Οι γυναίκες των Ελλήνων

που κρατούν άσβεστη την φλόγα μιας ολόρθης  ψυχής!

Ένα θαύμα φωτός!

Υπατία: Η Ελληνίδα φιλόσοφος

Όταν η Αθηνά φτιάχνει και ανατρέφει… γυναίκες!

“Όλοι οι άνθρωποι την σεβόταν και την θαύμαζαν για την απλή ταπεινοφροσύνη του μυαλού της.Ωστόσο, πολλοί με πείσμα την ζήλευανκαι επειδή συχνά συναντούσε και είχε μεγάλη οικειότητα με τον Ορέστη,ο λαός την κατηγόρησε ότι αυτή ήταν η αιτία που ο Επίσκοπος και ο Ορέστηςδεν γινόταν φίλοι.Με λίγα λόγια, ορισμένοι πεισματάρηδες και απερίσκεπτοι κοκορόμυαλοιμε υποκινητή και αρχηγό τους τον Πέτρο,έναν οπαδό αυτής της Εκκλησίας,παρακολουθούσαν αυτή τη γυναίκα να επιστρέφει σπίτι της γυρνώντας από κάπου.Την κατέβασαν με τη βία από την άμαξά της,την μετέφεραν στην Εκκλησία που ονομαζόταν Caesarium,την γύμνωσαν εντελώς, της έσκισαν το δέρμα καιέκοψαν τις σάρκες του σώματός της με κοφτερά κοχύλια μέχρι που ξεψύχησε,διαμέλισαν το σώμα της, έφεραν τα μέλη τηςσε ένα μέρος που ονομαζόταν Κίναρον και τα έκαψαν.

“Όταν ..οι τότε νεοπαγανιστές ..και σήμερα… παλαιοπαγανιστές

διεκδικούσαν… κοσμικές εξουσίες,με την αυτή την συγκεκριμένη ποιότητα,των θερμόαιμων οπαδών τους.

Βαρβαρήγος Δημήτρης!

Υπατία:

Μιά Ελληνίδα γυναίκα!…η συνέντευξη…-

Διαβάζοντας το μυθιστόρημά σου συνειδητοποίησα για πρώτη φορά ,ότι ο χριστιανικός φονταμενταλισμός ήταν τρισχειρότερος από τον μουσουλμανικό.Η διαφορά βρίσκεται στο ότι ο πρώτος ανήκει στην ιστορία ενώ ο δεύτερος είναι εφιαλτικά παρών. Γράφοντας το βιβλίο σκεφτόσουν καθόλου την αναλογία;-Η προσπάθεια μου να ξαναζωντανέψω εκείνη τη σκοτεινή εποχή μ’ έκανε να κοιτάξω κατάματα την ιστορία και περισσότερο αντικειμενικά απ’ όσο εν πολλοίς συμβαίνει να είναι καταγραμμένη.Κάθε μέρα όλο και περισσότερο βρισκόμουν αντιμέτωπος σχεδόν με το σύνολο των ιδεών και απόψεων μου περί θρησκευτικών θεωριών και πεποιθήσεων.

Και κάθε μέρα μου έρχονταν στο μυαλό τα λόγια του Πλάτωναπου είπε:

“Δώσε στο παιδί να πιστέψει ένα θεό για να χάσει την αθωότητα του”.

Οι θρησκείες είναι σε ανθρώπινα χέρια και ανάλογα με τις πεποιθήσεις και τα πιστεύω τους ασκούν εξουσία μέσα από αυτήν.Ο δογματισμός σε κάθε του έκφραση είναι αρνητικό στοιχείο ανεξάρτητα αν λέγεται χριστιανισμός ή μουσουλμανισμός.Μεγάλη συζήτηση, πώς να μιλήσεις για πράγματα που μπορούν να περιοριστούν με τη λογική μέσω της γνώσης κι όχι ακουμπισμένα τυφλά σε μία θρησκεία.Απλά λυπάμαι όσους πιστεύουν με δογματικό τρόπο και στο όνομα του θεού τους είναι ικανοί να σκοτώσουν τον συνάνθρωπό τους.…απόσπαμα από το βιβλίο του…

-Η κάθε θρησκεία έχει σκοπό να προσφέρει στον άνθρωπο, το βίωμα της επικοινωνίας με τον θεό,αλλά μόνο οι Έλληνες χαίρουν μιας αξιοθαύμαστης μοναδικότητας.

