Τη άλλη μέρα πήγα και του ανάφερα ότι είχα κάνει .
Χαμογέλασε ελαφρά..
-Το παράκανες ! Δεν είπαμε κι’έτσι.
Κάποια αντικείμενα ,θα μπορούσαν να σου χρειαστούν, να τα συμπεριλάβεις
στην ασπίδα σου, που θα χρησιμοποιησεις αργότερα..
Στην ασπίδα;
Τον ρώτησα, εννοείς, πως θα φτιάξω κάποια ασπίδα!
Αυτό ήταν ένα καινούργιο στοιχείο, που δεν το είχε αναφέρει την προηγούμενη φορά.
-Την ασπίδα ,δεν μπορείς να την φτιάξεις εσύ,
Την έχει δημιουργήσει ο Ήφαιστος για τον Αχιλλέα.
Μπορείς όμως να ρωτήσεις τον Οδυσσέα γι’αυτήν.
Την απόκτησε παλεύοντας με τον Αίαντα, μαζί με τα υπόλοιπα όπλα
του γιού της Θέτιδας.
-Μα… που θα μπορούσα να βρω τον Οδυσσέα;
ήταν το εύλογο ερώτημα μου.
-Όταν θα είσαι έτοιμος, και θα είναι κι’αυτός …θα συναντηθείτε
.
Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα και πράγματα
… είναι μερικώς φανταστική
.
… μαζί με τον Αχιλλέα  άτρωτο αυτή την φορά!
n1149436514_30163630_8010751
Advertisements

71 thoughts on “Μια αναζήτηση για την Ελευθερία

  1. καλησπερα!
    ενα τραγουδακι ως σχολιασμος για αρχη:

    HIT PARADE

    Awake bear the mark and wear the crown of thorns
    Awake build me up and knock me down
    Now that i’m free
    You can be cheerleader in my hit parade
    Now that i’m free
    Now that i feel

    Awake put it down and walk away
    Awake i don’t care what you say

    Now that i’m free
    You can be cheerleader in my hit parade
    Now that i’m free
    Now that i feel

    All those ghosts all those dreams
    My desire was overwhelming me
    Found my peace
    Found my needs
    I’m no longer a broken dream
    All alone
    All alone
    All alone
    All alone

    Awake made it to the other side
    Awake i will not be sacrificed again

    Now that i’m free
    You can be cheerleader in my hit parade
    Now that i’m free
    Now that i feel

    You will do me no wrong
    You will do me no wrong
    In my hit parade
    In my hit parade

    ΟΤΑΝ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ,ΘΑ ΣΥΝΑΝΤΗΘΕΙΤΕ….

  2. Μα…αυτός ο κόσμος έγινε
    για να συναντηθούμε
    …Οδυσσειακή Πεταλούδα μας
    στην μεγάλη παρέλαση του Ονείρου μας
    ξύπνιοι και ξυπνητοί,
    εμείς οι μόνοι άνθρωποι και οι μοναδικοί θεοί
    χωρίς λάθη και αδύνατα σημεία.
    Ελεύθεροι ….ως Διπλοί;)

    Καλημέρα Δίκερατη και Δι κεραια- ική!

  3. αυτο το σχολιο ειναι παρενθετικο!
    (αμα μου αρχιζετε αυτα τα Δι-
    και τα Ζ,
    και τα 😉
    εκει σας χανω,
    κι ειστε και πολλοι…
    τελος παντων,
    δεχομεθα τους φιλους μας
    με τα «ελαττωματα» τους,οπως εχουμε πει!
    κι εμεις «πολλες» ειμαστε αλλωστε!!!!!!!!).
    ξεχασες τη διαισθηση elzin.
    τραγουδακι δεν εχει;)-χα,βρες τωρα τι σημαινει αυτο!!!!!!
    καλημερα elzin
    καλημερααααα

  4. Έχουμε πολλά ελαττώματα και καλούς φίλους
    …άρα είμαστε τυχεροί!
    Και διαισθητικές Άγνωστες πεταλούδες
    χωρίς τραγουδάκι σήμερα
    να ψάχνουμε στο Γνωστό…

    Μια ζωή μέσα στους δρόμους
    και στα ξενύχτια…τι να κάνουμε;)

    Βγαίνουν μερικές φορές τα ανθρωπάκια
    και περπατούν…
    Καλό μεσημέρι… το απομεσήμερο!

  5. γεια σου elzin
    το κειμενο σου μου φαινεται οτι ειναι δυο διαφορετικα κειμενα.ετσι οπως τα αντιλαμβανομαι ετσι και θα στα σχολιασω.
    στο πρωτο κομματι περιγραφεις με σχετικη σαφηνεια αυτο που θα ονομαζα εσωτερικη ενδοσκοπηση και παραλληλα συνειδητοποιηση του κοινωνικου γιγνεσθαι και τη σχεση του με την διαμορφωση της προσωπικοτητας.
    η πρωτη ισως ρωγμη που δημιουργειται οταν ενας ανθρωπος ερχεται αντιμετωπος με τον εαυτο του χωρις να προσπαθησει να κρυφτει.
    απο ποιον να κρυφτει αλλωστε?
    οι κοινωνικες μασκες που χρησιμοποιουμε καποια στιγμη αρχιζουν ειτε να γινονται «ενα» με μας-οποτε ουτε καν αντιλαμβανομαστε οτι τις χρησιμοποιουμε ακομα και στον ιδιο μας τον εαυτο,
    ειτε αρχιζουν να μας ενοχλουν ή να μας βαραινουν τοσο που θελουμε δεν θελουμε κατι αποφασιζουμε να κανουμε με αυτες.
    αν συνειδητοποιησεις κατι elzin μπορεις μετα να ζεις οπως και πριν?
    σα να μην εγινε τιποτα?
    να τις πεταξουμε απο πανω μας θελουμε.
    δυσκολο?ε ναι.
    αλλα αμα πεταξεις την πρωτη μετα δεν σταματας ευκολα το ξεκαθαρισμα…
    ειναι-και αυτο- απελευθερωτικο!
    το πρωτο βημα ειναι παντα το δυσκολοτερο.
    αν κοιταξεις με προσοχη ενα μωρο που προσπαθει να περπατησει
    θα εντυπωσιαστεις απο την τρομερη υπομονη και επιμονη που δειχει.
    πεφτει.σηκωνεται.πεφτει.σηκωνεται.
    και τα καταφερνει.και μετα …αντε πιαστο!
    πασιχαρες τρεχει πανω κατω περα δωθε.
    ανακαλυψε κατι καινουριο,συγκλονιστικο,πρωτογνωρο,τελειο,
    καινουριος δρομος μπροστα του,
    ο Δρομος του εχει μολις ξεκινησει,
    μακρυς και γοητευτικος.
    δεν το ξερει,απλα το αισθανεται.
    αληθεια η Πηνελοπη λες οτι εχει γνωση μυστικιστικη οταν λες οτι ειναι σιωπηλη γνωση?
    τα ξερεις σαν απο παντα ε elzin?
    καλημερα elzin
    τα ανθρωπακια καλα κανουν και βγαινουν και περπατουν,
    σημερα που εβρεχε κιολας
    περπατουσαν στη βροχη,
    ηταν χρυση η βροχη ή ειχε αλλο χρωμα σημερα?
    μηπως ηταν μπλε?
    καλα.
    σταματαω.
    καλημερα elzin

