Οι Λόγοι μιας Πυθίας


DELPHI%202

Σύγχρονοι ,διαφωτιστικοί ,φωτεινοί, Απολλώνιοι, αφυπνιστικοί, διευκρινιστικοί, ιστορικοί, Ελληνικοί, νέοι, καινούργοι, αστραφτεροί, στοχαστικοί, σκοπευτικοί, εύστοχοι και δυνατά ενεργειακοί,θαυμαστοί!

1. ΠΡΟΜΗΘΕΑ: ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

ΟΙ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΠΥΘΙΑΣ
Έτσι δημιούργησε ο Θεός την Ελλάδα, και την ονόμασε Γη του Φωτός, γιατί «ελ» σημαίνει Φως και «λαδ» σημαίνει πέτρα έδαφος-Γη.
Και από την γη του Φωτός, την Γη που πρώτη αντίκρισε το φως του Ήλιου γεννήθηκαν οι Έλληνες φωτοδότες των αρετών και του πολιτισμού. Και σκόρπησαν αυτοί τον Πολιτισμό των εις όλη την Οικουμένη – καθώς και επαχθή!
Η Γέννηση της Ελλάδας, και της Ελληνικής Γλώσσας : «Ιστορία Ενέσεως της Ελληνικής Γλώσσας» Η. Τσατσόμηρος.
Όπως σημειώνει η επιστήμη της γεωλογίας και των άλλων συναφών κλάδων, προ 140.000.000 ετών, όταν ολόκληρος ο πλανήτης σκεπαζόταν από νερά και χέρσος γη δεν εφαίνετο πουθενά, μια γιγαντιαία ανοδική ορογενετική κίνησις ανύψωσε υπέρ την επιφάνεια της υδρόσφαιρας προς τον Ήλιο, την λεγόμενη «Πελαγονική Οροσειρά» μια στενή ζώνη ξηράς που περιελάμβανε την βορειότερη Μακεδονία (Πελαγονία), τον Όλυμπο, την ανατολική πλευρά της μετέπειτα Θεσσαλίας και την βόρεια Εύβοια…
Επί 115.000.000 χρόνια αυτή η μοναδική νησίδα, η Ελλάδα μας εν μέρει, αντίκρυζε ολομόναχη την πανθάλασσα που την περιτριγύριζε. Εις αυτήν την νησίδα για ογδόντα εκατομμύρια (80.000.000) έτη πριν ακόμα αναδυθούν άλλες οροσειρές, άρχισε η διαδικασία των νέων μορφών της γεννέσεως όντων.
Πριν 35.000.000 έτη, δηλαδή 105.080.000 έτη μετά την άνοδο της Πελαγονικής Οροσειράς στην επιφάνεια, αναδύονται ως άλλα νησιά οι ορεινοί όγκοι όπως η Πίνδος, οι Δειναρικές Άλπεις, τα Πυρηναία, τα Ιμαλάϊα …
Η λογική λοιπόν παρουσία του ανθρώπου, σε όποια εποχή κι αν εμφανίσθηκε αυτός ο άνθρωπος στον πλανήτη, πρέπει να αναζητείται στον Όλυμπο.
Είναι δε αδύνατον ποτέ σε μία περιοχή που για λόγους ανερμήνευτους, αναδύεται η πρώτη χέρσος γη, ο άνθρωπος της προνομιούχου αυτής γης να σχηματίση γλώσσα αργότερα, από ότι οι άλλοι άνθρωποι, που η ανάδυση της γης τους καθυστερούσε κατά πάρα πολλά εκατομμύρια έτη.
Χώρος και άνθρωπος εδώ μεταξύ Ολύμπου και Πίνδου εσχημάτισαν την Πανάρχαια Ελληνική Γλώσσα, η οποία και εδάνεισε τις λέγεις του πολιτισμού της εις όλους τους άλλους λαούς. Αυτή δε η Ελληνική Γλώσσα περικλείει τις λύσεις στα οικουμενικά προβλήματα της ανθρωπότητος.
Πληθώρα ερευνών και μελετών προσκομίζουν συντριπτικά στοιχεία με τα οποία αποδεικνύεται ότι ποτέ δεν υπήρξε Ινδοευρωπαϊκή μητέρα γλώσσα, αλλά αντιθέτως, η γονιμοποιός γλωσσική επίδραση η οποία εισήγαγε στις διάφορες γλώσσες παγκοσμίως τα γνωστά λεκτικά στοιχεία, κοινά σήμερα σε αυτές, ασκήθηκε από την Πανάρχαια Ελληνική Γλώσσα.