Αιώνες τώρα δείχνουν ανοχή στην παγκοσμιότητα των θρησκειών.

Ποτέ δεν επιδίωξαν να επιβάλλουν την θρησκεία τους, ως μοναδική πίστη, όπως επιχειρούν άλλες.-Εμείς οι Έλληνες έχουμε ένα σοβαρό κληροδότημα, την φιλοσοφία.Όσοι την διδάσκονται, όσοι την σέβονται και ακολουθούν τους κανόνες της,δεν τρέφουν μέσα τους τον φόβο, μήπως και οι πεποιθήσεις άλλων θρησκειών τους επιβληθούν.Γι ‘αυτό άσε τον κόσμο να πιστεύει αυτό που τον ολοκληρώνει, του απάντησε η Υπατία.

-Ουρανέ εγώ είμαι η γυναίκα του σύμπαντος, των αριθμών.

Η φίλη των αστεριών, η ύλη των ουράνιων αποσπάσεων.Είμαι το απόκρυφο και ιερό πρόσωπο της συνείδησηςΈμπυρε Ουρανέ, χάρισε στην ορατή διάνοια μου, εικόνες των γεγονότων που έζησε ο Συνέσιος, ν’αποκαλύψω το κακό που πρόκειται να εμφανιστεί στο μέλλον.- κατόπιν ,συγκεντρώθηκε στα κύρια σημεία του αχανούς θόλου.Πάνω στον αστρονομικό χάρτη φάνταζαν η Σελήνη, η μεγάλη και η μικρή Άρκτος.Ο φωτεινός Ζέφυρος και πολλοί άλλοι γνωστοί και αγαπημένοι της αστερισμοί.Κοίταξε την ουράνια ύλη και η μάτια της χάθηκε στο απέραντο σύμπαν…

και μερικοί τίτλοι των κεφαλαίων…

Η δύναμη μιλά από …μόνης της…

Θέλει χρόνο, αφοσίωση και υπομονή η επιτυχία.

Οι σωστές σκέψεις οριοθετούν και τις σωστές πράξεις.

Πως γίνεται οι χορτάτοι να μιλούν πάντα για τους νηστικούς.

Η γνώση είναι η ομορφιά της περηφάνιας και της αληθινής ελευθέριας.

Σκοτάδι και μέθη οι πιο κακοί σύμβουλοι.

Τα όνειρα ζουν μέσα σους ανθρώπους, οι άνθρωποι δεν μπορούν να ζήσουν μέσα τους.

Ο καθένας κουβαλάει την ευθύνη των πράξεων του.

Η Ελλάδα γεννάει ανθρώπους

Όλοι οι άνθρωποι έχουν την ίδια άξια, γιατί Όλοι είναι πλάσματα κάποιου θεού..

Η πίστη που δεν έχει φανατισμό ενώνει τους ανθρώπους.

Τα τυραννικά καθεστώτα θεωρούν τον ερωτά προσβλητικό και το πνεύμα επικίνδυνο για το πολίτευμα τους.

Τα παιδιά είναι αθώα μέχρι να πιστέψουν σένα θεό.

Μια καλή απάντηση στην σιωπή είναι η οίδε η σιωπή.

Η νίκη δεν είναι το παν και η ήττα είναι το απόλυτο τίποτα όταν τα δυο βάφονται με αίμα.

Μόνο οι νεκροί είδαν το τέλος του πόλεμου.

.

Υπατία: Θαύμα του Φωτός

και μιά γυναίκα που τόλμησε …να σκεφτεί?

.

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ αφιέρωμα στην γιορτή της 30 Ιανουαρίου.