  6. Τα ήξερα… σαν από πάντα!
    Κουράστηκα λίγο να τα θυμηθώ και μου πήρε κάμποσο χρόνο,
    ίσως πάνω από 20 χρόνια μπορεί και αιώνες;)

    Ναι, είναι δύο διαφορετικά κείμενα παλαιότερα
    σε νέα σύνθεση και συνδυασμό.
    «εσωτερικης ενδοσκοπησης και παραλληλα συνειδητοποιηση του κοινωνικου γιγνεσθαι και τη σχεση του με την διαμορφωση της προσωπικοτητας.»

    μπορεις μετα να ζεις οπως και πριν?
    Όχι και δεν θέλεις!

    ειναι-και αυτο- απελευθερωτικο!
    το πρωτο βημα ειναι παντα το δυσκολοτερο.

    Άντε πιάστο μετά …το «μωρό»

    η Πηνελοπη … εχει την γνωση την μυστικιστικη!

    Η βροχή παίρνει όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου συνθέτοντας ένα Λευκό Σκοπό
    και μαθαίνοντας στα ανθρωπάκια
    να περπατούν να χορεύουν και να τραγουδούν
    ξυπόλητα
    … ακόμη και σε αναμμένα κάρβουνα με αυτό!
    Καλημέρα ενδοσκοπική!

  7. Έκανε… ένα καλό καλό,
    ο Εβραιοχριστιανισμός
    και πρέπει να του το αναγνωρίσουμε αυτό.

    Μπορεί να έφτιαξε μεγάλους τυράννους και φοβερούς της
    αδίστακτης εξουσίας,
    δούλους και δούλες πολλές,
    μπορεί να κυνήγησε άγρια τους άνδρες και την Γνωστή λογική τους,
    οδηγώντας τους στην παράνοια, στην αντινόηση, στην υποκριτική κοκοροεπίδειξη,
    μπορεί να τους τσάκισε
    σε άγρια βράχια και ερημικά νησιά και κελιά, πνίγοντας τους σε άγρια κύματα,
    μπορεί να τους καταβρόχθισε σε Κυκλώπειες σπηλιές,μπορεί να τους «πάντρεψε»
    με ένθρονες… Θεές
    μπορεί να τους θηλυκοποίησε, να τους αποδυνάμωσε σε γλυκανάλατες αγάπες
    χωρίς την αρσενική δύναμη
    και την ενέργεια του Έρωτα,ευνουχιστικές,
    αλλά
    …. έφτιαξε και ισχυροποίησε δυνατές στρατηγικές πάνσοφες, «κομαντάντε» Άγνωστες Πηνελόπες,μυστικές,
    κλείνοντας τες σε λεηλατημένα
    μοναχικά παλάτια
    της πίστης, της ελπίδας
    και της αναμονής του Γνωστού και Διάσημου Οδυσσάμενου Πολεμιστή,
    ελεύθερες πολιορκημένες μούσες Ολυμπιακές:-)))

    Τα ατέλειωτα βράδια της προσμονής
    … μία επιλογή είχαν.
    Να σκεφτούν και να θυμηθούν!

  8. «το μυαλο μου απορριπτει πανικοβλητο,το σωμα θελει να ερευνησει…»
    η εισοδος στο Αγνωστο θελει ιδιατερη προσοχη νομιζω.προυπεθετει πληρη γνωση του γνωστου.
    ειναι γοητευτικοτατο βεβαια το Αγνωστο
    αλλα μπορει να την καψει την πεταλουδα που τυφλωνεται απο το φως και καιγεται..
    την οποια πεταλουδα..
    και γι’ αυτο χρειαζεται η ασπιδα,μια σαν του αχιλλεα
    που ηταν φτιαγμενη με πολλα υλοκα σε πολλα στρωματα και ηταν αδιαπεραστη.
    ειχε και τοσο ομορφα σχεδια πανω.
    μεχρι και τον ωκεανο αν θυμαμαι καλα…
    μια ασπιδα προστασιας ενεργειακη μαλλον εννοεις
    οτι κι αν ορισει κανεις ενεργεια,
    την ψυχη ισως?
    δεν εχουν ιδιαιτερη σημασια οι ορισμοι παντα.
    δεν κρυβεται εκει η ουσια των πραγματων ε elzin?
    τα ατελειωτα βραδια της προσμονης
    δεν ειναι βραδια μοιρολατρικης προσμονης ομως,
    η νοηση δουλευει,
    δια-νοηση,
    συν αθηνα και χειρα κινει.
    αλλο μοναξια,
    αλλο μοναχικοτητα.
    Υ.Γ παντως μεταξυ μας αν ο Οδυσσεας ηξερε τι θα του σερνε η Πηνελοπη θα το σκεφτοταν Διπλα να γυρισει!
    θα γυρναγε παλι ομως….
    καλα καλα μην αγριευετε…
    χιουμορ κανουμε…
    ακομα και με τους ηρωες…
    και με τους θεους….
    ειναι ιδιον ελληνικο το χιουμορ….
    -ε κι εγω φημιζομαι εκτος απο την πολυχρωμια μου
    για το ανατρεπτικο,
    διαβολικο λενε αλλοι
    χιουμορ μου!
    μην παρεξηγηθεις elzin.
    καλημεραααααααααα