Η αρχαιολογική σκαπάνη φέρνει στο φως ολοένα και περισσότερα, και πειστικώτερα τεκμήρια, που επιβεβαιώνουν το τεράστιο ιστορικό βάθος της ανθρώπινης παρουσίας στον Ελλαδικό χώρο.
Αυτά τα τεκμήρια επίσης αποδεικνύουν πως οι πολιτισμικές ρίζες της Ελλάδας χάνονται στα βάθη του απωτάτου παρελθόντος και ταυτόχρονα αχρηστεύουν αυθαίρετες θεωρίες και δόγματα περί εμφανίσεως του ανθρώπου και του πολιτισμού στην Ανατολή και στην Αφρική.
Η Ελληνική Γλώσσα υπήρξε και είναι η τελειότερη μέχρι σήμερα ανθρώπινη γλώσσα επί της γης.
Οι Έλληνες διέθεταν όχι μόνον ένα αλλά είκοσι – συν αλφάβητα -. Το Χαλκιδικό (εκ του οποίου προέρχεται το Λατινικό), το Ιωνικό, το Κορινθιακό, … κ.λ.π.
Μια θεωρεία που εκτρέπεται της λογικής – το τερατογεννές ψεύδος περί Φοινικικού αλφαβήτου -δέχεται την σύνδεση της τελειώτερης γραφής (της Ελληνικής), με τον πολιτισμό των Φοινίκων, οι οποίοι είχαν έναν χαμηλοτάτης στάθμης πολιστισμόν.
Αρχαιολογική σκαπάνη αποδεικνύει ότι το Ιωνικό Αλφάβητο, ένα από τα είκοσι – συν Ελληνικά αλφάβητά μας – που ψευδώς θεωρείται Φοινικικής προελεύσεως, είναι τουλάχιστον 4.000 έτη παλαιότερον των Φοινίκων.
Υπάρχουν δηλαδή πολλά κείμενα, όπως υπάρχουν και πολλά αρχαιολογικά ευρήματα που βεβαιώνουν την ύπαρξη γραφής στην Ελλάδα για τουλάχιστον 7.000 χρόνια, δηλαδή χιλιάδες χρόνια πριν εμφανισθούν στην ιστορία οι Σημίτες/Φοίνικες.
Ποιο δε είναι το βάθος της Ελληνικής Γλώσσας;
Με προτροπή της Ελληνίστριας Mary McDonald και με πρόεδρο τον καθηγητή T. Brunnr, ξεκινά το 1972 στο Πανεπιστήμιο Καλιφορνίας (UCLA) το πρόγραμμα «Θησαυρός της Ελληνικής Γλώσσας» το περίφημο TLG. Μετά 13 χρόνια, το 2000, ο 5ος δίσκος κυκλοφόρησε (TLGΕ) που περιλαμβάνει 90.000.000 (εννενήντα εκατομμύρια) λεκτικούς τύπους, εν συγκρίσει με τους λεκτικούς τύπους άλλων γλωσσών, Γαλλικής, Αγγλικής κ.λπ. που φθάνουν όχι περισσότεροι από 500.000 ή 600.000 και λιγότεροι.
Οι 90.000.000 ελληνικοί λεκτικοί τύποι ελήφθησαν από 11.000 έργα τριών χιλιάδων συγγραφέων, από τον 8ο αι. π.Χ. έως τον 15ο αι. μ. Χ. Μόνον 2.000 από τους 3.500 συγγραφείς είναι καθαρά Έλληνες. Και από τα 11.000 έργα μόνον 3.500 έργα ολόκληρα ή γραμμές είναι συγγράμματα των αρχαίων Ελλήνων προγόνων μας. Αυτά δε τα 3.500 έργα ολόκληρα ή γραμμές αποτελούν το ένα εκατομμυριοστό των επισήμων Αρχαίων Ελληνικών συγγραμμάτων που επέζησαν (που μας απόμειναν) μετά τους εμπρησμούς όλων των βιβλιοθηκών της Ελληνικής Επικρατείας, κατά τα Βυζαντινά χρόνια από το μένος των Χριστιανών.
Οι εμπρησμοί αυτοί κατέστρεψαν και αφάνισα τα θαυματουργά επιτεύγματα του μεγαλύτερου λαμπρότερου Παγκόσμιου Πολιτισμού των Ελλήνων προγόνων μας. Έτσι κατεστράφη η Ελληνική Γραμματεία.