.

Η Βιβλιοθήκη της Αλεξάδρειας καίγεται

και το Υφαντό μιας Πηνελόπης παραδίδεται στις φλόγες…

το σκοτάδι συνεχίστηκε

και η λεηλασία, η παράνομη παραμονή

στο Παλάτι του Ανθρώπου για αιώνες…

 

Η Π ερίφρων Πηνελόπη!

Η αριστερή πλευρά του Ανθρώπου, η θηλυκή.
Είναι η διαφορετική ‘ροή’ της ενέργειας αλλά, σαφώς συμπληρωματική,

γι’αυτό η γυναίκα στέκεται πάντα αριστερά από τον άντρα..
Η Πηνελόπη Είναι η Γνώση στο επίπεδο της Σιωπής.
Η Εχέφρων κόρη του Ικαρίου, γνωρίζει πράγματα που, ο Οδυσσέας πρέπει να τα κάνει λόγια, πράξεις, έργα, για νάχουν αξία.
Γι’αυτό και συναινεί σ’αυτό το ταξίδι και υπομένει αδιαμαρτύρητα αυτή την αναμονή.
Γι’ αυτό και δεν μπορεί να τον προδώσει η να τον ξεχάσει..
Έχουν συμφωνήσει γι’αυτήν την αναγκαιότητα, αυτής της διαδρομής.

Η Πηνελόπη γνωρίζει το Μυστικό και από εκεί προέρχεται η υπεροχή της.
Η Μυστική Γνώση που κατέχει την κάνει απόρθητη και δεν μπορεί να ενδώσει σε κανένα μνηστήρα. Ούτως η άλλως τους περιφρονεί βαθύτατα.

Περιφρονεί όλους αυτούς τους άντρες που δεν στάθηκαν στο ύψος του προορισμού τους και έχουν καταντήσει μνηστήρες και δούλοι.
Γι’αυτήν, όλοι ίδιοι είναι!
Η Πηνελόπη είναι ο ‘Οδυσσέας’ με θηλυκά ρούχα.
Είναι ο ‘στρατηγός’ με το θηλυκό πρόσωπο.
Άλλωστε, μόνο ένας Πολεμιστής πρώτης ‘ σειράς,’ μπορεί να αναθρέψει τον γιο του.
Η ίδια δεν έχει περιθώριο, ούτε για λάθη, ούτε για παραλείψεις.
Πολιορκείται και πρέπει να είναι άγρυπνη ,δυνατή και σε ετοιμότητα.
Ο Οδυσσέας όταν “επιστρέψει” , πρέπει να βρει τον Τηλέμαχο δυνατό, ευφυή ,

έτοιμο να τον αναγνωρίσει και να σταθεί στο πλευρό του.

Η ανέγγιχτη ψυχή του ανθρώπου, θα κρατήσει  και την καρδιά του ανθρώπου, καθαρή και νεανική, πέρα  απ όλα τα λάθη που θα κάνει ο νους, το μυαλό του.
Χωρίς τον Τηλέμαχο δεν μπορεί να νικήσει ο Οδυσσέας, δεν έχει το κίνητρο άλλωστε. Δεν υπάρχει κανένα όραμα
Χωρίς τους νέους, δεν υπάρχει μέλλον για την ανθρωπότητα
Ο Τηλέμαχος είναι ο Υιός και είναι πολύτιμος για τον  οδυσσάμενο ταξιδευτή Πατέρα και προστατευόμενος από μια σωστή, έξυπνη και δυνατή Μητέρα. 

Δεν κοιμάται η Πηνελόπη.
Ονειρεύεται, αλλά δεν κοιμάται.
Πως μπορεί να κοιμάται μια γυναίκα, όταν, μέσα στο σπίτι της κυκλοφορούν

τόσοι μνηστήρες κι’έχει να μεγαλώσει ένα παιδί μόνη της.
Ονειρεύεται η Πηνελόπη ,γιατί είναι ‘ονειρεύτρια’ και από την δύναμη και την εστίαση αυτού του Ονείρου της, θα εξαρτηθούν πολλά.
Ονειρεύεται η Πηνελόπη τον γυρισμό του Οδυσσέα ,γιατί ο Οδυσσέας

είναι το ΟΝΕΙΡΟ της Πηνελόπης!