    • εχω την αισθηση οτι αυτα που σου ειπα εδω
      ταιριαζουν και στην αναρτηση περι Αγνωστου,
      νομιζω οτι ενα πολυ σημαντικο θεμα
      που πρεπει να συζητηθει
      ειναι και το θεμα προστασιας του πολεμιστη,
      η ασπιδα προστασιας του,
      που σαν του Αχιλλες
      πρεπει να ειναι αδιαπεραστη,
      φτιαγμενη απο 5-αν θυμαμαι καλα, στρωματα
      σαν τη δικη του.
      ποια ειναι αυτα?

    • Και εδώ και εκεί καλά είναι
      αφού είναι στο ίδιο νόημα και σκοπό.
      Η ασπίδα του Αχιλλέα και του Ηρακλή είναι πολύ σημαντική
      και το θέμα απαιτεί λεπτό χειρισμό για να παραδοθεί σωστά
      και αποτελεσματικά.
      Θα τα πούμε σιγά -σιγά.
      Όλα θα τα πούμε!
      …όσα έχουμε να πούμε;)

      • καλα τα λες
        νομιζω!
        elzin
        γιατι το τοναλ μου θα παθει τιποτα ετσι οπως παω…
        και θα πνιγει σε κανα ωκεανο ναγουαλε
        κι αντε μετα να με βρεις…

      • ε…όχι να σε χάσουμε
        …τώρα που σε βρήκαμε πολύτιμη!
        Ολόκληρο ναγουάλ
        …περπατήσαμε
        για χάρη σου;)

      • τελειες οι πεταλουδες
        και μπλε
        και nagual
        και ζεν…
        αμα δε βαρεθεις
        μπες εκει που εψαχνες την ζηλεμενη κορη
        στην Πεταλουδα
        ειναι πιο ωραια τωρα.
        σταλεγα εγω
        δεν ακουγες εσυ..
        πεταλουδισιοι ναγουαλ ωκεανοι
        μη μας πλακωσουν elzin

      • Μου τάλεγες εσύ πεταλουδα μου!
        Μου τάλεγες!

        πεταλουδισιοι ναγουαλ ωκεανοι
        μη μας πλακωσουν

        … αχ τι θα κάνω
        …το φτωχό ναγουαλ;

        Ωραία είναι!
        Το στόλισες!

      • Thank you!
        Για το ναγουάλ έμμεσα μόνο μπορείς να μιλήσεις
        και πίσω από τις λέξεις
        γιατί δεν υπάρχουν οι λέξεις
        … και λέξεις για αυτό;)
        Καλημέρα ναγουαλική!

      • …..εισαι καλος…..
        πολυ καλος………….
        εμμεσα……….
        καλημερααααααααααααααααααααααα
        πολυ χαιρομαι
        που εισαι εμμεσος
        εν μεσω καταιγιδων και ….βροχων
        χρυσων και μπλε της Θαλασσας

      • Και εγώ χαίρομαι που εσύ είσαι
        τόσο γαλάζια τόσο χρυσαφένια
        …τόσο απέραντη και ταξιδεύω μέσα σου
        …στα κόκκινα;)

        Πολύχρωμη!

      • Εννοούσε…νομίζω
        πως το ναγουάλ και το τονάλ
        πρέπει να εναρμονίζονται και να
        ζευγαρώνονται δημιουργικά
        και όχι να αλληλοεξοντώνονται
        αυτοκαταστροφικά;)

        Τι λές και εσύ
        με τον διπλό πέλεκυ
        τον υλοποιητικά υλοτομικό;

      • μα κι ο διπλος πελεκυς
        αυτο συμβολιζει
        την δημιουργική ένωση δυο δυνάμεων. γνωριζαν ότι τιποτα δε μπορει να γινει
        για την πνευματική αναγεννηση και απελευθερωση των ανθρωπων χωρις τη διπλη αυτη ιερη ενωση.
        βεβαια δεν ηξεραν ισως
        οτι μπορει να χρησιμοποιηθει
        και για να σπας κανενος το κεφαλι
        αν το επιθυμουσες…
        τουλαχιστον δεν υπαρχουν ιστορικα στοιχεια για κατι τετοιο..
        υλοποιητικα υλοτομικο?
        ξεπερνας και τον εαυτο σου μερικες φορες..
        μαγε nagual elzin

      • οτι μπορει να χρησιμοποιηθει
        και για να σπας κανενος το κεφαλι
        αν το επιθυμουσες…
        τουλαχιστον δεν υπαρχουν ιστορικα στοιχεια για κατι τετοιο..

        Μήπως να τα δημιουργήσουμε
        …μπας και βγάλουμε
        καμιά θεά;

        Τα όρια είναι για να τα ξεπερνάμε μαζί με τις αντοχές μας,

        αν δεν τα διευρύνουμε ή δεν τα υπερασπίζουμε;)
        …υλοτομική!

      • μου πηρε λιγο παραπανω να καταλαβω
        τι ηθελες να πεις
        ενταξει..
        μεσα ειμαι
        αλλα παλι την ιδια ιστορια με το κεφαλι του Δια θα ξεκινησουμε?
        ηταν-και-αυτο ξερο κεφαλι μου φαινεται!
        εκτος κι αν καταλαβα λαθος.
        υλοτομικος ειναι αυτος που τεμνει την υλη?
        ή τα ξυλα?
        α τα ξυλα μαλλον!
        elzin
        εχεις πλακα!!!!!!

      • sky is the limit..
        elzin
        there for there is no limit….
        τελειωνε με τις αστεροσκονες
        και τα παγκακια
        αντε
        εχουμε κι αλλες δουλειες elzin..
        εχεις δει τι δουλεια κανω?????

      • …και τα κούτσουρα!
        Ξυλοκόπος;)

        Εγώ να δεις τι δουλειές έχω
        αλλά δεν παραπονιέμαι
        ….πολυάσχολη!