Όταν η μητέρα μου, δεκαέξι χρονών κοπελιά – έναν χρόνο μεγαλύτερή μου – ήλθε στην Αμερική, σε μια τάξη της στο γυμνάσιο στο οποίο εσπούδαζε της έθεσαν την ερώτηση Αμερικανοί συμμαθητές της : «Γιατί στην αρχαία εποχή (στην Αρχαία Ελλάδα) η δημιουργικότητα των Ελλήνων ήταν ασύλληπτη και αμίμητη, μα αυτή η ιδιαιτερότητά τους λες και έχει πεθάνει, εφ΄ όσον για 2.000 χρόνια σχεδόν τίποτε πια δεν δημιουργούν, ούτε πια ακούγονται»? Η μητέρα μου τα έχασε! Δεν ήξερε την απάντηση.
Τελικά θα μπορέσω εγώ σήμερα, μετά αμερόληπτης μελέτης και έρευνας να δώσω απάντηση σε εκείνη την ερώτηση που θα πρέπει έχει απασχολήσει και τον δικό σας νου!
Γιατί, λοιπόν, οι Έλληνες δεν δημιουργούν;
Γιατί σταμάτησαν να δημιουργούν;
Πότε σταμάτησαν να δημιουργούν;
Η δημιουργικότητα των Ελλήνων ήταν θρέμμα της Ελληνικής των Παιδείας. Τι λοιπόν συνέβη στην Παιδεία των Αρχαίων Ελλήνων;
Ω! Έλληνες, ψυχής της ψυχής μου, πανάκριβο Γένος, ταλαίπωρον Γένος.
Θα ανοίξω σε εσάς τους πόνους και τα δάκρυα από τα βάθη της παιδικής ψυχής μου και θα σας τι κατέστρεψε τον Πανάρχαιο Ελληνικό Πολιτισμό και Λόγο, και γιατί!
Τώρα για μας «Περασμένα Μεγαλεία και διηγόντας τα να κλαις» παιδί αθανάτων θεών και αθανάτων ηρώων. Είναι δύσκολο για μένα να παραμείνω αλύγιστη και να καταπνίξω τον πόνο μου όταν μιλάω γι’ αυτές τις ανεπανάληπτες θηριωδίες που κατέστρεψαν το Ελληνικό Έθνος και τα φώτα του Ελληνικού πνεύματος, που κατέστρεψαν την Ελληνική ασύλληπτη Γραμματεία, και δημιούργησαν την μετέπειτα λανθάνουσα πορεία του Έθνους μας.
Επί αιώνες διώχθηκε μέχρις ιστορικού θανάτου ο Ελληνισμός. (Πολιτισμός, Γραμματεία, Παιδία). Ποίος ο λόγος; Πώς; Πότε;
Περί της θρησκείας των αρχαίων Ελλήνων (Εθνικών), την θρησκεία του Ελληνικού Έθνους – την «Εθνική Θρησκεία».
Την Εθνική Θρησκεία οι Χριστιανοί ονόμαζαν περιφρονητικά «ειδωλολατρεία» από την λέξη «είδωλον» = το ομοίωμα, το απεικόνισμα, η εικόνα, το άγαλμα. Σημ. : Και οι εικόνες των Χριστιανών σύμφωνα με τα ανωτέρω, είναι είδωλα.
Διέδιδαν οι Χριστιανοί ότι οι Εθνικοί είχαν αισχρή θρησκεία, φέρνοντας ως παράδειγμα τους έρωτες των θεών, αποκρύπτοντας δε τους συμβολισμούς των αρχαίων ελληνικών κειμένων σχετικά με την εθνική θρησκεία, την θρησκεία του Ελληνικού Έθνους.
Οι συμβολισμοί των αρχαίων Ελλήνων, όσον αφορά την εθνική θρησκεία ήσαν ποιητικώτατοι και αριστουργηματικοί. Στην «Θεογονία» όπου οι συμβολισμοί αφθονούν, βρήκαν έδαφος για να συκοφαντήσουν οι απολογητές Χριστιανοί, χρησιμοποιώντας κάθε ψεύδος.