Τον ονειρεύεται συνέχεια, με πίστη, με αφοσίωση που τίποτα και κανείς δεν μπορεί να γκρεμίσει, μ”ολες τις λεπτομέρειες , τα χρώματα και τους ήχους

κρατώντας σταθερά την Προσοχή της σ’αυτό το Όνειρο.
Τον Ονειρεύεται σ¨ένα βαθύ επίπεδο, του στέλνει ενέργεια μέσω αυτού του Ονείρου, του ψιθυρίζει λόγια έμπνευσης, τον στηρίζει, τον προστατεύει.

Τον επισκέπτεται κάθε βράδυ για σαράντα και μια νύχτες και ,

όταν έρχεται ο ο Μορφέας , τον παίρνει στην αγκαλιά της.

Τον αγγίζει, τον χαϊδεύει ,τον θεραπεύει τον παρηγορεί
Τ ο πρωί φεύγει με την ‘ ροδοδάκτυλη αυγούλα’ αφήνοντας μια μικρή ανάμνηση ,μια ανάμνηση που θα λειτουργεί σαν φάρος, ώστε ο αγαπημένος της ,να μη την ξεχάσει και χαθεί.

Ονειρεύεται ‘άγρυπνα’ η Πηνελόπη, γιατί επιθυμεί την ‘άλλη’ πλευρά της
Επιθυμεί τον Οδυσσέα, γιατί είναι ερωτευμένη μαζί του μ¨ένα έρωτα αιώνιο.

Λ αχταρά την επιστροφή του.
Δεν ζήσαμε ποτέ μαζί, δεν χάρηκαν τον ερωτά , τα νιάτα τους.

Είναι η θυσία που απαιτήθηκε για τα Λύτρα της Γνώσης.
Όμως, θα συναντηθούν κάποτε, γιατί ,ο Οδυσσέας ,η Πηνελόπη και το τρίτο νέο πεδίο, ο Τηλέμαχος, είναι το Τέλειο Ον, Ισότιμοι, ομοούσιοι και ενωμένοι.
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΘΕΟΣ, ο οποίος θα γυρίσει στον παράδεισο, επιστρέφοντας από τη κόλαση, με τρόπαια που είναι, η κατανόηση και μετά από ένα επίπονο

μακροχρόνιο ταξίδι αυτογνωσίας.

Άλλωστε ο ‘διάβολος’ βρίσκεται σ’ότι δεν καταλαβαίνουμε!

Η Πηνελόπη, η βασίλισσα της Ιθάκης, η Πηνελόπη , είναι αυτή ,

που ξετυλίγει το κουβάρι της πιο μεγάλης Ιστορίας στο κόσμο,
της ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ!

Το  μεγάλο ταξίδι της γνωριμίας και της συνάντησης  με τον Εαυτό

και… της διεκδίκησής του!

Η Σιωπηλή Γνώση… της Πηνελόπης!

 

Οι πολεμιστές της Λάϊον υποκλίνονται  με  απέραντο θαυμασμό

και σεβασμό, μεγάλη αγάπη και ένα έρωτα τρελό για τις γυναίκες αυτές της γνώσης, της αξιοπρέπειας  και  της πολεμικής  σοφής στρατηγικής.

 

Το κέντρο των αποφάσεων

….στο ανθρώπινο σώμα

και η Περσεφόνη η κόρη της Δήμητρας!

Το κέντρο των αποφάσεων βρίσκεται στην περιοχή του λαιμού,

του θυρεοειδούς αδένος στο σημείο V.