      • ηταν και κυριολεξια
        μαζι με τη μεταφορα..η ερωτηση..
        ειναι αιωνες τωρα
        που βασιλευω..
        ε μια κουραση την εχω
        αλλα δε γκρινιαζω
        αξιζει τον κοπο
        ο σκοπος.
        μπας κι αποδιοργανωνεται το τοναλ μου?
        μπαααααααααα
        ετσι ημουν απο παντα..
        απλα δεν το λεγαμε τοναλ
        τοτε
        εμεις………

      • Πως το λέγαμε τότε
        εμείς
        κουρασμένη αστεροφτερωτή μου;
        …Θύμησε μας
        και μη γκρινιάζεις;

      • γη
        ουρανος
        κι ερωτας παντως
        ηταν τα μονα που υπηρχαν…τοτε.
        α
        ωραιες εποχες!
        η θαλασσα κι ο ωκεανος αστραφτεροι,
        οι ηχοι του συμπαντος αρμονικοι,
        ειχαμε ησυχια……….
        μετα πλακωσανε ολοι!!!!!!!!
        χαος……………
        αυτα ηταν το τοναλ μας
        τοτε.
        μα δε θυμασαι τιποτα?

      • Ένα Νησί μόνο!
        …και μετά ομίχλη…
        και μια θάλασσα αγριεμένη και βαθιά
        και πλατιά απέραντη γαλάζια!


      • εξαιρετικα
        πας elzin…
        ειπα κι εγω…
        μα τωρα δεν ειναι πολυ ομορφο αυτο το τραγουδι?
        δεν σου ερχονται ολα τα χρωματα της θαλασσας σαν εικονες..
        κι ολοι οσοι παλεψαν και παλευουν μαζι της
        για να γυρισουν
        ή να πανε?
        θα το βρεις το Νησι σου elzin
        μην ανησυχεις.
        μπορει και να ειναι μπροστα σου και
        να μην το βλεπεις,
        ακομα.
        οταν θα ερθει η ωρα
        θα εμφανιστει μεσα απο την ομιχλη
        ξαφνικα
        και θα μοιαζει με ενα
        Βουνο που θα στραφταλιζει ολα τα χρωματα του κοσμου.
        elzin

      • Νήριτο το λένε το βουνό το ψηλό
        ή Όλυμπο… δεν θυμάμαι.
        Είναι στεριά πάντως…

        Μεγάλοι θαλασσοπόροι!
        Μεγάλα όνειρα!
        Ακόμη και αν δεν βγουν αληθινά
        ήταν ωραίο που τα κάναμε,
        λέει λακωνικά ο λιγομίλητος Κλιντ
        στις Γέφυρες του Μάντισσον
        στην αγαπημένη του…Μέριλιν
        που του φωνάζει ανησυχητικά…
        και του δίνει ασπίδες και πυξίδες
        χάρτες και κουπιά.

        Στο ‘πα και στο ξαναλέω
        στο γιαλό μην κατεβείς
        κι ο γιαλός κάνει φουρτούνα
        και σε πάρει και διαβείς

        Κι αν με πάρει που με πάει
        κάτω στα βαθιά νερά
        κάνω το κορμί μου βάρκα
        τα χεράκια μου κουπιά
        το μαντήλι μου πανάκι
        μπαινοβγαίνω στη στεριά

        Στο ‘πα και στο ξαναλέω
        μη μου γράφεις γράμματα
        γιατί γράμματα δεν ξέρω
        και με πιάνουν κλάματα

      • νηριτος νομιζω
        ή αινος?
        τον Ολυμπο εβλεπα οταν ημουνα μικρη
        καθε μερα απο το παραθυρο μου-αληθεια,
        μαγικο βουνο,
        σαν ολα
        αλλα αυτο εχει κι αλλα
        που κουβαλαει μαζι του…

        μπα
        και γιατι να μη βγουν αληθινα?
        εγω παντως βγηκα…απο τη γλαστρα μου!!!
        ελα
        ολα καλα θα πανε
        θα δεις……
        και μια χαντρα θαλασσια…
        για να φτασεις στο Νησι σου
        στη στερια
        εκει που ειναι να φτασεις
        ετσι ή αλλιως.

      • Αγναντεύοντας τον Όλυμπο
        λοιπόν…βασιλοκόριτσο!
        Θα δούμε …
        Μάλλον η δική μου η γλάστρα θέλει σπάσιμο
        με διπλό πέλεκυ και νομίζω κάποια τον έχει…
        και τον κρατάει ακονισμένο;)

        Μια καληνύχτα…μελισσούλα
        από ένα ναυτόπουλο!

        Η χάντρα δική σου στα μαλλιά
        και να είναι θαλασσιά
        με λίγο κόκκινο
        από τα χείλη τα φλογερά;)

      • ο πελεκυς στη διαθεση σου.
        με χαρα μεγαλη να βοηθησουμε
        να σου σπασουμε ο,τι χρειαζεται,
        γλαστρα,κεφαλι..
        λιγο κοκκινο στο μπλε
        ομορφος συνδιασμος
        ακουγεται.
        καληνυχτα
        elzin

  9. «παντως μεταξυ μας αν ο Οδυσσεας ηξερε τι θα του σερνε η Πηνελοπη θα το σκεφτοταν Διπλα να γυρισει!»
    θα γυρναγε παλι ομως….