Γράφει η Θεογονία του Ησιόδου (56-57) : «Εννέα γαρ οι νύκτες εμίσγετο μητίετα Ζεύς νόσφιν απ’ αθανάτων ιερόν λέχος εισαναβαίων», που ερμηνεύεται «Διότι εννέα ήσαν οι νύχτες και με αυτές ο βαθυστόχαστος Ζεύς έσμιγε κρυφά από τους αθανάτους στο ιερό κρεββάτι ανεβαίνοντας». Με αυτούς τους ιερούς στίχους οι Χριστιανοί απομονώνοντάς τους, έφεραν τον Δία ως ηδονολάτρη και ερωτόληπτο, ενώ η Θεογονία πιο κάτω γράφει (Θεογ. 104) : «Χαίρετε τέκνα Διός, δότε δε ιμερόεσσαν αοιδήν» που ερμηνεύεται : «Χαίρετε γεννήματα (δημιουργήματα) του Θεού δώστε το τραγούδι που φέρνει την έμπνευση», τονίζοντας εδώ ότι τα γεννήματα των εννέα νυχτών ήταν οι εννέα μούσες (όπου κάθε μούσα αντιπροσώπευε κάποια επιστήμη). Η έμπνευση γεννά τις επιστήμες, εφ΄ όσον όλα απορρέουν από την θεία βούληση.
Οι Χριστιανοί φέρουν τον Δία ως ανθρωποφάγο, βασιζώμενοι στην Θεογονία 886 όπου ο Ησίοδος γράφει : «Ζεύς δε θεών πρώτην άλοχον θέτο Μήτιν …» (την οποία καταβρόχθησε) το οποίο απλώς εννοεί ότι ο Θεός ενσαρκώθηκε την σοφία, έγινε πάνσοφος, αφού Μήτις = σοφία στα αρχαία ελληνικά.
Όσον αφορά την πολυγαμία του Δία γράφει η Θεογονία (901) : «Δεύτερον ηγάγετο λιπαρήν Θέμιν ή τέκεν Ώρας, Ευνομίην τε Δίκην τε και Ειρήνην …» που ερμηνεύεται «Δεύτερη γυναίκα πήρε την λαμπρή Θέμιδα, η οποία του γέννησε τις Ώρες, την Ευνομία, την Δίκη και την Ειρήνη …» υπονοώντας ότι από τον Θεό προέρχεται η συμπαντική τάξη (οι Ώρες ήσαν θεότητες της εν τη φύσει τάξεως), η Δικαιοσύνη = Θέμις, η Ευνομία, η Δίκη, η Ειρήνη, όλα δηλαδή τα αγαθά που δίνει ο Θεός στην ανθρωπότητα και επιβλέπει για την σωστή εφαρμογή τους.
Αδίκως λοιπόν οι Χριστιανοί έφεραν τον Δία (Ζεύ) που σημαίνει Θεός, ηδυπαθή, να μην αφήνει γυναί-κα για γυναίκα, αποσιωπώντας (σκοπίμως!) τους βαθύτερος συμβολισμούς της θρησκείας των Ελλήνων.
Η Ελληνική φιλοσοφία ήταν το κόκκινο πανί για τους Χριστιανούς οι οποίοι ακολουθούν τον δρόμο, που χάραξε ο ίδιος ο Απόστολος Παύλος, ο οποίος επετέθη με σφοδρότητα εναντίον της. Η επίθεση αυτή του Παύλου εναντίον της Φιλοσοφίας πέρασε ως επιταγή στο ευαγγέλιο και απετέλεσε εντολή για τους Χριστιανούς : Κολοσ. 8-8 : «βλέπετε μη τις ημάς έσται ο συλαγωγών δια της φιλοσοφίας και κενής απάτης, κατά την παράδοσιν των ανθρώπων, κατά τα στοιχεία του κόσμου και ου κατά Χριστόν». Το οποίο μεταφράζεται : «Προσέχετε μη σας εξαπατήσει κάποιος μέσω της φιλοσοφίας και της ματαίας απάτης κατά την παράδοση των ανθρώπων και σύμφωνα με τα κοσμικά στοιχεία και όχι σύμφωνα με το Χριστό».
Χριστιανοί που είχαν μόρφωση έγραψαν ειδικά κείμενα με σκοπό να ανατρέψουν τις θεωρείες της φιλοσοφίας και τις θέσεις των αρχαίων σοφών. Αυτοί οι Χριστιανοί ονομάσθηκαν απολογηταί υπερασπιστές του Χριστιανισμού. Αυτοί οι απολογηταί εστρέφοντο κυρίως εναντίον των Ελλήνων Σοφών, οι οποίοι είχαν γεννηθεί αιώνες πριν την ίδρυση του Χριστιανισμού.
Θα παραθέσω μερικούς μόνο, από τον άπειρο αριθμό των απολογητών για να κατανοηθή η μέθοδος του αφελληνισμού, με στόχο τους την καταστροφή του Ελληνισμού.
περισσότερα  εδώ από Ενδυμίων
.
Ο τελευταίος χρησμός της Πυθίας
 
31-10-04_1283406_361
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s