Παρ΄όλο που η αρχική σκέψη κάποιου θα μπορούσε να ήταν ότι βρίσκεται στην καρδιά δεν είναι εκεί.
Η καρδιά σχετίζεται την θέληση, το Λιοντάρι της Νεμέας και το Ήλιο Απόλλωνα και την αρχή των Άθλων και οπωσδήποτε σχετίζονται και μαζί όταν ενεργοποιούνται.
Ενώ η Οδύσσεια ξεκινάει με τους Κίκονες ενεργοποιώντας ένα δυνατό Άρη για να αντιμετωπίσει μετά τους Λωτοφάγους παίρνοντας ουσιαστικά την πρώτη του απόφαση να φύγει από κοντά τους.
Από πολύ νωρίς το κοινωνικό κατεστημένο και η φυλακή της κοινωνικής διαμόρφωσης παραλύει αυτό το κέντρο
και οι άνθρωποι παραιτούνται από τις αποφάσεις τους και την ανάληψη ευθύνης αυτών και της ύπαρξης τους.
Ο λαιμός σχετίζεται στην Δήμητρα, τον Ταύρο, την Μινωική Ταυρική Εποχή,τις κόρες του, την γυναίκα του, τον Λαβύρινθο,
τα Ελευσίνια Μυστήρια, τους Λωτοφάγους και τον Ταύρο της Κρήτης του Ηρακλή.
Αυτό που πιστεύουν συνήθως οι άνθρωποι απέχει πολύ από την “απόφαση” και είναι μακριά από το κέντρο της.
Συνήθως είναι σπασμωδικές αντιδράσεις ανεξέλεγκτοι συναισθηματισμοί, με τα άλογα του Διομήδη να χορεύουν τρελά απειθάρχητα, τον Αίολο να ανοίγει όλα τα πανιά και τα θέματα και ο άνθρωπος να σπαράσσεται, να αυτοτρώγεται, να αυτοκαταστρέφεται από τις μαινάδες εμμονές του και ένας αντινοικός νους να παίρνει την εξουσία.
Η θρησκευτική εξουσία του Αντίνοου και η πολιτική του Ευρύμαχου
βρίσκονται πάντα στο κέντρο των αποφάσεων σφάζοντας τον Ταύρο και αδρανοποιώντας τον λαιμό των ανθρώπων καθιστώντας τους άβουλα σκυλάκια.
Η θρησκευτική εξουσία με τις μεταφυσικές γνώσεις που διαθέτει και την χρήση των μυστηρίων και των ισχυρών τελετουργιών της,
φτιάχνει την βολική και πειθήνια στάνη, η δε πολιτική με τις οικονομικές συνθήκες που ορίζει,κλείνει την πόρτα και σφραζίζει την έξοδο.
Η “συνεργασία” τους είναι πάντα άριστη.
Ο Αντίνοος αδιαφιλονίκητος “θεός”
και ο Ευρύμαχος να του κάνει πάσα επιβεβαιώνοντας το “γεγονός”και να καλύπτει ο ένας τον άλλον με τα ευρεία θέματα, θεάματα και μάχες που κάθε φορά βλέπουν το φως της δημοσιότητας
ααν “μείζονα” θέματα που πρέπει να μας απασχολούν.
Έτσι ήταν “μείζον” το θέμα της γρίπης των πτηνών και συνέχεια κυνηγούσαν πεθαμένα πουλιά και κανείς δεν έμαθε πως θεραπεύτηκαν.
Απλά κάποια στιγμή περάσαμε σε άλλο θέμα ευρείας κατανάλωσης
και φθάσαμε… στην γρίππη των χοίρων.
Κάθε φορά που ένας άνθρωπος αποφασίσει να ασχοληθεί με ένα θέμα στο μυαλό του, να το κατανοήσει, να το επεξεργαστεί,
άπειρα κεφάλια ξεφυτρώνουν από παντού, πληθώρα εντυπώσεων και ένα ανεκπαίδευτος εγκέφαλος δεν βρίσκει ποτέ άκρη ούτε καταλήγει πουθενά.
Κάθε φορά που σημαδεύεται ο Αντίνοος μέσα έξω,
ένα μεγάλο θέμα και πολλές εστίες φωτιών
ξεσπούν και ανέρχονται στο προσκήνιο απο παντού.
Το αποτέλεσμα είναι να μη μπορεί να εστιάσει κανείς στον στόχο και να διασκορπίζει τις δυνάμεις του εδώ και εκεί.
Οι δυο αυτοί αρχηγικοί μνηστήρες να συνεχίζουν την μεγάλη ληστεία και αρπαγή της ενέργειας μας μέσα έξω.
Το κέντρο των αποφάσεων δυναμώνει με φυσικές ασκήσεις και με ένα πειθαρχημένο νου.
Όχι άκαμπτο δύσκαμπτο συμπαγή, μονολιθικό
σαφώς ρευστό ροικό πολύπλευρο αλλά εστιασμένο στο στόχο του κάθε φορά.
Η στρατηγική είναι να ξεκινάει κανείς από το κέντρο του κύκλου που θέλει να κατακτήσει να κατανοήσει.
Να συνεχίζει μεγαλώνοντας διευρύνοντας την ακτίνα συμπεριεκτίκότητας της συνείδησης, να συνδέει την κατανόηση με βήματα αφομοίωσης
και των δύο πλευρών δεξιάς και αριστεράς
και μετά να επιστρέφει στο κέντρο ανακεφαλαιώνοντας για τον έλεγχο της ορθότητας των σκέψεων του το τσεκάρισμα.
Να μη παρασύρεται από παράθυρα ευρείας μάχης προκλήσεων ανταγωνισμών, εντυπώσεων αντιδράσεων και προβοκατόρικων ελιγμών και πολλά μέτωπα.
Κάθε απόφαση είναι ένας στόχος.
Κάθε στόχος απαιτεί υπομονή πειθαρχία αυτοσυγκέντρωση και εστίαση του σκοπού.
Διερεύνηση και υπεράσπιση των ορίων.
Η πλέον τρομακτική ασθένεια και ο μεγαλύτερος εχθρός του ανθρώπου, πραγματικός killer
είναι η αντιμαχόμενη σκέψη του με την αντινοική του δράση
και τις πλάτες Ευρύμαχων μετώπων μάχης.