    Θα γυρνούσε!
    …του αρέσει… να τα «ακούει»;)χαχα…χα

    Τα σώματα των μνηστήρων σχημάτιζαν ένα χαλί από σάρκες αίμα, σπλάχνα και σκόνη. Έξω από την αίθουσα του ανακτόρου του Οδυσσέα, στην αυλή, αιωρούνταν στον άνεμο, κρεμασμένες, οι δώδεκα άπιστες θεραπαινίδες. Τα υπόλοιπα ήταν ακίνητα, εκτός από τα σαγόνια των σκύλων, που διεκδικούσαν τους όρχεις και το πέος του Μελάνθιου…

    …Η αίθουσα ήταν άδεια και μύριζε θειάφι. Με το θειάφι και τη φωτιά προσπάθησαν να καλύψουν τη μυρουδιά από τις πληγωμένες σάρκες. Βρέθηκαν καθισμένοι ο ένας απέναντι στον άλλον, κοντά στη φωτιά, Ο Οδυσσέας για μια ακόμη φορά είχε τα μάτια του χαμηλωμένα. Το βλέμμα της Πηνελόπης κυλούσε πάνω του και τον εξέταζε επισταμένα. Σ’ εκείνες τις στιγμές βουβής έντασης η αγάπη και το μίσος που ένοιωθαν ήταν πρωτόγνωρα. Ηταν δύο «καρδιές από σίδερο», δυο πλάσματα αμπαρωμένα στο πνεύμα, που χρησιμοποιούσαν τη δύναμη και την ομορφιά σαν περιστασιακά όπλα, αλλά επέστρεφαν αμέσως στην αόρατη ακρόπολη τους. Μοναχικοί από μακρά συνήθεια, αποστρέφονταν την αναγνώριση κάποιου με τον οποίο θα μοιράζονταν τους μονολόγους τους. Περίφρων, εχέφρων είναι η Πηνελόπη• πολύμητις είναι ο Οδυσσέας: λέξεις που υπαινίσσονται ότι, και για τους δύο, τα πρωτεία είναι του πνεύματος, ύφανση του προσεκτικού ελέγχου για την Πηνελόπη, της συνεχούς και πολύμορφης επινοητικότητας για τον Οδυσσέα. Η συνενοχή τους, πριν από σαρκική, εντοπιζόταν στην ευφυία. Μόνο που η ευφυία είναι απομονωμένη και δύσπιστη• έτσι, πριν ακόμη αναγνωριστούν, συγκρούστηκαν.

    Ο Τηλέμαχος, ο γιος τους, δεν μπορούσε να τα καταλάβει όλα αυτά. Αγανακτούσε με την ψυχρότητα της μητέρας του. Η Πηνελόπη απάντησε ότι θα μπορούσε ν’ αναγνωρίσει τον Οδυσσέα μόνον από κείνα τα «σημάδια άγνωστα σε όλους τους άλλους». Τότε ο Οδυσσέας χαμογέλασε. Ναι, και η Πηνελόπη ήθελε «να τον υποβάλει σε δοκιμασία». Αυτή ήταν στην ουσία η σταθερή συντεταγμένη της ζωής του. Και η Αθηνά, η θεά που τον προστάτευε, είχε επιτρέψει στους μνηστήρες να τον προσβάλουν, για να «κατέβη ο πόνος ακόμα πιο βαθύτερα στου Οδυσσέα τα σπλάχνα»**. Και μέχρι την τελευταία στιγμή είχε θελήσει να «υποβάλει σε δοκιμασία τη δύναμη και το θάρρος του», όταν η μάχη εναντίον των μνηστήρων είχε αρχίσει και η θεά, με μορφή χελιδονιού, θαύμαζε από κάποιο δοκάρι το θέαμα της σφαγής. Η εύνοια και η εγκατάλειψη σχημάτιζαν μια συνεχή γραμμή από αιχμές και κοιλότητες, όπου ο δεσμός ήταν δεδομένος μόνο από την ικανότητα του Οδυσσέα να υπομένει το καλό και το κακό. Κάθε καλό και κάθε κακό είναι μια δοκιμασία η κυριαρχία του πνεύματος εντοπίζεται στο να τα αναγνωρίσει, να τα αντιμετωπίσει με αυτή τους την ιδιότητα, να τα διασχίσει με τη μυστικά αδιάφορη περιέργεια του ταξιδευτή.

    …από τις σκέψεις ενός Χοιροβοσκού;)

    • Πέρασε και από εκεί…
      και κατέληξε στο συμπέρασμα
      πως… χωρίς γνώση περιπέτεια
      και κρεβατομουρμούρα διαχρονική,
      η ζωή δεν έχει χάρη και νοστιμιά
      και το λίγο… «λίγο» διαρκεί;)

  10. το σχολιο σου παραπανω πιστευω θαπρεπε να το κανεις και αναρτηση καποια στιγμη.
    διαβαζοντας ολα αυτα που εχω διαβασει σχετικα με την Πηνελοπη και ταψιθυρισματα στο ονειρο του και τη δυναμη που τουστελνε πιστευοντας σαυτον,
    παντα μου ερχοταν στο μυαλο η πρωτη τους συναντηση μετα την επιστροφη,οταν θα βλεποντουσαν για πρωτη πρωτη φορα κι οταν αργοτερα θα βρισκονταν μονοι τους.
    καπως ετσι το εφερνα στο μυαλο μου.
    κι ελεγα -μα το ανθρωπινο στοιχειο των ηρωων που ειναι?
    που πηγε?
    μου φαινοντουσαν λιγο γλυκαναλατα διαφορα που εβλεπα,
    βεβαια μην ξεχνας οτι την οδυσσεια εχω να τη διαβασω απο το σχολειο…
    και τη λατρευα ……
    αλλα εχω «ξεχασει» πολλα….
    αν κι εχω αρχισει και θυμαμαι τωρα…
    καπως…..
    νομιζω οτι αυτο που εγραψες
    ειναι απο τα πιο πληρη κειμενα σου!
    τρομερη διεισδυτικη ματια,
    μπραβο σου!
    τωρα μη ρωτησω ποιος ειναι ο χοιροβοσκος
    και δειξω το μεγεθος της Αγνοιας μου ε?
    αλλά
    δε με νοιαζει καθολου να δεις το μεγεθος της αγνοιας!
    αυτο με καποιον τροπο ταιριαζει νομιζω:

    κι αν δεν ταιριαζει
    δεν πειραζει,
    στο αφιερωνω εξαιρετικα
    πολυμηχανε οδυσσεα,
    ε μπορουσες να γυρισεις και στα 8.5 χρονια….

  11. Μου το έστειλε… ένας Άγνωστος Χοιροβοσκός
    μαζί με τις σκέψεις του, μάλλον για να μου δείξει το μέγεθος της άγνοιας μου,
    και μου άρεσε και… εμένα!
    Με έκανε σοφότερο!

    Ο Οδυσσέας και η Πηνελόπη είναι δύο πλάσματα
    δυνατά και ευφυή,
    με ένα χαρακτήρα ιδιαίτερο
    και έχουν το τονάλ, την ενεργειακή διάταξη του πολεμιστή.
    Βέβαια θα συγκρουστούν
    και είναι δύσπιστοι,
    ο ένας για τον άλλον.

    Ο Οδυσσέας την πλησιάζει με άλλο όνομα,
    για να δει τι σκέφτεται.
    Μένει ασυγκίνητος στα δάκρυα της
    και κάνει την καρδιά του… πέτρα.
    Με την ίδια σκληρή καρδιά, τον αντιμετωπίζει
    και η Πηνελόπη,
    όταν της ζητά να κοιμηθούν μαζί αγκαλιά.

    Ο Οδυσσέας,
    που δεν έχει χαμηλώσει ποτέ το βλέμμα
    ούτε σε θεό, ούτε σε άνθρωπο,ούτε σε τέρατα και Κύκλωπες,
    κοιτάζει τα πόδια του, αμήχανα
    ποτιδέγμενος,
    και αμέσως μετά… αγριεύει,
    για την μετακίνηση του κρεβατιού,
    του Έρωτα τους, και του σημείου αντίληψη του,
    που δεν θα συγχωρούσε και δεν θα δεχόταν…ποτέ.

    Μπορούσα να γυρίσω… στα 8,5
    αλλά ο Ποσείδωνας
    δεν πείθονταν εύκολα
    να πάει στους Αιθίοπες…;)

  12. τα δυνατα και ευφυη ατομα
    με τους απιστευτα γοητευτικους χαρακτηρες
    ειναι και πολεμιστες απο γεννας.
    η ενεργεια τους τραβα τους αλλους κοντα τους
    για να γευτουν λιγο απο αυτο που οι ιδιοι δεν διαθετουν,
    την αυτοφωτη υπαρξη και την υψηλη διαυγεια.
    οταν σμιγουν σε ζευγαρι,
    γεγονος ευλογημενο μα και σπανιο
    η σχεση αυτη δε συγκρινεται με οτιδηποτε αλλο υπηρχε πριν.
    ειναι επι ισοις οροις,
    ιδιας διανοιας,
    και ομορφιας ψυχης.
    αξιζει τον κοπο να περιμενεις
    ακομα και 3 ζωες
    να ζησεις κατι τετοιο πιστευω.
    δεν εχει να κανει καθολου με τυχη πιστευω.
    ο ομοιος ελκει ομοιο,
    οχι με την εννοια της ισοπεδωτικης ισοτητας των φυλων της εποχης,
    αλλα ερχεται μια στιγμη
    που
    οταν εισαι ετοιμος
    θα συναντηθειτε.
    η δυσπιστια του ομηρικου ζευγους
    ειναι και αναμενομενη νομιζω.
    στα δυο προσωπα τους,
    αντικατοπτριζονται ολοι οι θεοι με τη σημειολογια τους,
    6 θεες στη Γυναικα-Η ΓΥΝΑΙΚΑ
    6 θεοι στον Ανδρα- Ο ΑΝΔΡΑΣ
    12,
    ολοκληρωμενοι και οι δυο,
    η Αρμονια……
    τωρα το μονο που εχουν να αποδειξουν
    ο ενας στον αλλον
    ειναι
    ο ΕΡΩΤΑΣ
    και η Αγαπη τους…
    ειναι επιτελους Ελευθεροι
    κι αυτο ακομα και για αυτους
    ειναι …δυσκολουτσικο….
    γι αυτο ο Οδυσσεας χαμηλωνει τα ματια
    κι αυτη ειναι τοσο σκληρη απεναντι του….
    γιατι θελει βαθια Ανασα…..

    καλησπερα elzin

  13. καλημερα οδυσσεα!
    αναρωτιομουν σε ποια απο ολες τις αναρτησεις σου ταιριαζει αυτο:
    MAYA
    Maya, my web of creation
    Whispers to me in my solitude
    Maya, my music of elation
    Takes me to the heights
    Where I can soar

    Hear my cry
    Let me weep the tears of joy

    Maya, my intoxication
    Secret lullaby surrounds my soul
    Maya, my sound and sensation
    Take me to the heights where I can soar

    και τελικα πιστευω Εδω ειναι
    που ταιριαζει απολυτα.
    πρωτον διοτι η αναζητηση της Ελευθεριας
    ειναι το πρωτιστο
    και β΄, διοτι οι χαρακτηρες των ηρωων
    συμβολιζουν την Ελευθερια
    και τον Ερωτα
    στην Αιωνια και Αεναη μορφη τους..
    η Απελευθερωση ειναι επιδιωκομενο
    και στην πορεια
    οι ψευδαισθησεις διαλυονται
    χανονται
    εξαφανιζονται…αλλα οχι ως δια μαγειας.
    καλημερα μαγε του λογου..
    ε να σου ειπα κι εγω
    μη λες μονο εσυ ομορφα λογια.

  14. Εκείνο που ενδιαφέρει ένα πολεμιστή… είναι η Γνώση!
    Γιατί συνειδητοποιεί ότι μόνο μέσα από αυτή μπορεί
    να διεκδικήσει την Ελευθερία του και ίσως να εμπνεύσει
    και άλλους να κάνουν το ίδιο.
    Συνεπώς οτιδήποτε άλλο που δεν πληρεί αυτές τις προδιαγραφές
    δεν μπορεί να συμβαδίζει με τον δρόμο του.
    Για αυτό και είναι πάντα αρκετά μοναχικός,
    παρ όλο που σπάνια νιώθει μόνος.

    Καλησπέρα γοητευτική μάγισσα της καρδιάς μας
    και Ηρωική Πεταλούδα της Ελευθερίας!