Πρέπει να ξέρει κανείς που θέλει να φθάσει γιατί αλλιώς οπουδήποτε θα είναι… καλά μέτρια ή χάλια.
αλλά δεν θα ανακαλύψει ποτέ
….που θα μπορούσε να είχε φθάσει.

Συνεχίζοντας την ανακεφαλαίωση όχι μόνο του Ελληνισμού αλλά και του Οικουμενισμού όπως συγχρονιστικώς διοσημικά μας κατατέθηκε
και το θέμα μας, να μην ξεχνιόμαστε και χανόμαστε,
αλλά συνεχίζοντας το νήμα ή διευρύνοντας το σημείο
με την ακτίνα ομόκεντρου κύκλου,
αναρωτιόμαστε αν τον κέντρο των αποφάσεων είναι στο λαιμό που είναι το κέντρο εξουσίας στο ανθρώπινο σώμα;
Ταυτίζονται ή συνεργάζονται στενά;
Ποια είναι η διαφορά της εξουσίας και της ηγεσίας
Γιατί οι αρχομανείς εξουσιαστές είναι πολλοί και οι αληθινοί ηγέτες λίγοι;
Γιατί ο Ηρακλής πήρε τη ζώνη και όχι την Αμαζόνα;
Και πως συνδέονται ο Ποσειδώνας και η Ατλαντίδα με όλα αυτά;