    Ελπίζω εκτός από «μάγος του λόγου»
    να γίνω και αξιοπρεπής μάγος της θέλησης.
    Το τραγούδι που μάλλον μου ταιριάζει
    είναι ο καραγκιόζης
    και ας το ακούσει μια κάποια
    που αντέχει να με αγαπά
    ….παρ όλα αυτά και
    Whispers…. Secret to me in my solitude;)

    Κείνο που με τρώει, κείνο που με σώζει
    είναι π’ ονειρεύομαι σαν τον καραγκιόζη
    Φίλους και εχθρούς στις φριχτές μου πλάτες
    όμορφα να σήκωνα, σαν να ‘ταν επιβάτες

    Λευκό μου σεντονάκι, λάμπα μου τρελή
    ποιο φορείο θα μας κουβαλήσει
    Βάλε στη σκιά σου τούτο το παιδί
    που δεν έχει σώμα να ψηφίσει, να ψηφίσει

    Σαν κουκιά μετρώ τα λόγια του καμπούρη
    πίσω απ’ το λευκό πανί, μέσα απ’ το κιβούρι
    Μα όσο κι αν μετρώ, κάτι περισσεύει
    Τρύπια είν’ η αγάπη μας και δε μας προστατεύει

    Λευκό μου σεντονάκι, λάμπα μου τρελή
    κόκκινο αυγό ή καρναβάλια
    Μέσα από την κάλπη, τη στατιστική
    μάς κοιτάει ο Χάρος και τού τρέχουνε τα σάλια

    Σαν σκιές γλιστρούν λόγια και εικόνες
    κάρα σκουπιδιάρικα φεύγουν οι χειμώνες
    Κι αν δεν ντρέπεσαι να γυρίσεις πίσω
    έλα στην παράσταση να σε γιουχαίσω

    Λευκό μου σεντονάκι, λάμπα μου τρελή
    ποια αγάπη τάχα μας φυσάει
    Βάλε στη σκιά σου τούτο το παιδί
    που δεν έχει απόψε πού να πάει, πού να πάει

  15. Μία επιλογή έχω!
    Αυτή που έχω διαλέξει
    με πολλές πεταλούδες βράδια μοναχικά
    και διαλεκτικά σαν τον έρωτα.

    Έχει πολύ θυμό …ο αετός
    και θα τον πνίξει σε ένα τσάμικο λέει
    για να μη πνίξεις κάποιους άλλους
    ….και μερικά ερπετά.
    Οι πεταλούδες δεν κινδυνεύουν
    ….έχουν φτερά!

  16. οι επιλογες …..
    πληρωνονται elzin
    η πεταλουδα ιπταται
    και δε ζει
    γονατιστη
    ουτε αυτη………….
    αιντε
    χαμογελα κι ασε τα νευρα και τους θυμους
    κατασπαταληση ενεργειας ειναι ο θυμος
    λενε αυτοι που ξερουν-
    κι εγω μαζι σου………..

  17. Μου φτιάχνεις το κέφι
    … Κόρη της Γερακίνας της Φτερωτής!
    Ας ακούσουμε αυτούς που λένε για τις σπατάλες ενέργειας
    τις πολλές…για να αντέχουμε τις φωτιές:-))))

  18. …ειδικα οταν τις αναβουμε κι εμεις οι ιδιοι
    τις φωτιες….
    λογω ειδικων συνθηκων..
    τα περι πολλων …το προσπερασαμε
    στο ντουκου!
    α ολα κι ολα
    μια κατανοηση τη δειχνουμε…..
    σημερα.
    ελα elzin
    παμε!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  19. Πάμε όταν …Το φωνάζω!
    … κατανοητική
    και μέσα από τις φωτιές
    καρβουνιάρηδες αναστενάρηδες της νέας εποχής!
    Δεν σ΄ αλλάζω!

  20. Μεγάλη!
    Όπως και η Δύναμη του!
    Πως μπορέσανε να τον εξορίσουν
    και να τον αγνοούν
    …. οι θρησκευτικές γοργόνες
    και οι τζάμπα μάγκες;

    Τόσα καλοκαίρια και χειμώνες
    … χωρίς αυτόν τον θεό;

    Πέρασες τόσες βροχές για να ‘ρθεις σε ‘μενα
    φέρνοντας χούφτες με φως να νιφτώ
    Πέρασα τόσες ζωές για να βρω εσένα
    μεσ’ τη ζεστή σου αγκαλιά να κρυφτώ.

    Τόσα καλοκαίρια
    μου ‘χαν φύγει από τα χέρια
    τόσα καλοκαίρια που δεν σ’ αγαπούσα
    ρώταγα τι φταίει
    για το στόμα μου που καίει
    τώρα ξέρω πως τα χείλια σου ζητούσα.

    Άπλωσες τα χέρια
    και γυρνούν τα καλοκαίρια
    και με φέρνουν να βρεθώ κοντά σου
    σε θέλω, σε θέλω, σ’ αγαπώ

  21. Ο έρωτας είναι πάντα ξαφνικός και απρόβλεπτος!
    Και εμφανίζεται όταν και από που δεν τον περιμένεις.
    Αυτή είναι και η δύναμη του.
    Δεν μπορείς να τον προβλέψεις!

    Τον 13ο θεό και το ταξίδι στο φως!

    Έρωτας είναι θαρρώ

    ότι νοιώθω, αγγίζω και ζω

    ένα αθώο φιλί, ένα βλέμμα που στάζει ζωή

    έρωτας είναι θαρρώ

    ότι ψάχνω σε σένα να βρω,

    δυο σταγόνες ζωής, ένας τρόπος

    να πεις σ’ αγαπώ

    Ένα ταξίδι στο φως,

    ένας δέκατος τρίτος Θεός,

    μια γλυκιά φυλακή που

    δεν θέλεις να βγεις από κει,

    ένα ταξίδι στο φως,

    ένας δέκατος τρίτος Θεός,

    και ένας λόγος να πεις

    πως αξίζει στον κόσμο να ζεις , ω,ω,ω …

    και ένας λόγος να πεις

    πως αξίζει στον κόσμο να ζεις

    Έρωτας είναι θαρρώ

    που γελάς σαν παιδάκι μικρό

    με δυο χείλη φωτιά, με

    δυο χέρια ανοιχτά σαν φτερά

    τα μάτια της είχε κλειστά,

    τα μαλλιά της στον ώμο λυτά,

    και ένας ήλιος θαρρείς

    στο κορμί της να πέφτει νωρίς

    Ένα ταξίδι στο φως,

    ένας δέκατος τρίτος Θεός,

    μια γλυκιά φυλακή που

    δεν θέλεις να βγεις από κει,

    ένα ταξίδι στο φως,

    ένας δέκατος τρίτος Θεός,

    και ένας λόγος να πεις

    πως αξίζει στον κόσμο να ζεις…

  22. Οι γυναίκες είναι οι καλύτερες μάγισσες,
    είναι φλόγες ελευθερίας και γνώσης
    από την κούνια τους
    υπερήφανες δυναμικές στρατηγικές και ποθητές.
    Για αυτό μερικοί τις φοβόνται τις καίνε, τις σκλαβώνουν, τις μουσειοποιούν
    δίπλα σε σταυρούς και τις κοιμίζουν μετά,
    άλαλες άβουλες νεκροφόρες
    αντιερωτικές, ανούσιες αδρανείς πενθοφορούσες και διγαμικές.
    Με το θεό να πηγαίνουν και άλλον να παντρεύονται.
    Κανένας άνδρας δεν θα τις επιθυμούσε και θα τις ποθούσε
    και δεν θα έκανε τον κόσμο άνω κάτω
    για να τις βρει και να τις συναντήσει.

    Βλέπεις σε τι χάλια είναι αυτός ο κόσμος
    εξ αιτίας αυτού του κυνηγιού αυτού των μαγισσών!

    Κυβερνούν οι νυμφίοι
    γαμπροί της μεγάλης θλίψης
    και μαυρίλας!

  23. μεταμορφωνονται ακομα και σε στιχακια
    πανω σε παγκακια σκονισμενα
    και γινονται λυγμος που βγαινει απο τα σωθικα
    βουβος..
    ειπα τελευταιο αλλα αλλαξα γνωμη
    εχω τα νευρα μου
    κι εσυ θα την πληρωσεις..
    με τραγουδια
    ο πελεκυς αλλη φορα………
    καινουρια κυβερνηση εισαι,εχεις μια διορια!


    γεια σου elzin
    τι τραβας κι εσυ με την τρελλα μας…..

  24. Τι να κάνω
    έχω συνηθίσει στον χειρισμό κρισίμων
    καταστάσεων
    πεζοναύτης χρόνια στην εξορία…
    Γεια σου… λυγμέ μου!
    Στο παγκάκι μου θα μείνω να το ξεσκονίζω;)

  25. REVOLUTION SOLUTION
    i’ve come to join you………..

    Μια ζωή ξενύχτηδες
    αλλά λέω να αποφύγω τα ίδια λάθη
    για να μη βαρεθώ τον κόσμο…
    και να βρω καινούργια λόγια.

    Τι λες και εσύ;

    Το δρόμο που μου δείχνεις να βαδίσω
    τον γνώρισα από μικρή
    ζητάω τώρα κάπου ν’ ακουμπήσω
    ν’ αφήσω την παλιά ζωή

    Μια ζωή μέσα στους δρόμους και στις νύχτες
    μια ζωή με παρανόμους και ξενύχτες
    μια ζωή τα ίδια λόγια να μου λένε
    έχω βαρεθεί τον κόσμο, κι όλα μου φταίνε

    Τον κόσμο που μου δείχνεις να γνωρίσω
    τον ξέρω φίλε πιο καλά
    τον έχω μάθει πριν σε συναντήσω
    απ’ έξω κι ανακατωτά

    Μια ζωή μέσα στους δρόμους και στις νύχτες
    μια ζωή με παρανόμους και ξενύχτες
    μια ζωή τα ίδια λόγια να μου λένε
    έχω βαρεθεί τον κόσμο, κι όλα μου φταίνε

  26. HELP IS COMING…
    Situation could be much better
    much better than today
    you know that you could do much better
    much better than you do today
    but how come you never try to change situation
    how come you always escape
    out of a serious conversation
    dont’t you know it can’t never be too late
    for us to succeed
    out of every misery
    you can be released
    as long as you beleive

    Help is coming
    As long as you beleive
    Help is coming
    For us to be released

    Your lifestyle could be so different
    From how it is right now
    Know that you could change so many things
    If only you want that
    You should know it can’t never be too late
    Just get up and try
    And if you fall and wonder why
    Just try an other time
    But don’t give up to fight

    You’re always looking for a scapegoat
    Like everything is their fault
    And never ever you gonna say maybe I did mistake
    I black and white sky
    Never you gonna say why
    like you know everything in what thay say just can’t be right
    How come you never change
    How come you always failed in everything you did before back then until today

    ξεχνας οτι εχεις διπλα σου
    ενα φυλακα αγγελο
    που ακομα κι οταν εσυ ..ξενυχτας
    σε σκοτεινα μερη
    ειναι εκει
    και σε φροντιζει.
    ειναι λιγο οξυθυμος βεβαια,
    σαν κι εσενα….
    να τον προσεχεις
    να σε προσεχει.
    κυκλος αλλα οχι φαυλος.
    ε πού θα παει?
    θα σου ερθει
    η βοηθεια
    σαν εκλαμψη…………
    ε elzin?

  27. ε που θα πάει;
    Αφού προσέχουμε μαζί!
    Αν και είμαστε λίγο οξύθυμοι τύποι;

    Situation could be much better
    …ταξιδεύουμε με όρτσα τα πανιά!

  28. Η ΜΕΡΑ
    ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΘΕΙΤΕ
    ΔΕΝ ΘΑ ΑΡΓΗΣΕΙ
    λιγο ακομα
    οχι
    πολυ
    καλημερα elzin
    παντα η καινουρια αρχη
    φερνει σπουδαιεα πραγματα μαζι της
    μεταβαλλεσαι elzin?

  29. Προσπαθούμε
    να έχουμε ρευστά σημεία αντίληψης
    χωρίς να χάνουμε τον προορισμό!
    Κυλώντας με τα πράγματα και τον κόσμο
    μαζί του σε ένα μαγικό χαλί
    με ένα τέλος και μια αρχή
    δεμένα σε ένα κύκλο ανέμης
    με γνώση συνείδηση και επιλογή.
    Καλημέρα συναπαντική!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s