Αν το κέντρο των αποφάσεων βρίσκεται στο λαιμό, το κέντρο της εξουσίας
όπως αυτή προβάλλεται προς τα έξω, είναι φυσικά στο συκώτι,
στο ήπαρ του Δία Αιγόκερω στο σημείο ακριβώς που στοχεύει ο Τηλέμαχος τον Ευρύμαχο και συνεργάζονται στενά τα δύο κέντρα
με “στενές επαφές” τρίτου τύπου..
Η αντινοική παρανοϊκή και παράλογη «λογική» του Αντίνοου στραγγαλίζει τους ανθρώπους στο λαιμό σφάζοντας τον Ταύρο για τις αρχομανικές ηγεμονικές φιλοδοξίες του και καθιστώντας τους πειθήνια πρόβατα και ο Ευρύμαχος τους αποτελειώνει στέλνοντας τους… για την δουλειά της δουλείας ή, της ανεργίας
με τις εργασιακές συνθήκες απομύζησης και αποστράγγισης της ενέργειας τους.
Η αθέατη πλευρά των αποφάσεων που έχουν παρθεί ανακοινώνεται επίσημα
από τους εκάστοτε εκπρόσωπων τύπου.
Η ενεργειακή αφαίμαξη μαζί με την αβουλία των ανθρώπων και την έλλειψη χαράς και έρωτα, συντηρούν αυτό το άθλιο σύστημα του πένθους.
Οι άνθρωποι όλοι την ημέρα αγωνίζονται να επιβιώσουν με τον Αετό να τους κατατρώγει στο συκώτι και το βράδυ λίγο ξαποσταίνουνε για να αρχίσουν από την αρχή αυτό το μαγγανοπήγαδο που νομίζουν ότι είναι η ζωή.
Ενώ κάποιοι άλλοι περιφέρονται από τραπέζι σε τραπέζι φαγοποτιού και “διαβουλεύσεων” μαζί το άδειο τους σαρκίο περιπατώντες νεκροί.
Έτσι λοιπόν δεν απομένει πολύ ενέργεια στους ανθρώπους ίσα ίσα μέχρι τα πέλματα και ίσα ίσα φυτοζωούν.
Με τέτοιες συνθήκες δεν μπορεί να γεννηθεί εύκολα ένας ηγέτης ή ένας ηγετικός νους, επειδή δεν υπάρχει το αντίστοιχο ενεργειακό απόθεμα όταν από την γέννηση ούτε από τον τρόπο ζωής κάποιου.
Ένας ηγέτης, είναι ηγέτης, και όχι «ηγεμών»,
όχι γιατί είναι πολύ έξυπνος ή μορφωμένος ή κατάγεται από “τζάκι”
αλλά γιατί έχει την ανάλογη ενεργειακή κατανομή του σώματος.
Παλιά ήταν φανερό αυτό και ξεχώριζαν εύκολα αναλαμβάνοντας δράση και πρωτοβουλίες αλλά σήμερα το είδος σπανίζει.
Οι εξουσιαστές φοβούμενοι την εκθρόνιση τους
τρώγουν «τα καλύτερα παιδιά» αρπάζοντας την ενέργεια από πολύ νωρίς και με πολλούς τρόπους.
Ο Ευρύμαχος μέσα και έξω από τον άνθρωπο κατατρώγοντας τον
πολύ δεν αφήνει να αναπτυχθεί κανένας ηγετικός νους.
Ο άνθρωπος θα ζήσει και θα πεθάνει δούλος τους και υπηρετώντας τους,
γιατί έχει ένα νου ξένο και μια εξουσία άπληστη που τον διασκορπίζει σε ευρείες μάχες εντυπώσεων,
Ποια είναι η διαφορά εξουσίας και ηγεσίας;
Η πρώτη παίρνει ενέργεια ληστεύει και ποτέ δεν χορταίνει σαν «μαύρη τρύπα»
και η δεύτερη δίνει γιατί έχει περίσσευμα.
Ποια είναι η διαφορά εξουσιαστικού αντι-νου και ηγετικού νου;
Ο πρώτος διατάσσει φοβάται μη χάσει την εξουσία,
Ο δεύτερος εμπνέει μοιράζεται και δε ανησυχεί για αυτό καθόλου.
Ο Ευρύμαχος και ο Αντίνοος διατάσσουν τους δούλους και τις δούλες σε υπακοή και ο Οδυσσέας συνεργάζεται με του ανθρώπους του για το σχέδιο της ανατροπής τους ,με σύμπνοια και ομόνεια και αλληλοσεβασμό.
Θα ήταν αδιανόητο για τον Οδυσσέα να διατάξει την Πηνελόπη και να της πατήσει το πόδι
να τον υπακούσει και να τον φοβηθεί, αλλά και η Πηνελόπη δεν θα ήθελε τον Οδυσσέα σκυλάκι του καναπέ…
Ούτε ανησυχεί για τον Τηλέμαχο μη ανεβεί στον θρόνο του.
Είναι αρκετά μποέμ τύπος για να δεχθεί να παντρευτεί την εξουσία
στεγνώνοντας την ψυχή του…και ίσως να προτιμούσε ένα καινούργιο ταξίδι από το να εξουσιάζει ανθρώπους και αυτούς που αγαπά,
…αλλά μαζί τους αυτή την φορά, όχι μόνος.

Η θαυμαστή ομάδα της μεγάλης ανατροπής των μνηστήρων και τολμηροί κομάντος συμφωνούν συνεργάζονται αλληλοβοηθούνται και επικοικωνούν τηλεπαθητικά και με τα όνειρα και συνδέονται με τον ίδιο σκοπό με τις λεπτοφυείς κεραίες τους, δενδρίτες των
εγκεφάλων τους, με λέξεις “κλειδιά”, τα όπλα τους τα τρομερά, χωρίς να παίρνουν διαταγή από κανέναν και ο Οδυσσέας παραμένει «όλοι»

όλοι τους και είναι ο «κανένας».
Γνωρίζουν όλοι άριστα τον ρόλο τους και τι πρέπει να κάνουν
και πως να το κάνουν.
Ο μεγαλύτερος ηγέτης που γνώρισε ο κόσμος και περπάτησε σε αυτή γη ημίθεος είναι ο Αλέξανδρος, ο οποίος ζει βεβαίως για πάντα στις καρδιές μας και οδηγεί ένα δυνατό Άρη στο κεφάλι μας.
Τα ενεργειακά αποθέματα αυτού του θαυμαστού Αχιλλέα ήταν κι εξακολουθούν να παραμένουν ασύλληπτα και αξεπέραστα.
Ποια ήταν η διαφορά του με τον εξουσιαστή Μήδο;
Ο Αλέξανδρος οδηγούσε τους άνδρες, τους ενέπνεε, τους έδινε δύναμη.
Έμπαινε πρώτος στην μάχη ενώ ο Δαρείος την παρακολουθούσε από ψηλά στην σκηνή να μη “τον καίει” ο ήλιος.
Είχε βέβαια την Αχίλλειο πτέρνα του,
για αυτό ο Οδυσσέας πλένει πολύ καλά τα ποδιά του με το νερό των Νίπτρων, εξουδετερώνοντας ένα Ατλάντειο κυβερνήτη της Ποσειδώνας χώρας.
Το κέντρο του ήπατος συνδέεται με το νησί της εξουσίας την Καλυψώ,
Με τον Ερύμανθιο Κάπρο των χιονισμένων βουνοκορφών,
και με την Ιππολύτη που φορούσε την ζώνη της εξουσίας.
Ο Ηρακλής παίρνει μόνο αυτή ανεβάζοντας τον Κέρβερο στο φως και την σεξουαλικότητα στην αρμονική της βάση,
γιατί ένας πραγματικά ελεύθερος άνθρωπος δεν παντρεύεται ποτέ την εξουσία και θέλει και οι άλλοι άνθρωποι να είναι ελεύθεροι,
για να κυκλοφορεί ελεύθερος μεταξύ τους και να χαίρεται
και γιατί η φιλία και η ανθρωπιά είναι μόνο μεταξύ ισότιμων και ελευθέρων …
Όπως και η αγάπη, η χαρά, ο έρωτας και η Δημιουργία.

από την ιστοσελίδα  4. Ο Ποσειδών

Οι πολεμιστές της Λάϊον

 στο λιβάδι  που δακρύζει …της   Όμορφης Κόρης!